De morele en intellectuele grootsheid van de boodschap die door de Profeet Muhammad ﷺ is gebracht —namelijk de Qur’an en de profetische traditie (Sunnah)— getuigt van de waarheid ervan. Zoals Plato beroemd beargumenteerde in zijn triade van transcendente waarden, zijn waarheid, schoonheid en goedheid onscheidbaar. In die zin trekt het waarderen van de inherente zuiverheid en schoonheid van de islamitische levenswijze ons niet alleen aan tot de boodschap ervan, maar bevestigt het ook de legitimiteit van zijn laatste profeet als een boodschapper van het Goddelijke. De boodschap kan ook getuigen van het profentschap van Muhammad ﷺ door de overeenstemming ervan met de boodschap van andere profeten op fundamentele geloofspunten. Het Oude Testament beargumenteert dat de leer van een profeet is wat zijn ware identiteit onthult,165 en waarschuwt ook dat zelfs als iemand in staat is de toekomst te voorspellen, zij nog steeds een valse profeet zijn als zij oproepen tot de aanbidding van andere goden.

The moral and intellectual greatness of the message brought by the Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم —namely the Qur’an and Sunnah (his prophetic example)—testifies to its truth. As Plato famously argued in his triad of transcendental values, truth, beauty, and goodness are inseparable. In that sense, appreciating the inherent purity and beauty of the Islamic lifestyle not only attracts us to its message, but also confirms the legitimacy of its final prophet as a messenger from the Divine. The message can also vouch for the prophethood of Muhammad صلى الله عليه وسلم by way of its alignment with the message of other prophets on fundamental creedal points. The Old Testament argues that the teachings of a prophet are what reveal his true identity,165 and also warns that even if someone is able to predict the future, they are a still a false prophet if they call to worshipping other gods.

Men kan zich ook verwonderen over de enorme hoeveelheid die is gedocumenteerd van de korte bediening van Muhammad ﷺ van 610-632 n.Chr. De Koran en de profetische traditie (Sunnah) kunnen bijvoorbeeld niet worden vergeleken met de Bijbel, aangezien die laatste niet uitsluitend de leer van Mozes bevat, maar eerder een samengestelde historische canon is waarvan de ontwikkeling eeuwen besloeg. Gezien de kwaliteit van de inhoud en de breedte van de reikwijdte, blijft wat de Profeet ﷺ leerde zich onderscheiden als een boodschap van uitzonderlijke diepgang en waarde. Het definieerde de relaties van mensen met hun Schepper, met hen om hen heen, zelfs met dieren en levenloze objecten, en bood tijdloze wijsheid over alles wat te maken heeft met hun individuele en collectieve welzijn.

A person can also marvel at the sheer volume of what has been documented of Muhammad’s صلى الله عليه وسلم brief ministry from 610-632 CE. The Qur’an and Sunnah cannot be compared with the Bible, for instance, since the latter does not solely contain the teachings of Moses but rather is an aggregated historical canon whose development spanned centuries. Considering the quality of its substance and breadth of its scope, what the Prophet صلى الله عليه وسلم taught continues to distinguish itself as a message of exceptional depth and value. It defined people’s relationships with their Maker, with those around them, even with animals and inanimate objects, and provided timeless wisdom about everything related to their individual and collective well-being.

Van daaruit kan men worden aangezet tot het overwegen van de interne consistentie ervan; de harmonie van een dergelijk omvattend corpus dat de theologie, spirituele verlichting, individuele deugdzaamheid, interpersoonlijk gedrag, burgerwetten en buitenlands beleid met een dergelijke complexiteit informeert, dat het vele mensen door de geschiedenis heen tot het wonderbaarlijke heeft geleid.

From there, one may be drawn to consider its internal consistency; the harmony of such a comprehensive corpus that informs theology, spiritual enlightenment, individual virtue, interpersonal behavior, civil laws, and foreign policies with such intricacy that led many throughout history to find it miraculous.

Zij zagen dit aspect van de laatste boodschap als iets dat de menselijke verfijning te boven ging, en eerder als een evenwichtsoefening die enkel toe te schrijven kon worden aan de volmaakte natuur van God.

They saw this facet of the final message as beyond human sophistication, and more reasonably a balancing act that could only be attributable to God’s perfect nature.

Uiteindelijk wordt de diepgang van de boodschap nog duidelijker wanneer deze wordt afgezet tegen andere religieuze leerstellingen die vervaagden in het aangezicht van kritiek of simpelweg door het verstrijken van de tijd. In ons technologische tijdperk, dat de globalisering van ideeën en fact-checking heeft gefaciliteerd, verlaten veel meer mensen het christendom dan de islam in Europa en Noord-Amerika. De groei van de islam ondanks de vele tegenstanders daarentegen, blijft de inherente waarachtigheid ervan aantonen, evenals de universaliteit door tijd en plaats heen, doordat het levensvatbaar is voor mensen met zeer verschillende educatieve, economische en culturele achtergronden. De wetten van de islam, evenals de religieuze leerstellingen ervan, blijven ook standhouden, terwijl geen enkele samenleving erin is geslaagd een vergelijkbaar, altijd relevant systeem te ontwerpen dat evenwicht en holistisch welzijn biedt aan mensen uit alle lagen van de bevolking.

Finally, the profundity of the message becomes further evident when contrasted with other religious doctrines that waned in the face of criticism or simply with the passage of time. In our technological age which has facilitated the globalization of ideas and fact-checking, far more people leave Christianity than Islam in Europe and North America. Islam’s growth despite its many detractors, on the other hand, continues to demonstrate its inherent veracity as well as its universality across time and place, being viable for people of very different educational, economic, and cultural backgrounds. The laws of Islam as well as its religious doctrines also continue to endure, while no society has been able to devise a comparable ever-relevant system that offers equilibrium and holistic well-being to people of all walks of life.

Dit hoofdstuk zal tien hoogtepunten van deze boodschap presenteren, waarbij de focus ligt op die aspecten die voor mensen in de eenentwintigste eeuw gemakkelijker te waarderen zijn. Deze dimensies zouden ons moeten helpen de boodschap van de Laatste Profeet ﷺ in zijn totaliteit te waarderen, aangezien zij gezamenlijk een argument vormen ter verdediging van zijn profeetschap.

This chapter will showcase ten highlights of this message, focusing on those more easily appreciated by people in the twenty-first century. These dimensions should help us appreciate the message of the Final Prophet صلى الله عليه وسلم in its totality, as they form a cumulative case in defense of his prophethood.