۶.۱ لومړی وحی
6.1 The First Revelation
الله تعالیٰ قرآن کریم کو هغه لوح محفوظ څخه چې په هغه کې ثبت و، لومړۍ آسمان ته نازل کړ. په دې نزول کې ټول قرآن په یو وخت د لومړي آسمان په یوه ځای کې چې «بیت العزة» (د عزت یا قدرت کور) نومیږي، نازل شو. هغه مبارکه شپه چې په کې دا نزول وشو، «لیلة القدر» (د تقدیر شپه) نومیږي، چې د رمضان میاشتې د وروستیو لسو ورځو د طاق شپو څخه یوه ده.
Allaah caused the Qur’aan to descend from the Protected Tablet (al-Lawh alMahfooth) on which it was written to the lowest heaven. In this revelation all of the Qur’aan was sent down at one time to a station in the lowest heaven referred to as “Bayt al-‘Izzah” (The House of Honor or Power). The blessed night on which this descent took place is called “Laylatul-Qadr” (The Night of Decree), one of the odd-numbered nights in the last ten days of the month of Ramadaan.
الله تعالیٰ د دې ابتدايي وحي ته داسې اشاره وکړه:
Allaah referred to this initial revelation as follows:
حم۔ قسم ہے واضح کتاب کی، بے شک ہم نے اسے ایک بابرکت رات میں اتارا۔ ۳۶
“Haa Meem. By the Clear Book, verily, I revealed it in a blessed night.” 36
«بیشکه ما دا (قرآن) د قدر په شپه نازل کړ۔» 37
“Verily, I revealed it on the Night of Decree.” 37
د رمضان میاشت هغه ده چې په کې مې قرآن د انسانانو لپاره هدایت په توګه نازل کړ ...
“The month of Ramadaan in which I revealed the Qur’aan as guidance to mankind ...” 38
دا آیتونه باید د لومړني وحی په اړه ول، ځکه دا یوه پیژندل شوې حقیقت دی چې ټول قرآن په رمضان کې په یوه شپه د پیغمبر محمد ﷺ باندې نازل نه شو.
These verses have to refer to the initial revelation because it is a known fact that the whole Qur’aan was not revealed to Prophet Muhammad (r) on a single night in Ramadaan.
ابن عباس رضی الله عنهما روایت کوي چې قرآن کریم لومړی د پورتنیو آسمانونو له ځای څخه جلا شو او د لومړي آسمان په بیت العزة کې کیښودل شو.۳۹ یوه روایت وایي چې دا کار د رمضان په لیلة القدر کې پیښ شو.۴۰ که الله تعالیٰ غوښتي وای، نو قرآن کریم کیدای شو چې بشپړ په یوځل نازل شوی وای۔
Ibn ‘Abbaas stated that the Qur’aan was first separated from its station in the upper heavens and placed in Bayt al-‘Izzah in the lowest heaven.39 One version states that this took place on the Night of Decree in Ramadaan. 40 Had it been Allaah’s wish, the Qur’aan could then have been revealed as a whole to the
د پیغمبر (ﷺ) پر یوه ځل د وحی په ډول. دا هغه طریقه وه چې د وحی ټول پخوانۍ کتابونه په دې ډول نازل شوي وو۔ ۴۱ خو الله تعالی وحی په دوو برخو ویشلې. په آسمانونو کې لومړۍ وحی د آسمانونو اوسیدونکو ته دا اعلان و چې د وحی وروستی کتاب د پیغمبرانو وروستي پیغمبر ته نازلیږي۔
Prophet (ﷺ) in a single revelation. This was the method by which all of the earlier books of revelation were sent down. 41 But, Allaah chose to divide the revelation into two parts. The first revelation within the heavens represented an announcement to the inhabitants of the heavens that the final book of revelation was being sent down upon the last of the prophets.
د سورۃ الدخان (۴۴): ۱-۳
36 Soorah ad-Dukhaan (44):1-3.
سورة القدر (۹۷):۱
37 Soorah al-Qadr (97):1.
سورۃ البقرہ (۲:۱۸۵)
38 Soorah al-Baqarah (2):185.
[الحاکم نے المستدرک میں روایت کیا، جلد 2، صفحات 665-6، نمبر 4216] Note: The user's text contains "Prophet (r)" and "Ibn 'Abbaas" in the source; I translate faithfully. Pashto translation follows. ۳۹ دا روایت امام حاکم په "المستدرک" کې (جلد ۲، صفحې ۶۶۵-۶، شمېره ۴۲۱۶) راوړی دی۔ که څه هم دا خبره ابن عباس رضی الله عنهما د نبي کریم ﷺ ته منسوب نه ده کړې، خو دا د غیبي څیزونو پورې اړه لري او د عقل او رایې په بنسټ نه شي ویل کېدای۔ د سند یو راوي الاعمش ثقه دی، خو هغه "مدلس" دی، یعنې د هغه روایتونه نه شي منل کېدای، مګر داچې هغه په صراحت سره ووایي چې دا حدیث یې له هغه کس څخه اوریدلی دی چې ده یې ورته منسوب کړی۔ دلته هغه داسې نه دی کړی، نو سند ضعیف دی۔
39 Collected by al-Haakim in al-Mustadrak, vol. 2, pp. 665-6, no. 4216. Although the statement was not raised by Ibn ‘Abbaas to the Prophet (r), it relates to the unseen world and could not have been made on the basis of reasoning. One of the narrators in the isnaad, al-A‘mash is reliable, but he is a mudallis, which means his reports cannot be accepted, unless he explicitly states that he heard the hadeeth from the person he attributed it to. He didn’t do that here, so the isnaad is weak.
40 د امام نسائي له خوا په السنن الكبرى، ج ۵، ص ۷، شمېره ۷۹۹۱ کې روایت شوی، او د امام طبراني له خوا په المعجم الكبير کې هم نقل شوی. د طبراني د سند په لړ کې یو ضعیف راوي شامل دی. د نسائي ټول راویان معتبر دي، خو په هغو کې یو راوي الأعمش دی. په دې روایت کې هم هغه څوک چې دا حدیث یې له هغه منسوب کړی، په صراحت سره نه دی ویلي چې دا حدیث يې له هغه څخه اورېدلی دی، نو له همدې امله دواړه سندونه ضعیف دي. په هرحال، نسائي په همدې باب کې دوه نور تایید کوونکي روایتونه د صحیح سندونو سره راوړي دي. دواړه د لیلة القدر په شپه د قرآن کریم د لومړۍ آسمان ته د لېږدولو ذکر کوي، خو په دواړو کې د بیت العزة یادونه نشته.
40 Collected by an-Nasaa’ee in as-Sunan al-Kubraa, vol. 5, p. 7, no. 7991, and by at-Tabaraanee in al-Mu‘jam al-Kabeer. At-Tabaraanee’s isnaad includes a weak narrator. Nasaa’ee’s narrators are all reliable, but one of them is al-A‘mash. In this version also, he didn’t explicitly state that he heard the hadeeth from the person he attributed it to, so both isnaads are weak. However, anNasaa’ee collected two supporting narrations with authentic isnaads in the same chapter. They both mention the transferal of the Qur’aan to the lowest heaven during Laylatul-Qadr, but they don’t mention Bayt al-‘Izzah.
41 السیوطی وایي: «دا چې پخوانۍ کتابونه په یو ځل نازل شوي وو، د علماؤ له خبرو څخه ښکاره ده، تر دې حده چې عملاً ورته اجماع ویلی شو. په دې سرہ، زه ځینې معاصر مشهور علماء لیدلي چې دا موقف یې پوښتنې ته اچولی، ویلي دي چې د دې لپاره هیڅ دلیل نشته، او حقیقت کې دا کتابونه د قرآن په شان د یوې مودې په اوږدو کې نازل شوي دي. زه وایم سم موقف لومړی دی. د دې دلیلونو له جملې څخه د سورۀ الفرقان آیت [32] دی: ﴿او هغه کسان چې کافر شول وایي: ولې قرآن په یو ځل پرې نازل نه شو؟ (داسې نازل شو) ترڅو ستا زړه پرې قوي کړو، او موږ دا په ښې ترتیب سره ترتیب کړی دی.﴾ ابن ابي حاتم د سعيد بن جبير څخه روایت کوي، هغه د ابن عباس څخه نقل کوي چې یهودو وویل: اې محمد ﷺ، ولې قرآن په یو ځل نازل نه شو، لکه څنګه چې تورات موسی ته په یو ځل نازل شو؟ بیا دا آیت (د سورۀ الفرقان) نازل شو.» هغه په بل سند سره ورته روایت هم راوړی، خو پوښتونکي مشرکان وو. هغه په قتادة او السدي څخه هم ورته روایتونه راټول کړي دي.
41 As-Suyootee says, “That the previous books were revealed all at once is well known from the statements of the scholars, such that it may practically be called ijmaa‘. However, I have seen some prominent contemporary scholars questioning this position, saying that there is no evidence for it and that, in fact, they were revealed over a period of time like the Qur’aan. I say the correct position is the first one. Among the evidences for that is the verse [32] from Soorah al-Furqaan [“And those who disbelieve say, ‘Why is the Qur’aan not revealed to him all at once?’ (It is revealed) thus so I may strengthen your heart by it, and I have arranged it in right order.”] “Ibn Abee Haatim reports from Sa‘eed ibn Jubayr who quotes Ibn ‘Abbaas that the Jews said, ‘O Muhammad, why wasn’t the Qur’aan revealed all at once, as the Torah was revealed to Moosaa? Then the verse (from Soorah al-Furqaan) was revealed.” He reported by another isnaad a similar report, except that the questioners were idolaters. He gathered similar reports on the authority of Qataadah and as-Suddee.
که تاسو وایست چې قرآن پدې اړه واضح نه دی، او که دا روایتونه صحیح هم وي، دا خبرې کافرانو کړې دي، نو زه به داسې ځواب ورکړم:
“If you were to say that the Qur’aan is not explicit on this, and that even if these reports are authentic, these statements were made by disbelievers, I would reply as follows:
ځکه چې الله تعالیٰ د دوی اعتراض ذکر کړی پرته له دې چې د دوی د ادعا تاریخي حقیقت ردّ کړي، بلکې د (تدریجي نازلولو) د حکمت تشریح یې کړې، دا د دې نښه ده چې د دوی خبره له واقعیت سره سمه وه. که پخواني کتابونه هم په تدریج سره نازل شوي وای، نو د دوی ردّ کول به کافي وو، ځکه چې دا به ویل کېدای شو چې دا د الله تعالیٰ عادي طریقه ده په هغو کتابونو کې چې هغه د پخوانیو پیغمبرانو ته نازل کړي. الله تعالیٰ همداسې ځواب ورکړ هغه اعتراض ته: ‹دا څه رسول دی چې خواړه خوري او په بازارونو کې ګرځي؟› (۲۵:۷) [‹موږ ستا له مخه داسې هېڅ رسولان نه دي لیږلي چې خواړه نه خوري او په بازارونو کې نه ګرځي.› (۲۵:۲۰)]۔ الإتقان في علوم القرآن، ج ۱، ص ۱۲۲۔