د نسخ د ثبوت لپاره لازمه ده چې درې شرطونه پوره شوي وي:

For naskh to have taken place, the following three conditions must have been fulfilled:

1. هغه حکم چې منسوخ شوی وي، باید الهي حکم وي. دا معنا لري چې د شرابو په تدریجي منع کولو کې نسخ نه ګڼل کیږي، ځکه هر وروسته آیت یوازې د مخکینۍ آیت د منع کولو دایره پراخوي. د خلکو اصلي حالت دا وو چې شراب یې حلال ګڼل. هغه انګیرنه چې شراب جایز دی، د دې موضوع په دریو آیتونو تدریجاً له منځه یوړل شوه، نه دا چې الله تعالی له مخکې څخه فرمایلي وي چې شراب جایز دي.

1. The law which has been replaced has to have been a divine law. This means that the gradual prohibition of alcohol would not be classified as naskh, because each successive verse only expanded the prohibitive scope of the previous verse. The original behavior of the people was to act as if alcohol was lawful. It was their assumption that alcohol was permissible that was gradually abolished by the three verses on this subject, not any previous statement by Allaah that liquor was permissible.

د پخوانی حکم د ناسخ کولو لپاره کارول شوی دلیل باید یوه الهی امر وي چې د پخوانی شریعت د نازلیدو وروسته نازل شوی وي.

2. The proof used to replace the old law has to be a divine command which was revealed after the revelation of the old law.

3. هغه حکم چې باید منسوخ شي، د نازلېدو له وخته یې باید ټاکلې موده ونلري. که چېرې یو حکم محدود وخت ولري، نو د دې وخت له پای ته رسېدو سره یې اغېز له منځه ځي، او داسې پروسه د نسخ په توګه نه ګڼل کېږي. د بېلګې په توګه، د رمضان په میاشت کې تر ماښامه پورې ورځني روژه فرض ده.

3. The law which is to be replaced cannot have a specific time limit attached to it from the time of its revelation. If it has a limited time period, it simply becomes void when the time period ends, and such a process is not considered as naskh. For instance, fasting is required daily until sunset during Ramadaan.

د رمضان په میاشت کې د شپې خوړل، یا دې کې وروسته د ورځې یا شپې خوړل، په دې کې نسخ نه شامليږي۔ 20

The permission to eat at night during Ramadaan or, after it is over, by day or night, doesn’t involve naskh. 20

په دې ځای کې باید وویل شي چې نسخ یوازې د خدای د حکمونو او منعونو په اړه واقع کېږي. نسخ د خبرونو او واقعیتونو په اړه نشي کېدای، ځکه دغه ډول خبرې یا ریښتیني وي یا دروغ، نو د پخوانۍ خبرې نسخ ویل، په حقیقت کې دا معنا لري چې هغه یا په عمدي توګه دروغ و یا یوه تېروتنه وه، او دا دواړه د الله تعالی ته نشي منسوبېدای.21 له همدې امله د الله تعالی صفات بیانول، د پخوانیو پیغمبرانو او د هغوی د قومونو کیسې، مثالونه او د آخرت بیان ټول له نسخ څخه بهر دي. همداسې د الله تعالی وعدې او ویرونه هم له نسخ څخه وتلي دي، ځکه الله تعالی خپل وعدې نه ماتوي. هم دا ویل سم نه دي چې که الله تعالی په یوه آیت کې مؤمنانو ته د جنت باغونه وعده کړي او په بل آیت کې د خپل لیدو خوښي وعده کړي، نو دا د نسخ مثال دی؛ د باغونو وعده د الله د لیدو په وعده نه ده بدله شوې، بلکې دواړه به واقع شي.22 همدارنګه باید په یاد ولرو چې د عبادت او د اخلاقو بنسټیز اصول له دوره دوره نه دي بدل شوي. لمونځ، روژه، زکات او حج د الله تعالی د دین ثابت عبادتونه پاتې شوي دي، د هر پیغمبر په وخت کې چې هر څوک هم پیغام رسولی وي؛ او دروغ، قتل، زنا، دوکه او نور منع او ملامت شوي دي له ټولو پیغمبرانو لخوا. له همدې امله د نسخ ساحه یوازې د عبادت د بڼې یا د ټولنیز حکم په تفصیلاتو کې ده، نه په بنسټیزو اصولو کې.

It should be noted that naskh only occurs to divine commands and prohibitions. Naskh cannot occur to statements of fact, because such statements are either true or false, so to say that a previous report has been abrogated really means it was either a deliberate lie or an error, both of which may not be attributed to Allaah.21 Therefore, descriptions of Allaah’s attributes, the stories of the previous prophets and their peoples, parables and descriptions of the hereafter are all excluded from the category of naskh. Likewise, the divine promises and warnings are excluded, because Allaah doesn’t break His promises. Nor could one call it naskh if Allaah promises the believers gardens in paradise in an early verse and in a later verse promises them the pleasure of seeing Him. The promise of gardens has not been replaced by the promise of seeing Allaah; rather, both will happen. 22 It should also be noted that the underlying principles of worship and moral behavior have not changed through the ages. Salaah, fasting, charity and pilgrim-age have been constant practices of Allaah’s religion—no matter which prophet was delivering the message—and lying, murder, adultery, cheating, etc. have been condemned by all the prophets. Therefore, the area in which naskh operates is in details of the format of a religious practice or a social law, not in the core principles.