Hüküm (el-hukm), saltanat (el-mulk) ve otorite (es-sultan) aynı anlama gelir; bu da kuralları uygulayan yetkidir veya Şeriatın Müslümanlara tesis etmeyi farz kıldığı liderlik görevidir (el-imare). El-imarenin görevi zulmü önlemek ve ortaya çıkabilecek anlaşmazlıkları çözmektir. Başka bir deyişle hüküm, Allah'ın (SWT) indirdiği şekliyle velayet anlamına gelir. O (SWT) şöyle buyurur:

Ruling (al-hukm), reign (al-mulk) and authority (al-sultan) have the same meaning which is the authority that executes the rules, or it is the task of the leadership (al-imarah) which the Shar’a has made an obligation on Muslims to establish. The task of al-imarah is to avert injustice and to settle disputes that may arise. In other words the ruling means the guardianship, as revealed by Allah (swt). He (swt) says:

"Allah'a itaat edin, Peygambere ve aranızdaki yöneticilere de itaat edin." [TMQ An-Nisa: 59] Ve O (SWT) ayrıca şöyle buyurur:

“Obey Allah and obey the Messenger and those of you in authority.” [TMQ An- Nisa: 59] And He (swt) also says:

„Eğer bunu Peygambere ve aralarındaki yetkili kimselere götürselerdi…” [Nisa Suresi, 83] Dolayısıyla yönetmek, insanların işlerini aktif biçimde gözetmektir.

“If they had only referred it to the Messenger and those among them with authority.” [TMQ An-Nisa’: 83] Therefore to rule is to actively look after the people’s affairs.

İslam, devleti, toplumu ve hayatı bütün olarak kapsayan bir ideoloji olduğu için, yönetim de onun bir parçası haline gelir; Müslümanlar da devleti kurarak bu hükümleri uygulamakla, yani İslam hukukuyla hükmetmekle yükümlü kılınmışlardır. Kur'an-ı Kerim'de, Allah'ın (c.c.) indirdiği ile hükmetmenin farziyetini teyit eden çok sayıda ayet nazil olmuştur. Allah (c.c.) şöyle buyurur:

Since Islam is an ideology that covers the state, society and life as a whole, the ruling becomes part of it, and the Muslims are commanded to implement this ruling by establishing the state i.e. to govern by the Islamic laws. A host of verses have been revealed in the Qur’an confirming the obligation of ruling by what Allah (swt) has revealed. Allah (swt) says:

Dolayısıyla aralarında Allah'ın indirdiğiyle hükmet ve sana gelen haktan uzaklaşarak onların arzularına uyma. [TMQ Al-Ma’idah: 48]

“So judge between them by that which Allah has revealed and follow not their desires away from the truth that has come to you.” [TMQ Al-Ma’idah: 48]

Ayrıca O (swt) şöyle buyurur:

He (swt) also says:

{Aralarında Allah'ın indirdiği ile hükmet, onların heveslerine uyma ve Allah'ın sana indirdiğinin bir kısmından seni saptırmalarına karşı dikkatli ol.} [TMQ Al-Ma’idah: 49]

“Judge between them by that which Allah has revealed and follow not their desires and beware of them lest they seduce you from some part of that which Allah has revealed to you.” [TMQ Al-Ma’idah: 49]

Allah (SWT) şöyle buyurur:

Allah (swt) says:

“Allah'ın indirdiği ile hükmetmeyenler, işte onlar kâfirlerdir.” [TMQ Al-Ma’idah: 44]

“Whosoever does not judge by that which Allah has revealed, such are disbelievers.” [TMQ Al-Ma’idah: 44]

"Kim Allah'ın indirdiğiyle hükmetmezse, işte onlar zalimlerdir." [TMQ Al-Ma’idah: 45]

“Whosoever does not judge by that which Allah has revealed, such are oppressors.” [TMQ Al-Ma’idah: 45]

"Allah'ın indirdiğiyle hükmetmeyen kimseler, işte onlar zalimlerdir." Not: Bu ifade bir Kur'an ayetinden alınmıştır; ancak metinde ayet numarası belirtilmediği için orijinal metne sadık kalınarak çevrilmiştir. [TMQ Al-Ma’idah: 47]

“Whosoever does not judge by that which Allah has revealed, such are transgressors.” [TMQ Al-Ma’idah: 47]

Ayrıca O (swt) şöyle buyurur:

He (swt) also says:

Hayır, Rabbin hakkı için, aralarındaki her anlaşmazlıkta seni hakem kılıp, verdiğin hükümlere içlerinde hiçbir sıkıntı duymadan, tam bir teslimiyetle boyun eğmedikçe iman etmiş olamazlar. [TMQ 4:65]

“But no, by your Lord, they can have no (real) faith until they make you judge in all disputes between them and find in their souls no resistance against your decisions, but accept them with the fullest submission.” [TMQ 4:65]

Ayrıca O (swt) şöyle buyurur:

He (swt) also says:

"Allah'a itaat edin, Resûl'e ve aranızdaki emir sahiplerine itaat edin." [TMQ An- Nisa: 59]

“Obey Allah and obey the Messenger and those of you in authority.” [TMQ An- Nisa: 59]

Ayrıca O (swt) şöyle buyurur:

He (swt) also says:

"Ve insanlar arasında hükmettiğinizde, adaletle hükmedin." [TMQ An-Nisa: 58]

“And if you judge between people, judge with justice.” [TMQ An-Nisa: 58]

Bunun yanı sıra, yönetme ve otorite-güç olarak hükmetmeyi ele alan birçok başka ayet de vardır. Ayrıca, hükmetmenin farklı alanlarına ilişkin ayrıntılar veren başka ayetler de indirilmiştir; bunlar askerî mevzuatla, siyasi mevzuatla, cezai mevzuatla, toplumsal mevzuatla ve muamelat (işlemler) mevzuatıyla ilgili olanlar ile diğerleridir. Allah (SWT) şöyle buyurur:

This is in addition to many other verses dealing with ruling as an authority and power. Other verses have also been revealed providing details with respect to the different areas of ruling; some regarding military legislation, political legislation, criminal legislation, social legislation and the legislation of transactions as well as others. Allah (swt) says:

"Size yakın olan kâfirlerle savaşın ve onların sizde bir sertlik bulmalarını sağlayın." [TMQ At-Tauba: 123]

“Fight those of the disbelievers who are near you and let them find harshness in you.” [TMQ At-Tauba: 123]

Ayrıca O (swt) şöyle buyurur:

He (swt) also says:

Eğer savaşta onlara rastlarsanız, arkalarındakilerin korkusunu ve ibret almalarını sağlayacak şekilde onlara karşı davranın. Eğer bir topluluktan ihanet korkusu duyarsanız, (antlaşmayı) onlara eşit koşullarda geri atın. [TMQ Al-Anfal: 57- 58]

“If you come on them in the war, deal with them so as to strike fear in those who are behind them, that they may remember. If you fear treachery from any group throw back (their covenant) to them (so as to be) on equal terms.” [TMQ Al-Anfal: 57- 58]

Ayrıca O (swt) şöyle buyurur:

He (swt) also says:

"Eğer onlar barışa yanaşırlarsa, sen de ona yanaş ve Allah'a tevekkül et." [TMQ Al-Anfal: 61]

“And if they incline to peace, incline you also to it, and trust in Allah.” [TMQ Al-Anfal: 61]

Ayrıca O (swt) şöyle buyurur:

He (swt) also says:

"Ey iman edenler! Akitlerinizi (sözleşmelerinizi, taahhütlerinizi) yerine getirin." [TMQ Al-Ma’idah: 1]

“O you who believe fulfil the contracts (undertakings).” [TMQ Al-Ma’idah: 1]

"Ve aranızda mallarınızı batıl yollarla yemeyin; bilerek insanların mallarından bir kısmını haksızlıkla yemek için, onu hâkimlere rüşvet olarak sunmayın." [TMQ Al-Baqarah: 188]

“And eat up not your property among yourselves in vanity, nor seek by it to gain the hearing of the judges that you may knowingly devour a portion of the property of the others wrongfully.” [TMQ Al-Baqarah: 188]

“Ey akıl sahipleri! Kısas'ta sizin için hayat vardır.” [TMQ Al-Baqarah: 179]

“And there is (a saving of life) life for you in (the law of) retaliation, O men of understanding.” [TMQ Al-Baqarah: 179]

Hırsızlığa gelince, erkek olsun kadın olsun, her birinin elini kesin; bu, işledikleri fiilin karşılığı ve Allah'tan ibret verici bir ceza olarak yapılır. [TMQ Al-Ma’idah: 38]

“As for the thief, both male and female, cut off their hands, as a retribution for their deed and an exemplary punishment from Allah.” [TMQ Al-Ma’idah: 38]

"Eğer sizin için emziriyorlarsa, onlara ücretlerini verin." [TMQ 65:6]

“Then, if they suckle for you, give them their due payment.” [TMQ 65:6]

“Geniş imkânı olan, imkânından harcasın; rızkı kısıtlı olan ise Allah'ın kendisine verdiğinden harcasın.” [TMQ At-Talaq: 7]

“Let him who has abundance spend of his abundance, and he whose provision is measured, let him spend according to what Allah has given him.” [TMQ At-Talaq: 7]

"Onların mallarından sadaka al; onunla onları arındırıp temizlersin." [TMQ At-Tauba: 103]

“Take alms of their wealth, with which you may purify them.” [TMQ At-Tauba: 103]

Böylece, hükmün askerî, cezaî, siyasî ve muamelat (işlemler) dahil çeşitli yönlerine ilişkin genel çizgilerini, yüzlerce ayette ve Allah Resulü ﷺ'nin sahih sayılan çok sayıdaki hadisinde görüyoruz; bunların hepsi uygulanmak ve yürürlüğe konulmak üzere indirilmiştir. Bunlar, Allah Resulü ﷺ'nin hayatı boyunca, Hulefâ-i Râşidîn döneminde ve onlardan sonra gelen halifelerin yönetimi sırasında fiilen uygulanmıştır. Bu ise yalnızca şunu kanıtlayabilir: İslam, devlet ve yönetim için, toplum ve hayat için, ümmet ve bireyler için bir sistemdir. Ayrıca, devletin, İslami sisteme bağlı kalmadıkça yönetme yetkisinin olmadığını da kanıtlar. İslam, kurallarını uygulayan bir devlet tarafından temsil edilerek hayatta olmadıkça var olamazdı. İslam bir din ve bir ideolojidir; devlet ve yönetim sistemi de bunun bir parçasıdır. Devlet, İslam'ın kanunlarını uygulamak ve kamusal hayatta yürürlüğe koymak için koyduğu tek meşru kurumdur. İslam, her koşulda onu uygulayan bir devlet olmadan var olamazdı. Ayrıca devlet, kutsal ya da manevi bir varlık değil, siyasi ve beşerî bir kuruluştur. Azizlik niteliği yoktur ve liderinin de masum olma gibi bir özelliği bulunmaz.

Thus, we find the broad lines of the legislation in its various aspect, including the military, criminal, political and transactions evident in hundreds of verses in addition to the numerous sound Ahadith of the Messenger of Allah (pbuh), which have all been revealed to be implemented and executed. They have effectively been implemented in the lifetime of the Messenger of Allah (pbuh), the period of the Khulafaa’ Ar-Rashidoon, as well as during the ruling of the Khulafaa’ who came after them. This could only prove that Islam is a system for ruling and state, for society and life, and for the Ummah and the individuals. It also proves that the state has no authority for ruling unless it adheres to the Islamic system. Islam would have no existence unless it was alive, represented by a state that implements its rules. Islam is a deen (religion) and an ideology, with the State and the ruling system being part of it. The State is the only legal body that Islam has laid down to implement its laws and execute them in public life. Islam would not exist without a state that implements it under all conditions. Furthermore, the State is a political and human entity, not a holy or spiritual one. It has no sainthood and its leader has no infallible characteristics.

Yönetim sistemi, Devletin şeklini, karakterini, temelini, direklerini ve organlarını, üzerine inşa edildiği esası, ayrıca işleri yürütürken esas aldığı temel düşünceleri, kavramları ve ölçütü, anayasasını ve uyguladığı kanunları belirleyen sistemdir. Bu sistem, belirli ve özgün bir devlet için belirli ve özgün bir sistemdir; üzerine inşa edildiği esas bakımından da, insanların işlerini ele alırken kullandığı düşünceler, kavramlar ve ölçütler bakımından da, aldığı biçim bakımından da, uyguladığı kanunlar ve anayasa bakımından da insanlığın bildiği diğer bütün sistemlerden tamamen farklıdır.

The ruling system is the one that determines the shape of the State and its character, its foundation, pillars and bodies, and the basis upon which it is built, together with the basic thoughts, concepts and the criterion with which it looks after the affairs, as well as the constitution and the laws it It is a distinct and unique system for a distinct and unique state, being totally different from all other systems known to mankind whether in terms of the basis upon which it is built or the thoughts, concepts and criteria with which it deals with people’s affairs, or the shape that it takes or the laws and constitution it implements.