İslam'ın yönetim sisteminin yapısı, bölgelerin özerklik yoluyla ayrıldığı federal bir yapı değildir; aksine genel yönetim altında birleşen bir sistemdir. Batıdaki Merakeş'in, Doğudaki Horasan ile aynı kabul edildiği bir birlik sistemidir. Eğer İslam'ın başkenti olsaydı, El-Fayyum vilayeti de Kahire ile aynı sayılırdı. Tüm bölgelerin maliyesi aynı olacak, bütçeleri de aynı olacaktır. Fonlar, vilayetlerine bakılmaksızın tebaanın işlerine eşit biçimde harcanır. Örneğin, bir vilayetin gelirleri ihtiyacının iki katı olsaydı, harcanacak fonlar vilayetin gelirine göre değil, ihtiyacına göre harcanırdı. Başka bir vilayetin gelirleri ihtiyacını karşılamaya yetmezse, bu dikkate alınmaz ve o vilayetin ihtiyaçlarını karşılamak için, yeterli gelir toplayıp toplamadığına bakılmaksızın genel bütçeden fon harcanırdı.

The shape of the ruling system in Islam is not a federal one, where its regions separate by autonomy, but unite in the general ruling. It is rather a system of unity, where Marrakesh in the West is considered to be the same as Khurasan in the East; and the province of Al-Fayoom would be the same as Cairo if it were the Islamic capital. The finance of all the regions will be the same, as will their budget. Funds are spent equally on the affairs of the subjects, regardless of their wilayah. If for instance, the revenues of a single wilayah were double its needs, the funds spent will be in accordance with the needs of the wilayah but not in accordance with its revenues. If another wilayah’s revenues fell short of its needs, this would not be taken into consideration, and funds will be spent to satisfy the wilayah’s needs from the general budget whether it raised enough revenues or not.

Bu nedenle yönetim sistemi birleşik bir yapıdadır, federasyon değildir. İslam yönetim sistemini bilinen diğer sistemlerden ayıran da budur; kökeni ve temeli itibarıyla, bazı yönleri diğer yönetim sistemlerinin bazı yönlerine benzese bile, farklı bir konumdadır. Ayrıca İslam sistemi yönetimde merkeziyetçidir: yüksek otorite merkezdedir ve otorite ile güç, devletin her parçasını, ne kadar küçük ya da büyük olursa olsun, kuşatır. Devletin herhangi bir parçasının bağımsızlığına izin verilmez; böylece parçalanma önlenir. Yüksek otorite, ordu komutanlarını, valileri, emirleri ve maliye ile ekonomi görevlilerini atayan organdır. Bütün bölgelerde kadıları ve yönetimle görevli olan herkesi o atar. Ülke genelindeki yönetim işlerini de o yürütür.

Therefore the ruling system is unitary and not a federation. That is why the Islamic ruling system is distinguished from other known systems, in its origin and basis, even if some of its aspects were similar to some of the aspects of other ruling systems. Furthermore, the Islamic system is centralised in its ruling, where the high authority is at the centre, and where the authority and power engulfs every single part of the state, no matter how small or large it is. Independence of any part of it is not allowed thus preventing disintegration. The high authority is the body that appoints the army commanders, the Wulah, rulers and finance and economy officials. He appoints judges in all the regions and everyone whose duties is to rule. He is the one who deals with ruling throughout the land.

Özetle, İslam'daki yönetim sistemi Hilafet sistemidir. Hilafet ile devletin birliği konusunda genel icma' oluşmuştur; birden fazla halifeye biat verilmesi caiz değildir. Her imam, fakih (hukukçu) ve müctehid (âlim) bu konuda görüş birliğine varmıştır. Bir halife görevdeyken veya daha önce bir halifeye biat verilmişken başka bir halifeye biat verilirse, ikinci kişi kendisi birinci halifeye biat edene veya öldürülene kadar savaşılmalıdır; çünkü biat, ilk biat verilene şer'î olarak sabit olmuştur.

In summary the ruling system in Islam is a Khilafah system. The general ijmaa’ about the unity of the Khilafah and the state has been established, that it is not allowed to give the Bay’ah to more than one Khaleefah. Every imam, faqih (Jurist) and mujtahid (Scholar) has agreed on this. If another Khaleefah is given the pledge, while a Khaleefah is in office or a Khaleefah had already been given a pledge, the second one should be fought until he himself gives the pledge of allegiance to the first Khaleefah or he is killed, for the pledge has been confirmed lawfully to the one who was given Bay’ah first.