Yanlış ve sapkın tefsirlerin tehlikesini ve bozulmasını açıklamak amacıyla, aşağıda, uzak geçmişten günümüze kadar çeşitli akımlardan, mezheplerden ve felsefi okullardan toplanmış sapkın tefsir örnekleri yer almaktadır. Hicri dördüncü asra, yani miladi onuncu yüzyıla denk gelen dönemden itibaren bazı Sufiler, Allah'ın Hz. Musa'ya verdiği emirdeki "Firavun" kelimesinin kalbi kastettiğini ileri sürmüşlerdir:

In order to clarify the potential danger and corruption inherent in tafseer by unsubstantiated opinion, the following examples of deviant tafseers have been collected from various movements, sects, and philosophical schools from the distant past to the present. From the tenth century CE (4th century AH), some Soofees have interpreted “Pharaoh” to mean the heart in Allaah’s command to Prophet Moosaa:

çünkü her insanı ezen ve onu haddi aşmaya sevk eden kalptir. Başkaları, Allah'ın Musa Peygambere verdiği emri şöyle yorumlamışlardır:

as it is the heart which oppresses every man, causing him to transgress. Others interpreted Allaah’s command to Prophet Moosaa:

Allah'a bağlanmak ve dünyevi şeyleri bir kenara bırakıp yalnızca Allah'a dayanmak yönünde bir emir olarak.

as a command to throw aside the material world and only depend on Allaah.

Bu ruhçu tefsirler, Sûfî hareketinin maddi olana kıyasla manevi olana aşırı vurgu yapmasının bir göstergesidir.

These spiritualistic tafseers are indicative of the Soofee movement’s overemphasis of the spiritual over the material.

Abbâsî döneminin Mu'tezilî (Akılcı) tefsirlerinde vahiy, insan mantığına göre yorumlanmıştır. Bu nedenle aşağıdaki ayetteki "kalp" kelimesine yeni bir anlam verilmiştir:

In the Mu‘tazilee (Rationalist) tafseers of the ‘Abbaasid era, revelation was interpreted according to human logic. Hence, the word “heart” in the following verse was given a new meaning:

İbrahim'in kalbim diye andığı bir dostu olduğu ve bu yüzden ayetin gerçek anlamının, "Evet, ama dostum rahat etsin diye Sen'den istiyorum." olduğu ileri sürülmüştür. 93 Bu yorum, Akılcılara göre peygamberlikle bağdaşmadığı görülen, İbrahim'in kalbinde hissettiği şüpheyi açıklamak için gerekli görülmüştür.

It was claimed that Ibraaheem had a friend whom he referred to as his “heart” and, thus, the true meaning of the verse was, “Yes, but I am asking You in order that my friend may be at ease.” 93 This interpretation was considered necessary to explain away the doubt which Ibraaheem felt in his heart, as it seemed inconsistent with prophethood, according to the Rationalists.

Abbasi döneminin geç dönemine ait Şia tefsirleri, Peygamber'in soyuna duydukları aşırı takıntının etkisiyle şu ayeti yorumlamıştır:

The Shee‘ah tafseers of the late ‘Abbaasid era, under the influence of their inordinate obsession with the Prophet’s descendants, interpreted the verse:

Ali'ye, Peygamber'in damadı, ve Fatıma'ya, Peygamber'in kızı olarak atıfta bulunarak; ve bunu izleyen ayette:

as a reference to ‘Alee, the Prophet’s son-in-law, and Faatimah, the Prophet’s daughter; and in a following verse:

Peygamber'in torunları, el-Hasan ve el-Hüseyin ile ilgili bir kaynak buldular.96

they found a reference to the Prophet’s grandsons, al-Hasan and al-Husayn.96

On dokuzuncu yüzyılın son döneminde Hindistan'da ortaya çıkan Kadiyani mezhebi, şu ayette,

The Qaadiyanee sect, which appeared in India during the latter part of the nineteenth century, claimed that in the verse,

Khaatam'ın "mühür" değil, "yüzük" anlamına geldiğini söylüyorlar; oysa çoğu kişi bu kelimeyi böyle çevirmektedir. Dolayısıyla, nasıl ki yüzük parmağı süslüyorsa, Peygamber Muhammed ﷺ'in de peygamberliğin süsü olduğunu iddia ettiler. Buna göre ayetin anlamı, Peygamber Muhammed ﷺ'in peygamberlerin en üstünü olduğu, ancak sonuncusu olmadığıdır.98 Ayrıca, "khaatam" kelimesinin "mühür" anlamında alınsa bile, bunun bir zarfın içindekileri mühürleyen ve onları sınırlamayan, zarfın üzerine konulan mühür gibi olacağını ileri sürüyorlar. Bu yorumlar, kurucuları Gulam Ahmed'in peygamberlik iddiasını doğrulamak amacıyla yapılmıştır. Ayrıca, Peygamber Îsâ (a.s.) ile ilgili şu ayeti de tahrif etmişlerdir:

khaatam does not mean seal, as most translate it, but ring. Thus, they claimed that just as the ring beautifies the finger, the Prophet Muhammad (r) was the beautification of prophethood. Therefore, the meaning of the verse is that Prophet Muhammad (r) was the most superior of the prophets but not the last.98 They also assert that even if the word khaatam were taken to mean “seal,” it would be like the seal placed on an envelope sealing its contents, but not limiting them. These interpretations were made to validate the claim of their founder, Ghulam Ahmad, to prophethood. They also distorted the following verse in reference to Prophet ‘Eesaa:

Onlar, “raised him up” ifadesinin, şu ayette geçtiği gibi mecazi bir yükseltme anlamına geldiğini iddia ettiler:

They claimed that “raised him up” meant a figurative raising, as used in the verse:

Bu yorumun yapılması, Ahmedilerin "İsa'nın yeryüzünde evlenip çocuk sahibi olduktan sonra doğal ölümle öldüğü ve Keşmir'de gömüldüğü" ve "dönüşü vaat edilen Mesih'in Gulam Ahmed olduğu" yönündeki inançlarını kanıtlamaları için gerekliydi.101

This interpretation was necessary in order for them to prove their doctrine that ‘Eesaa died a natural death on earth after marrying and having children and being buried in Kashmir, and that Ghulam Ahmad was the promised messiah whose return was prophesied.101

Amerika'da daha yakın zamanlarda, Elijah sektinin kurucusu ve peygamberlik iddiasında bulunan Elijah Muhammad (ö. 1975), şu ayeti yorumladı:

Even more recently in America, Elijah Muhammad, founder of the Elijah sect and claimant to Prophethood (d. 1975), interpreted the verse,

şu tefsirin delili olarak kullanılmıştır: Ateş ehlinin tamamının beyaz ten sahibi insanlar olacağı. Bu yorum, Elijah öğretisini desteklemek için kullanılmıştır; bu öğretiye göre Allah, Tanrı, siyahi bir adamdı, bütün siyahi insanlar tanrıydı ve bütün beyaz insanlar şeytandı.103 Her ne kadar zurq kelimesi sözlük anlamıyla mavi demekse de, belirli göz hastalıklarının gözün saydam tabakasında (kornea) yol açtığı, gözü mavimsi-gri bir renge bürüyen bulanıklığı anlatmak için kullanılmıştır. Bu nedenle daha doğru bir çeviri "gözleri bulanık" olurdu.

as proof that the inhabitants of the fire will all be white people. This interpretation was used to support the Elijah doctrine that Allaah, God, was a black man, that all black people were gods and that all white people were devils.103 Although the word zurq literally means blue, it was used to refer to the clouding of the cornea due to certain eye diseases which gives the eye a bluish-grey tinge. Hence, a more accurate translation would have been “bleary-eyed.”

İlyas'a göre, beyaz adam siyah adama benzediği için Kur'an'da "insanlık" olarak anılmıştır; yani bir tür insandır!104 Bu nedenle şu ayette:

According to Elijah, since the white man resembles the black man, he was referred to as “mankind” in the Qur’aan, that is, a kind of man!104 Therefore, in the verse:

"We" ifadesi, Elijah tarafından beyaz ırkı (insanlığı) yarattığı iddia edilen siyahi erkekleri/tanrıları ifade eden bir şey olarak yorumlanmıştır.107

“We” was interpreted by Elijah to refer to the black men/gods who supposedly created the white race (mankind).107

Bu birkaç örnek, yalnızca mezhepçi görüşlere dayanan tefsirlerin, doğru tefsir yönteminin göz ardı edilmesinden kaynaklanan tutarsızlığı ve aldatmacayı açıkça göstermektedir. Kur'an, her mezhebin sapkın ve bid'at üzerine kurulu iddialarının sözcüsü hâline gelmektedir. Kur'an acımasızca çarpıtılmaktadır; çünkü bu mezheplerin kurucularının uyduğu mantıksal sınırlar ve tutarlı kurallar yoktur. Bu nedenle aynı âyet onlar için birden fazla anlam taşıyabilmektedir. Fikirlerini destekleyen her yorum doğru kabul edilmektedir. Onlar için Kur'an artık bir hidayet kitabı değil, yalnızca liderlerinin ve özel olarak seçilmiş kişilerin açabileceği, mezheplerinin gizli sırlarını içeren bir kitaptır.

These few examples of tafseers based solely on sectarian opinions clearly show the incoherence and deception that result from the disregard for the correct method of tafseer. The Qur’aan becomes a voice for each sect’s deviant and heretical claims. The Qur’aan is manipulated mercilessly, as there are no logical boundaries nor coherent rules by which the founders of these sects abide; hence, the same verse may have a multiplicity of meanings for them. Whatever interpretation promotes their ideas become correct. For them, the Qur’aan is no longer a book of guidance, but a book containing the hidden secrets of their sect, which only their leaders and the specially initiated can unlock.