Net zoals de Qur'an beschrijft hoe Jezus anderen vertelde over de geheimen die zij in de diepten van hun huizen verborgen hielden,310 was het gebruikelijk voor de Profeet Muhammad ﷺ om de innerlijke gedachten van degenen met wie hij interactie had te adresseren. Zo vertelde Wābiṣah ibn Ma‘bad : Ik kwam naar de Boodschapper van Allah ﷺ en hij zei: “Ben je gekomen om te vragen naar het goede en de zonde?” Ik zei: “Ja.” Hij ﷺ sloot zijn hand, tikte op mijn borst en zei: “Raadpleeg je hart. Raadpleeg je hart. Raadpleeg je hart. Zonde is datgene wat je ziel ongemakkelijk maakt en wat twijfel zaait in je borst, zelfs als mensen je blijven adviseren het tegendeel te doen.”311 Op dezelfde manier rapporteert ‘Āishah , de vrouw van de Profeet, dat hij ﷺ eenmaal tegen haar zei: “Je zult het mij vertellen, of de Subtiele, de Meest Bekende, zal mij informeren... Dacht je dat Allah en Zijn Boodschapper je tekort zouden doen?” Zij antwoordde: “Wat mensen ook verbergen, Allah weet het... Ja, inderdaad.”312 Imam al-Nawawī merkt op dat alle manuscripten “Ja, inderdaad” toeschrijven aan ‘Āishah . Met andere woorden, het was geen vraag waarop de Profeet bevestigend antwoordde, dus het was alsof zij met zichzelf instemde over de realiteit waar zij zojuist getuigenis van had afgelegd.313

Just as the Qur’an describes Jesus telling others about the secrets they concealed in the depths of their homes,310 it was common for the Prophet Muhammad صلى الله عليه وسلم to address the inner thoughts of those he interacted with. For instance, Wābiṣah ibn Ma‘bad  narrated: I came to the Messenger of Allah صلى الله عليه وسلم and he said, “You came to ask about righteousness and sin?” I said, “Yes.” He صلى الله عليه وسلم closed his hand, tapped my chest, and said, “Consult your heart. Consult your heart. Consult your heart. Sin is what discomforts your soul and wavers in your chest, even if the people continue to advise you otherwise.”311 Similarly, ‘Āishah , the Prophet’s wife, reports that he صلى الله عليه وسلم once told her, “You will either tell me, or the Most Subtle, the Most Acquainted, will inform me… Did you think that Allah and His Messenger would shortchange you?” She responded, “Whatever people conceal, Allah knows... Yes, indeed.”312 Imam al-Nawawī comments that all the manuscripts attribute “Yes, indeed” to ‘Āishah . In other words, it was not an inquiry which the Prophet responded to in the affirmative, so it was as if she was agreeing with herself about the reality she had just attested to.313