تخصیص (د عام حکم محدودول) د عام جملو په دننه یا له هغو بهر موجودو الفاظو یا جملو په ذکر کولو سره تر سره کیږي. هغه پنځه ډولونه چې د عام جملو په دننه واقع کیږي دا دي:77

Takhsees (specification of the general) is accomplished by specifying words or phrases found either within the general statements themselves or outside of them. The five types which occur within general statements are as follows:77

په دې حالت کې عام حکم د استثناء د حرف له لارې راځي او بیا هغه جمله یا عبارت راځي چې دغه عام حکم محدودوي. دې ته یوه ښه بیلګه په لاندې آیت کې لیدل کیدای شي:

In this case the general law is followed by a preposition of exception and a clause or phrase which qualifies it. A good example can be seen in the following verse:

دا ډول بنسټ په عمده توګه هغه نسبي جملو ته اشاره کوي چې د نسبي ضمیرونو الذي، التي (څوک، کوم) او د هغوی له مشتقاتو څخه پیل کیږي. د دې ډول تخصیص یوه بیلګه د نکاح د حرام ډولونو په اړه په لاندې آیت کې موندلی شو:

This type refers mainly to relative clauses introduced by the relative pronouns allathee, allatee (who, which), and their derivatives. An example of this type of specification can be found in the following verse concerning the forbidden categories of marriage:

دې معنی داده چې د یو سړي هغه سوتره (د میرمنې لور) چې د هغې له مور سره یې جنسي اړیکه کړې وي، د هغه لپاره حرامه ده که چیرې هغه خپله میرمن طلاق کړي یا هغه مړه شي. په هرصورت، که چیرې هغه له دې نکاح پوره کیدو دمخه طلاق ورکړي یا میرمن یې له دې نه دمخه مړه شي چې هغه جنسي اړیکه ونیسي، نو هغه کولی شي د هغې لور (د میرمنې لور، یعنې خپله سوتره) واده کړي. په دې ډول، جمله «چې تاسو یې سره داخل شوي یاست» د عمومي عبارت «ستاسو د میرمنو لوڅې» تخصیص کوي.

That is, a man’s stepdaughter by a wife with whom he had sexual intercourse is forbidden to him if he divorces his wife or if she dies. However, if he divorced her before consummating the marriage or if she died before he did so, he would be able to marry her daughter (his stepdaughter). Thus, the relative clause, “whom you have entered” specifies the general phrase, “step-daughters of your wives.”

دا ځکه چې شرطي جملې د مشخصوونکو په توګه کار کوي، ځکه دوی یوه حالت یا د حالتونو یوه ډله په بل پورې د تړلتیا دبیان کوي. دغه جملې عموماً د یوه تړونکي کلمې لکه "in" (که) په مرسته راځي. د مثال په توګه، دا آیت:

Conditional clauses function as specifiers since they state the dependence of one circumstance or set of circumstances on another. Such clauses are usually introduced by a subordinator such as “ in” (if). For example, the verse,

همدغسې د وصیت لیکلو عمومي واجب هغه وخت چې مرګ نږدې شي، یوازې په هغو کسانو پورې محدود کیږي چې مال لري.

Thus the general obligation of writing a will when death approaches is turned into an obligation only for those who possess wealth.

د وخت د ضمني جملو (adverbial clauses of time) مخکې عموماً د "حتی" (تر هغه چې) ښکاره کوي او په منفي جمله سره راځي. د دې ډول تشریح ښې بیلګې د حج د مناسکو په اړه د الله تعالی هغه ارشادات دي،

Adverbial clauses of time are usually introduced by the subordinator “hattaa” (until) and accompanied by a negative. Good examples of this type of specification are Allaah’s statements concerning the rites of hajj,

او د هغه ﷺ د حیض لرونکو میرمنو په اړه ویناوې هم،

and His statement concerning menstruating women,

دا یو عربی جوړښت دی چې په کې د "څوک چې" (مَن) په مرسته معرفه شوې جمله د یو اسم هغه اړخ بیانوي چې دا جمله د هغه ځای نیولی شي. د دې ډول جوړښت یوه بیلگه د یوې آیت په تحت‌اللفظي ژباړه کې لیدل کیدی شي، لکه:

This is an Arabic construction in which a form of relative clause introduced by the subordinator “whoever” (man) des-cribes an aspect of a noun which it can take the place of. An example of this type of construction can be seen in a literal translation of the verse,

په عربي ژبه کې د شرطي اسم «مَن» (چا چې) د «النّاس» (خلکو) د جملې یوه برخه بیانوي او د هغې په ځای راځي. له همدې امله دا آیت داسې ژباړل کیدای شي: «الله تعالیٰ د هغه چا باندې حق لري چې د کعبې (بیت‌الله) د حج لپاره د سفر کولو وسیله ومومي.»

In Arabic, the subordinator “whoever” represents a part of the phrase “all people” and is substituted in its place. Hence the verse could be translated, “Allaah has a right on whoever is able to find a way that they make hajj to the House (Ka‘bah).”