Buiten verfijning, nauwkeurigheid en bewaring, heeft het louter horen van de Qur’an nog steeds een uniek en buitengewoon effect op mensen. Zoals al-Khaṭṭābī schrijft in Bayān Iʿjāz al-Qurʾān: De onnavolgbaarheid van de Qur’an heeft nog een andere dimensie, een dimensie die mensen de neiging hebben te over het hoofd te zien en die niet wordt erkend, behalve door een enkeling—namelijk wat het teweegbrengt in de harten en indrukt op de zielen. Naast de Qur’an hoort men geen enkel betoog, noch poëzie noch proza, dat bij het bereiken van de oren een dergelijke onmiddellijke vreugde en zoetheid biedt, en op andere momenten een dergelijke ontzagwekkendheid en intimidatie, zoals de Qur’an dat doet.448

Sophistication, accuracy, and preservation aside, simply hearing the Qur’an continues to have a unique and extraordinary effect on people. As al-Khaṭṭ ābī writes in Bayān Iʿjāz al-Qurʾān, The inimitability of the Qur’an has yet another dimension, one which people tend to overlook, and is unrecognized except by a sparse few—namely what it generates in the hearts and impresses onto the souls. Aside from the Qur’an, you do not hear of any discourse, neither poetry nor prose, that upon reaching one’s ears provides such immediate pleasure and sweetness, and at other times such awe and intimidation, like the Qur’an does.448

Vervolgens beschrijft hij hoe de Qur’an historisch gezien een unieke kracht heeft getoond om geesten te verkwikken met optimisme en waakzaamheid, en de diepst gewortelde valse overtuigingen uit te roeien. Is er niets opmerkelijks, vraagt hij, aan de vele moordzuchtige Arabieren die elk de nabijheid van de Profeet ﷺ zochten om hem te vermoorden, om vervolgens ontwapend te worden door het horen van zijn recitatie van de Qur’an, en onmiddellijk te worden getransformeerd van vijanden naar bondgenoten, en van standvastige ongelovigen naar de meest oprechte toewijden onder de gelovigen?

He then proceeds to describe how the Qur’an has historically exhibited a unique potency for invigorating spirits with optimism and wakefulness, and uprooting the most deeply entrenched false convictions. Is there nothing remarkable, he asks, about multiple murderous Arabs who each neared the Prophet صلى الله عليه وسلم to assassinate him, only to be disarmed by hearing his recitation of the Qur’an, and transformed at once from enemies to allies, and from staunch disbelievers to the sincerest devotees among the faithful?

In een strikt geauthenticeerde overlevering vertelt Jubayr ibn Muṭʿim  dat hij, bij aankomst in Madinah als een heidense afgodendienaar om zijn clansgenoten die gevangen waren genomen tijdens de Slag bij Badr vrij te kopen, de Profeet ﷺ aantrof terwijl hij soera al-Ṭū r reciteerde tijdens het Maghrib-gebed. Hij vertelt:

In a rigorously authenticated report, Jubayr ibn Muṭʿim  narrates that upon arriving in Madinah as a pagan idolator, to ransom his clansmen who were captured at the Battle of Badr, he found the Prophet صلى الله عليه وسلم reciting Sūrat al-Ṭū r during the Maghrib prayer. He narrates:

Toen bereikte hij de verzen: “Zijn zij uit niets geschapen, of zijn zij de scheppers [van zichzelf]? Of hebben zij de hemelen en de aarde geschapen? Nee, zij zijn niet zeker.”

Once he reached the verses, “Were they created out of nothing, or are they the creators [of themselves]? Or did they create the heavens and the earth? No, they are not certain.

“Of bezitten zij de schatkamers van uw Heer, of zijn zij de beheerders ervan?”, 449 mijn hart wilde bijna wegvliegen.450

Or have they the repositories of your Lord, or are they the controllers [of them]?,”449 my heart nearly took flight.450

In een andere overlevering zei hij: “Dit was het moment waarop het geloof voor het eerst in mijn hart nestelde.”451 Op dezelfde manier vertelt Ibn ʿAbbās  dat de Profeet ﷺ op een nacht, terwijl de moslims nog in vijandig Mekka verbleven, in zijn gebed reciteerde: “Verbaas je je dan over deze uitspraak (de Koran)? En lach je en huil je niet?”

In another narration, he said, “This was the moment that faith first settled in my heart.”451 Similarly, Ibn ʿAbbās  narrates that one night, while the Muslims were still in hostile Mecca, the Prophet صلى الله عليه وسلم recited in his prayer: “Then at this statement (the Qur’an) do you wonder? And you laugh and do not weep?

“Terwijl je hoogmoedig bent? Zo buig prostrerend voor Allah en aanbid [Hem].”452 Na het uitspreken van deze verzen zegt Ibn ʿAbbās dat zowel de aanwezige gelovigen als verschillende meeluisterende heidenen in prostratie vielen samen met de Profeet ﷺ 453. Hun vervoering door de recitatie dwong hen tot onvrijwillige gehoorzaamheid—hoewel slechts voor een paar momenten totdat hun hoogmoedige koppigheid weer naar de oppervlakte kwam.

While you are proudly sporting? So prostrate to Allah and worship [Him].”452 Upon uttering these verses, Ibn ʿAbbās says, both the believers present and several eavesdropping pagans fell into prostration along with the Prophet 453 .صلى الله عليه وسلم Their enrapture by the recital compelled them to involuntarily comply—albeit only for a few moments until their prideful obstinacy resurfaced.

Maar vele tegenstanders van de Profeet ﷺ onderwierpen zich uiteindelijk aan wat de Qur’an in hen aanwakkerde. Dit waren niet alleen de tegenstanders die ooit hun zwaarden tegen hem trokken, maar zelfs mensen van wie de ouders waren gevallen in de strijd tegen de Profeet ﷺ. Het is moeilijk om iemand te vinden die een grotere vijandigheid tegenover Muhammad ﷺ toonde dan Abū Jahl ibn Hishām, Umayyah ibn Khalaf en al-Walīd ibn al-Mughīrah—toch omarmden hun zonen (‘Ikrimah, Ṣafwān en Khālid) de Qur’an na de dood van hun vaders in de handen van moslims. Dit zijn slechts enkele vroege voorbeelden van hoe de kracht van de Qur’an de harten van luisteraars transformeerde, en tot op de dag van vandaag vinden velen van hen die de woorden misschien niet eens begrijpen, zichzelf niet in staat om weerstand te bieden aan de magnetische kracht van de recitatie ervan.

But many opponents of the Prophet صلى الله عليه وسلم did eventually submit to what the Qur’an stirred within them. These were not just the adversaries who once drew their swords against him, but even people whose parents had fallen in battle against the Prophet صلى الله عليه وسلم. It is difficult to find anyone who exhibited greater enmity to Muhammad صلى الله عليه وسلم than Abū Jahl ibn Hishām, Umayyah ibn Khalaf, and al-Walīd ibn al-Mughīrah—yet their sons (‘Ikrimah, Ṣafwān, and Khālid) embraced the Qur’an after their fathers’ demise at the hands of Muslims. These are but some early examples of how the potency of the Qur’an transformed the hearts of listeners, and until now many of those who may not even understand its words find themselves unable to resist the magnetic power of its recitation.

Nasreddine Dinet (gest. 1929, geboren als Alphonse-Étienne Dinet), een Franse schrijver over de Islam, zei: De wonderen die door eerdere Profeten werden verricht waren, zo te zeggen, vergankelijk, en om die reden snel vergeten, terwijl die van de Verzen de “Permanente Wonder” genoemd kan worden. De activiteit ervan was onophoudelijk. Overal en op elk uur hielp elke gelovige, door het reciteren van de Verzen, mee om het wonder te verwezenlijken, en hierin kan de verklaring worden gevonden van vele plotselinge bekeringen, die onbegrijpelijk zijn voor de Europeaan die niets van de Qur’an weet, of deze beoordeelt op basis van koude en onnauwkeurige vertalingen.454

Nasreddine Dinet (d. 1929, born Alphonse-Étienne Dinet), a French writer on Islam, said, The miracles wrought by earlier Prophets had been transient, so to say, and for that very reason, rapidly forgotten, while that of the Verses may be called “The Permanent Miracle.” Its activity was unceasing. Everywhere and at all hours, each believer, by reciting the Verses, helped to realise the miracle, and in this can be found the explanation of many sudden conversions, incomprehensible for the European who knows nothing of the Qur’an, or judges it by cold and inaccurate translations.454

De waarheid van de woorden van Dinet kan zelfs vandaag de dag worden aangetoond, aangezien een groot deel van de westerse wereld zich niet bewust is van de Qur'an en haar betoverende charme. Resultaten van zoekmachines in het Engels zullen meestal weerspiegelen dat de Bijbel het meest gelezen boek aller tijden is, met ongeveer 4 miljard verkochte exemplaren in de afgelopen vijftig jaar. De tweede (Quotations from Mao Tse-Tung) en de derde (de Harry Potter-serie) samen verkochten slechts 25% van het aantal exemplaren van de Bijbel.455 Hoewel deze discrepantie tussen de Bijbel en andere werken verbijsterend lijkt, wordt deze overschaduwd door het aantal moslims vandaag de dag die de gehele Qur'an niet alleen kopen of lezen, maar ook uit het hoofd leren. Zij herinneren zich niet alleen elk van de ~600

The truth of Dinet’s words can be demonstrated even today, given that much of the western world is oblivious to the Qur’an and its mesmerizing charm. Search engine results in English will usually reflect that the Bible is the most read book of all time, with about 4 billion copies sold in the last fifty years. The second (Quotations from Mao Tse-Tung) and third (the Harry Potter Series) combined only sold 25% as many copies as the Bible.455 While this disparity between the Bible and other works seems staggering, it is eclipsed by the numbers of Muslims today who do not merely purchase or read but memorize the entire Qur’an by heart. They not only recall each of its ~600

pagina's, 114 hoofdstukken, 6.236 verzen, tot aan elke letter en klinker, maar in de oorspronkelijke Arabische vorm, en terwijl de tajwīd-regels die de Koranische uitspraak beheersen worden nageleefd, ondanks dat Arabisch meestal niet hun moedertaal is. Zoals Allah zei: “En Wij hebben de Koran zeker vergemakkelijkt om te herinneren, is er dan iemand die zal herinneren?”456 Er zijn ook talloze anderen die volhouden hun toewijding aan het uit het hoofd leren van de Koran te verbergen, uit angst dat hun motief voor het onthullen van deze prestatie onoprechtheid of hoogmoed zou kunnen inhouden. Wat betreft dit aspect van de onvergelijkbaarheid van de Koran, namelijk de meeslepende aantrekkingskracht ervan, kan welk ander boek dan ook in de gehele menselijke geschiedenis daar ook maar mee vergeleken worden?

pages, 114 chapters, 6,236 verses down to each letter and vowel sound, but in the original Arabic form, and while observing the tajwīd rules that govern Qur’anic pronunciation, despite Arabic usually not being their native tongue. As Allah said, “And We have certainly facilitated the Qur’an to be remembered, so is there anyone who will remember?”456 There are also countless others who are adamant about concealing their commitment of the Qur’an to memory, fearful that their motive for disclosing this achievement may involve insincerity or conceit. With regards to this aspect of the Qur’an’s inimitability, that of its riveting allure, does any other book in all of human history begin to compare?

Al-Bāqillānī roept ons op om stil te staan en de Qur’an te beschouwen als een op zichzelf staand historisch fenomeen.457 We zijn allen getuige van hoe elke samenleving en beschaving, zodra zij een nieuw idee of een nieuwe kunstvorm omarmt, deze vanzelfsprekend absorbeert, erin concurreert en er vervolgens op voortbouwt—of het weer uitban, wanneer het alledaags wordt. Maar bij de Qur’an heeft niets hiervan plaatsgevonden; het heeft nooit een nieuw genre van creatieve literatuur of gesproken woord ingeluid. De Qur’an lijkt, in tegenstelling tot elk ander boek, de opwinding van haar debuut in de tijd te hebben bevroren en de fascinatie van haar bewonderaars voor altijd te hebben behouden.

Al-Bāqillānī calls us to pause and consider the Qur’an as a standalone historical phenomenon.457 We all witness how every society and civilization, upon becoming fond of a novel idea or artform, naturally imbibes it, competes in it, and then builds on it—or purges it when it becomes mundane. But with the Qur’an, none of this took place; it never ushered in a new genre of creative literature or spoken word. The Qur’an, unlike any other book, seems to have frozen in time the excitement of its debut and retained the fascination of its admirers forever.

Ze dringen er nooit voorbij, maar worden vervuld door de recitatie, het memoriseren en de beschouwing ervan gedurende een heel leven. In een poging dit fenomeen uit te leggen, zegt Ibn Taymīyah: Degene die met zijn verstand aandachtig luistert naar de woorden van Allah en de woorden van Zijn Boodschapper ﷺ, en hierover nadenkt met zijn hart, zal door middel van deze woorden bepaalde betekenissen, zoetheid, leiding, genezing voor de harten, zegeningen en voordelen bereiken die hij in geen enkele andere woorden zou vinden, hetzij in poëzie of in proza.458

Never venturing beyond it, they are fulfilled by its recitation, memorization, and contemplation for an entire lifetime. In an attempt to explain this phenomenon, Ibn Taymīyah says, Whoever listens carefully to the words of Allah, and the words of His Messenger with his mind and ponders over them with his heart, he will arrive through them at certain meanings, sweetness, guidance, remedy for the hearts, blessings, and benefits that he would never find in any other words, whether poetry or prose.458

Dr. Muhammad Drāz (overleden 1958) schreef een vergelijkbare uiteenzetting over de verreikende omvang van de Qur’an en haar onnavolgbare aard in zijn geprezen werk, al-Nabaʾ al-ʿAẓīm (Het Grote Boodschap). In dat boek stelde hij dat een van de geheimen achter de kracht van de Qur’an de perfecte combinatie is van overtuigende argumenten en emotionele krachten. Drāz betoogt dat menselijke geschriften nooit deze perfecte balans tussen rationaliteit en emotionaliteit vertonen. De technische uiteenzettingen van wetenschappers en filosofen zijn over het algemeen vrij van emotie. Dichters en schrijvers daarentegen wijken snel uit van de realiteit naar fantasie en voelen zich gedwongen feiten te verdraaien om te ontsnappen aan “de koude waarheid” die tegen hun doel ingaat. Wat de Qur’an betreft, zij versmelt waarheid en schoonheid op een manier die alleen de Almachtige kan.

Dr. Muhammad Drāz (d. 1958) penned a similar explanation for the far-reaching embrace of the Qur’an and its inimitable nature in his acclaimed work, al-Nabaʾ al-ʿAẓīm (The Great Tiding). In that book, he maintained that one of the secrets behind the potency of the Qur’an is its perfect combination of persuasive arguments and emotive forces. Drāz argues that human writings never demonstrate this perfect balance of rationality and emotionality. The technical discourses of scientists and philosophers is generally devoid of emotion. Poets and writers, on the other hand, quickly swerve from reality to fantasy and feel forced to stretch facts to escape “the cold truth” which works against their objective. As for the Qur’an, it fuses truth and beauty in a way that only the Almighty can.

De retorische diepgang spreekt het intellect aan, en de schoonheid spreekt de emoties aan, maar het een doet het ander niet tekort. Zoals Drāz het prachtig verwoordt: we horen allemaal woorden die duidelijk het vrucht zijn van een indrukwekkend kritische geest, en andere die duidelijk het vrucht zijn van iemand met een piek in emotionele intelligentie, maar om beide vruchten aan dezelfde tak te vinden is werkelijk opmerkelijk.

Its rhetorical depth appeals to the intellect, and its beauty appeals to emotions, but neither detracts from the other. As Drāz beautifully puts it, we all hear words that are clearly the fruit of an impressively critical mind, and others that are clearly the fruit of someone with peak emotional intelligence, but to find both fruits stemming from the same branch is truly remarkable.

Alleen de Heer der werelden kan zo'n krachtig elixer bieden, zegt hij, dat “zuiver en essentieel is voor allen die ervan drinken.”459 Alleen Hij kan de mensheid “een beslissende uitspraak” toekennen in haar nauwkeurigheid,460 en toch een die “de huid van hen die hun Heer vrezen doet rillen, waarna hun huid en harten verzachten bij de vermelding van [de barmhartigheid van] Allah.”461

Only the Lord of the worlds can offer such a powerful elixir, he says, that is “pure and salient for all those who drink it.”459 Only He can allot humanity “a decisive statement” in its accuracy,460 and yet still one that “causes the skins of those who fear their Lord to shiver, then their skin and hearts soften at the mention of [the mercy of] Allah.”461

Al-Bayhaqī citeert in zijn beroemde Dalāʾil al-Nubuwwah al-Ḥalīmī als zeggende: “Wie vertrouwt op zaken als deze (dat Muhammad plagieert van de slavenjongens van Ibn al-Ḥaḍramī), zal alles accepteren om hem te beschuldigen.” Hij rechtvaardigt dit vervolgens door het feit dat deze beschuldiging niet alleen de onnavolgbare taal van de Qur’an negeert, maar ook faalt om het geheim achter de kracht en impact ervan te verklaren. Overweeg de duizenden volumes aan intellectuele wetenschappen, wetten en ethiek die zijn afgeleid van, of zijn ontstoken door, deze beknopte Qur’an. Geen enkel werk—menselijk of goddelijk—heeft ooit mensen en samenlevingen op een zo holistische manier doen bloeien.462 Op spiritueel, moreel, sociaal en beschavend niveau blies het nieuw leven in de wereld, verlichtte het deze gedurende eeuwen, en blijft dat doen tot op de dag van vandaag. Zoals Allah, de Almachtige en Majestueuze, verklaart over de Qur’an: {En zo hebben Wij aan jou een geest van Onze opdracht geopenbaard.}

Al-Bayhaqī, in his famous Dalāʾil al-Nubuwwah, quotes al- Ḥalīmī as saying, “Whoever depends on the likes of this (Muhammad plagiarizing from Ibn al-Ḥaḍramī’s slave-boys) will accept anything to accuse him.” He then justifies this by the fact that this charge not only ignores the inimitable language of the Qur’an but fails to explain the secret behind its potency and impact. Consider the thousands of volumes of intellectual sciences, laws, and ethics extracted from, or sparked by, this concise Qur’an. No single work—man-made or divine—has ever caused people and societies to thrive in such a holistic way.462 On spiritual, moral, social, and civilizational levels, it breathed new life into the world, illuminated it for centuries, and continues to do so until today. As Allah, the Mighty and Majestic, proclaims about the Qur’an, And thus We have revealed to you a spirit of Our command.

Je wist niet wat het Boek of [wat] het geloof was, maar Wij hebben het tot een licht gemaakt waarmee Wij leiden wie Wij willen van Onze dienaren. En voorwaar, jij [o Muhammad ﷺ] leidt naar een rechte weg, de weg van Allah, aan Wie alles behoort wat in de hemelen is en alles wat in de aarde is. Ongetwijfeld, tot Allah keren alle [zaken] terug.463

You did not know what the Book or [what] faith was, but We have made it a light by which We guide whom We will of Our servants. And indeed, you [O Muhammad] guide to a straight path, the path of Allah, to Whom belongs whatever is in the heavens and whatever is in the earth. Unquestionably, to Allah do all [matters] evolve.463