لکه څنګه چې مخکې یادونه وشوه، د تخصیص بله ډول هغه وخت رامنځته کیږي چې تخصیص د عام حکم څخه بهر وي، یعنی هغه عام بیان چې دی یې مشخصوي. لاندې هغه عامه لارې دي چې په کې تخصیص د عام آیت څخه بهر ترسره کیدای شي:84

As was previously mentioned, the other type of takhsees occurs outside of the general statement which it qualifies. The following are the most common ways in which specification may take place outside of the general verse:84

د قرآن کریم یوه عمومي خبره ممکن په قرآن کریم کې بل ځای راغلي آیت له مخې تخصیص شي. د دې ډول تقیید یوه ښه بیلګه په لاندې حالت کې لیدل کیږي:

A general Qur’aanic statement may become specified by another verse found elsewhere in the Qur’aan. A good example of this type of qualification can be seen in the following case:

دا بیان د طلاق شوو ښځو ټولې ډلې شاملې کوي، دا چې حامله وي که نه، او دا چې واده بشپړ شوی وي که نه. مګر دا عمومیت د لاندې آیتونو له لارې مقید شوی دی،

This statement includes all categories of divorced women, whether they are pregnant or not and whether the marriage was consummated or not. However, this generality was qualified by the following verses,

او،

and,

یعنی حاملہ طلاق یافتہ عورت کی عدت نو مہینے تک ہو سکتی ہے، جبکہ جس طلاق یافتہ عورت کے نکاح میں ہم بستری نہ ہوئی ہو اس کی کوئی عدت نہیں ہوتی۔ اس طرح یہ آیت خاص طور پر ان طلاق یافتہ عورتوں کے بارے میں ہے جو حاملہ نہ ہوں اور جن کے نکاح میں ہم بستری ہو چکی ہو۔

That is, the waiting period for pregnant divorced women may be as long as nine months, while the divorced woman of an unconsummated marriage has no‘iddah at all. Thus the verse is specifically in reference to divorced women who are not pregnant and whose marriages were consummated.

د قرآن کریم عمومي بیانات هم د رسول الله ﷺ د حدیثونو په واسطه تخصیص کېدای شي. د پیغمبر ﷺ یوه مهمه دنده د قرآن کریم د عمومي بیاناتو تشریح هم وه. د مثال په توګه، هغه عمومي آیت چې مخکې یادونه شوې ده،

General statements in the Qur’aan may also be qualified by statements (hadeeths) of Prophet Muhammad (r). A significant part of the Prophet’s role was that of explaining the generalities of the Qur’aan. For example, the general verse which has been previously mentioned,

دا یوازې د سوداګرۍ سمو ډولونو ته اشاره کوي. د سنتو ځینې بیانونه د سوداګرۍ ځینې کټګورۍ له دې حکم څخه بیلې کړې او د فاسد په توګه یې ګڼلې دي. ابن عمر روایت کوي چې د الله رسول ﷺ د نرو حیواناتو د «نطفې» په سوداګرۍ منع کړې[89] او همدارنګه د «حامل حیوان د زیږون څخه مخکې د نسل» په پلورلو منع کړې[90]. ابن عمر تشریح کړې چې د اسلام نه مخکې به یو سړی د یوې ماده اوښې د نه زیږیدلي بچي پلورل کاوه چې د موجودې ماده اوښې څخه به زیږیدونکی و.

refers only to correct forms of trade. Statements from the Sunnah have excluded certain categories of trade and classified them as being corrupt. Ibn ‘Umar reported that Allaah’s Messenger (ﷺ) forbade trade in “the semen of male animals”89 and also forbade the sale of “a pregnant animal’s progeny before its delivery.”90 Ibn ‘Umar explained that in pre-Islaamic times a man would sell the offspring of a she-camel not yet born of an existing she-camel.

د ځینو احادیثو تخصیص چې د پیغمبر ﷺ څخه روایت شوي، د قرآن کریم د آیاتو له لارې شوی، په ځینو قضیو کې ترسره شوی دی. د دې ډول تخصیص یوه ښه بیلګه هغه حدیث دی چې صحابي ابو واقد الليثي روایت کړی، چې پیغمبر ﷺ فرمایلي دي،

There are a few cases wherein hadeeths of the Prophet (ﷺ) have been made specific by verses of the Qur’aan. A good example of this type of takhsees is the hadeeth narrated by the sahaabee Aboo Waaqid al-Laythee, who reported that the Prophet (ﷺ) said,

دې بیان معنا داسې ده چې د ژوندۍ څاروې څخه ایستل شوې وړۍ یا ویښتان هم مسلمانانو لپاره حرام وي. په داسې حال کې چې الله تعالی داسې آیت نازل کړی دی چې د پیغمبر ﷺ دې ویناته قید لګوي، یعنې:

The general meaning of this statement would require that even wool or hair removed from a live animal be forbidden to Muslims. However, Allaah revealed the following verse which qualifies the Prophet’s statement,