De onnavolgbare aard van de Qur’an blijft het meest overtuigende bewijs dat Muhammad ﷺ in feite de laatste profeet van Allah was. Hij ﷺ zei: "Er was geen profeet behalve dat hem tekenen zijn geschonken die de mensen ertoe brachten in hem te geloven, maar wat mij uniek is geschonken, is een openbaring waarmee Allah mij heeft geïnspireerd, en daarom ben ik hoopvol dat ik de meeste volgelingen onder hen zal hebben op de Dag van de Opstanding."403

The inimitable nature of the Qur’an continues to be the most compelling proof that Muhammad صلى الله عليه وسلم was in fact the final prophet of God. He صلى الله عليه وسلم said, There was no prophet except that he was granted signs that caused the people to believe in him, but what I have been uniquely granted is a revelation that Allah has inspired me with, and thus I am hopeful to have the most followers among them on the Day of Resurrection.403

Dit betekent niet dat hij ﷺ geen andere tekenen had, net zoals het niet betekent dat de voorgaande profeten geen openbaring hadden. De implicatie hier is eerder dat de Qur'an uniek effectief zou zijn in het leiden van mensen naar het geloof naarmate de tijd verstrijkt.

This does not mean that he صلى الله عليه وسلم had no other signs, just as it does not mean that the previous prophets had no revelation. Rather, the implication here is that the Qur’an would be uniquely effective in guiding people to faith over the passage of time.

Het zou ons niet mogen verbazen dat een permanent levend wonder, dat door opeenvolgende generaties rechtstreeks kan worden ervaren, beter zou presteren dan een miraculeus evenement dat door een beperkte groep werd getuige in een specifiek moment in de geschiedenis. Wat velen verbijstert, is hoe een "eenvoudig literair werk" ooit als buitenaards in zijn oorsprong zou kunnen gelden.

It should not surprise us that a permanent living miracle that can be experienced firsthand by successive generations would outperform a miraculous event witnessed by a limited group at a particular moment in history. What does astound many is how any “mere work of literature” could ever qualify as otherworldly in its origins.

De Qur’an presenteert zichzelf als de letterlijke spraak van God,404 en stelt dat er nooit iets als dit geproduceerd zal worden.405 Deze onnavolgbaarheid is multidimensionaal, en dit hoofdstuk zal slechts een voorproefje en een overzicht bieden van enkele van deze dimensies, terwijl het "alternatieve verklaringen" behandelt die door sommige critici zijn voorgesteld in hun pogingen om de goddelijke oorsprong van de Qur’an te ontkennen. Voor een diepere verkenning van dit onderwerp kunnen lezers gebruikmaken van het uitgebreide genre boeken dat er volledig aan gewijd is.406

The Qur’an presents itself as the literal speech of God,404 and asserts that nothing like it will ever be produced.405 This inimitability is multidimensional, and this chapter will simply provide a taste and overview of some of these dimensions, while addressing “alternative explanations” posited by some critics in their attempts to deny the divine origins of the Qur’an. For a deeper exploration of this topic, readers can avail themselves the expansive genre of books dedicated entirely to it.406