4.8 Gezonde voeding en persoonlijke hygiëne
4.8 Healthy Eating and Personal Hygiene
O kinderen van Adam, neem jullie versiering bij elke plaats van prostratie, en eet en drink, maar wees niet overmatig. Voorwaar, Hij houdt niet van degenen die overdaad begaan.234
O children of Adam, take your adornment at every place of prostration, and eat and drink, but be not excessive. Indeed, He likes not those who commit excess.234
Deze goddelijke instructies werden niet ongespecificeerd gelaten. In plaats daarvan werd door de Profeet Muhammad ﷺ genuanceerde details verstrekt met betrekking tot voedsel, drank en kleding. Zo verbiedt de Qur'an moslims bijvoorbeeld het eten van varkensvlees, tenzij een uiterste noodzaak hen hiertoe dwingt,235 een verbod dat ook bijbels is.236 Moslims werden ook door de Profeet ﷺ ontmoedigd (niet verboden) om rundvlees te eten om medische complicaties te voorkomen. In één overlevering (Hadith): “Ik schrijf jullie koemelk voor, want zij eten van alle kruiden, en het bevat een genezing voor elke ziekte.” In een andere gerelateerde rapportage: “En blijf weg van rundvlees, want het is een oorzaak van ziekte.”237 De schadelijke effecten van overmatige consumptie van rundvlees zijn de laatste tijd algemeen bekend.
These divine instructions were not left unqualified. Rather, nuanced detail was provided by the Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم regarding food, drink, and dress. For instance, the Qur’an forbids Muslims from eating pork unless a dire necessity compels them,235 a prohibition which is also biblical.236 Muslims were also discouraged (not forbidden) by the Prophet صلى الله عليه وسلم from eating beef to avoid medical complications. In one hadith, “I prescribe for you cows’ milk, for they eat from all the herbs, and it contains a cure for every disease.” In another related report, “And stay away from cow meat, for it is a cause of disease.”237 The harms of excessive beef are common knowledge of late.
Niet alleen werd de soort voedsel aangesproken, maar ook de hoeveelheid. De Profeet ﷺ zei: "Geen mens vult een vat slechter dan zijn maag."
Not only was the kind of food addressed, but the amount as well. The Prophet صلى الله عليه وسلم said, No human being fills any vessel worse than his stomach.
Het is voldoende voor de zoon van Adam [om] enkele happen [te eten], om zijn ruggengraat recht te houden (d.w.z. hem in stand te houden). Maar als hij [meer] moet [eten], laat dan een derde voor voedsel zijn, een derde voor drinken, en een derde voor lucht.238
It is sufficient for the son of Adam [to eat] a few mouthfuls, to erect his spine (i.e., sustain him). But if he must [eat more], then let one third be for food, one third for drink, and one third for air.238
Als een briljante volgende stap gaven de moslims door hun Profeet ﷺ een routekaart voor het eten van minder, waardoor zij de overstap maakten van de abstracte naar de praktische toepassingen van deze leiding. Anas ibn Mālik rapporteert dat de Profeet ﷺ hen verbood om staand te drinken, en [Anas voegde toe] dat eten terwijl men staat zelfs nog erger was. Dit advies over bewust eten en drinken is een bewezen sleutel tot het vermijden van de gevaren van overeten en obesitas.240
Taking it a brilliant step further, Muslims were given by their Prophet صلى الله عليه وسلم a roadmap to eating less, transitioning them from the abstract to practical applications of this guidance. Anas ibn Mālik reports that the Prophet صلى الله عليه وسلم forbade them from drinking while standing, and [Anas added] that eating while standing was even worse.239 This advice on eating and drinking mindfully is a proven key to avoiding the dangers of overeating and obesity.240
Wat persoonlijke hygiëne betreft, worden de volgende woorden toegeschreven aan de Profeet Muhammad ﷺ: Tien praktijken behoren tot de fitrah (natuurlijke aanleg):
As for personal hygiene, the following words are attributed to the Prophet Muhammad :صلى الله عليه وسلم Ten practices are from the fiṭrah (natural inclinations):
het trimmen van de snor, het laten groeien van de baard, het poetsen van de tanden, het uitspoelen van de neus, het knippen van de nagels, het wassen van de vingerkootjes, het verwijderen van okselhaar, het scheren van schaamhaar, en het wassen met water na het gebruik van het toilet.
trimming the mustache, letting the beard grow, brushing the teeth, rinsing the nose, clipping the nails, washing the finger joints, plucking armpit hair, shaving pubic hair, and washing oneself with water after using the lavatory.
Een sub-verteller zei: “En ik vergat de tiende, tenzij het het spoelen van de mond was.”241
A sub-narrator said, “And I forgot the tenth, unless it was rinsing the mouth.”241
Wanneer mensen reflecteren op de wijsheid van dergelijke leerstellingen, de effecten van de toepassing ervan zien, en de wetten van de Islam beschouwen vanuit het perspectief van hun hogere doelen, worden zij vaak zowel intellectueel als spiritueel bewogen. Deze tien praktijken hierboven getuigen bijvoorbeeld niet alleen dat de Laatste Profeet ﷺ eeuwen vooruit was op de meest progressieve beschavingen van zijn tijd op het gebied van hygiëne, maar ze geven ook aan hoe liefdevol de Meest Toegewijde, de Heer van Macht, is voor Zijn schepping.
When people reflect on the wisdom of such teachings, see the effects of their application, and consider the laws of Islam from the perspective of their higher objectives, they are often stirred both intellectually and spiritually. These ten practices above, for instance, do not just testify to the Final Prophet صلى الله عليه وسلم being centuries ahead of the most progressive civilizations of his time in hygiene, but they also indicate how kind the Most Affectionate, Lord of Might, is to His creation.
George Bernard Shaw (overleden 1950), een invloedrijke Ierse toneelschrijver en criticus, schrijft, ...de vormgevers van de achterhaalde inheemse religie, zoals Mahomet, waren verlicht genoeg om hygiënische maatregelen zoals de wassing en de meest zorgvuldige en eerbiedige behandeling van alles wat door het menselijk lichaam wordt afgestoten, zelfs nagelresten en haren, als religieuze plichten in te voeren; en onze missionarissen hebben deze goddelijke leer ondoordacht in diskrediet gebracht zonder de plaats ervan in te vullen, die onmiddellijk werd ingenomen door luiheid en verwaarlozing.242
George Bernard Shaw (d. 1950), an influential Irish playwright and critic, writes, ...the formulators of the superseded native religion, like Mahomet, had been enlightened enough to introduce as religious duties such sanitary measures as ablution and the most careful and reverent treatment of everything cast off by the human body, even to nail clippings and hairs; and our missionaries thoughtlessly discredited this godly doctrine without supplying its place, which was promptly taken by laziness and neglect.242
Totdat het christendom tijdens de kruistochten in de elfde eeuw in contact kwam met de islamitische wereld, was baden nog niet gebruikelijk onder Europeanen. Pestepidemieën bezochten regelmatig hun onhygiënische woningen, en zij droegen vuile kleding totdat deze van hun lichamen viel. Tegen die tijd hadden moslims al vierhonderd jaar lang gewassen voor het gebed, gebaad na seksuele gemeenschap, voor rituele devotie, en zelfs hun overledenen gewassen. Zoals James Harpur schrijft over de kruistochten: Terug in Europa werd baden niet als een prioriteit beschouwd, het werd zelfs vaak veracht als een teken van vrouwelijkheid.
Until Christendom’s encounter with the Muslim world during the Crusades of the eleventh century, bathing was not yet customary amongst Europeans. Plagues would regularly visit their unsanitary dwellings, and they would wear grime-covered clothing until it fell off their bodies. By that time, Muslims had been washing for prayers, bathing after sexual intercourse, and for ritual devotions, and even washing their deceased—for four hundred years. As James Harpur writes about the Crusades, Back in Europe washing was not considered a priority, indeed it was often despised as a mark of effeminacy.
Maar de kruisvaarders begonnen al snel de therapeutische genoegens van het publieke bad — vergelijkbaar met een modern Turks bad — te ontdekken, dat een normaal onderdeel van het moslimleven was.243
But the Crusaders soon began to discover the therapeutic pleasures of the public bath—similar to a modern Turkish bath—that was a normal part of Muslim life.243
Islam ontmoedigde zelfs het eten van rauwe uien en promootte het regelmatig spoelen van de mond en het frequent poetsen van de tanden. Zoals de Profeet ﷺ zei: “De tandenborstel is een reiniging voor de mond en een middel om de Heer te behagen.”244
Islam even discouraged the consumption of raw onions, and promoted rinsing the mouth regularly and brushing the teeth frequently. As the Prophet صلى الله عليه وسلم said, “The toothbrush is a purification for the mouth, and a means of pleasing the Lord.”244
De laatste Profeet van de Islam, Muhammad ﷺ, leerde dat dit middelen zijn om dichter bij Allah te komen, en om mensen en engelen niet te beledigen die worden gehinderd door nare geuren. Met de huidige vooruitgang in de medische technologie begrijpen de meesten van ons hoe nuttig het poetsen van de tanden en het verdunnen van suiker in de mond — bijvoorbeeld — kan zijn bij het voorkomen van rotte tanden en de pijn die volgt op een tandvleesinfectie.
Islam’s final Prophet, Muhammad صلى الله عليه وسلم, taught that these are means of nearness to God, and of not offending people and angels who are bothered by bad odors. With today’s advances in medical technology, most of us understand just how useful brushing one’s teeth and diluting the sugar in one’s mouth—for instance—can be in preventing rotting teeth and the agony that ensues from gum infection.
De Profeet Muhammad ﷺ instrueerde moslims om hun wuḍū’ (kleine wassing (Wudu)), of wassing voorafgaand aan het gebed, te beginnen door hun handen grondig te spoelen. Er wordt geschat dat slechts 19% van de mensen wereldwijd hun handen wast na het gebruik van het toilet, en de cijfers met betrekking tot voorkombare ziekten die toe te schrijven zijn aan slechte handhygiëne zijn vandaag de dag in de Amerika's alarmerender dan in de door moslims gedomineerde regio's in het oostelijke Middellandse Zeegebied.245 Ondanks de hoeveelheid wetenschappelijk bewijs dat de gezondheidsbevorderende en zelfs levensreddende voordelen van deze basispraktijk van reinheid documenteert,246 merken we dat in de moderne wereld van vandaag, waar sanitaire voorzorgsmaatregelen in het algemeen hebben bijgedragen aan algemeen gezondere populaties, mensen nog steeds niet zo hygiënisch gemotiveerd zijn in dit opzicht als moslims dat al bijna 1.500 jaar zijn.
The Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم instructed Muslims to begin their wuḍū’ (ritual ablution), or pre-prayer wash, by thoroughly rinsing their hands. It is estimated that only 19% of people across the world wash their hands after using the toilet, and the numbers on preventable diseases attributable to poor hand hygiene are more alarming in the Americas today than in the Muslim-majority Eastern Mediterranean regions.245 Despite the amount of scientific evidence documenting the health and even life-saving benefits of this basic cleanliness practice,246 we find that in today’s modern world, where sanitary precautions in general have contributed to overall healthier populations, people are still not as hygienically motivated in this regard as Muslims have been for nearly 1,500 years.
Een ander onderdeel van de rituele kleine wassing (Wudu) is het uitspoelen van de neus. Onderzoekers beginnen te ontdekken hoe waardevol deze eenvoudige handeling kan zijn voor onze gezondheid. Een studie concludeerde dat “nasale irrigatie een enorm potentieel heeft om de levenskwaliteit op een kostenefficiënte manier te verbeteren voor miljoenen patiënten.”247
Another component of the ritual wuḍū’ involves rinsing the nose. Researchers are beginning to discover just how valuable this simple practice can be to our health. One study concluded that “nasal irrigation has enormous potential in improving quality of life in a cost‐efficient manner for millions of patients.”247
Rhinologen verwijzen naar dit als “nasale irrigatie”, omdat het doorsturen van kleine hoeveelheden water de juiste manier is om sinusitis, onder andere, te behandelen en te voorkomen. Dit is precies wat de Profeet ﷺ voorschreef in zijn uitspraak: “En wees grondig in het irrigeren van de neus, tenzij je vast.*”248 Met andere woorden, het water zou bij deze nasale spoeling bijna de keel moeten bereiken, vandaar dat voorzichtigheid tijdens het vasten geboden is.
Rhinologists refer to it as “nasal irrigation” because sending small amounts of water all the way through is the proper way to treat and prevent sinusitis, among other things. This is precisely what the Prophet صلى الله عليه وسلم prescribed in his statement, “And be thorough in irrigating the nose, unless you are fasting.”248 In other words, the water should almost reach the throat in this nasal rinsing, hence carefulness during fasting is warranted.
De islamitische boodschap versterkte ook het idee dat rituele wassing niet alleen over uiterlijke reinheid gaat. De Profeet Muhammad ﷺ leerde dat men, voordat men het gebed (Salah) verricht om met God verbinding te maken, deze heilige ontmoeting moet beginnen met de kleine wassing (Wudu), zelfs als we uiterlijk niet onrein zijn. Dit lijkt de onscheidbaarheid van de fysieke en metafysische sferen te symboliseren, en dat net zoals water uit de hemelen komt om onze fysieke lichamen van vuil en onaangename geuren te reinigen, het ons ook in staat stelt om met de hemel te herverbinden door onze geesten te spoelen van datgene wat hen heeft vervuild. In de context van rituele reiniging sluit Allah de discussie af met een verwijzing naar deze diepgaande dubbele functie, zeggende: “Allah houdt van hen die voortdurend berouw tonen en houdt van hen die zichzelf reinigen.”249 De Profeet ﷺ verbond ook de reiniging van het exterieur en het interieur, wat ons helpt te herinneren dat we tijdens de rituele wassing van onze lichamen ook onze zielen en onderbewuste geest reinigen van de onrechtmatigheden die hen regelmatig vervuilen. Hij ﷺ zei: Geen enkel persoon onder jullie brengt zijn wassingswater dichtbij, spoelt dan zijn mond en reinigt dan zijn neus, behalve dat de zonden van zijn gezicht, mond en neusgaten daarvan afvallen. En dan wast hij zijn gezicht niet zoals Allah hem heeft bevolen, behalve dat de zonden van zijn gezicht van de punten van zijn baard afvallen samen met het water. En dan wast hij zijn armen tot de ellebogen niet, behalve dat de zonden van zijn armen van zijn vingertoppen afvallen samen met het water. En dan strijkt hij zijn [natte handen] niet over zijn hoofd, behalve dat de zonden van zijn hoofd worden weggewassen via de uiteinden van zijn haar samen met het water.
The Islamic message also reinforced the notion that ritual washing is not just about outer cleanliness. The Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم taught that before performing the ṣalāh to connect with God, this sacred engagement should begin with the wuḍū’, even if we may be externally unsoiled. This seems to symbolize the inseparability of the physical and metaphysical realms, and that just as water originates from the heavens to cleanse our physical bodies from dirt and unpleasant odors, it too allows us to reconnect with heaven through rinsing our spirits from that which has polluted them. In the context of ritual purification, Allah concludes the discussion with an allusion to this profound dual function, saying, “Allah loves those who are constantly repentant and loves those who purify themselves.”249 The Prophet صلى الله عليه وسلم also linked the purification of the exterior and interior, helping us remember that during the ritual washing of our bodies, we are also cleansing our souls and subconscious minds from the iniquities that regularly pollute them. He صلى الله عليه وسلم said, No person among you brings near his ablution water, then rinses his mouth and irrigates then clears his nose, except that the sins of his face and mouth and nostrils fall therefrom. And then, he does not wash his face as Allah has instructed him, except that his face’s sins fall from the tips of his beard along with the water. And then, he does not wash his arms to the elbows, except that his arms’ sins fall from his fingertips along with the water. And then, he does not pass his [wet hands] over his head, except that the sins of his head are washed away through the ends of his hair along with the water.
En vervolgens, wanneer hij zijn voeten tot aan de enkels wast, worden de zonden van zijn voeten weggewassen vanaf zijn tenen samen met het water. Vervolgens, wanneer hij opstaat voor een gebed waarin hij Allah prijst, Hem verheerlijkt, Zijn grootheid verkondigt zoals Hij het verdient, en zijn hart uitstort voor Allah, dan komt hij uit dat gebed zonder zonden, net zo zuiver als de dag waarop zijn moeder hem baarde.250
And then, he does not wash his feet to the ankles, except that his feet’s sins are washed away from his toes along with the water. Then, he does not rise to prayer, wherein he praises Allah, glorifies Him, proclaims His greatness as He deserves, and pours his heart out to Allah, except that he emerges from that prayer as sin-free as the day his mother gave birth to him.250
234 De Qur’an 7:31, Saheeh International Vertaling.
234 The Qur’an 7:31, Saheeh International Translation.
235 De Qur’an 2:173, 5:3, 6:145, & 16:115.
235 The Qur’an 2:173, 5:3, 6:145, & 16:115.
236 “Ook het varken is onrein voor jullie, omdat het gespleten hoeven heeft, maar niet herkauwt; jullie zullen hun vlees niet eten of hun dode karkassen niet aanraken.” (Deuteronomy:
236 “Also the swine is unclean for you, because it has cloven hooves, yet does not chew the cud; you shall not eat their flesh or touch their dead carcasses.” (Deuteronomy:
14:8, New King James Version)
14:8, New King James Version)
237 Muḥammad Nāṣir al-Dīn al-Albānī en Jalāl al-Dīn al-Suyūṭī, Ṣaḥīḥ al-Jāmi’ al-Ṣaghīr wa Ziyādatih (Damascus: al-Maktab al-Islāmī, 1969), 2:749-750 #4059-4061.
237 Muḥammad Nāṣir al-Dīn al-Albānī and Jalāl al-Dīn al-Suyūṭī, Ṣaḥīḥ al-Jāmi’ al-Ṣaghīr wa Ziyādatih (Damascus: al-Maktab al-Islāmī, 1969), 2:749-750 #4059-4061.
238 Ibn Mājah, Sunan Ibn Mājah, 2:1111 #3349; geauthenticeerd door al-Albānī in de commentaren.
238 Ibn Mājah, Sunan Ibn Mājah, 2:1111 #3349; authenticated by al-Albānī in the comments.
239 Muslim, Ṣaḥīḥ Muslim, 3:1600 #2024.
239 Muslim, Ṣaḥīḥ Muslim, 3:1600 #2024.
240 Melinda Beck, “Putting an End to Mindless Munching,” The Wall Street Journal, 13 mei 2008.
240 Melinda Beck, “Putting an End to Mindless Munching,” The Wall Street Journal, May 13th, 2008.
Muslim, Ṣaḥīḥ Muslim, 1:223 #261.