İslam yönetim sisteminin biçimi monarşik değildir. Ne monarşik yönetim biçimini onaylar ne de ona benzer. Monarşik yönetim sisteminde yönetim, oğulların babalarından mirasını devraldıkları gibi yönetim yetkisini de devraldığı kalıtsal bir sistemdir. Oysa İslam'ın yönetim sisteminde kalıtsal yönetim kavramı yoktur; bunun yerine yönetim, ümmetin gönüllü olarak ve seçerek biat (bağlılık yemini) verdiği kişide bulunur.

The shape of the Islamic ruling system is not monarchical. It neither approves of the monarchical shape of government nor does it resemble it. The ruling in the monarchical system of government is hereditary where sons inherit the authority from their fathers the same way they inherit their legacy. Whereas in the ruling system of Islam, there is no concept of hereditary ruling, rather the ruling is held by whomever the Ummah gives her pledge (of allegiance) to, willingly and selectively.

Monarşik sistem, hükümdara kendisine özgü özel ayrıcalıklar ve haklar tanır, onu yasanın üstüne çıkarır ve kişisel olarak kimseye karşı sorumlu tutmaz. Avrupa'nın hükümdarları gibi, milletin sembolü haline getirilir; sahip olur ama yönetmez. Ya da Suudi Arabistan, Fas ve Ürdün krallarında olduğu gibi hem sahip olur hem yönetir, hatta kuralların kaynağı haline gelir ve böylece ülkeyi ve halkı dilediği gibi idare eder.

The monarchical system allows the monarch special privileges and rights exclusive to him, and places him above the law and makes him personally answerable to no one. He is made the symbol of the nation, where he owns but does not rule like the monarchs of Europe; or he owns and rules, and even becomes the source of the rules, thus running the country and the people as he wishes, like the kings of Saudi Arabia, Morocco and Jordan.

Ancak İslam sistemi, Halife'ye veya İmam'a herhangi bir özel ayrıcalık ya da hak tanımaz; bu yüzden o, Ümmet'in herhangi bir vatandaşı gibi muamele görür. O, Ümmet'in sahibi olduğu ve yönettiği bir sembol değildir; ne de halkın ve ülkenin işlerini kafasına göre yöneten ve idare eden bir sembol değildir. O, yönetimde ve iktidarda Ümmet'in bir temsilcisidir; Ümmet onu seçer ve üzerinde Allah'ın (SWT) şeriatını uygulaması için ona gönüllü olarak bey'at verir. Tüm eylemlerinde, hükümlerinde ve Ümmet'in işlerini ve çıkarlarını gözetmesinde ilahi kurallarla sınırlandırılmıştır.

The Islamic system however does not assign to the Khaleefah or the Imam any special privileges or rights, so he is treated the same as any citizen of the Ummah. He is not the symbol of the Ummah where he` owns and does not rule nor is he a symbol who rules and runs the affairs of the people and country as he pleases. He is a representative of the Ummah in ruling and power, where the Ummah selects him and gives him the pledge of allegiance willingly so as to implement on her the shar’a of Allah (swt). He is restricted in all his actions, judgements and looking after the affairs of the Ummah and her interests by the divine rules.

İslam'ın yönetim sisteminde veliaht (veliaht prensliği) diye bir kavram da yoktur. İslam, hanedanlık yoluyla iktidarı ve yönetimin miras yoluyla devralınmasını kesinlikle reddeder ve yasaklar. Halife, ancak ümmet onun için özgür iradesiyle biat (bey'at) verdiğinde iktidarı üstlenir.

There is also no crown princeship in the ruling system of Islam. Islam abhors hereditary ruling and forbids that the ruling be taken by legacy. The Khaleefah only assumes the ruling when the Ummah willingly gives him the pledge of allegiance.