De Laatste Profeet ﷺ heeft de zeldzame prestatie geleverd om de wereld een onberispelijke helderheid te bieden over de identiteit van God, Zijn eenheid en Zijn volmaaktheid. Het was een helderheid die in overeenstemming was met zowel de menselijke natuur als de rationaliteit, en werd daardoor het kenmerk van de Islam. Hij leerde een eenvoudige en intuïtieve theologie die de mensen hun Schepper en de weg naar Hem beschreef op een manier die zich als een lopend vuurtje over de hele wereld verspreidde. Het islamitisch monotheïsme werd de religie van Arabië in slechts twintig jaar van prediking, in schril contrast met het Romeinse Rijk dat ongeveer drie eeuwen nodig had om overwegend christelijk te worden. Dit getuigt ervan dat Muhammad ﷺ kwam met een uniek voorstel, een voorstel dat zo'n diepe snaar raakte in de mensheid dat het hen effectief beroofde van enkele van hun meest belemmerende neigingen—zoals de blinde conformiteit die culturen soms in stand houden, en de verering van voorouders die in zoveel beschavingen is voorgekomen. Muhammad ﷺ onthulde voor een kwetsbare wereld hun lang verloren toevluchtsoord; directe toegang tot de Enige Ware God, de Meest Barmhartige. Hij ﷺ weigerde te rusten totdat zij wisten dat zij alleen door God uit te onderscheiden in devotie tevredenheid en voldoening zouden vinden, en dat alleen door Hem hun morele kompas rechtgezet zou worden. Voor degenen die begrijpen dat er buiten een authentieke God-centrische levensstijl alleen wanorde kan bestaan, is dit de unieke prestatie van Muhammad ﷺ. Het herstellen van de eenheid van God in het leven van mensen resulteerde in het herstellen van orde en betekenis aan het leven, aangezien het het idee wegnam dat het leven een reis zonder bestemming is. En voor degenen die moeite hebben om het nut van een authentieke theologie in onze tijd te zien, zouden zij wellicht de opkomende fascinatie voor "spirituele intelligentie" in de onrustige moderne wereld moeten overwegen, samen met de aanzienlijk lagere moord- en zelfmoordcijfers in moslimlanden.142

The Final Prophet صلى الله عليه وسلم accomplished the rare feat of providing the world with impeccable clarity on the identity of God, His oneness, and His perfection. It was a clarity that aligned with both human nature and rationality, and thus became the hallmark of Islam. He taught a simple and intuitive theology that described to people their Creator, and the path to Him, in a way that spread like wildfire across the globe. Islamic monotheism became the religion of Arabia in just twenty years of preaching, in stark contrast to the Roman Empire needing about three centuries to become majority Christian. This attests to Muhammad صلى الله عليه وسلم coming with a unique proposal, one that struck such a deep chord in humanity that it effectively stripped them of some of their most hindering tendencies— such as the blind conformity that cultures at times perpetuate, and the idolization of ancestors that has occurred in so many civilizations. Muhammad صلى الله عليه وسلم unearthed for a vulnerable world their long-lost sanctuary; direct access to the One True God, the Most Merciful. He صلى الله عليه وسلم refused to rest until they knew that only through singling God out in devotion would they find contentment and satisfaction, and that only through Him would their moral compasses be set aright. For those who understand that only disorder can exist outside an authentic God-centric lifestyle, this is the singular accomplishment of Muhammad .صلى الله عليه وسلم Restoring the unity of God in people’s lives resulted in restoring order and meaning to life, as it did away with the notion of life being a destination-less journey. And for those who struggle to see the utility of an authentic theology in our age, perhaps they should consider the emerging fascination with “spiritual intelligence” in the turmoil-filled modern world, along with the significantly lower homicide and suicide rates in Muslim countries.142

Alphonse de Lamartine zegt over dit punt: Nooit heeft een man voor zichzelf, vrijwillig of onvrijwillig, een doel voorgesteld dat subliemer was, aangezien dit doel onmetelijk was: de bijgelovigheden die tussen de schepping en de Schepper zijn geplaatst ondermijnen, God teruggeven aan de mens en de mens aan God, en het rationele en heilige idee van goddelijkheid herstellen te midden van deze heersende chaos van materiële en misvormde goden van afgoderij... Nooit heeft een man in zo'n korte tijd een zo immense en langdurige revolutie in de wereld bewerkstelligd, aangezien minder dan twee eeuwen na zijn voorspelling, de Islam, predikend en gewapend, over drie Arabiëën heerste en voor de eenheid van God Perzië, het Khorasan van Transoxanië, West-India, Syrië, Egypte, Abyssinia, en het hele bekende continent van Noord-Afrika, vele eilanden van de Middellandse Zee, Spanje en een deel van Gallië heeft veroverd.143

Alphonse de Lamartine says on this point, Never has a man proposed for himself, voluntarily or involuntarily, a goal more sublime, since this goal was beyond measure: undermine the superstitions placed between the creature and the Creator, give back God to man and man to God, reinstate the rational and saintly idea of divinity in the midst of this prevailing chaos of material and disfigured gods of idolatry... Never has a man accomplished in such short time such an immense and long-lasting revolution in the world, since less than two centuries after his prediction, Islam, preaching and armed, ruled over three Arabias and conquered to God’s unity Persia, the Khorasan of Transoxania, Western India, Syria, Egypt, Abyssinia, and all the known continent of Northern Africa, many islands of the Mediterranean, Spain, and part of Gaul.143

Edward Gibbon voegt toe: De Mahometanen hebben consequent de verleiding weerstaan om het object van hun geloof en devotie te reduceren tot een niveau dat gelijkstaat aan de zintuigen en de verbeelding van de mens. ‘Ik geloof in Eén God en Mahomet de Apostel van God’ is de eenvoudige en onveranderlijke belijdenis van de Islam. Het intellectuele beeld van de Godheid is nooit aangetast door enig zichtbaar afgodsbeeld; de eer van de profeet ﷺ heeft nooit de maat van menselijke deugd overschreden, en zijn levende voorschriften hebben de dankbaarheid van zijn volgelingen binnen de grenzen van rede en religie gehouden.144

Edward Gibbon adds, The Mahometans have uniformly withstood the temptation of reducing the object of their faith and devotion to a level with the senses and imagination of man. ‘I believe in One God and Mahomet the Apostle of God’ is the simple and invariable profession of Islam. The intellectual image of the Deity has never been degraded by any visible idol; the honors of the prophet have never transgressed the measure of human virtue, and his living precepts have restrained the gratitude of his disciples within the bounds of reason and religion.144

Deze puurste conceptualisering van monotheïsme werd ingegeven door de Profeet Muhammad ﷺ: een puur persoonlijke relatie met God, vrij van enige bemiddelaar of menselijke tussenkomst.

This purest conceptualization of monotheism was inculcated by the Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم: a purely personal relationship with God, one void of any intermediary or human interference.

Dit strikte monotheïsme plaatste alle mannen en vrouwen op gelijke voet voor God en met gelijke toegang tot God. Dit hielp bij het vormgeven van de egalitaire aard van de Islam, waarbij een sociaal narratief werd geboden waarin de heiligheid van mannen niet werd aangetoond door hun materiële bezittingen of sociale klasse, maar eerder door hun daden van vroomheid en rechtvaardigheid.

This strict monotheism placed all men and women on equal footing before God and with equal access to God. This helped shape the egalitarian nature of Islam, providing a social narrative in which the holiness of men was not evidenced by their material possessions or social class, but rather by their acts of piety and righteousness.

Bovendien corrigeerde de theologie die hij ﷺ bracht concurrerende theologieën over God, wat resulteerde in één samenhangend monotheïstisch wereldbeeld (zie Hoofdstuk 4). Dit was de verklarende kracht van de Islam die het een enorme aantrekkingskracht gaf: het dwingende vermogen om existentiële vragen over God en de schepping te beantwoorden. Wat betreft de spirituele aantrekkingskracht, ook dat was een drijvende kracht achter de voortdurende indruk op de geesten en harten van mensen. Want immers, het grootste wonder van Muhammad ﷺ was de Qur’an, die staat als Gods letterlijke aanspraak tot de mensheid, beschikbaar voor allen die ervoor kiezen het te bestuderen tot het einde der tijden.

Furthermore, the theology he صلى الله عليه وسلم brought corrected competing theologies about God, resulting in one coherent monotheistic worldview (see Chapter 4). This was the explanatory power of Islam which gave it immense appeal: its compelling ability to satisfy existential questions about God and creation. As for its spiritual appeal, that too was a driving force behind its continued imprint on the minds and hearts of people. After all, the greatest miracle of Muhammad صلى الله عليه وسلم was the Qur’an which stands as God’s verbatim address to humanity, available to all who choose to study it until the end of time.