Yöneticinin itaat yükümlülüğünden istisna tutulan bir husus, ona bir günah işlemesini emretmesidir. Bu istisna nasstan (metinden) sabittir. Nafi', İbn Ömer'den rivayet etmiştir ki Allah'ın Resulü ﷺ şöyle buyurmuştur: "Bir Müslümana, hoşuna gitsin ya da gitmesin, dinlemek ve itaat etmek vaciptir; ancak günahkâr bir fiil işlemesi emredilirse, o zaman ne dinler ne de itaat eder." [Müslim tarafından rivayet edilmiştir] Burada ele alınan konu, yöneticinin bir Müslümana günah işlemesini emretmesi halidir. Yöneticinin kendisinin günahkâr olması meselesi burada ele alınmamaktadır. Yönetici, sen emretmeksizin senden önce bir günah işlemişse, yine de ona itaat etmen gerekir. Müslim, Avf İbnu Malik el-Eşce'i'den rivayet etmiştir ki o şöyle demiştir: "Allah'ın Resulü ﷺ'in şöyle buyurduğunu işittim:"

One matter that has been excluded from the obligation of obeying the ruler is when He orders a sin. This exclusion has been confirmed by text. Nafi’ reported on the authority of Ibnu ‘Umar that the Messenger of Allah (pbuh) said; “It is obligatory upon a Muslim that He should listen and obey whether He likes it or not, except when He is ordered to commit a sinful act. If He is ordered to do a sinful act, a Muslim should neither listen nor obey.” [Narrated by Muslim] The subject being addressed here is the case of a ruler ordering a Muslim to commit sin. It does not address the issue of a ruler being sinful. If the ruler committed the sin before you, without ordering you to commit it, you still have to obey him. Muslim reported on the authority of ‘Awf Ibnu Malik Al- Ashjai’, He said; “I heard the Messenger of Allah (pbuh) say:

"Sizin Imamlarınızın en iyisi, sevdiğiniz ve sizin de onları sevdiğiniz, sizin onlara dua ettiğiniz ve onların da size dua ettiği kişilerdir. Imamlarınızın en kötüsü ise nefret ettiğiniz ve onların da sizden nefret ettiği, onlara lanet ettiğiniz ve onların da size lanet ettiği kişilerdir." Biz sorduk: "Ey Allah'ın Elçisi, o zaman onlara karşı savaş ilan etmeyelim mi?" O ﷺ şöyle buyurdu: "Hayır, aranızda namazı kıldıkları sürece (hayır). Dikkat edin! Kendisi üzerine bir Vali (yönetici) atanmış olan ve onun Allah'a karşı bir isyan fiili işlediğini görürse, Valinin Allah'a karşı işlediği bu isyan fiilinden nefret etmeli, ancak itaatten elini çekmemelidir." Bu, günah işlemeyi emretmekle kastedilenin, yöneticinin bizzat kendisinin günah işlemesi değil, yöneticinin o günah fiilini emretmesi olduğuna dair bir delildir. Yöneticinin günah işlediği görülürse, ona itaatsizlik etmek caizdir; ancak birini Allah'a isyan etmeye emrederse, ona itaat edilmez, çünkü Yaratan'a isyan konusunda yaratılmış hiçbir insana itaat yoktur.

‘The best of your Imams are those whom you love and they love you, and whom you pray for and they pray for you, and the worst of your Imams are those whom you hate and they hate you and you curse them and they curse you.’We asked; ‘O Messenger of Allah, shall we not then declare war on them?’ He (pbuh) said; ‘No, as long as they establish prayer among you. Beware! Whoever has a Waali (ruler) appointed over Him and He saw Him commit an act of disobedience to Allah, He should hate the Waali’s act of disobedience to Allah, but should not withdraw his hand from obedience.’” This serves as an evidence that what is intended by ordering a sinful act is ordering of the act itself by the ruler rather than the ruler himself committing it. If the ruler is seen committing a sin, it would not be lawful to disobey him, but if He ordered somebody to disobey Allah, then He should not be obeyed for there is no obedience to any created person in an act of disobedience to the Creator.

Yöneticiye itaatsizlik, yalnızca O günahkâr bir fiil emrettiğinde caiz ve farz olan tek durumdur. Emredilen şeyin gerçekten günah olduğu şüphesiz bilinmelidir; mesela faiz almasını emretmesi gibi. Ancak, emri yöneticinin kendi görüşüne göre helal olan, fakat başkaları tarafından haram sayılabilecek bir şeyi yapmaya yönelikse, ona itaat edilmelidir ve ona karşı gelmek caiz değildir. Bu, günah işlemeye bir emir sayılmaz, helal bir fiili yapmaya bir emir sayılır. Örneğin, kişi kendi görüşüne aykırı olarak, yöneticinin resmî bir işlem için fotoğraf çektirmesini emretmesi halinde ona itaat edilmelidir. Çünkü yönetici, resim çizmeyi ve kroki yapmayı yasaklayan İbnu 'Abbas hadisinin, fotoğraf resmini kapsamadığını düşünür. Dolayısıyla bu, onun görüşüne göre bir delil veya muhtemel bir delildir. Bu nedenle, resmî işlemlerde ya da belgelerde fotoğrafın kullanılmasını emretmesi günah işlemeye bir emir değildir. Bu sebeple ona itaat edilmelidir ve ona karşı gelmek caiz değildir.

This is the only case when disobedience to the ruler is lawful and obligatory, namely when He orders a sinful act. It must be known without doubt that what has been ordered is truly a sin, such as if He orders one to take usury. If however, his order is to perform something that in his opinion is lawful but may be considered unlawful by others, He should be obeyed and it is not allowed to disobey him. This would not be considered an order to commit a sin, but an order to commit a lawful act. For instance, if one is ordered, against one’s own opinion, to have a photograph taken for an official transaction by the ruler, He should be obeyed. For the ruler deems that the Hadith of Ibnu ‘Abbas that prohibits photographing refers to the manual drawing and sketching, but does not apply to the photographic picture. Accordingly, this is evidence or probable evidence in his view. Therefore, his order to use a photographic picture in the official transactions or documents is not an order to commit a sin. He should therefore be obeyed and it would be unlawful to disobey him.