Geen ramp treft de aarde of julliezelf, behalve dat het in een register staat voordat Wij het tot bestaan brengen. Voorwaar, dat is voor Allah gemakkelijk — opdat jullie niet wanhopen over wat jullie is ontgaan en niet hoogmoedig worden over wat Hij jullie heeft gegeven. En Allah houdt niet van elke zelfbedrieger en opschepper.174

No disaster strikes upon the earth or among yourselves except that it is in a register before We bring it into being. Indeed that, for Allah, is easy—in order that you not despair over what has eluded you and not exult [in pride] over what He has given you. And Allah does not like every self-deluded and boastful person.174

Toen de Profeet Muhammad ﷺ werd gevraagd om het fundamentele geloof van de Islam te definiëren, zei de Profeet ﷺ: "Geloof is om in Allah te geloven, Zijn engelen, Zijn geschriften, Zijn boodschappers, de Laatste Dag, en om in het lot te geloven, het goede en het kwade ervan [dat allemaal van Allah is]."175

When asked to define the fundamental belief of Islam, the Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم said, Faith is to believe in Allah, His angels, His scriptures, His messengers, the Last Day, and to believe in destiny, the good of it and the evil of it [all being from Allah].175

Het geloof dat alles in de handen van God is en altijd zal blijven, en dat God dit leven heeft geconstrueerd met hoogtepunten en dieptepunten voor een wijsheid die alleen Hij volledig kent en die onze eindige geest niet kan bevatten, zijn twee krachtige middelen die het leven draaglijk en aangenaam maken.

Belief that everything is and will always be in God’s hands, and that God has constructed this life with ups and downs for a wisdom only He fully knows and our finite minds cannot, are two powerful resources that make life endurable and enjoyable.

De leer van de Profeet Muhammad ﷺ over het lot staat niet alleen in contrast met het atheïstische wereldbeeld dat de werkelijkheid onjuist waarneemt als willekeurig en ongeleid, bestaand uitsluitend in de greep van een genadeloze, meedogenloze reeks natuurwetten die geen enkel doel dienen en geen enkele geruststelling bieden. Het ontkent ook het deïstische concept dat God niet ingrijpt in de wereld, een concept dat veel theïsten hebben geïnternaliseerd. Dit concept berooft mensen van de bepantsering van vertrouwen dat God elk atoom van dit universum overziet. De Profeet ﷺ leerde dat het aantrekken van deze bepantsering een vereiste was van een geldig geloof, door in een van de talrijke overleveringen over deze essentiële waarheid te zeggen: "Zelfs als je voor het doel van Allah een hoeveelheid goud zou schenken die gelijk is aan de berg Uḥud, zou Allah het niet van je accepteren totdat je gelooft in de goddelijke bepaling—waarbij je er zeker van bent dat wat jou heeft bereikt, je nooit had kunnen missen, en dat wat jou heeft gemist, je nooit had kunnen bereiken. En als je zou sterven terwijl je anders gelooft, zou je het Vuur in gaan."176

The Prophet Muhammad’s صلى الله عليه وسلم teachings on destiny do not just stand in contrast to the atheistic worldview that misperceives reality as random and undirected, existing solely in the grip of a merciless, relentless set of physical laws which serve no purpose and offer no reassurances. They also negate the deistic notion that God does not intervene in the world, a notion that many theists have internalized. This notion deprives people of the armor of confidence in God overseeing every atom of this universe. The Prophet صلى الله عليه وسلم taught that donning this armor was a requirement of valid faith, by saying in one of numerous traditions about this essential truth, Were you to donate for God’s cause an amount of gold that was equivalent to Mount Uḥud, God would not accept it from you until you believed in the Divine decree— whereby you are certain that whatever reached you would never have missed you, and that whatever missed you was never going to reach you. And were you to die believing otherwise, you would enter the Hellfire.176

Herbert Benson, MD, een medeoprichter van het Benson-Henry Institute for Mind Body Medicine, concludeert tegen het einde van zijn medische verkenning van geloof en genezing: “De gegevens die ik heb gepresenteerd, tonen aan dat bevestigende overtuigingen en hoop zeer therapeutisch zijn, en dat geloof in God in het bijzonder vele positieve effecten heeft op de gezondheid.”177 Op vergelijkbare wijze schrijft Bryan Walsh, in The Science of Happiness, dat “onderzoek na onderzoek heeft aangetoond dat religieuze mensen de neiging hebben om minder depressief en minder angstig te zijn dan ongelovigen, en beter in staat zijn om de wisselvalligheden van het leven te hanteren dan ongelovigen... Het is alsof een gevoel van spiritualiteit en een actieve, sociale religieuze praktijk een effectief vaccin zijn tegen het virus van ongeluk.”178 Een ander groot, wereldwijd onderzoek door het Pew Research Center vond dat mensen die actief betrokken zijn bij het religieuze leven de neiging hebben om gelukkiger te zijn.179 Men zou kunnen beweren dat deze leerstellingen van de Islam over geloof en overgave aan God ook worden gedeeld door andere geloofstradities. Hoewel dit waar is, kan deze overeenkomst worden aangevoerd als een bewijs voor het profentschap van Muhammad ﷺ, niet ertegen, aangezien hij een boodschap bracht die op sommige punten overeenkomt met andere geschriften waarvan hij geen kennis had (zie Hoofdstuk 7).

Herbert Benson, MD, a cofounder of the Benson-Henry Institute for Mind Body Medicine, concludes near the end of his medical exploration of belief and healing, “The data I have presented is that affirmative beliefs and hopes are very therapeutic, and that faith in God, in particular, has many positive effects on health.”177 Similarly, Bryan Walsh, in The Science of Happiness, writes that “Study after study has found that religious people tend to be less depressed and less anxious than nonbelievers, better able to handle the vicissitudes of life than nonbelievers… It’s as if a sense of spirituality and an active, social religious practice were an effective vaccine against the virus of unhappiness.”178 Another large, global study by Pew Research Center found that people actively involved in religious life tend to be happier.179 It may be claimed that these teachings of Islam on faith and deference to God are shared by other faith traditions as well. While true, this commonality can be argued as a proof for Muhammad’s prophethood صلى الله عليه وسلم, not against it, since he brought a message that agrees in some respects with other scriptures that he had no knowledge of (see Chapter 7).

Bovendien legde de Profeet ﷺ een bijzondere nadruk op dit specifieke onderwerp op een manier die het onderscheidde van de overblijfselen van eerdere geschriften, in een omgeving die doordrenkt was van bijgelovige dogma's over het lot en onheilspellende voortekenen.

Furthermore, the Prophet صلى الله عليه وسلم placed distinctive emphasis on this particular topic in a way that sets it apart from the remnants of prior scriptures, in an environment replete with superstitious dogmas about fate and bad omens.

De Profeet ﷺ leerde zijn volgelingen ook dat het geloof in het lot samengaat met de menselijke handelingsvrijheid als een ontologische realiteit, hoewel het geen realiteit is die de almacht van God ontkent. Dat God de mensheid werkelijke handelingsvrijheid verleent, is een manifestatie van Zijn volmaakte rechtvaardigheid, aangezien dit noodzakelijk is voor de menselijke verantwoordelijkheid: we zijn alleen verantwoordelijk voor wat we uit vrije wil kiezen te doen. Door deze leer te onderwijzen, ﷺ creëerde hij een unieke en krachtige plaats in het klassieke debat tussen de vrije wil en het determinisme, een plaats genaamd Islam (onderwerping). Door zich te onderwerpen aan de scheppende wil van God, kan men de ontmoedigende last van het dragen van zaken die men niet kan beheersen in Gods geschapen universum loslaten, en door zich te onderwerpen aan Zijn voorschrijvende wil, kan men eindelijk de last neerleggen van het proberen te voldoen aan de voortdurend veranderende normen van een godloze samenleving. Zoals Charles Taylor erkent in zijn baanbrekende werk, A Secular Age, is het “de oproep om je in de Islam aan God te onderwerpen, die de mens versterkt op een manier die op geen enkele andere wijze beschikbaar is.”180

The Prophet صلى الله عليه وسلم also taught his followers that faith in destiny coexists with human agency as an ontological reality, though not a reality that denies God’s omnipotence. God granting humanity real agency is a manifestation of His perfect equity, in that it is necessary for human accountability: we are only accountable for what we freely choose to do. In teaching this doctrine, he صلى الله عليه وسلم carved a unique and powerful place in the classic free-will versus determinism debate, a place called Islam (submission). By submitting to God’s creative will, one can relinquish the demoralizing burden of carrying what one cannot control in God’s created universe, and by submitting to His prescriptive will, one can finally set down the burden of trying to live up to the constantly changing standards of a godless society. As Charles Taylor recognizes in his seminal work, A Secular Age, it is “the call to submit to God in Islam which empowers humans in a way unavailable in any other fashion.”180

Zonder het geloof dat God uiteindelijk de controle heeft, zal innerlijke vrede onbereikbaar blijven. Een persoon zou voor altijd achtervolgd worden door het vooruitzicht van strijdende kosmische krachten. Dit zou op zijn beurt de integriteit van iemands spiritualiteit vernietigen, want zelfs als zij God aanbidden, zouden zij zich nog steeds zorgen maken over andere vijandige krachten in het universum. Maar met de overtuiging dat het uiteindelijk God is die gebeurtenissen tot bestaan brengt, zelfs als ik misschien net genoeg wilskracht heb om verantwoordelijk te zijn voor wat ik kan beïnvloeden, worden tevredenheid met het leven en de zoetheid van het geloof bereikbaar. Zoals de Profeet ﷺ zei in een authentieke overlevering: “Hij heeft het geloof geproefd—degene die tevreden is met Allah als zijn Heer, onderwerping als zijn religie, en Muhammad ﷺ als zijn boodschapper.”181

Without the belief that God is ultimately in control, inner peace will remain out of reach. A person would be forever haunted by the prospect of dueling cosmic forces. This would in turn destroy the integrity of a person’s spirituality, because even if they worshipped God, they would still worry about other adversarial forces in the universe. But with conviction that it is ultimately God who brings events into existence, even if I may have just enough of a will to be accountable for what I can influence, contentment with life and the sweetness of faith become attainable. As the Prophet صلى الله عليه وسلم said in an authentic tradition, “He has tasted faith—the one who is pleased with Allah as their Lord, submission as their religion, and Muhammad as their messenger.”181

Sommigen zullen zich kunnen afvragen hoe de therapeutische waarde van de leer van Muhammad ﷺ een logisch bewijs voor zijn profeetschap kan vormen, wanneer genezing en geluk, filosofisch gezien, slechts esthetische factoren zijn. Maar we kunnen bewijzen niet beperken tot diegene die gerationaliseerd kunnen worden, en we verzuimen dan het belang te erkennen van de geleefde ervaringen die worden gedeeld door degenen die deze leer in zich opnemen.

Some may wonder how the therapeutic value of Muhammad’s صلى الله عليه وسلم teachings can constitute a logical proof for his prophethood, when healing and happiness are merely aesthetic factors, philosophically speaking. But we cannot restrict proofs to those that can be rationalized and fail to recognize the importance of the lived experiences shared by those who imbibe these teachings.

Deze overtuigingen, onderwezen door de Profeet Muhammad ﷺ, boden zijn volgelingen een wonderbaarlijke veerkracht in het aangezicht van armoede, angst en andere uitdagingen waar mensen overal mee te maken krijgen. Deze veerkracht en gemoedsrust vormen daarom een ander aspect van de schoonheid van de Islam, dat de harmonie ervan met de menselijke natuur aantoont.

These beliefs taught by the Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم afforded his followers wonderful resilience in the face of poverty, fear, and other challenges that humans everywhere encounter. This resilience and peace of mind therefore constitute yet another aspect of Islam’s beauty that demonstrates its harmony with human nature.