Een vluchtige blik op enkel het leven van de Profeet ﷺ en zijn wereldse succes heeft de aandacht getrokken van geleerden wereldwijd, zelfs onder degenen die de grote inhoud en waarheid in zijn leer wellicht niet erkennen. Zoals Karen Armstrong, een geprezen auteur over vergelijkende religie, het verwoordt: de Islam is een religie van succes. In tegenstelling tot het christendom, dat als belangrijkste beeld heeft — tenminste in het Westen — een man die sterft in een verwoestende, schandelijke, hulpeloze dood... Mohammed ﷺ was geen ogenschijnlijk mislukking. Hij was een verbluffend succes, zowel politiek als spiritueel, en de Islam groeide van kracht naar kracht naar kracht.136

A momentary glance at just the Prophet’s صلى الله عليه وسلم life and his worldly success has commanded attention from scholars worldwide, even among those who may not recognize the great substance and truth in his teachings. As Karen Armstrong, an acclaimed author on comparative religion, puts it, Islam is a religion of success. Unlike Christianity, which has as its main image, in the west at least, a man dying in a devastating, disgraceful, helpless death… Mohammed was not an apparent failure. He was a dazzling success, politically as well as in spirituality, and Islam went from strength to strength to strength.136

Michael Hart, de hedendaagse Amerikaanse historicus die The 100: A Ranking of the Most Influential Persons in History schreef, illustreert dit verbazingwekkende succesverhaal bondig als volgt:

Michael Hart, the contemporary American historian who authored The 100: A Ranking of the Most Influential Persons in History, succinctly illustrates this mind-boggling success story as follows:

Mijn keuze voor Muhammad ﷺ om de lijst van de meest invloedrijke personen ter wereld aan te voeren, zal sommige lezers wellicht verrassen en kan door anderen in twijfel worden getrokken, maar hij was de enige man in de geschiedenis die zowel op religieus als op wereldlijk niveau uiterst succesvol was. Afkomstig uit bescheiden omstandigheden, stichtte Muhammad ﷺ een van de grote religies ter wereld en verspreidde deze, en hij werd een immens effectieve politieke leider. Vandaag de dag, dertien eeuwen na zijn dood, is zijn invloed nog steeds krachtig en alomtegenwoordig. De meerderheid van de personen in dit boek had het voordeel dat zij geboren en opgegroeid waren in centra van beschaving, in hoogontwikkelde of politiek cruciale naties. Muhammad ﷺ werd echter geboren in het jaar 570, in de stad Mecca, in zuidelijk Arabia, destijds een achtergesteld gebied in de wereld, ver verwijderd van de centra van handel, kunst en wetenschap. Wees op zesjarige leeftijd, werd hij opgevoed in bescheiden omstandigheden. De islamitische traditie vertelt ons dat hij ongeletterd was. Zijn economische positie verbeterde toen hij op vijfentwintigjarige leeftijd met een rijke weduwe trouwde. Desondanks was er, naarmate hij de veertig naderde, weinig uiterlijke indicatie dat hij een opmerkelijk persoon was.

My choice of Muhammad to lead the list of the world’s most influential persons may surprise some readers and may be questioned by others, but he was the only man in history who was supremely successful on both the religious and secular levels. Of humble origins, Muhammad founded and promulgated one of the world’s great religions and became an immensely effective political leader. Today, thirteen centuries after his death, his influence is still powerful and pervasive. The majority of the persons in this book had the advantage of being born and raised in centers of civilization, highly cultured or politically pivotal nations. Muhammad, however, was born in the year 570, in the city of Mecca, in southern Arabia, at that time a backward area of the world, far from the centers of trade, art, and learning. Orphaned at age six, he was reared in modest surroundings. Islamic tradition tells us that he was illiterate. His economic position improved when, at age twenty-five, he married a wealthy widow. Nevertheless, as he approached forty, there was little outward indication that he was a remarkable person.

De meeste Arabieren waren op dat moment heidenen, die in vele goden geloofden. Er waren echter in Mecca een klein aantal Joden en Christenen; het was zonder twijfel van hen dat Muhammad ﷺ voor het eerst leerde over één enkele, almachtige God die het hele universum regeerde. Toen hij veertig jaar oud was, raakte Muhammad ﷺ ervan overtuigd dat deze ene ware God (Allah) tot hem sprak en hem had uitgekozen om het ware geloof te verspreiden. Gedurende drie jaar predikte Muhammad ﷺ alleen tot nauwe vrienden en kennissen.

Most Arabs at that time were pagans, who believed in many gods. There were, however, in Mecca, a small number of Jews and Christians; it was from them no doubt that Muhammad first learned of a single, omnipotent God who ruled the entire universe. When he was forty years old, Muhammad became convinced that this one true God (Allah) was speaking to him and had chosen him to spread the true faith. For three years, Muhammad preached only to close friends and associates.

Toen, rond 613, begon hij in het openbaar te prediken. Naarmate hij langzaam volgelingen won, begonnen de autoriteiten van Mekka hem te beschouwen als een gevaarlijke overlast. In 622 vluchtte Muhammad ﷺ naar Medina (een stad op ongeveer 200 mijl ten noorden van Mekka), uit vrees voor zijn veiligheid, waar hem een positie van aanzienlijke politieke macht was aangeboden… Toen Muhammad ﷺ stierf, in 632, was hij de feitelijke heerser over heel zuidelijk Arabië. De Bedoeïenenstammen van Arabië stonden bekend als felle krijgers. Maar hun aantal was klein; en geteisterd door verdeeldheid en onderlinge oorlogsvoering, waren zij geen match voor de grotere legers van de koninkrijken in de gevestigde landbouwgebieden in het noorden. Echter, voor het eerst in de geschiedenis verenigd door Muhammad ﷺ, en geïnspireerd door hun vurig geloof in de ene ware God, ondernamen deze kleine Arabische legers nu een van de meest verbazingwekkende reeksen veroveringen in de menselijke geschiedenis.137

Then, about 613, he began preaching in public. As he slowly gained converts, the Meccan authorities came to consider him a dangerous nuisance. In 622, fearing for his safety, Muhammad fled to Medina (a city some 200 miles north of Mecca), where he had been offered a position of considerable political power… When Muhammad died, in 632, he was the effective ruler of all of southern Arabia. The Bedouin tribesmen of Arabia had a reputation as fierce warriors. But their number was small; and plagued by disunity and internecine warfare, they had been no match for the larger armies of the kingdoms in the settled agricultural areas to the north. However, unified by Muhammad for the first time in history, and inspired by their fervent belief in the one true God, these small Arab armies now embarked upon one of the most astonishing series of conquests in human history.137

Daarom was het ook de snelheid van de expansie van de Islam die de verbazing van vele westerse historici opriep, en van moslims die dit aanhalen als een miraculeus bewijs voor de waarheid van de claims van de Islam. En zoals Lamartine eerder zei, het was niet alleen de verbazingwekkende reeks veroveringen en hun opvallende snelheid die Muhammad ﷺ uniek maakte, maar ook de schaarse middelen waarmee hij ﷺ dit bereikte, het onbaatzuchtige opgeven van alle materiële winsten en het behoud van zijn transcendente doel ondanks al deze prestaties, dat zijn grootheid kenmerkte. Bosworth Smith (overleden 1908), een predikant, schoolmeester en auteur, schrijft: Hoofd van de Staat evenals van de Kerk; hij was Caesar en Paus in één; maar hij was Paus zonder de pretenties van de Paus, en Caesar zonder de legioenen van Caesar.

Therefore, it was also the swiftness of Islam’s expansion which beckoned the wonderment of many Western historians, and Muslims who cite it as a miraculous proof for the truth of Islam’s claims. And as Lamartine said earlier, it was not just the astonishing series of conquests and their striking rapidity that made Muhammad unique, but also the meager means through which he صلى الله عليه وسلم accomplished this, the selfless relinquishing of any material gains and the retention of his transcendent purpose despite all these accomplishments, that marked his greatness. Bosworth Smith (d. 1908), a reverend schoolmaster and author, writes, Head of the State as well as the Church; he was Caesar and Pope in one; but he was Pope without the Pope’s pretensions, and Caesar without the legions of Caesar.

Zonder een staand leger, zonder een lijfwacht, zonder een paleis, zonder een vaste inkomstenbron; als er ooit een man het recht heeft gehad om te zeggen dat hij regeerde door een goddelijk recht, dan was het Mohammed ﷺ; want hij bezat alle macht zonder de instrumenten ervan en zonder de steunpilaren ervan...138 Door een fortuin die absoluut uniek is in de geschiedenis, is Mohammed ﷺ de drievoudige stichter van een natie, van een rijk en van een religie.139

Without a standing army, without a bodyguard, without a palace, without a fixed revenue, if ever any man had the right to say he ruled by a right Divine, it was Mohammed; for he had all the power without its instruments and without its supports...138 By a fortune absolutely unique in history, Mohammed is a threefold founder of a nation, of an empire, and of a religion.139

Velen hebben Smith's fascinatie weerspiegeld voor de unieke machtsgroei van Muhammad ﷺ, en zijn blijvende invloed waar zijn boodschap ook heen ging, ongeacht of er daar politieke steun voor was. Edward Gibbon, wiens geschriften niet vrij zijn van vijandigheid jegens Muhammad ﷺ, kon niet anders dan zijn bewondering documenteren voor de veerkracht van de Islam op het wereldtoneel. Hij schrijft: Het is niet de verspreiding, maar de blijvende aard van zijn religie die onze verwondering verdient; dezelfde zuivere en volmaakte indruk die hij in Mecca en Medina heeft gegraveerd, blijft na de revoluties van twaalf eeuwen behouden door de Indiase, Afrikaanse en Turkse bekeerlingen van de Koran...140

Many have echoed Smith’s fascination with Muhammad’s صلى الله عليه وسلم unique rise to power, and his enduring influence wherever his message went, irrespective of whether it had political support there. Edward Gibbon, whose writings are not void of hostility towards Muhammad صلى الله عليه وسلم, could not help but document his admiration of Islam’s resilience on the world stage. He writes, It is not the propagation but the permanency of his religion that deserves our wonder, the same pure and perfect impression which he engraved at Mecca and Medina is preserved after the revolutions of twelve centuries by the Indian, the African and the Turkish proselytes of the Koran…140

Nadat de beroemde Mahatma Gandhi (overleden 1948) zichzelf in de gevangenis bevond met de biografie van de Profeet ﷺ, was hij in staat het geheim te ontdekken achter het feit dat de Profeet ﷺ onoverkomelijke hindernissen overwon en dergelijke niveaus van wereldwijd succes bereikte. Het was de combinatie van politieke controle en het niet toestaan dat die politieke macht hem controleerde. Moslims geloven dat alleen God deze twee fenomenen in één man had kunnen verenigen, en dat Hij Zijn aanspraak op het profentschap versterkte met deze materiële en morele triomfen. In de woorden van Gandhi: Ik wilde het beste weten van het leven van iemand die vandaag de dag een onbetwistbare invloed heeft op de harten van miljoenen mensen... Ik raakte meer dan ooit ervan overtuigd dat het niet het zwaard was dat in die dagen een plaats voor de Islam in de ordening van het leven won. Het was de strikte eenvoud, de volkomen zelfverloochening van de Profeet ﷺ, het nauwgezette respect voor beloften, zijn intense toewijding aan zijn vrienden en volgelingen, zijn onverschrokkenheid, zijn vreesloosheid, zijn absolute vertrouwen in God en in zijn eigen missie. Deze zaken, en niet het zwaard, voerden alles voor zich uit en overwonnen elk obstakel.141

After the renowned Mahatma Gandhi (d. 1948) found himself in prison with the Prophet’s biography, he was able to identify the secret behind the Prophet صلى الله عليه وسلم overcoming insurmountable odds and reaching such stations of global success. It was the combination of political control and not allowing that political power to control him. Muslims believe that only God could have fused these two phenomena inside one man, and that He reinforced his claim to prophethood with these material and moral triumphs. In Gandhi’s words, I wanted to know the best of the life of one who holds today an undisputed sway over the hearts of millions of mankind… I became more than ever convinced that it was not the sword that won a place for Islam in those days in the scheme of life. It was the rigid simplicity, the utter self-effacement of the Prophet, the scrupulous regard for pledges, his intense devotion to his friends and followers, his intrepidity, his fearlessness, his absolute trust in God and in his own mission. These and not the sword carried everything before them and surmounted every obstacle.141