İç Güvenlik Dairesi, güvenlikle ilgili her konudan sorumludur. Silahlı kuvvetleri kullanarak ülke içinde güvenliği sağlamayı üstlenir. Asıl olarak güvenliği sağlamakla yükümlü ana kurum polistir. İç Güvenlik Dairesi, uygun gördüğü her zaman polisi kullanabilir ve onun emri derhal bağlayıcıdır. Polisin silahlı kuvvetlerin yardımına ihtiyaç duyması halinde Halife'ye bir talepte bulunulur. Halife, orduya iç güvenlik dairesine yardım etmesini emredebilir ya da güvenliğin sağlanmasına yardımcı olmak üzere ona bir askeri güç tahsis edebilir veya uygun gördüğü herhangi bir emri verebilir. Ayrıca bu tür talepleri reddetme ve polisin görevi kendisinin yerine getirmesini isteme yetkisine de sahiptir. İç Güvenlik Dairesi, devletin güvenliğini sağlamakla yükümlü kurumdur. İç güvenliğin ihlaline yol açabilecek eylemler şunlardır: İslam'dan dönme (irtidat), yıkıcı faaliyetlerle kendini gösteren devlete karşı isyan, grev gibi sabotaj eylemleri veya devletin hayati merkezlerinin işgali ile özel, kamusal ya da devlete ait mülklere yönelik saldırılar.

The Department of Internal security is responsible for anything pertaining to security. It undertakes to maintain security within the country by the use of the armed forces. The police are, in fact, the main body responsible for maintaining security. The Internal Security Department can use the police whenever they see it fit and their order is immediately binding. If the police require the help of the armed forces, submit a request to the Khaleefah. He can order the army to help the internal security department or to provide it with a military force to help it in maintaining the security, or He can issue any order He sees fit. He is also entitled to refuse such requests and demand that the police carry out the task themselves. The Internal Security Department is the body responsible for maintaining the security of the state. The actions that could lead to a breach of internal security are apostasy from Islam, rebellion against the state manifested in destructive activities and actions of sabotage like strikes or the occupation of vital centres of the state, as well as aggression against private, public, or state property.

Devlete karşı isyan, onunla silahlı mücadele etme biçiminde de ortaya çıkabilir. İç güvenliği zedeleyen diğer eylemler ise haydutluk, yani yol kesiciliği (hirabah) ile insanların mallarını gasp ederek ve canlarını tehlikeye atarak onlara müdahale etmektir.

Rebellion against the state can also take the form of using arms to fight against it. Other actions that undermine the internal security are the Hirabah that is the highway robbery as well as the interference with the people by manner of robbing their property and endangering their lives.

Iç güvenliği zedeleyen diğer eylemler arasında; hırsızlık, yağma, soygun ve zimmete para geçirme yoluyla insanların mallarına saldırmak; dövme, yaralama ve öldürme yoluyla insanlara saldırmak ile yalan söyleme, iftira etme ve zina yoluyla onların namusuna saldırmak yer alır. Bunlar, iç güvenliğe tehdit oluşturabilecek eylemlerden bazılarıdır.

Other actions which undermine internal security include the attack on the property of people by theft, looting, robbery, misappropriations, as well as attacks on people through assault, injuring and killing in addition to attacks on their honour through lying, slandering and raping. These are some of the actions that can lead to a threat to internal security.

İç güvenlik dairesi, devleti ve halkı tüm bu eylemlere karşı korur. Bu nedenle, mürted ilan edilen ve tövbe etmemesi hâlinde idam cezasına çarptırılan kimse bu daire tarafından ele alınır ve infaz edilir. Eğer irtidat ilan edenler bir grup ise, onlardan İslam'a dönmeleri istenmelidir ve devlet onları cezalandırmamalıdır. Ancak irtidatta ısrar ederlerse, onlara karşı savaşılır. Sayıca az iseler ve yalnızca polis gücü onlara karşı savaşabiliyorsa, polis bunu yapmak zorundadır. Fakat sayıca çoklarsa ve polis gücü onlara karşı savaşamıyorsa, kendilerine yardım etmesi için Halife'den bir askeri güç talep etmelidirler. Bu askeri güç yetersiz kalırsa, ordunun yardıma gelmesini emretmesi için Halife'den talepte bulunmaları gerekir. Bu, mürtedlerle ilgili hükümdür.

The department of internal security protects the state and the people from all these actions. Therefore, whoever is declared an apostate and sentenced to death if He did not repent is dealt with by this department and executed. If those who declare apostasy are a group, then they have to be asked to return to Islam, and the state should not punish them. If however, they insist on apostasy then they are fought against. If they are small in number and the police force alone is able to fight against them then it has to do so. But if they are large in number and the police force is unable to fight against them then they have to request the Khaleefah to provide them with a military force to help them. If this military force is insufficient, then they have to request the Khaleefah to order the army to provide assistance. This is concerning apostates.

Devlet aleyhine ayaklanan kişilere gelince: Eğer silah kullanmayıp grevler, gösteriler, devletin hayati merkezlerinin işgali ya da yıkım yoluyla özel, kamu ve devlet mallarına saldırı gibi yollarla yalnızca tahrip ve sabotajla sınırlı kalıyorlarsa, iç güvenlik dairesi bu tür yıkıcı eylemleri önlemek için yalnızca polis gücüyle yetinir. Eğer saldırıyı önleyemezse, tahribatı ve sabotajı durdurmak için Halife'den kendisine bir askeri güç sağlamasını talep eder.

With regards to people who rebelled against the state; if they do not use arms and limit themselves to destruction and sabotage by strikes, demonstrations, occupation of vital centres of the state or aggression against private, public and state properties through demolition, then the internal security department restricts itself to using the police force in order to prevent such destructive actions. If it is not able to prevent the aggression it request the Khaleefah to provide it with a military force in order to stop the destruction and sabotage.

Ancak, devlete karşı başkaldıran kimseler silah kullanır ve belirli bir bölgede kendilerini yerleştirip, İç Güvenlik Dairesi'nin yalnızca polis gücüyle bastıramayacağı bir güce dönüşürlerse, o durumda dairenin, asilere karşı gerektiği kadar bir askeri birlik veya ordu gücü sağlamasını Halife'den talep etmesi gerekir. Dairenin onlara karşı savaşa başlamadan önce, sahip olabilecekleri şikâyetleri olup olmadığını tespit etmesi gerekir. İtaate ve Cemaat'e dönmeleri ve silahlarını teslim etmeleri istenmelidir. Olumlu karşılık verip geri dönerlerse, devlet onlarla savaşmaktan kendini alıkoymalıdır. Reddedip başkaldırmakta ısrar ederlerse, onları disiplin altına almak amacıyla savaşılmalıdır, ancak yok etmek ve tamamen ortadan kaldırmak amacıyla değil. Savaş, itaate dönmeleri, başkaldırıyı bırakmaları ve silahlarını teslim etmeleri için yapılır. Bunun bir örneği, İmam Ali bin Ebi Talib'in Harici'lere karşı savaşma biçimidir. Önce onları teslim olmaya çağırdı; eğer başkaldırıdan vazgeçerlerse onlarla savaşmadı, ama başkaldırmakta ısrar ederlerse, itaate dönsünler, isyanı bıraksınlar ve silahlarını teslim etsinler diye onları disiplin altına almak için onlarla savaştı.

However, if the people who rebelled against the state used weapons and were able to establish themselves in an area and became a force which the department of internal security was unable to subdue through the use of the police force alone. In that case they must request the Khaleefah to provide it with a military force or an army force according to the need, to face the rebels. Before it initiates fighting against them, the department must determine whether they have complaints they may have. It should ask them to return to obedience and the Jama’ah and to surrender their arms. If they responded favourably and returned back, then the state should restrain itself from fighting them. If they rejected and insisted on rebelling, then it should fight against them in order to discipline them and not to annihilate and destroy them. It fights against them so that they return back to obedience and give up rebellion and surrender their arms. An example of this is the way Imam ‘Ali bin Abi Talib fought against the Khawarij. He called them to surrender first and if they left the rebellion He would not fight against them, but if they insisted on rebelling He fought against them to discipline them so that they might return to obedience, stop the rebellion and surrender their arms.

Yol kesen haydutlar gibi, insanlara saldıran, yolları zorla kapatan, mal çalan ve öldüren savaşçılara gelince, iç güvenlik dairesi onları takip etmek ve cezalarını vermek üzere bir polis gücü gönderecektir. Bu ceza, şu ayete göre, ya öldürülüp asılmak, ya öldürülmek, ya karşı taraftaki uzuvlarının kesilmesi ya da başka bir yere sürgün edilmek şeklinde olacaktır:

Regarding the fighters, such as the highway robbers, who attack people, forcibly obstruct the highways, steal property and kill, the department of internal security will despatch a police force to chase them and impose the punishment on them, which is either killing and crucifying, killing, amputating their opposite limbs, or deporting them to another place, according to the Ayah:

"Allah'ın Elçisi'ne karşı savaşanların ve yeryüzünde fesat çıkarmak için dolaşanların cezası, öldürülmeleri ya da çarmıha gerilmeleri, ya da karşılıklı el ve ayaklarının kesilmesi veya yeryüzünden sürgün edilmeleridir." [TMQ Al- Ma’idah: 33]

“The punishment of those who fight against Allah’s Messenger and who walk in the land with corruption is that they should be killed or crucified, or their opposite hands and legs should be amputated, or they should be deported from the land.” [TMQ Al- Ma’idah: 33]

Bu kişilerle savaşmak, devlete karşı isyan eden asilerle savaşmaya benzemez. Asilerle savaşmak onları disipline etmek içindir; yol kesicilerle (haydutlarla) savaşmak ise öldürmek ve çarmıha germek içindir. Bu yüzden, savaştıkları zaman ve geri döndükleri zaman onlarla savaşılır. Onlara, Ayet'te belirtildiği gibi muamele edilir: Kim öldürdü ve mal aldıysa, o öldürülür ve çarmıha gerilir; kim öldürdü ama mal almadıysa, o öldürülür ama çarmıha gerilmez; kim öldürmeden mal aldıysa, eli ve ayağı öldürmeden karşılıklı taraflardan kesilmelidir; kim silah çekip insanları korkuttu ama ne öldürdü ne de mal aldıysa, o yalnızca bulunduğu bölgeden başka bir yere sürülür.

The fighting against these people is not like fighting against rebels who fight against the state. Fighting against the rebels is to discipline them, while fighting against the highway robbers is to kill and crucify, so they are fought against when they fight and when they turn back. They are treated as outlined in the Ayah. Whoever killed and took property, He is killed and crucified; and whoever killed and did not take property, He is killed but not crucified; and whoever took property without killing, his hand and leg must be amputated from opposite sides without killing; and whoever raised arms and scared the people and did not kill or take property He is only exiled from his area to another place.

İç güvenlik dairesi, güvenliği sağlamada yalnızca polis gücünü kullanmakla sınırlıdır. Polis gücü iç güvenliği sağlayamadığında dışında, polis gücünden başka bir güç kullanmaz. Bu durumda, ihtiyacın gerektirdiğine göre, Halife'den bir askeri güç veya bir ordu sağlamasını talep eder.

The department of internal security restricts itself to using the police force in maintaining security. It does not use other than the police force except when the police force is unable to maintain internal security. In that case it requests the Khaleefah to provide it with a military force or an army, according to what the need requires.

Mülke yönelik saldırılar bakımından; çalma, zimmete geçirme, soygun veya yağma; cana yönelik saldırılar bakımından ise darp, yaralama veya öldürme; namusa yönelik saldırılar bakımından ise yalan söyleme, iftira etme veya tecavüz etme. İç güvenlik dairesi, bu suçları uyanıklığı, muhafızları ve devriyeleriyle, ayrıca mülke, cana ve namusa saldıranlar hakkında hâkimlerin verdiği kararları uygulayarak önler. Bütün bunlar yalnızca polis gücünün kullanılmasını gerektirir.

With regards to aggression against property by stealing, misappropriation, robbing or looting; or aggression against lives by assault, injury or killing; or aggression against honour by lying, slandering, or raping; the department of internal security prevents these things by its vigilance, guards and patrols, also by implementing the verdicts of the judges against those who perform aggression against the property, lives and honour. All of this requires the use of the police force alone.