Şeriat açısından vezir veya yardımcı olma anlamındaki bu konumun gerçekliği, demokratik sistemdeki bakanlığın gerçekliğinden tamamen farklıdır. Bunun sebebi, demokratik sistemdeki bakanlığın hükümet olması; yani belli bir grubun, o grup olarak yönetimi yürüten bireylerden oluşmasıdır. Zira yönetme yetkisi, onların görüşüne göre bireye değil gruba aittir. Başka bir ifadeyle İmâre (yönetim/emirlik) tekil değil, toplu bir yapıdadır. Dolayısıyla yönetmek için gereken tüm yetkilere sahip gerçek yönetici, bakanlardan oluşan hükümettir; bakanlardan hiçbiri mutlak yönetme yetkisine sahip değildir, bu yetki bütün kabineye paylaştırılmıştır. Tek bir bakana gelince, o yönetimin belli bir alanına tayin edilir ve hükümet bütünü olarak ona bu alanda zorunlu yetkiler verir. Kendisine verilmeyen alanlar ise bireysel olarak ona değil, kabine olarak hükümetin elinde kalır. Örneğin adalet bakanı kendi bakanlığı içinde bazı zorunlu yetkilere sahiptir, ancak hükümetin bütünü tarafından karara bağlanan ve yürütülen, üzerinde hiçbir yetkisi olmayan başka konular da vardır. Demokratik sistemdeki hükümetin gerçeği budur. Bunun İslam sistemindeki vezaret ve vizaretten belirgin bir farkı olduğu görülmektedir. Ayrıca İslam’daki vezir, yani yardımcı kelimesinin anlamı ile demokratik sistemdeki vezir, yani bakan kelimesinin anlamı arasında da geniş bir fark bulunduğu görülebilir. Bu nedenle İslam sistemindeki vezir ve vizaret (vezir ve bakanlık), halifenin tüm görevlerinde, istisnasız, onun yardımcısı anlamına gelir; bu görevleri yerine getirir ve halifeye hesap verir. Vizaret, bir kişi tarafından yürütülen tekil bir makamdır; eğer birden fazla kişiye verilseydi, her biri halifenin sahip olduğu zorunlu yetkilere sahip olurdu. Demokratik sistemde Vizâret ise, aksine, bir kişi değil bir gruptur; her bakan yalnızca yönetimin belirli bir alanı üzerinde yetkilere sahiptir. Tam yetkileri yoktur, bunun yerine sınırlı yetkileri vardır. Yukarıdaki açıklama, İslâm'daki Vezîr ve Vizâret kavramları ile demokratik sistemdeki karşılıkları arasındaki farkı açıkça göstermektedir. Bununla birlikte, demokratik sistemin tasvir ettiği Vezîr ve Vizâret anlamları yaygın ve egemen olan anlamlardır; bu kelimeler söylendiğinde insanların aklına hemen gelen anlamlar da bunlardır. Bu nedenle, her türlü karışıklığı gidermek ve diğer bütün anlamları dışlayarak kesin Şer'î anlamı belirlemek için, Halîfe'nin yardımcılarına Vezîr demek ve Vizâret kelimesini kayıtsız şartsız kullanmak geçersiz olur. Bunun yerine onlara Mu'âvin (yardımcı) denmelidir; gerçek anlam budur. Öte yandan, Vezîr ve Vizâret kelimeleri kullanılırken, demokratik anlamı uzaklaştırıp yalnızca İslâmî anlamı göstermek için bir tür kayıt konulmalıdır.
Bütün bunlardan şu sonuç çıkar: Mu'âvin, yetkisi devletin bütün işlerini, devletin bütün topraklarında kapsayan kişidir. Bu yüzden şöyle denir: "Halîfe, Mu'âvin'e kendi yerine vekil olarak genel bir yetki verir." Dolayısıyla Mu'âvin'in görevinin gerçeği, Halîfe'nin naipliğidir; bu naiplik genel olmalı, devletin bütün işlerini kapsamalıdır, yani o bir yardımcı yöneticidir.
This reality of the assistant or the Wazir in Shari’ah terms is totally different to the reality of the ministry in the democratic system. This is because the ministry in the democratic system is the government; which is a group of individuals who, in their capacity as a particular group, carry out the ruling. This is because ruling, in their view, belongs to the group not to the individual. In other words, the Imarah is collective and not singular. Thus, the actual ruler who enjoys all the mandatory powers to rule is the government i.e. a group of ministers as a minister and none of them enjoys the absolute mandate to rule, but the mandate to rule is shared amongst the whole cabinet. As for the single minister, He is assigned to one area of ruling in which He would posses mandatory powers, which the government as a whole assigns to him. As for the areas not been assigned to him, they remain in the hands of the government as a cabinet and not to Him in person. For instance, the minister of justice enjoys some mandatory powers within his ministry and there are other matters over which He has no mandate, rather they are decided and run by the government as a whole. This is the reality of the government in the democratic system. From it we notice a marked difference between it and the Wizara of the Islamic system and we can also see a wide difference in meaning between the word Wazir i.e. assistant in Islam and the word Wazir i.e., minister in the democratic system. Therefore, the Wazir and the Wizara (minister and ministry) in the Islamic system means the Khaleefah’s assistant in all his duties without exception, wherein He performs such duties and reports back to the Khaleefah. The wizara is a singular position run by one person, and if it were given to more than one person each one of them would enjoy the same mandatory powers that the Khaleefah possesses. The Wizara (ministry) in the democratic system, on the other hand, is in fact a group, and not an individual, where each minister has powers only over a specific area of ruling. He does not enjoy full powers rather limited ones. The above clearly illustrates the difference between the concepts of the Wazir and the Wizara in Islam and their concepts in the democratic system. Nevertheless, the meanings of the Wazir and the Wizara as portrayed by the democratic system are the meanings that are predominant and widespread; and once mentioned, they are the meanings that immediately spring to people’s minds. Therefore, to remove any confusion and to determine the exact Shari’ah meaning to the exclusion of all other meanings, it would be invalid to call the Khaleefah’s assistants Wazirs and use the term Wizara without restriction. Rather, He should be called assistant (Mu’awin) and that would be the true meaning. On the other hand, some form of restriction should be laid down when using the words Wazir and Wizara to dismiss the democratic meaning and indicate the Islamic meaning alone.We gather from all this that the Mu’awin is the person whose delegation includes the whole of the state’s functions in the whole of the state’s territories. Therefore, it is said; “the Khaleefah delegates to the assistant a general delegation as a deputy to himself.” Thus, the reality of the Mu’awin’s job is that it is a deputyship for the Khaleefah; this deputyship should be general, including all the affairs of the state, i.e. He is an assistant ruler.