کله چې جبرئیل علیه السلام لومړی ځل د قرآن یوه برخه پیغمبر ﷺ ته ولوستله، پیغمبر ﷺ هڅه وکړه چې د هغه کلمه په کلمه د هغه په پیروی تکرار کړي. وروسته الله تعالی جبرئیل علیه السلام ته امر وکړ چې پیغمبر ﷺ ته ووایي چې داسې ونه کړي. پر ځای یې ورته وویل شول چې قرآن په دقت سره واوري. کله چې پیغمبر ﷺ داسې وکړل، الله تعالی ورته دا توان ورکړ چې هر څه پرته له کوم ځانګړي زحمت څخه یاد کړي. الله تعالی په قرآن کې فرمایي:

When Jibreel first recited a part of the Qur’aan to the Prophet (ﷺ), the Prophet (ﷺ) tried to repeat it after him, word for word. Allaah later had Jibreel tell him not to do so. He was told instead to listen to the Qur’aan carefully. When the Prophet (r) did that, Allaah caused him to be able to remember everything without any effort on his part. Allaah said in the Qur’aan,

دا خبره ډېره مهمه وه چې پیغمبر ﷺ هغه ټول څه یاد وساتي چې ورته نازل شوي وو، ځکه هغه نه لوستلای شو او نه لیکلای شو۔

It was very important that the Prophet (r) remember all that was revealed to him, because he could neither read nor write.

پیغمبر (ﷺ) د خپل وفات دمخه ټول قرآن خپلو صحابه کرامو ته ورساوه. هغه د مختلفو لارو په کارولو سره ډاډ ترلاسه کړ چې دوی دا قرآن په همغه ډول یادوي او ثبتوي لکه څنګه چې هغه یې له ځان څخه زده کړی و.

The Prophet (ﷺ) passed on all of the Qur’aan to his companions before he died. He used a number of different ways to make sure that they memorized and recorded it exactly as he learned it.

۱. نبي ﷺ به لمونځونو (جماعت سره لمونځونو) کې د قرآن کریم بیلابیل برخې په ښکاره ډول لوستلې. په دې ډول د هغه اصحابو هره ورځ د قرآن کریم برخې اورېدلې.69

1. The Prophet (ﷺ) used to recite aloud various parts of the Qur’aan in the salaahs (congregational prayers). In that way, his followers used to hear parts of the Qur’aan daily.69

۲۔ اسلام قبول کرنے والا ہر شخص ہ قرآن کے ان حصوں کی تعلیم دیا جاتا تھا جنہیں اسے اپنی روزانہ نمازوں میں استعمال کرنا ہوتا تھا۔ اس طرح مسلمان ہمیشہ قرآن کے مختلف حصوں کو سیکھتے یا سکھاتے رہتے تھے۔

2. Everyone who entered Islaam would be taught parts of the Qur’aan that they would have to use in their daily prayers. Thus, Muslims were always learning or teaching various parts of the Qur’aan.

۳۔ پیغمبر (ﷺ) نے اپنے پیروکاروں کو خبر دی کہ ان میں سب سے بہتر وہ لوگ ہیں جو قرآن سیکھتے اور سکھاتے ہیں۔ اس نے انہیں قرآن حفظ کرنے اور دوسروں کو سکھانے کی مزید کوشش کرنے کی ترغیب دی۔

3. The Prophet (ﷺ) informed his followers that the best of them were those who learned and taught the Qur’aan. This encouraged them to make even greater efforts to memorize the Qur’aan and teach it to others.

۴۔ هغه کسان چې لیکل او لوستل یې زده وو، پیغمبر ﷺ به دوی ته امر کاوه چې د قرآن کریم مختلف برخې لکه څنګه چې نازلې کیدې لیکي. پیغمبر ﷺ به دوی ته هغه ترتیب بیانوه چې په کوم ترتیب سره باید آیتونه ولیکل شي۔ البراء بن عازب روایت کوي چې کله دا آیت نازل شو: "هغه مومنان چې په کور کې کیني، د هغو سره برابر نه دي چې د جهاد کوي،" پیغمبر ﷺ وفرمایل: "فلانی ته ووایاست (راشي)۔" هغه د مس دوات او یو لرګین تخته یا د اوږې هډوکی راوړ. پیغمبر ﷺ وفرمایل: "ولیکه: 'هغه مومنان چې په کور کې کیني، د هغو سره برابر نه دي چې د الله په لار کې جهاد کوي...'"70

4. Those who were able to read and write were told by the Prophet (ﷺ) to write down the various sections of the Qur’aan as they were revealed. The Prophet (ﷺ) would tell them the order in which they should record the verses. Al-Baraa’ ibn ‘Aazib stated that when the verse, “Those believers who sit (at home) are not equal with those who strive,” was revealed, the Prophet (ﷺ) said, “Call So-and-so.” He came with an inkpot and a wooden board or a shoulder blade. The Prophet (ﷺ) said, “Write: ‘Those believers who sit (at home) are not equal with those who strive in the cause of Allaah...’ ”70

ځکه چې په عربستان کې په هغه وخت کې کاغذ نه و، نو قرآن کریم په هغه شیانو ولیکل شو چې په لاس کې راتلل. صحابه کرامو د قرآن کریم آیتونه د کجورې په پاڼو، پټو ډبرو، د ونې په پوستکي، لرګیو، وچو حیواني پوستکو، او حتی د پسه یا اوښ د اوږې په هډوکو باندې ولیکل. په دې ډول، د پیغمبر ﷺ په ژوند کې د قرآن کریم آیتونه هم د مسلمانانو په زړونو کې محفوظ وو او هم لیکل شوي وو. ځکه چې خلک د پیغمبر ﷺ د رسالت په مختلفو مرحلو کې اسلام ته راغلل، نو له دوی څخه یوازې ځینې کسان وو چې ټول قرآن کریم یې په مستقیم ډول د پیغمبر ﷺ څخه اوریدلی و. ځینې صحابه کرام د نورو په پرتله ښه حافظه لرل. نو که څه هم ټولو صحابه کرامو د قرآن کریم یوه برخه یاده کړې وه، خو د پیغمبر ﷺ د ژوند په زمانه کې یوازې ځینې کسان وو چې ټول قرآن کریم یې یاد کړی و.

Because there was no paper in Arabia at that time, the Qur’aan was written down on anything that was available. The companions wrote the verses of the Qur’aan on date palm leaves, flat stones, tree bark, wood, dried animal skins, and even the shoulder blades of sheep or camels. Thus, the verses of the Qur’aan were preserved in the hearts of Muslims, as well as written down, during the lifetime of the Prophet (ﷺ). Since people entered Islaam at various points during the Prophet’s mission, only a few of them heard all of the Qur’aan directly from the Prophet (ﷺ). Some companions were able to memorize better than others. So, even though all of them memorized portions of the Qur’aan, only a few were able to memorize all of the Qur’aan during the Prophet’s lifetime. on date palm leaves, flat stones, tree bark, wood, dried animal skins, and even the shoulder blades of sheep or camels. Thus, the verses of the Qur’aan were preserved in the hearts of Muslims, as well as written down, during the lifetime of the Prophet (ﷺ). Since people entered Islaam at various points during the Prophet’s mission, only a few of them heard all of the Qur’aan directly from the Prophet (ﷺ). Some companions were able to memorize better than others. So, even though all of them memorized portions of the Qur’aan, only a few were able to memorize all of the Qur’aan during the Prophet’s lifetime.

کله چې پیغمبر (ﷺ) په ۶۳۲ عیسوي کال کې وفات شو، ټول قرآن په یوه بشپړ کتاب کې نه و لیکل شوی. دا په بېلابېلو لیکلو وسیلو باندې ثبت شوی و او د پیغمبر (ﷺ) د مختلفو صحابه‌کرامو په ساتنه کې و. هر یو یې څه برخې درلودې، خو هیڅ یو یې ټول نه درلودل. ځکه چې د قرآن آیتونه د پیغمبر (ﷺ) د وفات څو میاشتې دمخه هم نازلېدل، صحابه‌کرام د دې پر ځای چې ټول په یوه کتاب کې راټول کړي، د ثبت او حفظ کولو ته ډېر پام درلود. له همدې امله، د قرآن په یوه متن کې راټولول د پیغمبر (ﷺ) د ژوند په وخت کې نه دي شوي.

When the Prophet (ﷺ) died in the year 632 CE, the whole of the Qur’aan was not written down in one complete book. It was recorded on various pieces of writing material and kept in the possession of different followers of the Prophet (ﷺ). Each had sections, but none of them had all of it. Because of the fact that the verses of the Qur’aan continued to be revealed up until a few months before the Prophet’s death, the companions were more concerned with recording and memorizing than putting it all together in one book. Consequently, the gathering of the Qur’aan into one text was not done during the lifetime of the Prophet (ﷺ).