Allah zegt: {De straf voor hen die oorlog voeren tegen Allah en Zijn Boodschapper, en met kracht en macht proberen onheil te zaaien in het land, is: de doodstraf, of kruisiging, of het afhakken van de handen en voeten van tegengestelde zijden, of verbanning uit het land; dat is een schande in deze wereld, en voor hen is er in het hiernamaals een zware straf.} (Al-Ma'idah: 33)

Allah says, {The punishment of those who wage war against Allah and his Messenger, and strive with might and main for mischief through the land is: execution, or crucifixion, or the cutting off of hand and feet from opposite sides, or exile from the land that is chief disgrace in this world, and a heavy punishment is theirs in the hereafter.} (AI-Ma'idah: 33)

Al-Awza'i merkt op: "Het voeren van oorlog tegen Allah en Zijn Boodschapper ﷺ betekent hen ongehoorzaam te zijn." "Het zaaien van onheil op aarde" verwijst naar het doden van mensen, het beroven van hen en het gewelddadig toe-eigenen van hun eigendommen. Daarom staat het opnemen van de wapens tegen een moslim voor het vechten tegen Allah en Zijn Boodschapper ﷺ. Een dergelijke mening werd gehanteerd door imam Malik, imam Shafi'i en Al-Awza'i.

AI- W ahidi comments, "To wage war against Allah and his Messenger means to disobey them." To strive for mischief through the land" refers to killing people, robbing them, and violently consuming their property. Hence, to take arms against a Muslim stands for fighting with Allah and his Messenger. Such an opinion was held by Imam Malik, Imam Shafi'i, and AI-Awza'i.

Wat betreft de uitspraak van Allah: "De uitvoering............... of verbanning uit het land", zei Al-Wahidi vanuit Ibn 'Abbas dat "of" in dit vers wordt gebruikt om de keuze en de toelaatbaarheid aan te geven. Daarom heeft de imam — de islamitische leider — de volledige optie om de doodstraf, kruisiging of verbanning af te dwingen. Al-Hasan, Sa'id vanuit Al-Musayyab, en Mujahid ondersteunden deze visie.

As to Allah's saying, "Execution............... Or exile from the land", AI-Wahidi said from Ibn 'Abbas that "or" in this verse is used for giving the choice and permissibility. Hence, the Imam- the Muslim leader has the full option to enforce killing, or crucifixion or banishment. AI-Hasan, Sa'id fun AIMusayyab, and Mujahid supported this view.

Volgens een andere overlevering via 'Atiyyah zei Al-Wahibi: "of" in het vers is niet bedoeld voor toestemming, maar het geeft eerder de volgorde van de rechtsregel (Hukm) aan met betrekking tot de verschillende misdrijven. Met andere woorden: degenen die moorden en eigendommen plunderen, moeten worden gedood en gekruisigd. Degenen die slechts eigendommen beroven, moeten hun handen en voeten worden afgehakt, en degenen die gewelddadig bloed vergieten maar geen eigendommen beroven, moeten ter dood worden gebracht. Ten slotte moeten degenen die mensen op hun pad bang maken maar geen moord plegen, uit het land worden verbannen. Imam Shafi'i wordt geciteerd als iemand die een vergelijkbaar eerdere visie deelt. Hij wordt aangehaald terwijl hij zegt: ”Elke crimineel wordt beoordeeld naar zijn/haar overtreding. Dus, in het geval van moord en kruisiging, moet de misdadiger eerst ter dood worden gebracht, opdat hij niet pijnlijk wordt gemarteld. Daarna wordt hij drie opeenvolgende dagen gekruisigd en vervolgens neergehaald.”

According to another narration through' Atiyyah, AI- W alibi said, "or" in the verse is not for permissibility, but it rather signifies the order of the legal rule "Hukm" in regard to the variant crimes. In other words, those who murder and plunder property must be killed and crucified. Those who only rob property, their hands and feet must be cut off and those who violently shed blood but do not rob property must be put to death. Finally, those who scare people in their ways but do not commit murder must be exiled from the land. Imam Shafi'i is quoted to hare the some previous view. He is mentioned as saying,” Each criminal is judged according to his/her offense. So, in case of killing and crucifixion, the evildoer should first be put to death lest he is painfully tortured. Then, he is crucified for three consecutive days and then let down.

In het geval van enkel moord, wordt de misdadiger geëxecuteerd en moet zijn lichaam aan zijn verwanten worden overhandigd om begraven te worden.

In case of killing only, the criminal is executed and his corpse is to be handed to his kinsmen to be buried.

Indien de straf van het afhakken van handen of voeten wordt toegepast, is de rechterhand de eerste die wordt afgehakt en dichtgeschroeid. Als hij terugvalt in diefstal, moet zijn linkerbeen worden afgehakt. Bij de derde keer moet zijn linkerhand worden geamputeerd.

If the sentence of cutting off of hands or feet, the right hand is first to be lopped off and cauterized. If he returned to theft, his left leg should be severed. In the third time, his left hand should be amputated.

Wat het afhakken van de handen en voeten van dieven betreft, zei de Profeet ﷺ: "Als iemand steelt, hak dan zijn hand af; als hij voor de tweede keer steelt, hak dan zijn voet af; als hij voor de derde keer steelt, hak dan zijn (andere) hand af; als hij volhardt in diefstal, hak dan zijn (andere) voet af." 1

Concerning the cutting off of thieves' hands and feet the Prophet said, "If someone committed theft cut off his hand, if he stole a second, cut off his leg, if he stole once again, cut off his (other) hand if he insisted on stealing, cut off his (other) leg.” 1

Abu Bakr en 'Umar (moge Allah tevreden met hen allen zijn) waren unaniem van mening dat een dergelijke juridische regel op dieven moest worden toegepast. De uitspraak van Allah "van tegenovergestelde zijden" illustreerde de contrasterende volgorde van het afhakken van een hand en vervolgens een been.

Abu Bakr and 'Vmar (May Allah be pleased with them all) were unanimously used to inflict such a legal rule upon thieves. Allah's saying" From opposite sides" illustrated the contrasting order in cutting off of a hand at then a leg.

Ibn 'Abbas maakte in zijn exegese van de uitspraak van Allah {Of verbanning uit het land} duidelijk dat als de dief buiten controle is, de imam een bevel moet geven om zijn bloed zinloos te vergieten. Maar als hij onder arrest staat, impliceert verbanning gevangenschap die zijn vrijheid beperkt en belemmert.

Ibn 'Abbas in his exegesis of Allah's saying {Or exile from the land } made open that if the thief is out of control, the Imam should pass a command to shed his blood in vain. But if he is under arrest, exile connotes imprisonment that restricts and hinders his freedom.