Is er in de menselijke geschiedenis ooit iemand zo diep bemind als de Profeet Muhammad ﷺ geweest? Velen onderschatten, of zijn wellicht onbekend met, de waardering en navolging die hij nu al een tweede millennium lang heeft opgewekt. Anderen realiseren zich dit misschien, om dan haastig aan te nemen dat even indrukwekkende hoeveelheden aanliefde door iemand anders in de menselijke geschiedenis zijn bereikt. Maar een kritischer onderzoek vertelt een ander verhaal.

Has anyone in human history ever been as deeply loved as the Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم? Many underestimate, or perhaps are unfamiliar with, the esteem and emulation he has garnered for a second millennium now. Others may realize it, then hastily assume that just-as-impressive shares of adoration must have been achieved by somebody else in human history. But a more critical examination tells another story.

Tijdens zijn leven verlangden de Sahaba ﷺ van de Profeet ﷺ ernaar om hun leven en ledematen te offeren om hem te verdedigen. Toen hij ﷺ bijvoorbeeld bewusteloos raakte tijdens de Slag bij Uḥud, toonden zijn Sahaba ﷺ buitengewoon heldendom toen zij te hulp schoten om hem te redden.

During his life, the Prophet’s صلى الله عليه وسلم Companions longed to sacrifice life and limb to defend him. When he صلى الله عليه وسلم was struck unconscious during the Battle of Uḥud, for instance, his Companions displayed extraordinary heroism as they rushed to his rescue.

Abū Dujānah  verwelkomde salvo's van pijlen die in zijn rug landden terwijl hij boven de Profeet ﷺ zweefde. Anas ibn al-Naḍr  dook in de menigte totdat er meer dan negentig wonden op zijn gemartelde lichaam werden gevonden. Abū Talḥah  beschermde de Profeet ﷺ tegen letsel met zijn naakte borst toen hij niets anders kon vinden, en smeekte hem: “Kijk niet, o Boodschapper van Allah! Laat het mijn nek zijn die [geraakt] wordt in plaats van de uwe!” Talḥah ibn ‘Ubaydillāh  tilde de Profeet ﷺ op een rotsblok, keerde toen terug om de aanval af te slaan, en keerde daarna nogmaals terug om de Profeet ﷺ naar nog veiligere grond te brengen. Nusaybah bint Ka‘b  was een onverschrokken vrouw die zwaarden uit de handen van mannen griste en op vele fysiek sterkere krijgers afstormde bij Uḥud, totdat ze viel door een sabelinslag op haar sleutelbeen, wat de eerste van vele littekens van dapperheid was die zij opliep voordat zij uiteindelijk als martelaar stierf. Tegen de tijd dat het stof eindelijk was opgetrokken, waren hun onbaatzuchtige vertoningen van liefde voor de Profeet ﷺ vereeuwigd. Bij terugkomst in de stad Madinah werd een vrouw van de Banū Dinār-stam verteld dat haar echtgenoot, vader en broer allemaal waren gedood bij Uḥud. Zij antwoordde: “Maar wat is er met de Boodschapper van Allah ﷺ gebeurd?” Zij antwoordden: “Hij is veilig en wel, precies zoals u hem wenst te zien.” Zij zei: “Toon hem aan mij; ik moet het zelf zien.” Toen zij hem ﷺ eindelijk zag, zei zij: “Elke tragedie behalve het verliezen van u is onbeduidend, o Boodschapper van Allah.”126 De gebeurtenissen van deze enkele dag, waarvan niet alles hier is vastgelegd, zijn slechts een microkosmos die de ethiek van liefde en genegenheid weerspiegelt die de laatste profeet van God ﷺ omringde gedurende zijn drieëntwintigjarige bediening.

Abū Dujānah  welcomed volleys of arrows landing in his back as he hovered over the Prophet صلى الله عليه وسلم. Anas ibn al-Naḍr  dove into the crowds until over ninety wounds were found on his martyred body. Abū Talḥah  shielded the Prophet صلى الله عليه وسلم from injury with his bare chest when he found nothing else, and pleaded with him, “Do not look, O Messenger of Allah! Let it be my neck [struck] rather than yours!” Talḥah ibn ‘Ubaydillāh  lifted the Prophet صلى الله عليه وسلم onto a boulder, then returned to drive back the onslaught, then returned yet again to bring the Prophet صلى الله عليه وسلم to even safer ground. Nusaybah bint Ka‘b  was a fearless woman who snatched swords away from men and charged at many physically stronger warriors at Uḥud, until she fell to a saber-strike on her collarbone which was the first of many scars of valor she sustained before eventually dying a martyr. By the time the dust had finally cleared, their selfless displays of love for the Prophet صلى الله عليه وسلم were immortalized. Upon returning to the city of Madinah, a woman from the Banū Dinār tribe was told that her husband, father, and brother were all killed at Uḥud. She responded, “But what happened to the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم?” They replied, “He is safe and well, just as you wish him to be.” She said, “Show him to me; I must see for myself.” When she finally saw him صلى الله عليه وسلم, she said, “Every tragedy besides losing you is insignificant, O Messenger of Allah.”126 This single day’s events, not all captured here, are but a microcosm reflecting the ethos of love and endearment that surrounded the final prophet of God صلى الله عليه وسلم for the duration of his twenty-three-year ministry.

Enkele jaren na Uḥud kwam ‘Urwah ibn Mas‘ūd als gezant van de toenmalige vijandige stam Quraysh, om een verdrag te onderhandelen met Muhammad ﷺ. Nadat hij drie dagen bij de moslims had doorgebracht, keerde hij terug naar Mecca en informeerde hij Quraysh met de volgende observaties:

A few years after Uḥud, ‘Urwah ibn Mas‘ūd came as an envoy of the then enemy tribe of Quraysh, seeking to negotiate a treaty with Muhammad صلى الله عليه وسلم. After spending three days among the Muslims, he returned to Mecca and briefed Quraysh with these observations:

O raad van Quraysh, ik heb Chosroes bezocht in zijn koninkrijk, en Caesar in zijn koninkrijk, en de Negus in zijn koninkrijk. Maar bij God, ik heb nooit een koning gezien die zo vereerd is onder een volk als Muhammad ﷺ. Hij wast zichzelf niet zonder dat zij zich haasten om de waterdruppels [die van zijn lichaam vallen] op te vangen, en er valt geen van zijn haren zonder dat zij het opnemen. Wanneer hij spreekt, verlagen zij onmiddellijk hun stem, en niemand staart hem rechtstreeks aan uit ontzag voor hem. Hij heeft jullie goede voorwaarden aangeboden, dus aanvaard deze, want ik zie niet dat zij hem ooit zullen verlaten. Neem nu uw besluit.127

O council of Quraysh, I have visited Chosroes in his kingdom, and Caesar in his kingdom, and the Negus in his kingdom. But by God, I have never seen a king so revered among a people like Muhammad. He does not wash himself except that they rush to catch the droplets of water [falling from his body], nor does one of his hairs fall except that they take it. Whenever he speaks, they immediately lower their voices, and none stares at him directly out of reverence for him. He has offered you good terms, so accept them, for I do not see them ever deserting him. Now make your decision.127

Zelfs decennia na het overlijden van de Profeet ﷺ, vinden we een metgezel zoals ‘Amr ibn al-‘Āṣ  die op zijn sterfbed ligt te herinneren aan zijn leven vóór de Islam, waarbij hij zich herinnert hoe hij veranderde van een militante tegenstander van de Profeet ﷺ naar een van zijn grootste volgelingen. Te midden van zijn herinneringen zegt hij: "Toen was niemand geliefder voor mij dan de Boodschapper van Allah ﷺ, en niemand was verheven in mijn ogen dan hij. Ik kon hem niet eens rechtstreeks aankijken uit ontzag voor hem, en dus als ik gevraagd zou worden zijn gelaatstrekken te beschrijven, zou ik ze niet kunnen beschrijven, want ik heb hem nooit volledig met mijn ogen bekeken."128

Even decades after the Prophet’s صلى الله عليه وسلم death, we find a Companion like ‘Amr ibn al-‘Āṣ  laying on his own deathbed reminiscing about his life prior to Islam, recalling how he transformed from being a militant adversary of the Prophet صلى الله عليه وسلم to one of his greatest followers. Amidst his recollections, he says, Then, no one was dearer to me than the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم, and none was more exalted in my eyes than him. I could not even stare at him directly out of reverence for him, and thus if I am asked to describe his features, I would not be able to describe them, for I have never eyed him fully.128

De Sahaba die de Profeet ﷺ overleefden, brandden met een vergelijkbare passie en hunkering; een hele generatie die niet in staat bleef zijn naam te horen zonder dat hun harten trilden en hun ogen overliepen van tranen, in afwachting van de hereniging met hem in het hiernamaals. Bilāl ibn Rabāḥ  was een vrijgelaten Ethiopische slaaf die behoorde tot de eerste handvol die de Islam aanvaardde onder de handen van de Profeet ﷺ, waarbij hij ondenkbare martelingen verduurde omdat hij zijn meesters tartte en de religie van Muhammad omarmde.

The Companions who outlived the Prophet صلى الله عليه وسلم burned with similar passion and longing; an entire generation who remained incapable of hearing his name without their hearts trembling, their eyes overflowing with tears, anticipating reuniting with him in the hereafter. Bilāl ibn Rabāḥ  was a freed Ethiopian slave who was among the first handful to accept Islam at the hands of the Prophet صلى الله عليه وسلم, tolerating unthinkable torture for defying his masters and embracing the religion of Muhammad.

Hij zou overleven om de allereerste mu’adhin (oproeper tot het gebed) in de islamitische geschiedenis te worden. De liefde voor Muhammad ﷺ stroomde door de aderen van Bilāl, en het overleven van hem bracht hem een verdriet dat alleen een hereniging kon helen. Negen jaar later, toen Bilāl op zijn eigen sterfbed in Damascus lag, hoorde hij zijn vrouw zeggen: “O mijn verdriet! O mijn Bilāl!” Daarop antwoordde hij: “O mijn vreugde! Morgen ontmoet ik mijn geliefden: Muhammad ﷺ en zijn Metgezellen!”129

He would survive to become the very first mu’adhin (caller to prayer) in Muslim history. Loving Muhammad صلى الله عليه وسلم flowed in Bilāl’s veins and surviving him brought him sorrow that only a reunion could heal. Nine years later, as Bilāl  lay on his own deathbed in Damascus, he heard his wife say, “O my grief! O my Bilāl!” To that, he retorted, “O my joy! Tomorrow I meet my loved ones: Muhammad and his Companions!”129

Talloze duizenden hebben sindsdien deze liefde voor de Laatste Profeet ﷺ geërfd, op weg naar het worden van iconen van waarheid, rechtvaardigheid en bijdrage aan de wereldgeschiedenis. Onder hen waren voorlopers die een diep inzicht ontwikkelden in heilige waarheden, tastbare en intellectuele wonderen verrichtten, en zeldzame hoogten bereikten in de voetsporen van hun geliefde, de ongeletterde Profeet ﷺ. Ontelbare vrome wijzen, nauwgezette geleerden, literaire genieën, onbaatzuchtige altruïsten, begaafde staatslieden en deugdzame generaals geloofden dat het navolgen van Muhammad ﷺ de toegangspoort was tot ware uitmuntendheid in alle ondernemingen en onmisbaar was om een fakkeldrager voor de mensheid te zijn. Zelfs vandaag de dag blijft bijna een derde van deze planeet — op de een of andere manier — hun leven leiden op een wijze die hun verering van Muhammad ﷺ weerspiegelt. Moslims aanbidden zeker niet Muhammad, maar alleen God, maar zien zijn persoon als hun aardse middelpunt van geloof, en zijn voorbeeld als het toonbeeld van deugd en daarmee als hun weg naar Gods welbehagen. Dr. Jonathan Brown van Georgetown University schrijft: "In de hele moslimwereld is het gebruikelijk om 'moge de vrede en zegeningen van God op hem zijn' te zeggen na het noemen van de Profeet. Als gevolg hiervan zal tijdens het gezamenlijke vrijdaggebed elke vermelding van de naam van de Profeet door de prediker tijdens de sermoon een collectief gemurmel van gebeden voor Muhammad vanuit de gemeente oproepen. In dergelijke situaties wordt de persoon van de Profeet het gemeenschappelijke middelpunt van de rituele aandacht van moslims."

Countless thousands have since inherited this love of the Final Prophet صلى الله عليه وسلم en route to becoming icons of truth, justice, and contribution in world history. Among these were vanguards who developed profound insight into sacred truths, performed tangible and intellectual wonders, and ascended to rare heights in the footsteps of their beloved, the unlettered Prophet صلى الله عليه وسلم. Innumerable pious sages, meticulous scholars, literary geniuses, selfless altruists, accomplished statesmen, and virtuous generals believed emulating Muhammad صلى الله عليه وسلم was the gateway to true excellence in all endeavors and indispensable for being a torchbearer for humanity. Even today, nearly a third of this planet continues to govern their lives—in one respect or another—in ways that reflect their veneration of Muhammad صلى الله عليه وسلم. Muslims certainly do not worship Muhammad, only God, but see his persona as their earthly pivot of faith, and his example as the paragon of virtue and thereby their conduit to God’s pleasure. Dr. Jonathan Brown of Georgetown University writes, Throughout the Muslim world, it is customary to say “May the peace and blessings of God be upon him” after mentioning the Prophet. As a result, during the Friday communal prayer any mention of the Prophet’s name by the preacher during the sermon will elicit a collective murmur of prayers for Muhammad from the congregation. In such settings, the person of the Prophet becomes the common focus of Muslims’ ritual attention.

Het gedenken van Muhammad ﷺ en het eren van zijn profetische traditie (Sunnah) fungeren als het aardse brandpunt van waaruit de aandacht omhoog wordt gericht naar God.130

Remembering Muhammad and honouring his Sunnah act as the earthly focal point from which attention is directed upward to God.130

Vandaag de dag heeft de verering van moslims voor de man die hen met hun Schepper heeft verbonden, Muhammad de populairste babynaam in Londen en andere regio's van het VK gemaakt in 2019, waar moslims tot op heden slechts een kleine minderheid van de bevolking vormen.131 Als men alle variaties in spelling van de naam combineert, is Muhammad waarschijnlijk de populairste naam in de hele wereld.132 Generatie na generatie blijven zijn toegewijde volgelingen elk van zijn woorden verkennen, rigoureus alles nastreven wat naar hem herleidbaar is, en zijn levensstijl nabootsen tot aan de bewegingen van zijn vingers tijdens het gebed. Hoeveel figuren in de menselijke geschiedenis hebben dergelijke aanbidding gewonnen, een aanbidding die zich vertaalde in daden, gedurende vijftien eeuwen en tel tellend?

Today, Muslims’ adulation of the man who connected them with their Creator has made Muhammad the most popular baby name in London and other regions of the U.K. in 2019, where Muslims to date only account for a small minority of the population.131 If one combines all the variant spellings of the name, Muhammad is likely the most popular name in the entire world.132 Generation after generation, his devout followers continue exploring his every word, rigorously pursuing everything traceable to him, and mimicking his lifestyle down to the motions of his fingers during prayer. How many figures in human history have won such adoration, an adoration that translated into actions, for fifteen centuries and counting?

David George Hogarth (overleden in 1927), een Britse geleerde en archeoloog, zei: "Of het nu serieus of triviaal is, zijn dagelijkse gedrag heeft een canon ingesteld die miljoenen mensen tegenwoordig met bewuste nabootsing volgen. Niemand die door welk deel van de mensheid dan ook als de Perfecte Man wordt beschouwd, is ooit zo nauwgezet nagevolgd."

David George Hogarth (d. 1927), a British scholar and archeologist, said, Serious or trivial, his daily behavior has instituted a canon which millions observe this day with conscious mimicry. No one regarded by any section of the human race as Perfect Man has ever been imitated so minutely.

Het gedrag van de stichter van het christendom heeft het gewone leven van zijn volgelingen niet beheerst. Bovendien is geen enkele stichter van een religie op zo'n eenzame hoogte achtergelaten als de Moslimapostel ﷺ.133

The conduct of the founder of Christianity has not governed the ordinary life of his followers. Moreover, no founder of a religion has been left on so solitary an eminence as the Muslim Apostle.133

Het is fascinerend dat de naam van Muhammad ﷺ dit fenomeen al voorspelde voordat het plaatsvond. Muhammad betekent letterlijk ‘degene die vaak geprezen wordt’, en geen enkel menselijk wezen heeft ooit grotere lof en erkenning ontvangen. Zelfs zonder de blootstellingsmogelijkheden van sociale media, zonder een account op Twitter of Facebook of Instagram of Whatsapp, heeft Muhammad ﷺ een verzameld...8

It is fascinating that Muhammad’s name foretold this phenomenon before its occurrence. Muhammad literally means ‘the oft-praised one,’ and no human being has ever received greater praise and recognition. Even without the exposure opportunities of social media, without an account on Twitter or Facebook or Instagram or Whatsapp, Muhammad صلى الله عليه وسلم has amassed 1.8

miljarden volgers in de wereld van vandaag. Roept het niet ontzag op om te overwegen hoe, 1.400 jaar nadat hij overleed, er geen enkel moment voorbijgaat waarin hij niet over de hele wereld wordt geprezen? In de oproep tot het gebed (Adhan) die elke seconde over de hele wereld plaatsvindt, gevolgd door het gebed (Salah) zelf, wordt dag en nacht gesmeekt voor Muhammad ﷺ en getuigd van zijn profeetschap. Men zou zich moeten verbazen over hoe emotioneel mensen aan Muhammad ﷺ verbonden blijven, en hoe zij de meest gepassioneerde verdediging van hem blijven uiten wanneer hij wordt beledigd?

billion followers in today’s world. Does it not stir amazement to consider how, 1,400 years after he passed away, there is no second that passes except that he is praised all around the world? In the Muslim adhān (call to prayer) which takes place every second around the world, followed by the ṣalāh (ritual prayer) itself, supplicating for Muhammad and testifying to his prophethood is echoed day and night. One should marvel at just how emotionally attached people remain to Muhammad, and how they continue to express the most passionate defense of him when he is slighted?

In feite heeft God Zelf dit voorspeld door te zeggen: “En Wij hebben voor jou je eer verhoogd.”134 Deze vers werd geopenbaard tijdens de vroege Mekkaanse jaren, op een tijd dat de moslims slechts een handvol zwakke mensen waren en het onzeker was wat er met de Islam zou gebeuren, wat het nog ongelooflijker maakt om te bedenken hoe de vers nu wordt vervuld, wanneer Muhammad ﷺ wordt genoemd en herdacht door honderden miljoenen mensen over de hele wereld. Zelfs niet-moslimgeleerden van de Islam, zoals de Duitse orientalist Theodore Noldeke, erkennen de vroege datum van dit hoofdstuk uit de Qur'an. Hij beschouwde het als het twaalfde van de 114 hoofdstukken, en de standaard Egyptische chronologie van de Qur'an vermeldt het als het elfde.135

In fact, God Himself foretold this by saying, “And We have raised for you your repute.”134 This verse was revealed during the early Meccan years, at a time when the Muslims were a mere handful of weak people and it was unsure what would happen to Islam, making it even more incredible to think how the verse is fulfilled now, when Muhammad صلى الله عليه وسلم is mentioned and remembered by hundreds of millions of people all over the world. Even non-Muslim scholars of Islam, such as the German orientalist Theodore Noldeke, acknowledge the early date of this chapter from the Qur’an. He considered it to be the twelth of its 114 chapters, and the standard Egyptian chronology of the Qur’an lists it as the eleventh.135