Het was een te mooie dag om nu al ons gebouw binnen te gaan, dus mijn moeder en ik zaten samen op de bakstenen rand rondom de bloeiende tuin van onze buurman. We woonden in Borough Park, Brooklyn (New York City), waar meer dan 90% van de buurt bestaat uit Hasidische Joden, die even toegewijd leken aan hun judaïsme als wij aan onze islam. Dat moet hebben bijgedragen aan de zorgen die mijn gedachten destijds bezighielden, samen met de populaire opvatting die ik overal tegenkwam en die een andere kijk op religie bood: dat het irrelevant is. Het is inmiddels meer dan twintig jaar geleden sinds dat moment, maar ik ben de angst die ik voelde terwijl ik daar zat, verzameld om de moed te vinden om mijn moeder te confronteren met de gewaagde vraag, nog niet vergeten.

It was too beautiful a day to go inside our building just yet, so my mother and I sat together on the brick ledge surrounding our neighbor’s blooming garden. We lived in Borough Park, Brooklyn (New York City), where over 90% of the neighborhood is comprised of Hasidic Jews, who seemed as committed to their Judaism as we were to our Islam. That must have contributed to the concerns that crowded my thoughts back then, along with the popular sentiment I encountered everywhere that offered another take on religion: that it is irrelevant. It has been over twenty years since that moment, but I have yet to forget my sense of anxiousness as I sat there, gathering the courage to confront my mother with the audacious question.

Maar mijn dorst naar een antwoord, en mijn vertrouwen in de oceaan van liefde die naast me zat, lieten de woorden uit mijn mond schieten: “Mama, hoe weten we dat de Islam gelijk heeft?” Ze glimlachte en keek me diep in de ogen. Ik vervolgde met: “Denk er eens over na. Elke ouder vertelt zijn kind: ‘Dit is de ware religie’, dus wat maakt ons er zo zeker van dat wij degene zijn die daadwerkelijk gelijk hebben?” Wat ze daarna zei, was iets in de trant van “heb gewoon vertrouwen.” Het was precies hetgeen waar ik bang voor was om te horen, vooral als een nieuwsgierige dertienjarige in de postmoderne wereld, laat staan als een moslim in New York City die spoedig de islamofobe sentimenten zou ervaren die werden opgerekt door de 9/11-aanslagen die zich op slechts enkele mijlen afstand zouden voltrekken.

But my thirst for an answer, and my confidence in the ocean of affection that sat beside me, catapulted the words from my mouth: “Mama, how do we know Islam is right?” She smiled and locked eyes with me. I proceeded to say, “Think about it. Every parent tells their child, ‘This is the true religion,’ so what makes us so sure that we are the ones who are actually right?” What she said next was something along the lines of “just have faith.” It was the very thing I was afraid to hear, especially as an inquisitive thirteen-year-old in the postmodern world, let alone a Muslim in New York City who would soon experience Islamophobic sentiments being ramped up by the 9/11 attacks that would occur a few short miles away.

Maar met terugwerkende kracht gezien, was het precies wat ik nodig had om aan mijn eigen geloofreis te beginnen en de naderende golf van vijandigheid tegenover de Islam en moslims te doorstaan. Uiteindelijk heeft het dit boek voortgebracht dat u vasthoudt, een bron die ik graag beschikbaar had gezien toen ik voor het eerst de grote religies van de wereld verkende, in de veronderstelling dat ze allemaal, zonder uitzondering, werden aangenomen op basis van blind geloof, onverenigbaar met een kritisch denkende geest, en vervolgens onwaardig om vast te houden wanneer dat sociaal ongemakkelijk was.

But in hindsight, it was exactly what I needed to embark on my own faith journey and endure that coming wave of animosity toward Islam and Muslims. Ultimately, it generated this very book you hold, a resource I wish was available when I first explored the world’s major religions, assuming they were all without exception taken on blind faith, irreconcilable with a critically thinking mind, and subsequently unworthy of being held onto when socially inconvenient.

Ik bid dat deze toevoeging aan de Engelse bibliotheek de bosbranden kan verzachten die vandaag de dag in vele van onze harten en huizen woeden.

I pray this addition to the English library can mitigate the wildfires that are ablaze in many of our hearts and homes today.

Moge het enkele van de wonden van de moderniteit genezen met de koelte van overtuiging, en een deel van de onzekerheid lessen die ons leven dor laat achter op het gebied van veiligheid, vervulling en een gebalanceerde richting.

May it heal some of modernity’s wounds with the coolness of conviction, and quench some of the uncertainty that leaves our lives parched for security, fulfillment, and balanced direction.

God weet dat auteurschap om talloze redenen ongemakkelijk terrein voor mij is, maar hoe kan een mens passief toezien wanneer de deugdzame kenmerken van de menselijkheid steeds vaker worden vertrapt onder de voeten van de religielozen, en wanneer de hunkeringen van onze gekooide geesten ons bij elke wending blijven verschroeien? Ik bid dat dit boek enige hulp biedt aan degenen die worstelen met hun eigen geloof of dat van hun geliefden, degenen die ik bijna dagelijks ontmoet in mijn gemeenschapswerk of online, en de vele anderen over wie ik hoor maar die ik niet individueel kan bereiken. In deze geest voelde ik mij geroepen om de onbekende zeeën van het auteurschap te trotseren, en ik vraag Allah om vergeving voor de fouten die ik onderweg mogelijk heb gemaakt.

God knows that for a myriad of reasons, authorship is uncomfortable territory for me, but how can a person sit idle when the virtuous hallmarks of humanity are increasingly trampled beneath the feet of nonreligion, and when the cravings of our caged spirits continue to scorch us at every turn? I pray this book offers some assistance to those who struggle with their own faith or that of their loved ones, those of whom I meet almost daily in my community work or online, and the many more I hear about and cannot reach individually. It is in this vein that I felt called to brave the unfamiliar seas of authorship, and I ask Allah to forgive where I may have erred en route.

Dit boek beoogt de onverwoestbare behoefte van de mensheid aan het profentschap te belichten, en de vele dwingende rechtvaardigingen voor het profentschap van Muhammad ﷺ in het bijzonder. Door dit te doen, streeft het er vervolgens naar om een samenhangend voorstel te bieden over het ware doel van het leven, dat leidt tot een onwankelbare innerlijke vrede die alleen mogelijk is door de zonsopgang van zekerheid rechtstreeks te aanschouwen.

This book seeks to highlight humanity’s undying need for prophethood, and the many compelling justifications for the prophethood of Muhammad 2 صلى الله عليه وسلم in particular. By doing so, it subsequently aims to offer a coherent proposition on the true purpose of life that leads to an impregnable inner peace which is only possible through beholding the sunrise of certitude firsthand.

Onafhankelijke werken geschreven over het onderwerp dalā’il al-nubuwwah (de bewijzen van het profentschap) maken al sinds de achtste of negende eeuw deel uit van de islamitische intellectuele traditie. Dat deze literatuur een steunpilaar van de islamitische wetenschap is geweest, is een krachtig getuigenis van de toewijding aan het rigoureus vaststellen van de fundamenten van haar waarheidsclaims. Abū Manṣūr al-Baghdādī (gest. 1037) meldt dat imam al-Shāfi‘ī (gest.

Independent works written on the topic of dalā’il al-nubuwwah (the proofs of prophethood) have always been part of the Muslim intellectual tradition, from as early as the eighth or ninth century. That this literature has been a mainstay of Islamic scholarship is a powerful testament to its commitment to rigorously establishing the bases of its truth claims. Abū Manṣūr al-Baghdādī (d. 1037) reports that Imam al-Shāfi‘ī (d.

820) was de eerste die een boek samenstelde over de bewijzen die het profentschap van Muhammad vaststellen, aangezien de Brahmanen de mogelijkheid van profetie of goddelijke openbaring hadden verworpen.3 Er zijn meer dan negentig werken uit deze canon waarvan de titels tot op de dag van vandaag bekend zijn, waarvan het beroemdste Dalā’il al-Nubuwwah is door imam al-Bayhaqī (gest. 1066). Het doel van deze auteurs was om de gelovigen in hun overtuiging te versterken, twijfels over de authenticiteit van Muhammad ﷺ weg te nemen, en deze bewijzen te consolideren op een gemakkelijk toegankelijke plaats voor iedereen die onderzoek doet naar de waarheid van zijn profentschap.

820) was the first to compile a book on the proofs establishing the prophethood of Muhammad, as the Brahmins had rejected the possibility of prophecy or divine revelation.3 There are over ninety works from this canon whose titles are known until today, the most famous of them being Dalā’il al-Nubuwwah by Imam al-Bayhaqī (d. 1066). The aim of these authors was to increase the believers in their conviction, dispel doubts regarding Muhammad’s صلى الله عليه وسلم authenticity, and consolidate these evidences in a readily accessible location for anyone inquiring about the truth of his prophethood.

Het primaire bewijs van het profentschap is God Zelf, want Hij is Degene die ons intuïtief leidt om naar Hem te zoeken, en vervolgens degenen die aanspraak maken op het profentschap te onderzoeken voor een kans om een betere verbinding met Hem te vinden. Alle mensen worden instinctief gedreven om te geloven in het bestaan van God en hebben een aangeboren drang om deze hogere macht te ontdekken die zij zo sterk voelen. Hoewel niet elke menselijke beschaving werd gedreven om vakmanschap of formeel onderwijs te ontwikkelen, wijdde elke beschaving zich aan een vorm van religieuze praktijk. Mensen hebben dit gedaan gedurende de hele gedocumenteerde geschiedenis, en daarom hebben antropologen nog geen inheemse samenleving van atheïsten gevonden, en sommige wetenschappers beweren vandaag de dag dat het geloof in God of een hogere macht in onze genen verankerd zit.4 Zelfs communisten die religie verwierpen, vergoddelijkten Lenin nog steeds door zijn standbeeld overal neer te zetten en zijn werken op te zeggen alsof het heilige geschriften waren. Op dezelfde manier vertonen moderne atheïsten een consistent patroon van quasi-religieus gedrag en worden zij vaak aangetroffen terwijl zij zoeken naar alternatieve vormen van spiritualiteit. Bijvoorbeeld, slechts ongeveer één miljoen volwassenen in de VS identificeren zich als heidens of Wicca, maar een verbazingwekkende 60% van de Amerikanen behoort tot ten minste één "New Age"-overtuiging, zoals het geloof in astrologie en/of paranormale zaken, of het geloof dat objecten zoals kristallen spirituele energie bevatten.5 Uiteindelijk is dit metafysische verlangen dat wij allemaal ervaren een krachtige, universele kracht, gecreëerd in ons door God, die ons drijft om de profeten te zoeken die Hij heeft uitverkoren om ons naar Hem te leiden. Hun boodschap met betrekking tot God, Zijn grootsheid, Zijn leiding, en de realiteit van dit leven en het hiernamaals resoneert zo diep in ons dat we onszelf gedwongen voelen tot geloof.

The primary proof of prophethood is God Himself, for it is He who guides us to intuitively seek Him out, and subsequently investigate the claimants to prophethood for an opportunity to better connect with Him. All people are instinctually driven to believe in the existence of God and have an innate impulse to discover this higher power which they sense so strongly. While not every human civilization was driven to develop craftsmanship or formal education, each one committed itself to some form of religious practice. People have done this throughout recorded history, and thus anthropologists have yet to find an indigenous society of atheists, and some scientists today argue that belief in God or a higher power is hardwired into our genes.4 Even communists who disavowed religion still deified Lenin by putting his statue everywhere and reciting his works as if they were scripture. Similarly, modern atheists exhibit a consistent pattern of quasi-religious behavior and are often found seeking alternate forms of spirituality. For instance, only about one million US adults identify as pagan or Wiccan, yet a staggering 60% of Americans ascribe to at least one “New Age” belief such as belief in astrology and/or psychics, or the belief that objects like crystals contain spiritual energy.5 Ultimately, this metaphysical yearning we all experience is a powerful, universal force, created within us by God, that drives us to seek out the prophets He elected to guide us to Him. Their message regarding God, His greatness, His guidance, and the reality of this life and the next resonates so deeply within us that we find ourselves compelled to faith.

Het is uit de barmhartigheid van Allah dat Hij met elke profeet en boodschapper tekenen stuurde die relevant waren voor zijn context, en Hij omringde Muhammad ﷺ met een veelheid aan bewijzen, want hij was Allahs “barmhartigheid voor de werelden,” en moest daarom niet alleen relevant zijn voor allen in zijn tijd, maar ook voor alle toekomstige tijden. De variëteit aan bewijzen is wat hen herkenbaar maakt voor elk tijdperk, elke cultuur en elke denkwijze. Tijdens het leven van de Profeet Muhammad ﷺ accepteerden sommigen zijn bediening na slechts één blik op zijn gezicht. ‘Abdullāh ibn Salām  zei: “Ik wist onmiddellijk dat dit niet het gezicht van een leugenaar was.” Een ander kwam tot een vaste overtuiging na het horen van enkele korte uitspraken die de waarden van de Islam bepleitten. Ṭufayl ibn ‘Amr  zei: “Ik heb nooit iets gehoord dat superieur of even gebalanceerd was als dit.” Anderen bevestigden zijn profeetschap op basis van zijn reputatie van waarachtigheid. Het leiderschap van Quraysh zei, na veertig jaar met hem te hebben geleefd: “Wij hebben niets anders van u ervaren dan eerlijkheid.” Anderen geloofden na het getuigen van wonderen, in het besef dat niets gewoons deze verbazingwekkende gebeurtenissen had kunnen verklaren.

It is from God’s mercy that He sent with each prophet and messenger signs that were relevant to his context, and He surrounded Muhammad صلى الله عليه وسلم with a multitude of proofs, for he was God’s “mercy to the worlds,”9 and hence had to be relevant not only to all at his time but also for all time to come. The variety of proofs are what make them relatable to every era, culture, and mindset. During the Prophet Muhammad’s صلى الله عليه وسلم lifetime, some accepted his ministry after one glance at his face. ‘Abdullāh ibn Salām 10 said, “I immediately knew that this was not the face of a liar.”11 Another was brought to firm conviction after hearing a few short statements espousing the values of Islam. Ṭufayl ibn ‘Amr  said, “I have never heard anything superior or more balanced than this.”12 Others confirmed his prophethood based on his reputation for being truthful. The leadership of Quraysh said after living forty years with him, “We have experienced nothing but honesty from you.”13 Others believed after witnessing miracles, understanding that nothing ordinary could have explained these astonishing occurrences.

Door deze variatie kan een nomadische herder in de Himalaya elk aantal paden naar zekerheid volgen, net zoals de filosoof in de ivoren toren dat kan, net zoals de zoemende menigten onder de wolkenkrabbers van New York City dat kunnen, en net zoals de bananenarbeiders in Ecuador dat kunnen.

By this variety, a nomadic shepherd in the Himalayas can follow any number of pathways to certainty, as can the ivory tower philosopher, as can the buzzing hordes under the skyscrapers of New York City, as can the banana workers in Ecuador.