Devletin vatandaşlığına sahip olan ve akıl baliğ olan her kişi, kadın ya da erkek, Müslüman ya da gayrimüslim olması fark etmeksizin, Ümmet Meclisi'nin üyesi olma hakkına ve Meclis üyelerini seçme hakkına sahiptir. Bunun nedeni, Ümmet Meclisi'nin yalnızca görüş bildirme konusunda halkın temsilcisi olması ve hükmetme ya da kanun koyma yetkisine sahip olmamasıdır. Meclis görüş bildirme konusunda temsilci olduğundan, İslam Devleti'ndeki halk, şer'an temsilci olma niteliğine sahip olanlar arasından dilediği kişiyi vekil edebilir. Tıpkı Müslümanın ve gayrimüslimin, kendileri hakkında İslam hükümlerinin yanlış uygulanmasına ve yöneticinin onlara karşı işleyebileceği herhangi bir haksız fiile dair görüş bildirme hakkına sahip olmaları gibi. Dolayısıyla kişi, dilediği bir temsilciye sahip olma ve dilediği kişiyi temsil etme hakkına sahiptir. Buna göre temsilci ile temsil edilen kişinin Müslüman olması şart değildir; her ikisi de Müslüman ya da gayrimüslim olabilir. Bu nedenle, Müslümanların olduğu gibi gayrimüslimlerin de devletin vatandaşlığına sahip oldukları sürece, Müslüman ya da gayrimüslim temsilcilerini Ümmet Meclisi'ne seçmeleri caizdir.

Any person who holds the citizenship of the State, if He was mature and sane, has the right to be a member of the Council of the Ummah and the right to elect the members of the Council, whether the person was a man or a woman, a Muslim or non-Muslim. This is because the Council of the Ummah is the people’s representative in opinion only, and has no mandate to rule and legislate. Since the Council is the representative in voicing opinions, people in the Islamic State have the right to delegate whomever they wish from among those who lawfully qualify as representatives. This is just like the Muslim and the non-Muslim has the right to voice his opinion regarding the misapplication of the rules of Islam on him, and regarding any possible unjust act perpetrated against Him by the ruler. He therefore has the right to have any representative He wishes and to represent anyone He wishes. Accordingly, the representative and the represented do not have to be Muslims; they can be either Muslims or non-Muslims. This is why it is permitted for non-Muslims, just as it is for Muslims, to elect their representatives to the Council of the Ummah, whether Muslim or non-Muslim, as long as they hold the citizenship of the State.

Bunun yanı sıra İslam, egemenliği altındaki insanlara mezheplerine, ırklarına veya cinsiyetlerine bakılmaksızın salt insani açıdan bakar. Onlar için tasarlanan yönetim politikaları bu temel üzerine kurulur; böylece yönetim insanlığın yararına olur ve insanı karanlıktan aydınlığa çıkarır. Vatandaşlar, ilahi kuralların herkes üzerinde uygulanması bakımından, insanın insan olarak sahip olduğu sıfatla ilgili hak ve görevler açısından eşittir. Kadı davaları çözerken ve yöneticiler hükmederken insanlar arasında ayrım yapamazlar; onlara yalnızca vatandaş sıfatlarıyla eşit davranmak zorundadırlar, başka hiçbir şey açısından değil. Bu nedenle her vatandaşın görüşünü dile getirme ve görüşünü ve kendisini seçenleri temsil edecek temsilcisini seçme hakkı vardır. Çünkü Allah (c.c.), tüm insanlara İslam'ı yalnızca insan sıfatlarıyla ve başka hiçbir sıfatla hitap etmiştir. Allah (c.c.) şöyle buyurur: “Ey insanlar! Size Rabbinizden bir delil geldi ve size apaçık bir nur indirdik.” [TMQ An-Nisa: 174] Ayrıca şöyle buyurur: “Ey insanlar! Ben, hepinize gönderilmiş Allah'ın Resulüyüm ﷺ.” [TMQ Al- A’raf: 158]

Beside this, Islam looks upon the subjects under its authority from a purely human viewpoint, regardless of their sect, race, or sex. The ruling policies designed for them would be founded on this basis, so that the ruling is for the benefit of humanity, thereby taking it out of the darkness into the light. The citizens are thus equal in terms of rights and duties related to the human in his capacity as a human, as far as the implementation of the divine rules on everyone is concerned. When the judge settles the disputes and when the rulers rule, they cannot differentiate between people, they must treat them as equals in their quality as citizens and nothing else. Each citizen therefore has the right to voice his opinion and to choose his representative to express his opinion and those who elected him. This is because Allah (swt) has addressed all people with Islam in their quality as humans and nothing else. He (swt) says; “O you people, a proof has come to you from your Lord, and we have revealed to you a shining light.” [TMQ An-Nisa’: 174] And He (swt) also says; “O you people, I am the Messenger of Allah (pbuh) sent to all of you.” [TMQ Al- A’raf: 158]

Âlimler, özellikle usul âlimleri, ilahi hükümlerin, Müslüman olsun ya da olmasın, erkek olsun ya da kadın olsun, hitabı anlayabilecek her akıl sahibi kişiye yöneltildiği konusunda görüş birliğine varmışlardır. Bu, gayrimüslimler açısından böyledir. Kadınların Ümmet Meclisi'ne üyeliğine gelince, Ümmet Meclisi yönetime ait bir kısım olmadığı ve kadının velayetiyle ilgili Resulullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) hadisinin kapsamına girmediği için buna engel yoktur. Ayrıca sabit olmuştur ki Ömer'in önüne bir mesele getirildiğinde ve bu konuda Müslümanlara danışmak istediğinde, mesele ister teşri'le (hükümler koymakla) ilgili olsun, ister yönetimle ya da Devletin ilgilendiren başka bir konuyla ilgili olsun, Müslümanları mescide çağırır, hem erkekleri hem kadınları çağırır ve hepsinden görüşlerini sorardı. Bir keresinde, bir kadının mehirlerin belirlenmesinin yanlış olduğunu kendisine ifade etmesi üzerine görüşünden dönmüştür. Resulullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) peygamberliğinin on üçüncü yılında, hicret ettiği yıl, içlerinde iki kadının da bulunduğu yetmiş beş Müslüman ona geldi ve hepsi Akabe'nin ikinci biatını verdiler; bu, savaş ve mücadele biatı ve siyasi bir biatti. Hepsi biat ettikten sonra onlara şöyle buyurdu: "Aranızdan, kendileri ve kavimleri hakkında sorumlu olacak on iki Nakib (şef) getirin." Bu emir herkese yöneltilmişti; hazır bulunan herkes arasından seçim yapılacaktı. O (sallallahu aleyhi ve sellem) bunların erkek mi kadın mı olacağını belirtmedi, ne seçecek olanlar ne de seçilecek olanlar açısından kadınları dışarıda bırakmadı. Mutlak hüküm, aksini gösteren bir delil bulunmadıkça mutlak olarak alınmalıdır; genel hüküm de, onu tahsis eden bir delil bulunmadıkça genel olarak alınmalıdır. Bu durumda hitap mutlak ve geneldir. Allah'ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem) bu iki kadının Nükabâ'yı (liderleri) seçmelerini emrettiğine ve Müslümanlar arasından Nükabâ olarak seçilme hakkını onlara verdiğine dair herhangi bir kayıt veya sınırlama bildirilmemiştir. Allah'ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem), Ebû Bekir ve Ömer'in yanında otururken insanlardan biat almak için bir kez oturmuş, hem erkekler hem de kadınlar ona biat etmiştir. Bu biat, İslam üzerine değil, yönetim üzerine bir biattı, çünkü kadınlar zaten Müslümandı. Hudeybiye'deki Rıdvan biatından sonra kadınlar da ona biat etmiştir. Allah (SWT) şöyle buyurur: {Ey Peygamber! Mü'min kadınlar, Allah'a hiçbir şeyi ortak koşmayacaklarına, hırsızlık yapmayacaklarına, zina etmeyeceklerine dair biat etmek üzere sana geldiklerinde...} [Mümtehine Suresi: 60] Bu biat de yönetim üzerineydi, çünkü Kur'an onların mü'min olduklarını önceden belirlemişti ve biat, Ona herhangi bir ma'rufta itaatsizlik etmemek üzerineydi.

The scholars have agreed, especially the scholars of Usul (foundations), that the divine rules are addressed to every sane person able to understand the speech, whether He is Muslim or not, male or female. This is as far as the non-Muslims are concerned. As regards the membership of Women to the Council of the Ummah, this is because the Council of the Ummah is not part of ruling and is not subject to the Hadith of the Messenger of Allah (pbuh) which relates to the woman’s guardianship. It has also been confirmed that when ‘Umar had a problem brought to his attention and He wanted to consult the Muslims about it, whether the problem was related to the divine rules (legislation) or related to ruling or any other matter that concerned the State, He would summon the Muslims to the Masjid, and He would summon both men and women and ask them all for their opinion. He, on one occasion, reversed his opinion when a woman pointed out to Him that it was wrong to fix the Doweries. In the thirteenth year of the Messenger of Allah’s (pbuh) Prophethood, the year He emigrated, there came to the Him (pbuh) seventyfive Muslims, among whom were two women, and they all gave Him the second Bay’ah of Al-’Aqaba, which was a Bay’ah of war and fighting and a political Bay’ah. Once they had all given their Bay’ah, He said to them; “Bring me twelve Chiefs (Nuqaba’a) from among you who would be responsible for themselves and their folk.” This order was addressed to everyone, to select from among everyone present. He (pbuh) did not specify whether they should be men or women and He did not exclude the women, neither in regard to who was to select, nor to who should be selected. The Mutlaq (unrestricted) rule should be taken as such, unless there is evidence that restricts it, and the A’aam (general) rule should also be taken as such, unless there is evidence that specifies it. In this case the speech was unrestricted and general. No evidence of specification or restriction has been reported, which indicates that the Messenger of Allah (pbuh) ordered the two women to elect the Nuqabah (Chiefs), and gave them the right to be chosen as Nuqabah from amongst the Muslims. The Messenger of Allah (pbuh) sat once to take the Bay’ah from the people, with Abu Bakr and ‘Umar sitting with him, and both men and women gave Him the Bay’ah. This Bay’ah was one on ruling and not on Islam, for the women were already Muslims. After the Bay’ah of the Ridhwan in Hudaybiyah the women gave Him their Bay’ah too. Allah (swt) says; “O Prophet! When believing women come to you to take the oath that they will not associate in worshipping any other thing whatsoever with Allah, that they will not steal, that they will not commit adultery).” [TMQ Al-Mumtahinah: 60] This Bay’ah was also over ruling, because the Qur’an pre-determined that they were believers, and the Bay’ah was over not disobeying Him in any ma’roof.

Ayrıca kadın, görüşünü dile getirmesi konusunda birini vekil tayin etme hakkına sahiptir; ve birinin kendisini vekil tayin etmesi de caizdir. Çünkü görüşünü dile getirme hakkı vardır, dolayısıyla bu konuda temsilcisini kendisi seçebilir. Ayrıca vekâlet (temsil), erkek olmayı gerektirmediği için, kadın da başkalarını temsil etme hakkına sahiptir.

Moreover, the woman has the right to delegate somebody in voicing her opinion, and for somebody to delegate her, because she has the right to voice her opinion, so she can choose her representative over it. It is also because the Wakala (representation) does not necessitate manhood, thus she has the right to represent others.

Bunlara rağmen, gayrimüslimlerin yasama konularında görüş bildirmelerine izin verilmez; çünkü İslam hukuku İslami akideden doğar. Bu hukuk, delillerinden çıkarılmış, insanın sorunlarını İslami akidenin belirlediği belirli bakış açısına göre ele alan bir dizi pratik ilahi hükümdür. Gayrimüslim ise İslami akideye yabancı ve onunla çelişen bir inancı benimsemiştir; hayata bakışı da İslami bakış açısıyla çelişir. Bu nedenle yasama konularında onun görüşüne başvurulmaz.

Despite all this, non-Muslims would not be allowed to voice their opinion in matters related to legislation, because the Islamic legislation emanates from the Islamic ‘aqeedah. It is a host of practical divine rules deduced from their elaborate evidences, which treat the human’s problems according to a specific viewpoint outlined by the Islamic ‘aqeedah. The non-Muslim embraces a doctrine that is alien and contradictory to the Islamic ‘aqeedah, and his viewpoint about life contradicts the Islamic viewpoint, so his opinion is not sought in matters of legislation.

Gayrimüslimin Halife'yi seçme hakkı yoktur; Halife'nin seçileceği adayların ön seçiminde de katılma hakkı yoktur, çünkü yönetimde hiçbir hakkı yoktur. Ümmet Meclisi'nin zorunlu yetkileri arasında yer alan diğer konularda ise bu konularda ve bunlarla ilgili görüş bildirmede tıpkı Müslüman gibidir.

The non-Muslim does not have the right to elect the Khaleefah, nor to participate in the short listing of the candidates from whom the Khaleefah is to be elected, for He has no right in the ruling. As for other matters that form part of the Council of the Ummah’s mandatory powers, He is just like the Muslim in these matters and in voicing an opinion regarding them.