6.3 Specifieke wonderen van de Profeet ﷺ
6.3 Specific Miracles Of The Prophet
Naast het feit dat wonderen een massaal overgeleverd (Mutawatir) fenomeen zijn van de dienst van de Profeet ﷺ, zijn er specifieke wonderen waarvan de massaal overgeleverde (Mutawatir) overlevering hen boven elke mogelijkheid van fabricage verheft. Het resterende deel van dit hoofdstuk bespreekt deze subgroep, maar laten we eerst stellen dat het eisen van massaal overgeleverde (Mutawatir) getuigenis voordat men iets gelooft, cynisme is en geen voorzichtigheid. De meeste verworven menselijke kennis komt via āḥād-overleveringen, zoals het lezen van iets uit een enkele bron, en deze voorwaarde zou ons dus verhinderen om enig nieuws te geloven dat mensen verspreiden. Het zou ons er zelfs van kunnen weerhouden om onze eigen ogen te geloven wanneer wij de enige getuige van een gebeurtenis zijn. We vertrouwen over het algemeen onze ogen, tenminste totdat we door sterkere redenen worden gedwongen hen te wantrouwen. Daarom, na het inzien van de mogelijkheid en de bewijsbaarheid van wonderen in principe, zouden zelfs āḥād-overleveringen daarvan niet verworpen moeten worden wanneer hun betrouwbaarheid verdedigbaar is en er geen gebreken in hun overlevering zijn vastgesteld.
In addition to miracles being a mutawātir phenomenon of the Prophet’s صلى الله عليه وسلم ministry, there are specific miracles whose mutawātir transmission elevates them above any possibility of fabrication. The remainder of this chapter discusses this subset, but let us first assert that requiring mutawātir testimony before believing anything is cynicism, not prudence. Most of acquired human knowledge comes through āḥād reports, such as reading something from a single source, and so this stipulation would prevent us from believing any bit of news that people circulate. It might even prevent us from believing our own eyes when we are the sole witness to an event. We generally trust our eyes, at least until we are compelled by stronger reasons to suspect them. Hence, after realizing the possibility and demonstrability of miracles in principle, even āḥād reports of them should not be dismissed whenever their reliability is defensible and no defects in their transmission have been identified.
In een briljant passage in Fatḥ al-Bārī spreekt Ibn Ḥajar (d. 1449) over de overvloed aan de wonderen van de Profeet ﷺ en zegt: Dit verleent collectief noodzakelijke kennis (zekerheid)
In a brilliant passage in Fatḥ al-Bārī, Ibn Ḥajar (d. 1449) speaks on the abundance of the Prophet’s صلى الله عليه وسلم miracles and says, This collectively confers necessary knowledge (certainty)
dat een groot aantal bovennatuurlijke gebeurtenissen door zijn handen ﷺ heeft plaatsgevonden, op dezelfde manier als iemand met zekerheid de vrijgevigheid van Ḥātim [al-Ṭā’ī] en de moed van ‘Alī kan bevestigen, zelfs als de individuele overleveringen hierover slechts speculatief zijn omdat ze via āḥād-ketens zijn overgeleverd. Er moet echter worden opgemerkt dat veel van de wonderen van de Profeet ﷺ bekend en wijdverspreid werden, werden overgeleverd door enorme groepen mensen (massaal overgeleverd [Mutawatir]), en consequent zekerheid boden volgens de geleerden van transmissie, biografische verificatie en de authenticiteit van getuigenissen—zelfs als degenen die niet bekend zijn met deze disciplines dit niveau van vertrouwen met betrekking tot deze wonderen niet bereikten. In feite, als iemand zou beweren dat de meeste van deze incidenten (zelfs de niet-mutawatir) definitief vaststaan, zou dit niet onwaarschijnlijk zijn, omdat het onmiskenbaar is hoe nauwkeurig deze overleveraars deze verslagen gewoonlijk hebben weergegeven in elke laag van transmissie.
that a great number of supernatural events occurred at his hands صلى الله عليه وسلم, in the same manner that someone can conclusively assert the generosity of Ḥātim [al-Ṭā’ī] and the courage of ‘Alī, even if the individual reports on this are only speculative due to their being reported through āḥād chains. However, it should be noted that many of the Prophet’s miracles became well-known and widespread, were narrated by huge groups of people (mutawātir), and consequently conferred certainty by the scholars of transmission, biographical verification, and testimony authentication—even if those unfamiliar with these disciplines did not reach this degree of confidence regarding them. In fact, if someone were to claim that most of these incidents (even the non-mutawātir) were definitively established, this would not be far-fetched because it is undeniable how accurately these narrators usually related these accounts in every layer of transmission.
Bovendien is er van de Metgezellen [van de Profeet ﷺ] of degenen na hen geen enkel tegenstrijdig verslag gedocumenteerd dat deze verslagen uitdaagt, en deze stilte impliceert goedkeuring, aangezien zij collectief boven het wegkijken van onwaarheid staan. En hypothetisch gezien, indien zij de verslagen van elkaar over deze wonderen hadden ontkend, zou dit enkel te wijten zijn aan het twijfelen aan de betrouwbaarheid van de verteller, of het beschuldigen van hem van liegen, een slecht geheugen, of dementie. Wat de inhoud van de overlevering zelf betreft, heeft niemand deze ooit bekritiseerd.354
Furthermore, it is not documented from the Companions [of the Prophet صلى الله عليه وسلم] or those after them a single conflicting report that challenges these accounts, and this silence necessitates approval since they are collectively above turning a blind eye to falsehood. And hypothetically, had they denied one another’s reports on these miracles, this would only be due to doubting the reliability of the narrator, or accusing him of lying, poor memory, or senility. As for the content of the narration itself, nobody ever criticized it.354
Zo kunnen zelfs āḥād-overleveringen over wonderen als authentiek en betrouwbaar worden beschouwd. Ondanks dit zullen de volgende verslagen van specifieke wonderen beperkt blijven tot de meest onbetwistbare voorbeelden, zij die zijn vastgesteld door massaal overgeleverde (Mutawatir) transmissie.
Thus, even āḥād reports about miracles can be considered authentic and reliable. Despite this, the following accounts of specific miracles will be restricted to the most indisputable examples, those established by mutawātir transmission.
i. De Splijting van de Maan
i. The Moon Splitting
Het Uur is nabijgekomen en de maan is gespleten.
The Hour has come near, and the moon has split [in two].
En als zij een wonder zien, wenden zij zich af en zeggen: “Slechts toverij.” En zij ontkenden en volgden hun begeerten—en elke zaak zal worden beslecht.355
And if they see any miracle, they turn away and say, “Passing magic.” And they denied and followed their desires—and every matter will be settled.355
In een poging om de Profeet ﷺ in verwarring te brengen, eisten ongelovigen uit de Quraysh-clan een onmiskenbaar teken van de Profeet ﷺ, wat ertoe leidde dat Allah de maan voor hun ogen splitste.
In an attempt to stump the Prophet صلى الله عليه وسلم, disbelievers from the Quraysh clan demanded an undeniable sign from the Prophet صلى الله عليه وسلم, which led to God splitting the moon before their eyes.
De Profeet ﷺ zei toen: “Getuig.”356 De verbijsterde menigte zei dat Muhammad een betovering over hen had uitgesproken, maar aangezien hij niet over iedereen een betovering had kunnen uitspreken, besloten zij de reizigers uit de omliggende gebieden te vragen of zij zagen wat zij hadden gedaan. Zij stuurden ruiters uit om degenen buiten de stad Mecca te ondervragen, en ook zij bevestigden dat zij exact hetzelfde fenomeen aan de nachthemel hadden gezien.357 Uiteindelijk kozen de afgodendienaars van Quraysh voor ontkenning en zij werden gedwongen hun eigen ogen te ontkennen.
The Prophet صلى الله عليه وسلم then said, “Bear witness.”356 The baffled crowd said that Muhammad must have cast a spell on them, but since he could not have cast a spell on everyone, they decided to ask the travelers from surrounding areas if they saw what they did. They sent riders racing out to question those beyond the city of Mecca, and they too confirmed having seen the exact same phenomenon in the night sky.357 Ultimately, the idolaters from Quraysh chose denial and they were forced to deny their own eyes.
Talrijke grootheden van de overlevering (Hadith) hebben onafhankelijk de massaal overgeleverde (Mutawatir) status van de verslaglegging van deze wonderbaarlijke gebeurtenis geverifieerd door de overleveraars uit elke laag van de transmissie te onderzoeken. Dit werd gedaan door al-Subkī in Sharḥ Mukhtaṣar Ibn al-Ḥājib, Ibn Ḥajar in al-Amālī, al-Qurṭubī in al-Mufhim, Ibn Kathīr in al-Bidāyah wal-Nihāyah, imam al-Munāwī in Sharḥ Alfiyat al-‘Irāqī, en Ibn ‘Abd al-Barr (d. 1071), onder anderen.
ii. De Nachtreis
ii. The Night Journey
Glorie zij aan Degene die Zijn dienaar [Muhammad] bij nacht nam van de Heilige Moskee naar de Verre Moskee waarvan Wij de omgeving hebben gezegend, opdat Wij hem van Onze tekenen zouden tonen. Voorwaar, Hij Alleen is de Alhoorende, de Alziende.362
Glory be to the One Who took His servant [Muhammad] by night from the Sacred Mosque to the Farthest Mosque whose surroundings We have blessed, so that We might show him of Our signs. Indeed, He Alone is the All-Hearing, All-Seeing.362
De Profeet Muhammad ﷺ werd in één enkele nacht van Mekka naar Jeruzalem en weer terug gebracht, een reis die voor elke reiziger in de zevende eeuw gewoonlijk een volledige maand zou duren. Toen de heidenen de volgende ochtend lucht kregen van dit verhaal dat werd gedeeld, werden zij jubelend in de hoop dat zij eindelijk konden bewijzen dat Muhammad een krankzinnige was. Ze haastten zich om iedereen om hem heen te verzamelen, en tot hun vreugde vielen mensen letterlijk van hun stoel van het lachen toen zij dit "belachelijke verhaal" van de Profeet ﷺ hoorden. Bedroefd door hun spot en ongeloof, ging hij ﷺ naar de Kaaba, waar hij God prees en Hem vroeg om Jeruzalem opnieuw aan hem te tonen. Tot de verbazing van iedereen die aanwezig was, begon de Profeet ﷺ vervolgens die gezegende stad in prachtige details te beschrijven, alsof hij er op dat eigenste moment doorheen liep.
The Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم was taken from Mecca to Jerusalem and back in a single night, a journey that would ordinarily take a full month for any traveler in the seventh century. When the pagans caught scent of this story being shared the following morning, they became jubilant with hopes of finally proving Muhammad was a madman. They rushed to gather everyone around him, and to their delight, people literally fell off their seats in laughter upon hearing this “ludicrous tale” from the Prophet صلى الله عليه وسلم. Saddened by their mockery and disbelief, he صلى الله عليه وسلم proceeded to the Ka‘bah where he praised God and asked Him to be reshown Jerusalem. To the dismay of everyone present, the Prophet صلى الله عليه وسلم then began describing that blessed city in exquisite detail, as if he was walking through it at that very moment.
Mensen wendden zich nerveus tot de Mekkaanse handelaren die — in tegenstelling tot Muhammad ﷺ — bekend stonden om hun bezoeken aan Jeruzalem, om vervolgens te vernemen dat zij zijn nauwkeurigheid erkenden. Velen ontkenden hem nog steeds en liepen gefrustreerd weg.
People nervously turned to the Meccan traders who—unlike Muhammad—were known to frequent Jerusalem, only to find them admitting his accuracy. Many still denied him and stormed off in frustration.
iii. De huilende boom
iii. The Tree Weeping
‘Abdullāh ibn ‘Umar rapporteert dat de Profeet ﷺ zijn preken hield terwijl hij naast de stam van een dadelpalmboom stond. Op verzoek van een Anṣārī-vrouw stond de Profeet ﷺ toe dat er een kleine kansel van drie treden voor hem werd gebouwd, zodat hij beter zichtbaar zou zijn en zijn stem verder zou dragen naar het groeiende publiek. Toen de Profeet ﷺ de volgende vrijdag de nieuwe kansel beklom, kwamen er luide geluiden van huilen uit deze boomstam. De Profeet ﷺ daalde af, ging ernaartoe en begon het met zijn hand te strelen, net zoals men een kind troost. Anas ibn Mālik voegt toe: “En de moskee trilde door het snikken.” Sahl ibn Sa‘d voegt toe: “Velen begonnen te huilen toen zij het huilen en gekerm hoorden.” Ibn ‘Abbās voegt toe: “Hij ﷺ ging ernaartoe en omhelsde het totdat het stil werd, en zei toen: ‘Als ik het niet had omhelsd, zou het zo doorgaan tot de Dag der Opstanding.’” Jābir voegt toe: “Het huilde omdat het de Openbaring miste die het van dichtbij zou horen [gereciteerd worden].” Dit waren slechts vijf Metgezellen die dit incident rechtstreeks hebben gerapporteerd, hoewel er volgens de belangrijkste autoriteiten op het gebied van de overlevering (Hadith) bijna twintig in totaal aanwezig waren. Ibn Ḥajar vat dit onderzoek samen door te zeggen: “De overlevering (Hadith) van de huilende boom en het splijten van de maan zijn elk door een enorm aantal mensen overgeleverd, een aantal dat zekerheid biedt voor experts in de overlevering (Hadith) die hun ketens van overlevering onderzoeken, niet voor degenen die daar niet in getraind zijn, en Allah weet het best.”373 Op dezelfde wijze rapporteert al-Munāwī deze overlevering (Hadith) over het snikken van de boom via vele authentieke ketens, die gezamenlijk impliceren dat het een massaal overgeleverd (Mutawatir) gebeurtenis is, en stelt vervolgens dat het is overgeleverd van bijna twintig Metgezellen.
‘Abdullāh ibn ‘Umar reports that the Prophet صلى الله عليه وسلم used to deliver his sermons while standing beside the trunk of a datepalm tree. Upon the request of an Anṣārī woman, the Prophet صلى الله عليه وسلم permitted that a small pulpit of three steps be constructed for him so that he would be more visible and project his voice farther into the growing audience. When the Prophet صلى الله عليه وسلم ascended the new pulpit on the following Friday, loud sounds of weeping emerged from this tree-trunk. The Prophet صلى الله عليه وسلم descended and went over to it and began caressing it with his hand just as someone does to quiet a child. Anas ibn Mālik adds, “And the mosque shook from its whimpers.” Sahl ibn Sa‘d adds, “Many people started weeping from hearing its crying and moaning.” Ibn ‘Abbās adds, “He صلى الله عليه وسلم went and hugged it until it quieted, then said, ‘Had I not embraced it, it would have continued like this until the Day of Resurrection.’” Jābir adds, “It was weeping over missing the Revelation that it would hear [recited] close by.” These were only five Companions who reported this incident firsthand, though nearly twenty in total were present, according to the leading Hadith authorities. Ibn Ḥajar summarizes this investigation by saying, “The hadith of the tree weeping and moon splitting have each been transmitted by an enormous number, one that offers sure knowledge for Hadith experts who examine their chains of transmission, not those untrained in that, and Allah knows best.”373 Similarly, al-Munāwī reports this hadith on the tree whimpering through many authentic chains which collectively entail it being a mutawātir event, then states that it has been narrated from nearly twenty Companions.
iv. De stenen die spreken
iv. The Stones Speaking
In de Edele Qur'an vertelt Allah ons dat een van de machtige tekenen die Hij aan profeet David verleende, was dat zijn melodieuze lofprijzingen van God werden weerklinkt door de torenhoge bergen en de opstijgende vogels, dag en nacht: “En Wij hebben David zeker gunst uit Onze eigen voorzienigheid gegeven. [Wij zeiden]: ‘O bergen, herhaal [Onze] lofprijzingen met hem, en de vogels [eveneens].’ En Wij hebben ijzer voor hem week gemaakt.”376 Met ditzelfde wonder bevestigde Allah de profeet Muhammad ﷺ. Levenloze objecten zouden God loven in zijn handen, en zelfs getuigen van zijn bediening als boodschapper en profeet. ‘Abdullāh ibn Mas‘ūd zei: “Wij waren gewend het voedsel tasbīḥ (het loven van Allah) te horen maken terwijl hij at.”377 Het gerecht zou God loven in de aanwezigheid van de profeet ﷺ wanneer het voedsel voor hem werd geplaatst. Op dezelfde manier zei Abū Dharr : Ik was aanwezig bij de profeet ﷺ in een kring, en in zijn handen waren kiezelstenen, en iedereen in de kring kon hun tasbīḥ horen. Hij gaf ze toen door aan Abū Bakr, en zij maakten tasbīḥ met Abū Bakr [eveneens]; iedereen in de kring kon hun tasbīḥ horen. Hij gaf ze toen terug aan de profeet ﷺ en zij maakten opnieuw tasbīḥ in zijn hand. Hij gaf ze toen door aan ‘Umar, en zij maakten tasbīḥ in zijn hand, en iedereen in de kring kon hun tasbīḥ horen. De profeet ﷺ gaf ze toen door aan ‘Uthmān ibn ‘Affān, en zij maakten tasbīḥ in zijn hand.
In the Noble Qur’an, Allah tells us that of the powerful signs He granted Prophet David was that his melodious glorifications of God would be echoed by the towering mountains and soaring birds around the clock: “And We certainly gave David from Us bounty. [We said], ‘O mountains, repeat [Our] praises with him, and the birds [as well].’ And We made pliable for him iron.”376 With this same miracle, Allah endorsed the Prophet Muhammad .صلى الله عليه وسلم Inanimate objects would glorify God in his hands, and even testify to his ministry as messenger and prophet. ‘Abdullāh ibn Mas‘ūd said, “We used to hear the food making tasbīḥ (glorifying Allah) as he ate.”377 The dish would praise God in the presence of the Prophet صلى الله عليه وسلم when the food was placed before him. Similarly, Abū Dharr said, I was present with the Prophet صلى الله عليه وسلم in a circle, and in his hands were pebbles, and everyone in the circle could hear their tasbīḥ. He then passed them to Abū Bakr, and they made tasbīḥ with Abū Bakr [as well]; everyone in the circle could hear their tasbīḥ. He then passed them back to the Prophet صلى الله عليه وسلم and they made tasbīḥ in his hand again. He then passed them to ‘Umar, and they made tasbīḥ in his hand, and everyone in the circle could hear their tasbīh. The Prophet صلى الله عليه وسلم then passed them to ‘Uthmān ibn ‘Affān, and they made tasbīh in his hand.
v. Het vergroten van de watervoorziening
v. Increasing the Water Supply
Imam al-Nawawī zegt: “Deze overlevering (Hadith) over het water dat uit tussen zijn vingers stroomde en voor hem toenam, en eveneens de toename van de voedselvoorraad, zijn allemaal duidelijke wonderen die zijn verricht door de Boodschapper van Allah ﷺ op vele gelegenheden en onder verschillende omstandigheden, en deze hebben gezamenlijk de status van massaal overgeleverd (Mutawatir) bereikt.”381
Imam al-Nawawī says, “These hadith on water gushing from between his fingers and increasing for him, and the food supply increasing as well, are all clear miracles performed by Allah’s Messenger صلى الله عليه وسلم on many occasions and under different conditions and have collectively reached mutawātir status.”381
Geleerden van de overlevering (Hadith) hebben uitgebreide verzamelingen over deze incidenten, waarvan het volgende verslag van ‘Abdullāh ibn Mas‘ūd :
Hadith scholars have prolific compilations on these incidents, of which is the following account from ‘Abdullāh ibn Mas‘ūd :
Wij beschouwden wonderen vroeger als de zegeningen van Allah, maar jullie mensen beschouwen ze als bedreigend. Wij waren ooit met de Boodschapper van Allah ﷺ op een reis, en ons water raakte op. Hij zei: “Breng mij het resterende water.” De mensen boden hem een vat met water aan, waarin hij vervolgens zijn handen plaatste en zei: “Kom en neem het gezegende reinigingswater, en alle zegeningen zijn van Allah.” Ik zag het water stromen tussen de vingers van de Boodschapper van Allah ﷺ door. Inderdaad, wij hoorden het voedsel ook Allah loven terwijl het [door hem] werd gegeten.382
We used to consider miracles as Allah’s Blessings, but you people consider them to be threatening. We were once with the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم on a journey, and our water ran short. He said, “Bring me the remaining water.” The people presented him a vessel containing water, in which he then placed his hands and said, “Come get the blessed purification water, and all blessings are from Allah.” I saw the water flowing from between the fingers of Allah’s Messenger صلى الله عليه وسلم. Indeed, we used to also hear the food glorifying Allah as it was being eaten [by him].382
Jābir ibn ‘Abdillāh overleverde dat de mensen zeer dorstig waren op de Dag van al-Ḥudaybīyah. Er stond een kleine pot met wat water voor de Profeet ﷺ, en hij zag dat de mensen naar hem toe renden terwijl hij klaar was met het verrichten van zijn rituele wassing daarmee. Hij ﷺ vroeg hen: “Wat is er gebeurd?” Zij zeiden: “We hebben geen water, noch voor de wassing, noch om te drinken.” Dus hij ﷺ plaatste zijn handpalm in die pot, en water begon omhoog te stromen tussen zijn vingers door als bronnen. Hij zei: “Allen die de wassing zoeken, kom naar voren; de zegening is van Allah.” Jābir zei: “Wij dronken allemaal en verrichtten de wassing [uit die pot], en ik maakte me geen zorgen over hoeveel ik dronk, omdat ik wist dat het gezegend was.” Eén overleveraar vroeg Jābir: “Hoeveel waren jullie?” Hij zei: “Zelfs als we honderdduizend waren geweest, zou het voldoende voor ons zijn geweest, maar we waren vijftienhonderd.” 383 Anas ibn Mālik overleverde persoonlijk verscheidene andere, bijna identieke incidenten waarbij water voortstroomde tussen de gezegende vingers van de Profeet ﷺ.
vi. Het vergroten van de voedselvoorziening
vi. Increasing the Food Supply
Salamah ibn al-Akwa‘ vertelt:
Salamah ibn al-Akwa‘ narrates:
Wij vertrokken ooit op een expeditie met de Boodschapper van Allah ﷺ en ondervonden grote ontberingen, en besloten om enkele van onze rijdieren [als voedsel] te slachten. De Boodschapper van Allah ﷺ beval ons om onze voedselrantsoenen te bundelen, dus spreidden we een laken en een stuk leer uit waarop ieders rantsoenen werden verzameld. Ik maakte mezelf lang om in te schatten hoeveel dat was, en het was slechts de oppervlakte waarop een klein geitje zou kunnen zitten. Wij waren veertienhonderd mensen, en wij aten elk naar tevredenheid en vulden daarna onze zakken met voorraden.
We once set out on an expedition with Allah’s Messenger صلى الله عليه وسلم and faced great hardship, and decided to slaughter some of our riding animals [for food]. The Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم ordered us to pool our food rations, so we spread a sheet and leather where everyone’s rations were collected. I stretched myself to assess how much that was, and it was only the area a small goat could sit on. We were fourteen hundred people, and we each ate to our satisfaction and then filled our bags with provisions.
De Boodschapper van Allah ﷺ zei vervolgens: “Is er water aanwezig voor het verrichten van de wudu?” Een man kwam naar voren met een klein vat dat slechts heel weinig water bevatte, dat de Profeet ﷺ in een bredere schaal leegde. Met die hoeveelheid verrichtten allen grondig hun wudu. Later kwamen acht personen en zeiden: “Is er nog water over om de wudu te verrichten?” De Boodschapper van Allah ﷺ antwoordde: “Het water voor de wudu is op.”385
The Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم then said, “Is there any water for performing ablution?” A man came forward with a small container that held very little water, which the Prophet صلى الله عليه وسلم emptied into a wider basin. From that amount, all thoroughly performed their ablution. Eight individuals later came and said, “Is there any water left to perform ablution?” Allah’s Messenger صلى الله عليه وسلم replied, “The ablution water is finished.”385
Zoals imam al-Nawawī elderswijls opmerkt, wanneer een metgezel iets dergelijks ongeloofwaardigs overlevert en als bewijs aanvoert dat hij er persoonlijk bij aanwezig was samen met de andere metgezellen, die zijn overlevering horen en erover beweren of ervan horen, en hem niet veroordelen, dan bevestigt dat het verder en noodzaakt het zekere weten over de waarheid van zijn woorden.386
As Imam al-Nawawī points out elsewhere, When a Companion narrates something this incredible and cites as evidence personally attending it himself along with the other Companions, who hear his narration and claim or hear about it, and do not denounce him, that further confirms it and necessitates sure knowledge about the truth of his words.386
vii. Verhoorde gebeden
vii. Answered Prayers
Al-Qāḍī ‘Iyāḍ zegt: “Het verhoord worden van de smeekbeden van de Profeet ﷺ voor degenen voor wie hij bad en tegen degenen tegen wie hij bad, is in principe massaal overgeleverd (Mutawatir), bekend door noodzaak.”392 Hij bedoelde dat Allah op zo veel gelegenheden reageerde op de gebeden van de Profeet ﷺ, en dat dit werd bevestigd door de getuigenis van zo veel mensen, dat het twijfelen daarover volkomen irrationeel zou zijn. Een numeriek onderlegde en onuitgeruste moslimlegermacht werd door Allah verleend tot overwinning in de Slag bij Badr, melk werd uit de uiers van een niet-lacterende geit geperst, en regen stroomde uit een wolkenloze hemel—dit alles door de verdienste van het opheffen van de handpalmen van de Profeet ﷺ naar de hemelen, en degenen die de kortste tijd met hem doorbrachten, waren getuige van deze gebeurtenissen en velen werden door deze overtuigd.
Al-Qāḍī ‘Iyāḍ says, “The Prophet’s صلى الله عليه وسلم supplications being answered for those he prayed for and against is mutawātir in principle, known by necessity.”392 He meant that God responded to the prayers of the Prophet صلى الله عليه وسلم on so many occasions, and this was corroborated by testimony from so many people, that doubting it would be wholly irrational. An outnumbered and unequipped Muslim army was granted victory by God at the Battle of Badr, milk was drawn from the udders of a non-lactating goat, and rain poured from a cloudless sky—all by virtue of the Prophet صلى الله عليه وسلم raising his palms to the heavens, and those who spent the shortest time with him witnessed these events and many were driven to conviction by them.
Anas ibn Mālik vertelt:
Anas ibn Mālik narrates:
Toen de Profeet ﷺ eenmaal een vrijdagpreek hield, stond een man op en zei: “O Boodschapper van Allah, de paarden en de schapen zijn omgekomen! Zult u Allah niet aanroepen om ons met regen te zegenen?” De Profeet ﷺ hief zijn handen en deed een smeekbede op een moment dat de hemel zo helder was als glas. Plotseling waaide er wind, die de wolken bij elkaar dreef en zware regen veroorzaakte. We verlieten de moskee terwijl we door het stromende water waden tot we onze huizen bereikten. Het bleef regenen tot de volgende vrijdag, toen dezelfde man — of een andere man — opstond en zei: “O Boodschapper van Allah ﷺ, de huizen zijn bijna ingestort; vraag Allah alstublieft om de regen tegen te houden!” Toen hij dat hoorde, glimlachte de Profeet ﷺ en zei: “O Allah, [laat het regenen] rondom ons en niet op ons.”393 Ik keek naar de wolken en zag dat ze zich in een kroonachtige formatie rond Madinah verspreidden.394
354 Ibn Ḥajar, Fatḥ al-Bārī, 6:582.
354 Ibn Ḥajar, Fatḥ al-Bārī, 6:582.
355 De Qur’an 54:1-3, Saheeh International Vertaling.
355 The Qur’an 54:1-3, Saheeh International Translation.
356 al-Bukharī, Saḥīḥ al-Bukharī, 4:206 #3636.
356 al-Bukhārī, Ṣaḥīḥ al-Bukhārī, 4:206 #3636.
357 Aḥmad ibn al-Ḥusayn al-Bayhaqī, Dalāʼil al-Nubuwwah (Beirut: Dār al-Kutub al-ʻIlmīyah, 1988), 2:226; Abū Ja’far al-Ṭabarī, Jāmiʻ al-Bayān ‘an Ta’wīl al-Qur’ān (Beirut: Mu’assasat al-Risālah, 2000), 22:567, vers 54:1.
357 Aḥmad ibn al-Ḥusayn al-Bayhaqī, Dalāʼil al-Nubuwwah (Beirut: Dār al-Kutub al-ʻIlmīyah, 1988), 2:226; Abū Ja’far al-Ṭabarī, Jāmiʻ al-Bayān ‘an Ta’wīl al-Qur’ān (Beirut: Mu’assasat al-Risālah, 2000), 22:567, verse 54:1.
358 Muḥammad al-Kattānī, Naẓm al-Mutanāthir min al-Ḥadīth al-Mutawātir (Egypte:
358 Muḥammad al-Kattānī, Naẓm al-Mutanāthir min al-Ḥadīth al-Mutawātir (Egypt:
Dār al-Kutub al-Salafīyah, 1983), #264.
Dār al-Kutub al-Salafīyah, 1983), #264.
359 Ibn Kathīr, Al-Bidāyah wal-Nihāyah, 4:303.
359 Ibn Kathīr, Al-Bidāyah wal-Nihāyah, 4:303.
360 Ibn Ḥajar, Fatḥ al-Bārī, 7:185.
360 Ibn Ḥajar, Fatḥ al-Bārī, 7:185.
361 Ibid.
361 Ibid.
De , vertaling van de auteur.