3 Kur'an Tercümesi - Usûlü't-Tefsîr | Quran Course

3 Kur'an Tercümesi - Usûlü't-Tefsîr | Quran Course

Bu mesaj Arapça dilinde indirilmiştir.

this message was revealed in the Arabic language.

İslam devleti Arap yarımadasında ortaya çıktı, tüm yarımadayı kapsadı ve kısa sürede komşu topraklara, Afrika, Anadolu, Hindistan ve Asya'ya yayıldı. Arapça kısa sürede yalnızca İslam'ın son vahyinin dili olmakla kalmadı, aynı zamanda çeşitli kültürleri ve dilleri bir araya getiren geniş bir İslam imparatorluğunun resmî dili hâline geldi. Halkın bir kısmı zaten Arapça konuşuyordu, ancak çoğu konuşmuyordu.

The Islaamic state arose in the Arabian peninsula, engulfed it, and quickly spread to the neighboring lands of Africa, Asia Minor, India, and Asia. Arabic soon became not only the language of the final revelation of Islaam, but also the official language of a vast Islaamic empire encompassing diverse cultures and languages. Some of the people already spoke Arabic, while most did not.

Ancak çok kısa bir süre içinde İslâm ve Arapça insanlar arasında hızla yayıldı. Bazı yabancı diller Arapça-İslâmî terimleri kendi bünyelerine kattı ve bu dilleri konuşanlar bu terimleri Arap alfabesiyle yazmaya başladı. Sonunda bu dillerin birçoğu Arapça tarafından gölgede bırakıldı veya yerini Arapçaya bıraktı. Mısırlıların Kıptî dili ve Kuzey Afrikalıların Berberî dili, milli dillerin Arapça tarafından yerinden edilmesine örnek teşkil ederken; Hausa, Farsça ve Malay dilleri ise büyük miktarda Arapça kelime alıp Arap alfabesiyle yazılan dillere örnektir. Diğer bölgelerde ise yerel dillerle büyük miktarda Arapçanın karışımından oluşan ticaret dilleri gelişti, ancak bu diller de Arap alfabesiyle yazıldı. Ne var ki Abbâsî halifeliği zayıfladığında, Fars ve Türk komutanlar devleti birbiriyle rekabet eden birkaç sultanlığa böldüler. Bu devletlerin birçoğunda yönetim dili Farsça idi.5

However, within a very short period, Islaam and Arabic spread rapidly among the people. Some foreign languages absorbed Arabic-Islaamic terms and those who spoke them began to write them in the Arabic script. Eventually, many of these languages were overshadowed or replaced by Arabic. The Coptic language of the Egyptians and Berber of the North Africans are some examples of the replacement of national languages by Arabic, while Hausa, Persian and Malay are examples of languages which absorbed large amounts of Arabic words and were written in Arabic script. In other areas, trading languages developed, made up of a mixture of local languages and large amounts of Arabic, but even these languages were written in Arabic script. However, when the ‘Abbaasid caliphate weakened, Persian and Turkish warlords carved the state into a number of competing sultanates. Persian was the language of government of many of these states.5

Sonunda Müslüman devletin yönetimi Moğolların, ardından Türklerin eline geçti. Bunun sonucunda bir tür kültürel milliyetçilik ortaya çıktı; Türkçe devletin resmi dili haline geldi ve Arapça, dini törenler ile dini okullar dışında ikinci plana itildi.6

Eventually leadership of the Muslim state fell into the hands of Mongols and, subsequently the Turks, a form of cultural nationalism arose in which the Turkish language became the official language of the state, and Arabic was deemphasized, except in religious ceremonies and religious schools.6

Peygamber'in (ﷺ) meşhur hadisi,

The famous hadeeth of the Prophet (ﷺ),

Sonuç olarak, Müslümanların büyük çoğunluğu, Arapça yazıyı okumaya ve telaffuz etmeye devam etmelerine rağmen, Arapçayı anlayamaz durumda kaldı. Bu boşluğu doldurmak amacıyla, Arap dilinin konuşulmadığı bu ülkelerdeki bazı Müslüman alimler Kur'an-ı Kerim'i yerel dillerine çevirmeye başladı. Bu türden bilinen en eski çeviri, Delhili Şah Abdülkadir tarafından yapılmıştır (ö. 1826 M.).9 Bu çeviri hareketi, on sekizinci yüzyılın son döneminde ivme kazanmaya başladı.

Consequently, the vast majority of Muslims remained unable to understand Arabic, even though many of them continued to read and pronounce its script. In an attempt to fill this vacuum, some Muslim scholars in these non-Arabic speaking countries began to translate the Qur’aan into their local tongues. The earliest known translation of this type was by Shah ‘Abdul Qaadir of Delhi (d. 1826 CE).9 This movement to translation began to gather momentum around the latter part of the eighteenth century C.E.

Ancak bunlar yabancı dillere yapılan en eski çeviriler değildi. Modern Avrupa dillerinin gelişmesinden önce, Kutsal Roma İmparatorluğu'nun dili olan Latince, Avrupa'da kültür diliydi. Bu nedenle kayda geçen en eski çeviri Latinceye yapılmıştır. Bu çeviri 1143'te Cluny Manastırı için yapıldı, ancak 1543'te Bibliander tarafından Basel'de yayımlanana kadar basılmadı.10 Bu Latince çeviri daha sonra Schweigger tarafından 1616'da Bavyera'da Almancaya, DuRyer tarafından 1647'de Paris'te Fransızcaya ve 1776'da St. Petersburg'da Rusçaya çevrildi.11 A. Ross tarafından yapılan ilk İngilizce çeviri, yalnızca DuRyer'in Fransızca çevirisinin bir çevirisiydi ve DuRyer'inkinden birkaç yıl sonra yayımlandı.12 Bu dönemde, Papa XI. Innocentius'un itirafçısı Maracci, 1698'de başka bir Latince çeviri hazırladı. Bu çeviri, Avrupalılara İslam hakkında mümkün olan en kötü izlenimi vermek amacıyla, seçilip çarpıtılmış çeşitli Arapça tefsirlerden alıntıların yanı sıra Arapça metni de içeriyordu.13 Maracci öğrenilmiş bir adamdı ve niyeti açıktı. Eserini Kutsal Roma İmparatoru I. Leopold'a ithaf etti ve ona “Kur'an'ın Reddi” başlıklı bir giriş cildi yazdı.

However, these were not the earliest translations made into foreign languages. Before the evolution of modern European languages, Latin, the language of the Holy Roman Empire, was the language of culture in Europe. Hence, the earliest recorded translation was into Latin. It was made for the Monastery of Cluny in 1143, but it was not published until 1543 at Basle by Bibliander.10 This Latin translation was subsequently translated into German by Schweigger in Bavaria in 1616, into French by DuRyer in Paris in 1647, and into Russian at St. Petersburg in 1776.11 The first English translation, by A. Ross, was merely a translation of DuRyer’s French translation, and was published a few years after DuRyer’s. 12 During this period, Maracci, a confessor to Pope Innocent XI, produced another Latin translation in 1698, which included the Arabic text as well as quotations from various Arabic commentaries, carefully selected and garbled, in order to give Europeans the worst possible impression of Islaam. Maracci was a learned man, and his agenda was clear. He dedicated his work to the Holy Roman Emperor, Leopold I, and wrote an introductory volume for it entitled, “Refutation of the Quran.” 13

En yaygın dolaşıma giren İngilizce çevirilerden biri George Sale'in 1734'te yaptığı çeviriydi. Sale, Maracci'nin Latince çevirisinden çeviri yaptı ve önyargılı notlarını ile girişini de eserine dahil etti. 14 Diğer örnekler arasında, 1876'da yayımlanan ve surelerin kabaca kronolojik bir sırayla düzenlendiği Rev. J.M. Rodwell'in çevirisi ile yine 1876'da yayımlanan Profesör E.H. Palmer'in çevirisi yer alır.15

Among the most widely circulated English translations was that of George Sale, made in 1734. Sale translated from Maracci’s Latin version and included his biased notes and introduction. 14 Other examples are that of Rev. J.M. Rodwell, published in 1876, in which the chapters were placed in a rough chronological order, and that of Professor E.H. Palmer, published in 1876.15

Bununla birlikte, bu çevirilerin hepsinde, ya çevrilen metinlerde ya da giriş ve dipnotlarda, güçlü bir İslam karşıtı önyargı bulunuyordu. Bunun sonucunda Hindistan'ın bazı Müslüman alimleri, Kur'ân'ın anlamını İngilizceye doğru biçimde aktarmak gibi zorlu bir göreve başladılar. Bunu ilk yapan, 1905'te Patiala'lı Dr. Muhammed 'Abdülhakîm Han oldu. Ne yazık ki bu çeviriyi, 1917'de Ahmedî alimi Mevlevî Muhammed 'Ali'nin çevirisi izledi; bu çeviri, sözde İslami bir mezhep olan Ahmediyye'nin fikirlerini yansıtıyordu. Mezhebin güçlü misyonerlik faaliyetleri sayesinde, bu çeviri yakın zamana kadar Batı'da çok geniş bir dolaşıma sahip oldu. 1919'da Delhili Mirza Hayrat da bir çeviri yayımladı ve Hafız Gulam Sarvar'ın çevirisi 1929'da yayımlandı. Ancak bunların hiçbiri geniş çapta okunmadı.16

However, all of these translations contained a strong anti-Islaamic bias, either in their translated texts or in their introductions and footnotes. Consequently some Muslim scholars of India began the formidable task of accurately rendering the Qur’aan’s meaning in English. The first to do so was Dr. Muhammad ‘Abdul Hakeem Khan of Patiala in 1905. Unfortunately, this translation was followed in 1917 by that of the Ahmadee scholar Maulvi Muhammad ‘Alee, which reflects the ideas of the Ahmadeeyah psuedo-Islaamic sect. Due to the strong missionary activity of the sect, their translation has, until recently, enjoyed a very wide circulation in the West. In 1919, Mirza Hairat of Delhi also published a translation, and Hafiz Ghulam Sarwar’s translation was published in 1929. However, neither of these was ever widely read.16

1930'da, İngiliz Arapça âlimi Muhammed Marmaduke Pickthall, Müslüman olmuş biri tarafından yapılan ilk İngilizce tercümeyi ortaya koydu. Bu âlim, kendi deyimiyle "neredeyse harfiyen bir tercüme" yapmaya çalıştı ve çok az açıklayıcı dipnot ekledi.17 Buna rağmen tercümesi, Müslümanlar arasında en çok kabul görmüş ikinci tercüme oldu. Belki de en çok okunan İngilizce tercüme, ilk olarak 1934'te Lahor'da yayımlanan Abdullah Yusuf Ali'nin tercümesidir. Bu, oldukça serbest bir tercümedir. İngiliz klasiklerinden eğitim almış olan yazar, orijinalin güzelliğini yansıtan edebî bir şaheser meydana getirmeye çalışmıştır. Özetler ve bol dipnotlar eklemiş, bu dipnotların birçok yerinde çok alışılmadık, hatta bid'at veya sapkın sayılabilecek görüşlere yer vermiştir. 1980 yılında Suudi Arabistan'da, Kur'an'ın güvenilir bir İngilizce tercümesini hazırlamak üzere bir komisyon kuruldu. Komisyon, mevcut tercümeler arasında en iyisi olarak Abdullah Yusuf Ali'nin tercümesini seçti ve "son derece zarif üslubunu, orijinal metnin anlamına yakın kelime seçimini ve ilmî notlar ile yorumlarını" öne çıkardı.18 Ancak tercümenin ciddi kusurları olduğunu da kabul ettiler. Bu nedenle tercümeyi yer yer düzelttiler ve en belirgin hatalarını gidermek için notlarında esaslı değişiklikler yaptılar. Bu gözden geçirilmiş baskı, 1985'te Medine'deki King Fahd Kur'an-ı Kerim Basım Kompleksi tarafından yayımlandı.

In 1930, the English scholar of Arabic, Muhammad Marmaduke Pickthall, produced the first English translation by a Muslim convert. This scholar attempted what he termed an “almost literal translation” and included very few explanatory footnotes.17 Nevertheless, his translation has become the second most widely received among Muslims. Perhaps the most widely read English translation is that of ‘Abdullaah Yusuf ‘Ali, first published in Lahore in 1934. This is a rather free translation, in which the author, who received an education in the English classics, attempted to make a literary masterpiece capturing the beauty of the original. He provided summaries and profuse footnotes which, in a number of instances, included very unorthodox, if not heretical, opinions. A committee was formed in Saudi Arabia in 1980 to produce a reliable English translation of the Qur’aan. They chose ‘Abdullaah Yusuf ‘Ali’s as the best available, noting its “highly elegant style, a choice of words close to the meaning of the original text, accompanied by scholarly notes and commentaries.” 18 They recognized, however, that it had serious flaws, so they revised his translation here and there and made substantial revisions of his notes to remove his most glaring errors. This revised edition was published by the King Fahd Qur’aanic Printing Press in Madeenah in 1985.

Profesör Muhammed Takiyyüddin el-Hilali ile Medine İslam Üniversitesi'nden Dr. Muhammed Muhsin Han, 1985 yılında "Kur'an-ı Kerim'in Anlamlarının Tefsiri" adlı eserlerini yayımladılar. Bu eser, et-Taberî, el-Kurtubî ve İbn Kesîr'in tefsirlerini özetlemeye çalışmakta, çevrilmiş metnin içine parantez içinde ek açıklamalar yerleştirmektedir. Sûre en-Nisâ'nın 157. âyeti, İsa'nın çarmıha gerildiği iddiasını reddeder. Birçok Arapça terim, örneğin fâsıkûn, ebrâr, hanîf, harflerle aktarılmakta ve anlamları parantez içinde hemen ardından verilmektedir. Dipnotların çoğu, açıkladıkları âyetlerle ilgili Sahîh el-Buhârî'den hadislerden oluşmaktadır. Bu çalışmada yararlı pek çok şey olmakla birlikte, cümle akışını bozan tekrarlayıcı eklemelerle zarar görmekte ve bu durum dilsel açıdan beceriksiz bir yapı ortaya çıkarmaktadır. Ayrıca yorum, cümlelerin akışının içine yerleştirildiğinden, Arapça okuyamayan okurlar eklenen yorumu asıl metnin ayrılmaz bir parçası sanabilmektedir.

Professor Muhammad Taqi-ud Din Al-Hilali and Dr. Muhammad Muhsin Khan, both of the Islaamic University of Madeenah, published their Interpretation of the Meanings of the Noble Qur'an in 1985. It is an attempt to summarize the commentaries of at-Tabaree, al-Qurtubee and Ibn Katheer by inserting additional material in parentheses into the translated text. Many Arabic terms, such as faasiqoon, abraar, haneef, are transliterated, with explanations of their meanings inserted after them in parentheses. Most of the footnotes consist of hadeeths from Saheeh al-Bukhaaree relevant to the verses they annotate. There is much that is useful in this work, but it is marred by repetitive insertions that disrupt sentence flow, making it linguistically clumsy. Also, because commentary is inserted into the flow of the sentences, readers unable to read Arabic may understand the added commentary to be an integral part of the original text. For instance, verse 157 of Soorah an-Nisaa’ refutes the claim that Jesus was crucified: