دا آیتونه ممکن عام وي یا خاص، او د نزول سبب ممکن یا د دې آیتونو عام مفهوم تایید کړي، یا خاص مفهوم، یا دې ته قید ولګوي.

The verses may be general or specific and the reason for revelation may either confirm the general implications of the verses or their specific implication, or it may qualify them.

1. د لومړۍ حالت له مخې، چیرې چې د نزول سبب د آیت عمومي مفهوم تایید کوي، آیت باید د خپل عمومي معنا له مخې تفسیر شي. د بیلګې په توګه، انس بن مالک روایت کوي چې یهودانو به د خپلو میرمنو څخه د حیض په وخت کې دوی له کورونو وایستلې. دوی به له دوی سره نه خوړل، نه څښل، او نه به یې په کورونو کې ناست کیدل. کله چې د الله رسول ﷺ څخه دې ته پوښتنه وشوه، الله دا آیت نازل کړ،

1. In the first case where the reason for revelation confirms the general implication of the verse, the verse should be interpreted according to its general meaning. For example, Anas ibn Maalik reported that the Jews used to remove their women from their houses when they menstruated. They would not eat, drink, or sit with them in their houses. When the Messenger of Allaah (ﷺ) was asked about it, Allaah revealed the verse,