5.29 Moslims die een gemakkelijke prooi worden
5.29 Muslims Becoming Easy Prey
De Profeet ﷺ voorspelde ook dat vleeselijke verlangens niet alleen zijn natie zouden besmetten, maar ook de oorzaak zouden zijn van hun ondergang en verwoesting. Thawbān rapporteert dat de Profeet ﷺ zei: “De naties zullen elkaar spoedig uitnodigen om jullie te verslinden, net zoals gasten worden uitgenodigd voor een gerecht.” Er werd gevraagd: “Zal dat komen door ons geringe aantal op die dag?” Hij zei: “Nee, integendeel, jullie zullen talrijk zijn op die dag, maar jullie zullen als gewichtloos schuim zijn, zoals het schuim op de rivier. En Allah zal de angst voor jullie uit de harten van jullie vijanden verwijderen en zal zwakte in jullie harten werpen.” Iemand zei: “O Boodschapper van Allah, wat zal deze zwakte zijn?” Hij zei: “De liefde voor deze wereld, en de haat tegen de dood.”333 Het is ongelooflijk hoe koning Leopold van België een eeuw geleden zeer beroemd naar zijn koloniale ambities verwees als “deze prachtige Afrikaanse taart”, die de Europese machten naar eigen goeddunken verdeelden tijdens de Conferentie van Berlijn in 1884. Men kan gemakkelijk de vele politieke cartoons van die tijd vinden die deze conferentie in termen van voedsel conceptualiseerden, bijna precies zoals de overlevering (Hadith) hierboven had gesteld.
The Prophet صلى الله عليه وسلم also prophesied that carnal pursuits would not only infect his nation but would be the cause of their downfall and devastation. Thawbān reports that the Prophet صلى الله عليه وسلم said, “The nations will soon invite one another to devour you, just as diners are invited to a dish.” It was said, “Will it be because of our small number on that day?” He said, “No, rather you will be many on that day, but you will be weightless foam, like the foam on the river. And Allah will remove the fear of you from the hearts of your enemies and will cast weakness into your hearts.” Someone said, “O Messenger of Allah, what will this weakness be?” He said, “The love of this world, and the hatred of death.”333 It is incredible how one century ago, King Leopold of Belgium very famously referred to his colonial ambitions as “this magnificent African cake,” which the European powers carved at will during the Berlin Conference of 1884. A person can easily find the many political cartoons of that day conceptualizing this conference in food terms, almost exactly like the hadith above had stated.
Dit was deels te wijten aan de metafoor van Koning Leopold, maar ook omdat de aanwezigen er alleen waren om de verdeling van Afrika te formaliseren, in het volste vertrouwen dat het grote en hulpbronrijke continent niet in staat zou zijn om enigzins betekenisweerstand te bieden aan hun gulzige hebzucht en imperiale eetlust.
This was in part due to King Leopold’s metaphor, but also because the attendees were only there to formalize the divisions of Africa, fully confident that the large and resourceful continent could not hold its weight in any meaningful resistance to their ravenous greed and imperial appetite.
Ter versterking van dit punt vertelt Anas ibn Mālik dat de Profeet ﷺ zei: “Wanneer mijn natie vijf zaken als toelaatbaar beschouwt, dan zal de ondergang hen treffen: wanneer het elkaar vervloeken verschijnt, wanneer wijn wordt gedronken, wanneer zijde wordt gedragen, wanneer muziekinstrumenten worden bespeeld, en wanneer mannen zich tevreden stellen met mannen en vrouwen zich tevreden stellen met vrouwen.”334 Zeker, moslims vandaag de dag zijn niet geïsoleerd van de ideologieën die homoseksuele handelingen accepteren. Dit is zelfs voorstelbaar voor een praktiserende moslim die de moskee bezoekt, indien zij hun religiositeit laten reduceren tot een culturele identiteit, zoals de Profeet ﷺ zei in een overlevering (Hadith) verteld door ‘Abdullah ibn ‘Amr : “Er zal ongetwijfeld een tijd komen wanneer mensen samenkomen en bidden in de moskeeën, terwijl er geen enkele gelovige onder hen is.”335
Reinforcing this point, Anas ibn Mālik narrates that the Prophet صلى الله عليه وسلم said, “Once my nation considers five things permissible, then destruction will befall them: when cursing one another appears, wine is drunk, silk is worn, musical instruments are played, and men suffice themselves with men and women suffice themselves with women.”334 Certainly, Muslims today are not insulated from the ideologies that accept same-sex acts. This is even imaginable for a practicing, mosque-attending Muslim, if they allow their religiosity to be reduced to a cultural identity, as the Prophet صلى الله عليه وسلم said in a hadith narrated by ‘Abdullah ibn ‘Amr , “An age will surely come when people gather and pray in the mosques, while there is not a single believer amongst them.”335

333 Abū Dāwūd, Sunan Abī Dāwūd, 4:111 #4297; geauthenticeerd door al-Albāni in de commentaren.
333 Abū Dāwūd, Sunan Abī Dāwūd, 4:111 #4297; authenticated by al-Albāni in the comments.
334 Aḥmad ibn al-Ḥusayn al-Bayhaqī, Shu‘ab al-Īmān (Riyadh: Maktabat al-Rushd lil-Nashr wal-Tawzī’, 2003), 7:328 #5084; een ḥasan (acceptabele) keten volgens al-Albānī in Ṣaḥīḥ al-Targhīb wal-Tarhīb (Riyadh: Maktabat al-Maʻārif, 2000), 2:608 #2386.
334 Aḥmad ibn al-Ḥusayn al-Bayhaqī, Shu‘ab al-Īmān (Riyadh: Maktabat al-Rushd lil-Nashr wal-Tawzī’, 2003), 7:328 #5084; a ḥasan (acceptable) chain according to al-Albānī in Ṣaḥīḥ al-Targhīb wal-Tarhīb (Riyadh: Maktabat al-Maʻā rif, 2000), 2:608 #2386.
Hoewel deze verboden hier absoluut lijken, hebben geleerden ze genuanceerd op basis van hun cumulatieve lezing van andere profetische tradities. Zo wordt het verbod op zijde hier genuanceerd door te stellen dat het alleen van toepassing is op mannen, in aanzienlijke hoeveelheden, en bij afwezigheid van noodzaak. In gelijke zin beschouwen geleerden het slaan op de tamboerijn over het algemeen als een uitzondering op het verbod op muziekinstrumenten, althans incidenteel, en sommigen verruimen deze gunst verder.
While these prohibitions appear absolute here, scholars have qualified them considering their cumulative read of other prophetic traditions. For instance, the prohibition of silk here is qualified by being applicable to men only, and in significant amounts, and in the absence of necessity. Similarly, scholars generally consider striking the tambourine an exception to the prohibition of musical instruments, at least on occasion, and some widen the concession further.
335 Abū Bakr ibn Abī Shaybah, Al-Īmān (Beirut: al-Maktab al-Islāmī, 1983), 1:40
335 Abū Bakr ibn Abī Shaybah, Al-Īmān (Beirut: al-Maktab al-Islāmī, 1983), 1:40
#101; authentiek verklaard door al-Albānī in de commentaren.
#101; authenticated by al-Albānī in the comments.