Ayetler genel veya özel olabilir; nüzul sebebi ayetlerin genel anlamlarını doğrulayabilir ya da özel anlamlarını teyit edebilir veya onları sınırlandırabilir.

The verses may be general or specific and the reason for revelation may either confirm the general implications of the verses or their specific implication, or it may qualify them.

1. Sebebi nüzulün, ayetin genel anlamını doğruladığı ilk durumda, ayet genel anlamına göre yorumlanmalıdır. Örneğin Enes bin Malik'in rivayet ettiğine göre Yahudiler, kadınları âdet gördüklerinde evlerinden çıkarırlar, onlarla birlikte yemez, içmez ve evlerinde oturmazlardı. Allah'ın Elçisi'ne (ﷺ) bu durum sorulduğunda Allah şu ayeti indirdi:

1. In the first case where the reason for revelation confirms the general implication of the verse, the verse should be interpreted according to its general meaning. For example, Anas ibn Maalik reported that the Jews used to remove their women from their houses when they menstruated. They would not eat, drink, or sit with them in their houses. When the Messenger of Allaah (ﷺ) was asked about it, Allaah revealed the verse,

Sonra Allah'ın Elçisi (ﷺ) şöyle buyurdu,

Then the Prophet of Allaah (ﷺ) said,

Hayızlı kadınlara cinsel yönden yaklaşılmaması gerektiğine dair ayetin genel anlamı, onun indirilişini çevreleyen olaylarla da doğrulanmaktadır.

The general meaning of the verse that menstruating women should not be approached sexually is confirmed by events surrounding its revelation.

2. İkinci durumda, ayetin belirli anlamlarının nüzul sebebiyle doğrulandığı hallerde ayet, kendi özel anlamına göre yorumlanmalıdır. Örneğin, Urve'nin rivayet ettiğine göre Ebû Bekir es-Sıddîk, Allah'a iman ettikleri için işkenceye uğrayan altı ya da yedi köleyi azat etmiştir: Bilâl, Âmir b. Füheyre, en-Nehdiyye ve kızı Ümmü Îsâ, ve Nevfil oğullarına ait bir cariye; ve onun hakkında şu ayetler indirilmiştir:

2. In the second case, where specific implications of the verse are confirmed by the reason for the revelation, the verse should be interpreted according to its specific meaning. For example, ‘Urwah reported that Aboo Bakr as-Siddeeq set free six or seven slaves, all of whom were being tortured because of their belief in Allaah: Bilaal, ‘Aamir ibn Fuhayrah, an-Nahdeeyah and her daughter, Umm ‘Eesaa, and a slave girl of the Naw’il clan; and the following verses were revealed about him:

Ayetin ifadesinde geçen "en takvalı" sözü bir üstünlük derecesi bildirmektedir. Bu ifade genel bir durumu değil, belirli bir kişiyi kastetmektedir. Dolayısıyla bu ayetlerin Ebû Bekr es-Sıddîk'i kastettiği anlaşılmalıdır; bununla birlikte, onun fedakârlıkta gösterdiği büyük örnekten genel bir ders de çıkarılabilir.

The wording of the verse mentions “the most God-fearing,” which is a superlative. This is a wording that indicates someone specific, rather than a generality. Thus, these verses should be understood to refer to Aboo Bakr asSiddeeq, although a general lesson can be learned from his great example of selflessness.

3. Ancak, vahyin nüzul sebebinin belirli olduğu ve ayetin genel anlamlar taşıyarak indiği üçüncü durumda, ayet, ayetin nüzulünü çevreleyen belirli olaylara benzeyen tüm durumları kapsayacak şekilde genel olarak yorumlanmalıdır. Örneğin, el-Musayyib'in rivayet ettiğine göre, Ebû Tâlib ölüm döşeğindeyken, Ebû Cehil ve Abdullah İbn Ebî Umeyye yanında iken Allah'ın Resulü ﷺ onu ziyaret etmeye geldi. Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Amca, 'Allah'tan başka ilah yoktur' de, ben de bununla Allah katında seni savunurum." Bunun üzerine Ebû Cehil ve Abdullah şöyle dediler: "Ey Ebû Tâlib, Abdülmuttalib'in dininden yüz mü çevireceksin?" Onu bu sözle sıkıştırmaya devam ettiler, sonunda o, Abdülmuttalib'in dini üzere olduğunu söyledi. Peygamber ﷺ şöyle buyurdu: "Bana bundan men edilmediğim sürece senin için bağışlanma dileyeceğim." Bunun üzerine şu ayet indirildi:

3. However, in the third instance where the reason for revelation is specific and verse is revealed with general implications, the verse should be interpreted in a general way so as to include all circumstances similar to the specific events surrounding the verse’s revelation. For example, al-Musayyib reported that when Aboo Taalib was on his deathbed, the Prophet of Allaah (ﷺ) came to visit him while Aboo Jahl and ‘Abdullaah ibn Abee Umayyah were with him. The Prophet (r) said, “O Uncle, say, ‘There is no god but Allaah,’ and I will defend you with it before Allaah.” Then Aboo Jahl and ‘Abdullaah said, “O Aboo Taalib, will you turn away from the creed of ‘Abdul-Muttalib?” They kept on telling him that until he said that he was following the creed of ‘Abdul-Muttalib. The Prophet (ﷺ) said, “I will seek forgiveness for you as long as I am not forbidden to do so.” Then the following verse was revealed:

Bu nedenle, ölen anne-babası veya akrabaları inkâr hâlinde (küfür üzere) ölmüş olan tüm Müslümanlar hakkında, bu ayetin, ölümünden önce Ebû Tâlib hakkında indirilmiş olmasına rağmen, bağışlanma dileme (istiğfar) duasını yasakladığı hüküm geçerlidir.

Hence, the verse prohibiting prayers seeking forgiveness applies to all Muslims in cases where their parents or relatives have died in a state of disbelief, even though it was revealed in reference to Aboo Taalib before his death.

Qur'an'ın ayet ve hükümlerini yorumlamada ya da uygulamada izlenmesi gereken temel ilke, ayetlerin dersinin sadece nazil olduğu özel sebeplerde değil, kelimelerin genel anlamında bulunmasıdır. Ancak ayetlerin nüzul ortamını bilmek, onların genel anlamını doğru bağlama oturtur ve sapmayı önler. Örneğin Yûsuf İbn Mâhek şöyle rivayet etmiştir: Mervân, Hicaz valisi iken, Halife Muâviye oğlu Yezîd'in kendisinden sonra halife olmasını istedi ve Mervân'a yazdı. Bunun üzerine Mervân Medine halkını topladı ve onlara hitap ederek, Yezîd İbn Muâviye'nin babasından sonra halife olması için biat etmelerini istedi. Sözünün sonunda bunun Ebû Bekir ve Ömer'in sünnetine uygun olduğunu da ekledi. Abdurrahmân İbn Ebû Bekir ise buna, bunun Herakleios ve Sezar'ın sünnetidir diye cevap verdi. Bunun üzerine Mervân onu yakalanmasını emretti; ancak Abdurrahmân Âişe'nin evine girdi ve askerler onu yakalayamadı.

The guiding principle to be followed when interpreting or applying the verses of the Qur’aan is that the lesson lies in the general meaning of the words and not simply in the special circumstances in which they were revealed. However, knowledge of the events surrounding the revelations puts the general meaning of the verses in proper context and prevents deviation. For example, Yoosuf ibn Maahak reported that when Marwaan was governor of al-Hijaaz, Caliph Mu‘aawiyah desired that his son Yazeed be caliph after him, so he wrote to Marwaan. Marwaan then gathered the people of Madeenah and addressed them, inviting them to take an oath of allegiance to Yazeed ibn Mu‘aawiyah as caliph after his father. When he added that it was the sunnah (way) of Aboo Bakr and ‘Umar, ‘Abdur-Rahmaan ibn Abee Bakr answered that it was the sunnah of Heraclius and Caesar. Marwaan then ordered that he be seized, so ‘AbdurRahmaan entered ‘Aa’ishah’s house and the soldiers were unable to arrest him.

Marwan dedi ki, "Kuşkusuz, bu ayet onun hakkında indirildi,

Marwaan then said, “Surely, he is the one about whom this verse was revealed,

Bu sözleri ‘Âişe'ye ulaştığında şöyle dedi: "Mervân yalan söyledi."

When the news of what he said reached ‘Aa’ishah, she said, “Marwaan has lied.

Allah'a yemin olsun ki bu, onunla ilgili değildi; eğer bunun hakkında indirildiği kişinin kim olduğunu söylemek isteseydim, bunu yapabilirdim.59

By Allaah, it was not about him, and if I wished to name the one about whom it was revealed, I could do so.”59