De Bijbel meldt dat Jezus Christus de volgende logische criteria bood om ware profeten van valse te onderscheiden:

The Bible reports that Jesus Christ  offered the following logical criteria for distinguishing true prophets from false ones:

Pas op voor valse profeten, die naar u toe komen in schaapskledering, maar vanbinnen zijn zij verslindende wolven. Aan hun vruchten zult u hen herkennen. Plukt men druiven van doornstruiken of vijgen van distels? Zo ook brengt elke goede boom goede vruchten voort, maar een slechte boom brengt slechte vruchten voort. Een goede boom kan geen slechte vruchten voortbrengen, noch kan een slechte boom goede vruchten voortbrengen. Elke boom die geen goede vruchten voortbrengt, wordt omgehakt en in het vuur geworpen. Daarom zult u hen aan hun vruchten herkennen.47

Beware of false prophets, who come to you in sheep’s clothing, but inwardly they are ravenous wolves. You will know them by their fruits. Do men gather grapes from thornbushes or figs from thistles? Even so, every good tree bears good fruit, but a bad tree bears bad fruit. A good tree cannot bear bad fruit, nor can a bad tree bear good fruit. Every tree that does not bear good fruit is cut down and thrown into the fire. Therefore, by their fruits you will know them.47

De Profeet Jezus ﷺ kan met deze “vruchten” bedoeld hebben dat daden luider spreken dan woorden over het karakter van een persoon, en dat daarom het persoonlijke gedrag van een ware profeet goed moet zijn. Hij kan ook bedoeld hebben dat de positieve impact van zijn leerstellingen op anderen goed zal zijn, of dat de boodschap zelf een duidelijke oproep tot zuiverheid en goedheid moet zijn. De schoonheid van het analyseren van de bediening van Muhammad ﷺ is dat alle drie de interpretaties voor hem waar zouden zijn. De volgende drie hoofdstukken zullen illustreren hoe zijn karakter, zijn prestaties en zijn boodschap allemaal een krachtig bewijs leveren voor zijn profeetschap— beginnend met zijn karakter in dit hoofdstuk.

The Prophet Jesus  may have intended by these “fruits” that actions speak louder than words about a person’s character, and therefore the personal conduct of a true prophet must be good. He may have also intended that the positive impact of his teachings on others will be good, or that the message itself must be a clear call to purity and goodness. The beauty of analyzing the ministry of Muhammad صلى الله عليه وسلم is that all three interpretations would stand true for him. The following three chapters will illustrate how his character, his accomplishments, and his message all make a powerful case for his prophethood— beginning with his character in this chapter.

Allah heeft de meest voortreffelijke eigenschappen verenigd in Muhammad ﷺ, als bewijs dat hij inderdaad door de Goddelijke autoriteit was gemachtigd. Zijn karakter straalde vanuit elke hoek, en dit werd opgemerkt door zowel degenen die hem persoonlijk hebben ervaren als degenen die later zijn biografie lazen. Zij vonden allen in Muhammad ﷺ een levensstijl van buitengewone oprechtheid, overtuiging en deugdzaamheid die een formidabele uitdaging vormde voor iedere twijfelaar aan zijn profeetschap. Zoals Ibn Taymīyah (gest. 1328), een vooraanstaand moslimtheoloog, zei: Het is bekend dat iemand die beweert een profeet te zijn, ofwel een van de beste en edelste van de schepping is, ofwel de slechtste en meest goddeloze van hen … dus hoe zou er ooit enige verwarring kunnen bestaan tussen de beste en edelste en tussen de slechtste en meest goddeloze? … Er is nooit een leugenaar geweest die profeetschap claimde, zonder dat zijn onwetendheid, oneerlijkheid, goddeloosheid en duivelse wegen duidelijk werden voor iedereen die ook maar de kleinste mate van inzicht bezat.48

God combined in Muhammad صلى الله عليه وسلم the most illustrious qualities, as evidence that he was in fact authorized by the Divine. His character sparkled from every angle, and this was noticed both by those who experienced him firsthand and those who later read his biography. They all found in Muhammad صلى الله عليه وسلم a lifestyle of extraordinary sincerity, conviction, and virtue that posed a formidable challenge to any doubter in his prophethood. As Ibn Taymīyah (d. 1328), an eminent Muslim theologian, said, It is known that someone who claims to be a prophet is either one of the best and noblest of the creation, or the worst and most wicked of them … so how could there ever be any confusion between the best and noblest and between the worst and most wicked? … There has never been any liar who claimed prophethood except that his ignorance, dishonesty, wickedness, and devilish ways became clear to anyone who possessed the smallest degree of discernment.48

Een persoon kan zich afvragen naar de historische betrouwbaarheid van de verslagen in de volgende pagina's, en waarom men erop moet vertrouwen dat dit meer is dan vrome overdrijvingen door de bewonderaars van Muhammad ﷺ over de grootsheid van zijn karakter. Deze zorg zal in meer detail worden herhaald tijdens de discussie over wonderen, maar laten wij hier het getuigenis aanhalen van twee niet-moslim historici die gespecialiseerd waren in de traceerbaarheid van de profetische tradities van de Islam. David S. Margoliouth (overleden 1940), de beroemde Engelse Oriëntalist, zei over het isnād-systeem in de islamitische wetenschap, dat vereist dat verslagen alleen worden overgeleverd via een strikt gecontroleerde overleveringsketen (Isnad) van vertellers, …de waarde ervan voor het waarborgen van nauwkeurigheid kan niet worden betwijfeld, en de moslims zijn gerechtvaardigd in hun trots op hun wetenschap van traditie. In andere oude verslagen moeten we afgaan op de bewering van de auteur: het is zeldzaam dat een Griekse of Romeinse historicus ons de bron van zijn informatie vertelt…49 Zelfs een standvastige Oriëntalist als Bernard Lewis (overleden 2018), die een scherpe criticus van de Islam en moslims was in de moderne tijd, erkende de kracht van de overlevering (Hadith) traditie. De Brits-Amerikaanse historicus schreef: Maar hun zorgvuldige onderzoek van de overleveringsketens en hun minutieuze verzameling en bewaring van varianten in de overgeleverde vertellingen geven de middeleeuwse Arabische historiografie een professionaliteit en verfijning die zonder precedent is in de oudheid en zonder evenaar in het hedendaagse middeleeuwse Westen. Ter vergelijking lijkt de historiografie van het Latijnse christendom armoedig en mager, en zelfs de meer geavanceerde en complexe historiografie van het Griekse christendom schiet nog steeds tekort ten opzichte van de historische literatuur van de Islam in volume, variëteit en analytische diepgang.50

A person may wonder about the historical reliability of the reports in the following pages, and why trust that these are anything more than pious exaggerations by Muhammad’s صلى الله عليه وسلم admirers on the greatness of his character. This concern will be revisited in greater detail amidst the discussion on miracles, but let us cite here the testimony of two non-Muslim historiographers who specialized in the traceability of Islam’s prophetic traditions. David S. Margoliouth (d. 1940), the famous English Orientalist, said regarding the isnād system in Islamic scholarship, which requires that reports only be transmitted through a rigorously scrutinized chain of narrators, …its value in making for accuracy cannot be questioned, and the Muslims are justified in taking pride in their science of tradition. In other ancient records, we have to take what is told on the author’s assertion: it is rare that a Greek or Roman historian tell us the source of his information…49 Even a staunch Orientalist like Bernard Lewis (d. 2018), who was a sharp critic of Islam and Muslims in modern times, acknowledged the strength of the Hadith tradition. The British- American historiographer wrote, But their careful scrutiny of the chains of transmission and their meticulous collection and preservation of variants in the transmitted narratives give to medieval Arabic historiography a professionalism and sophistication without precedent in antiquity and without parallel in the contemporary medieval West. By comparison, the historiography of Latin Christendom seems poor and meagre, and even the more advanced and complex historiography of Greek Christendom still falls short of the historical literature of Islam in volume, variety and analytical depth.50

De volgende pagina's zullen aantonen hoe zelfs een beknopt overzicht van het karakter van Muhammad ﷺ niet alleen de vaak herhaalde beschuldigingen die tegen hem worden geuit — dat hij een bedrieglijke profeet of een meedogenloze krijgsheer zou zijn — weerlegt, maar ook de waarheid vestigt van zijn bewering dat hij de laatste profeet van Allah aan de wereld was.

The following pages will demonstrate how even a brief overview of Muhammad’s صلى الله عليه وسلم character not only refutes the oft-recycled charges leveled against him—being an imposter prophet or a ruthless warlord—but also establishes the truth of his claim that he was God’s final prophet to the world.