Voortbouwend op het principe “je zult hen aan hun vruchten herkennen” uit het vorige hoofdstuk, was de positieve impact van Muhammad ﷺ op de wereld een andere gezegende vrucht die werd geoogst uit zijn bediening.

Building on the “you will know them by their fruits” principle from the previous chapter, Muhammad’s صلى الله عليه وسلم positive impact on the world was another blessed fruit harvested from his ministry.

Naast zijn persoonlijke daden en zijn onberispelijke karakter, wordt een verder bewijs van zijn profeetschap gevonden in het antwoord op deze vraag: wat heeft deze man precies bereikt? Vertegenwoordigen zijn prestaties buitengewoon talent en deugdzaamheid, of zijn het louter hyperbolische toeschrijvingen door zijn volgelingen? Ibn Ḥazm (d.

In addition to his personal actions and impeccable character, a further proof of his prophethood is found in the answer to this question: what exactly did this man accomplish? Do his achievements represent extraordinary talent and virtue, or mere hyperbolic attributions by his followers? Ibn Ḥazm (d.

1064), de polymath uit Córdoba, schrijft nadat hij heeft geïllustreerd hoe Muhammad ﷺ de wereld om hem heen op een historisch ongeëvenaarde manier transformeerde: De biografie van Muhammad ﷺ vereist voor iedereen die er diepgaand over nadenkt, het geloof in hem en het getuigen dat hij zeker de Boodschapper van Allah ﷺ is. Als hij ﷺ geen ander wonder had dan zijn biografie, dan zou dat voldoende zijn geweest.122

1064), the Córdoban polymath, after illustrating how Muhammad صلى الله عليه وسلم transformed the world around him in a historically unparalleled way, writes, The biography of Muhammad صلى الله عليه وسلم, for anyone who deeply considers it, necessitates believing him and testifying that he is certainly the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم. If he صلى الله عليه وسلم had no other miracle but his biography, it would have sufficed.122

De Profeet Muhammad ﷺ was niet alleen buitengewoon in termen van zijn politieke bereik op het wereldtoneel, maar hij had ook een aantoonbaar grotere invloed op de religiositeit en spiritualiteit dan enige andere stichter van de grote geloofsovertuigingen, en op het sociale welzijn in het algemeen. Hij ﷺ was uniek in de menselijke geschiedenis door uit te blinken in talrijke rollen tegelijkertijd: een spiritueel leider, een staatshoofd, een generaal, een diplomaat, een gezinsman en een opvoeder. Jezus Christus was een enorme spirituele figuur, maar geen generaal of staatshoofd. Alexander “de Grote” en vele andere iconische politieke leiders werden niet geprezen om hun morele deugd of spirituele motivatie. Integendeel, veel grote koningen, heersers en keizers waren meedogenloos, arrogant, of op andere wijze verblind door macht en grootheidswaanzin. Maar er was iets anders aan Muhammad ﷺ—iets dat degenen die het ontdekken met ontzag vervult. Het was het feit dat niet één enkel aspect zijn nalatenschap vestigde, maar in plaats daarvan een veelheid aan uitmuntende prestaties die samenkwamen in één persoon.

The Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم was not just extraordinary in terms of his political reach on the world stage, but he was also a demonstrably greater influence on religiosity and spirituality than any other founder of the major faiths, and on social well-being at large. He صلى الله عليه وسلم was unique in human history for having excelled in numerous roles simultaneously: a spiritual leader, a head of state, a general, a diplomat, a family man, and an educator. Jesus Christ  was a tremendous spiritual figure, but not a general or head of state. Alexander “the Great” and many other iconic political leaders were not heralded for their moral virtue or spiritual motivation. On the contrary, many great kings, rulers, and emperors were ruthless, arrogant, or otherwise intoxicated by power and delusions of grandeur. But there was something different about Muhammad صلى الله عليه وسلم—something that leaves those who discover it awestruck. It was the fact that no single aspect established his legacy, but instead a myriad of outstanding feats that converged in one person.

Dit is wat zoveel mensen gedurende het afgelopen millennium en een half heeft gefascineerd en verbijsterd, waardoor zij zich afvroegen: Zou zo iemand buiten de legendes om hebben bestaan? Is er een andere plausibele verklaring voor dit? Misschien werd hij werkelijk door God gezonden?

This is what fascinated and bewildered so many over the past millennium and a half, leaving them wondering: Could such a person have existed outside of legends? Is there any other plausible explanation for this? Perhaps he really was sent by God?

John William Draper (overleden in 1882), een Engels-Amerikaanse historicus, schreef: Vier jaar na de dood van Justinianus, n.Chr. 569, werd in Mecca, in Arabië, de man geboren die, van alle mensen, de grootste invloed op het menselijk ras heeft uitgeoefend... Aan de verklaring dat er slechts één God is, voegde hij toe: ‘en Mohammed is Zijn Profeet ﷺ.’ Wie wil weten of de gang van zaken overeenkwam met de gewaagdheid van een dergelijke aankondiging, doet er goed aan een wereldkaart van onze eigen tijd te bestuderen. Hij zal de sporen vinden van iets meer dan een bedrog.

John William Draper (d. 1882), an English-American historian, wrote, Four years after the death of Justinian, A.D. 569, was born at Mecca, in Arabia, the man who, of all men, has exercised the greatest influence upon the human race… To the declaration that there is but one God, he added, ‘and Mohammed is his Prophet.’ Whoever desires to know whether the event of things answered to the boldness of such an announcement, will do well to examine a map of the world in our own times. He will find the marks of something more than an imposture.

Het religieuze hoofd zijn van vele rijken, en het dagelijks leven van een derde van de mensheid leiden, rechtvaardigt wellicht de titel van een boodschapper van God.123 Er is hier geen sprake van een sprong in het diepe. Te beweren dat puur geluk verantwoordelijk is voor het feit dat al deze zaken door één enkel individu zijn bereikt, kan alleen worden beweerd door iemand die onwetend is over de realiteit of verwrongen is door vooroordelen. Overweeg het raadsel van een man die zelf ongeletterd was, geboren in een achtergesteld en strijdend Arabië, geïsoleerd van de kunsten, filosofieën, politiek, oorlogsvoering en het onderwijs van de omringende rijken. Overweeg dat juist deze man naar voren stapt—van de ene op de andere dag—met een oproep waarvan de diepgang, impact en blijvendheid ongeëvenaard blijven. De snelheid waarmee zijn religie zich verspreidde, de wereldwijde zeggenschap van zijn oproep tot op de dag van vandaag, en de positieve invloed van dit enkele individu waren—en zullen blijven—ongeëvenaard in de menselijke geschiedenis. Draper was zeker niet de enige niet-moslim historicus in het Westen die dit erkende. Samuel P. Scott (overleden 1929), een Amerikaanse geleerde en jurist, schreef: In elk geval, als het doel van religie de inplanting van moraal is, de vermindering van het kwaad, de bevordering van menselijk geluk, de uitbreiding van het menselijk intellect; als het verrichten van goede werken zal helpen op die grote dag waarop de mensheid zal worden opgeroepen tot haar laatste verantwoording, dan is het noch respectloos noch onredelijk om toe te geven dat Mohammed inderdaad een Apostel van God was.124

To be the religious head of many empires, to guide the daily life of one-third of the human race, may perhaps justify the title of a messenger of God.123 There is no leap of faith here. To say that sheer luck is responsible for all these things being accomplished by any one individual can only be claimed by someone uninformed about reality or perverted by prejudice. Consider the enigma of a man who himself was illiterate, born in a backwards and feuding Arabia, isolated from the arts, philosophies, politics, warfare, and education of the surrounding empires. Consider that this very man steps forward—overnight—with a call whose profundity, impact, and permanence remain peerless. The speed at which his religion spread, the global command of his call until today, and the positive influence of this single individual were—and will remain—unparalleled in human history. Draper was certainly not the only non-Muslim historian in the West who recognized this. Samuel P. Scott (d. 1929), an American scholar and jurist, wrote, In any event, if the object of religion be the inculcation of morals, the diminution of evil, the promotion of human happiness, the expansion of the human intellect; if the performance of good works will avail in that great day when mankind shall be summoned to its final reckoning, it is neither irreverent nor unreasonable to admit that Mohammed was indeed an Apostle of God.124

Zoals Alphonse de Lamartine (overleden 1869), een Franse historicus, het kundig verwoordde: als grootsheid van doel, geringheid van middelen en verbazingwekkende resultaten de drie criteria zijn van menselijk genie, wie zou het dan durven om een groot man uit de moderne geschiedenis te vergelijken met Muhammad ﷺ? De beroemdste mannen creëerden slechts wapens, wetten en rijken. Zij stichtten, indien al iets, niet meer dan materiële machten die vaak voor hun ogen uiteenvielen. Deze man bewoog niet alleen legers, wetgevingen, rijken, volkeren en dynastieën, maar miljoenen mensen in een derde van de toen bewoonde wereld; en meer dan dat, hij bewoog de altaren, de goden, de religies, de ideeën, de overtuigingen en de zielen. Op basis van een Boek, waarvan elke letter wet is geworden, creëerde hij een spirituele nationaliteit die volkeren van elke taal en van elk ras met elkaar heeft vermengd. Hij heeft ons als het onuitwisbare kenmerk van deze moslimnationaliteit de haat tegen valse goden en de passie voor de Ene en immateriële God nagelaten. Dit wraakzuchtige patriottisme tegen de heiligschennis van de Hemel vormde de deugd van de volgelingen van Muhammad ﷺ: de verovering van een derde van de aarde voor zijn geloof was zijn wonder. Het idee van de eenheid van God, verkondigd te midden van de uitputting van fabelachtige theogonieën, was op zichzelf zo'n wonder dat bij de uitspraak ervan uit zijn lippen, het alle oude tempels van afgoden vernietigde en een derde van de wereld in brand stak...

As Alphonse de Lamartine (d. 1869), a French historian, skillfully put it, If greatness of purpose, smallness of means, and astounding results are the three criteria of human genius, who could dare to compare any great man in modern history with Muhammad? The most famous men created arms, laws and empires only. They founded, if anything at all, no more than material powers which often crumbled away before their eyes. This man moved not only armies, legislations, empires, peoples and dynasties, but millions of men in one-third of the then inhabited world; and more than that, he moved the altars, the gods, the religions, the ideas, the beliefs and souls. On the basis of a Book, every letter of which has become law, he created a spiritual nationality which has blended together peoples of every tongue and of every race. He has left to us as the indelible characteristic of this Muslim nationality, the hatred of false gods and the passion for the One and immaterial God. This avenging patriotism against the profanation of Heaven formed the virtue of the followers of Muhammad: the conquest of one third of the earth to his creed was his miracle. The idea of the unity of God proclaimed amidst the exhaustion of fabulous theogonies, was in itself such a miracle that upon its utterance from his lips it destroyed all the ancient temples of idols and set on fire one third of the world...

Zijn leven, zijn meditatie, zijn heroïsche houding tegenover de bijgelovigheden van zijn land, en zijn gewaagdheid in het trotseren van de razernij van de afgoderij; zijn standvastigheid in het verdragen daarvan gedurende dertien jaar in Mecca, zijn aanvaarding van de rol van publieke minachting en bijna het slachtoffer worden van zijn landgenoten: al deze zaken en, tot slot, zijn onophoudelijke prediking, zijn strijd tegen alle verwachtingen, zijn geloof in zijn succes en zijn bovennatuurlijke rust in tegenspoed, de geduldige houding bij de overwinning, zijn ambitie, die volledig gewijd was aan één idee en op geen enkele wijze streefde naar een rijk; zijn eindeloze gebeden, zijn mystieke gesprekken met God, zijn dood en zijn triomf na de dood; al deze zaken getuigen niet van een bedrog, maar van een vast overtuiging die hem de kracht gaf om een dogma te herstellen. Dit dogma was tweeledig: de eenheid van God en de immateriële aard van God; het eerste vertelt wat God is, het laatste vertelt wat God niet is; de ene het omverwerpen van valse goden met het zwaard, de andere het zaaien van een idee met woorden. Filosoof, redenaar, apostel, wetgever, krijger, veroveraar van ideeën, hersteller van rationele dogma's, van een cultus zonder beelden, de stichter van twintig aardse rijken en van één spiritueel rijk; dat is Muhammad ﷺ. Wat betreft alle maatstaven waaraan menselijke grootheid kan worden gemeten, kunnen wij ons goed de vraag stellen: is er een man groter dan hij?125

His life, his meditations, his heroic stance against the superstitions of his country, and his boldness in defying the furies of idolatry; his firmness in enduring them for thirteen years at Mecca, his acceptance of the role of public scorn and almost of being a victim of his fellow-countrymen: all these and, finally his incessant preaching, his wars against odds, his faith in his success and his superhuman security in misfortune, the forbearance in victory, his ambition, which was entirely devoted to one idea and in no manner striving for an empire; his endless prayers, his mystic conversations with God, his death and his triumph after death; all these attest not to an imposture but to a firm conviction which gave him the power to restore a dogma. This dogma was twofold, the unity of God and the immateriality of God; the former telling what God is, the latter telling what God is not; the one overthrowing false gods with the sword, the other starting an idea with words. Philosopher, orator, apostle, legislator, warrior, conqueror of ideas, restorer of rational dogmas, of a cult without images, the founder of twenty terrestrial empires and of one spiritual empire; that is Muhammad. As regards all the standards by which human greatness may be measured, we may well ask: is there any man greater than he?125