Peygamber (ﷺ)'in vefatından sonra, Arap yarımadasında İslam'a karşı üç ana grup ortaya çıktı:

After the death of the Prophet (ﷺ), there arose three main groups opposed to Islaam in the Arabian peninsula:

Birinci grup, Peygamber'e (r) değil de başka hiç kimseye İslam vergisi olan zekâtı ödemek istemeyenlerden oluşuyordu. Bu kimseler zekâtı, namaz, oruç ve hac gibi İslam'ın bir rüknü olarak görmüyorlardı. Bunun yerine zekâtı, kendilerini fethedenlere ödenen bir haraç, bir tür vergi olarak görüyorlardı. Bu yüzden Peygamber (r) vefat edince artık zekâtı ödemekle yükümlü olmadıklarını düşündüler. Ebû Bekir Müslüman devletin başına geçtiğinde bu grup zekâtı ödemeyi reddetti ve Müslüman devleti devirmek amacıyla başkent Medine'ye ordular gönderdi. Zekâttan muaf tutulmalarını, aksi takdirde İslam merkezlerine saldırıp onları yerle bir edeceklerini talep ettiler.71

1. The first group was made up of those who decided that they did not want to pay the Islaamic tax, zakaah, to anyone other than the Prophet (r). They did not feel that zakaah was a pillar of Islaam like salaah, sawm and hajj. They instead looked at zakaah as a tribute; a kind of tax paid to the one who conquered them. So, when the Prophet (r) died, they felt that they were no longer required to pay it. When Aboo Bakr became the leader of the Muslim state, this group refused to pay the zakaah and sent armies to the capital, Madeenah, in order to topple the Muslim state. They demanded to be excused from paying zakaah, or else they would attack and destroy the centers of Islaam.71

2. İlk gruba, yenilgiden kaçmak için İslâm'a girenler ile yalnızca kazanan tarafta olmak isteyenler de katıldı. Bu grup Allah'a ve Elçisine hiç inanmıyordu. İslâm'ı yok etmek istiyorlardı ki istedikleri her şeyi yapmakta özgür olsunlar. Zekât vermeyi reddedenlerin orduları güçlü göründüğü için, bu münafıkların birçoğu onlara katıldı.

2. The first group was joined by those who had entered Islaam in order to escape defeat, as well as those who simply wanted to be on the winning side. This group did not believe in Allaah and His Messenger at all. They wanted to destroy Islaam so they could be free to do whatever they wanted to do. Since the armies of those who refused to pay zakaah appeared strong, many of these hypocrites joined them.

3. Grup, sahte peygamberlerden ve peygamberlik iddiasında bulunan kadınlardan ve onların takipçilerinden oluşuyordu. Necd'de, Yemâme bölgesinde, Banû Hanîfe kabilesinden Müseylime adında bir Arap peygamberlik iddia etti. Arabistan'ın güney kesiminde, Enes kabilesinden el-Esved adında başka bir Arap da peygamberlik iddia etti ve Necran ile Yemen'i ele geçirdi. Kuzey Arabistan'da ise Banû Temîm kabilesinden Secah adında bir kadın da peygamberlik iddia etti ve Müslüman devletine karşı silahlı ayaklanma başlattı.72 Bu sahte peygamberlerin hepsi, Allah'ın Muhammed ﷺ aracılığıyla yasakladığı şeylerin çoğunu helal kılan yeni hükümler kendilerine indirildiğini iddia ederek insanları İslam'dan ayrılmaya çağırdılar.

3. The third group was made up of a number of false prophets and prophetesses and their followers. In Najd, in the region of Yamaamah, an Arab from the tribe of Banoo Haneefah named Musaylamah claimed prophethood. In the southern part of Arabia, another Arab from the tribe of ‘Ans called al-Aswad claimed prophethood and took over Najraan and Yemen. In northern Arabia a woman named Sajaah from the Banoo Tameem tribe also claimed prophethood and rose in arms against the Muslim state.72 These false prophets all invited people to leave Islaam by claiming that Allaah had revealed new laws to them making allowable most of the things which were forbidden by Allaah through Prophet Muhammad (ﷺ).

Halife Ebû Bekir'in liderliğindeki gerçek Müslümanlar, Arap Yarımadası'nın tamamında İslâm'ı yeniden tesis etmek için bu üç grupla savaşmak zorunda kaldılar.

True Muslims under the leadership of Caliph Aboo Bakr were forced to fight these three groups in order to reestablish Islaam throughout the Arabian peninsula.

Bu savaşlar, ki Ridde (irtidat) savaşları olarak bilinir, sırasında Kur'an'ın büyük bölümlerini ezberlemiş birçok kişi öldürüldü.73 Kalplerinde çok miktarda Kur'an bulunan bu Müslümanlar, İslam uğrunda savaşanlara Allah'ın vaad ettiği ödülleri çok iyi biliyorlardı; bu yüzden tüm savaşların ön saflarında her zaman bulunuyorlardı.

During these wars, known as the Riddah (apostasy), many of those who had memorized large portions of the Qur’aan were killed.73 Those Muslims who had a lot of Qur’aan in their hearts knew well the rewards which Allaah has promised those who fight for Islaam, so they would always be in the front lines of all the battles

Ömer ibn el-Hattab, bunun tehlikesini fark etti ve hemen bir şey yapılmazsa Kur'an'ın gelecek Müslüman nesillerine ulaşmadan kaybolacağından korktu. Halife Ebu Bekir'in yanına gitti ve Kur'an'ın tamamının kaybolmaktan korunması için tek bir kitap halinde yazılmasını tavsiye etti. Ebu Bekir, Peygamber ﷺ'in bunu yapmalarını emretmediğini söyleyerek başta buna yanaşmadı. Peygamber ﷺ dinin değiştirilmesi konusunda uyardığı için, dine yeni bir şey getirmekten çekiniyordu. Ebu Bekir, Hz. İsa'nın kendilerinden ayrıldıktan sonra getirdiği dini değiştirerek Hristiyanların kendilerinden önce sapıklığa düştüğünü biliyordu; bu yüzden Hz. Muhammed ﷺ'in bıraktığı şekliyle dinde herhangi bir değişiklik yapılmasına çok karşıydı.

‘Umar ibn al-Khattaab realized the danger of what was happening and feared that if something was not done immediately, the Qur’aan would be lost to future generations of Muslims. He went to Caliph Aboo Bakr and advised him to have the whole Qur’aan written down in one book in order to preserve it from being lost. Aboo Bakr at first refused to do so, as the Prophet (ﷺ) had not told them to do it. He was afraid of bringing anything new into the religion, because the Prophet (ﷺ) had warned them about changing the religion. He knew that the Christians had gone astray before them by changing the religion which Prophet ‘Eesaa had brought after he left them, so Aboo Bakr was very much against making any changes in the religion as it had been left by Prophet Muhammad (ﷺ).

Ancak durumu dikkatle düşündükten sonra, Ömer'in tavsiyesinin doğru olduğunu ve bunun gerçekte dinde bir değişiklik olmadığını anladı. Peygamber (ﷺ), Kur'an-ı Kerim'in nazil olduğu sırada, onu korumaya yardımcı olmak için çeşitli ayetleri ve sureleri yazmalarını emretmişti. Yazılanların hepsinin tek bir tam kitap hâline getirilmesi, Peygamber'in (ﷺ) başlattığı işin tamamlanmasından başka bir şey değildi.

However, after thinking over the situation carefully, he came to realize that ‘Umar’s advice was right and that it was not really a change in the religion. The Prophet (ﷺ) had ordered them to write down the various verses and chapters of the Qur’aan while it was being revealed in order to help preserve it. Compiling all of what was written into one complete book was then only the completion of what the Prophet (ﷺ) had begun.

Halife Ebû Bekir, Kur'an'ın tamamını toplayıp yazıya geçirme görevini Zeyd bin Sâbit'e verdi. Zeyd, başta Ebû Bekir'in de sahip olduğu aynı gerekçelerle bu işi yapmayı reddetti; ancak bir süre sonra onun da bunun doğru olduğunu anladığını görüldü.74 Zeyd'in bu görev için seçilmesinin nedenleri şunlardı:

Caliph Aboo Bakr asked Zayd ibn Thaabit to be in charge of collecting and writing down the whole Qur’aan. Zayd refused to do it at first for the same reasons Aboo Bakr had, but after some time he also came to realize that it was right.74 Zayd was chosen for this task for the following reasons:

1. O, Kur'an'ın en güzel okuyanlarından biriydi.75

1. He was one of the best reciters of the Qur’aan.75

2. Peygamberimiz (ﷺ) hayatta iken Kur'an-ı Kerim'i baştan sona ezberlemiş birkaç kişiden biriydi.76

2. He was one of the few who had memorized the whole Qur’aan during the lifetime of the Prophet (ﷺ).76

3. O, Peygamber ﷺ'in Kur'an'ı yazmaları için görevlendirdiği kişilerden biriydi.77

3. He was one of those whom the Prophet (r) asked to write down the Qur’aan.77

4. Peygamber'in (r) hayatının son Ramazan'ında Kur'an'ın tamamını okuduğu sırada hazır bulunan az sayıdaki kişiden biriydi.78

4. He was one of the few who were present when the Prophet (r) recited the whole Qur’aan during the last Ramadaan of his life.78

Zeyd, Kur'an'ın üzerine yazıldığı tüm malzemeleri toplayarak bu işe başladı. Ardından çevresine, Kur'an'ın tamamını veya büyük bölümlerini ezberlemiş olan herkesi topladı. Sonra yazılı olanı, kendisinin ve diğerlerinin ezberinden karşılaştırdı. Hepsi kabul ettiğinde, onu deri sayfalar üzerine yazardı.79 Bu şekilde, ilk Halife'nin hilafeti döneminde Kur'an'ın tamamı yazıya geçirildi. Tamamlandığında Zeyd onu Halife Ebû Bekr'e teslim etti; Ebû Bekr, halife olmasından iki yıl sonra vefat edene kadar onu muhafaza etti.

Zayd began the process by collecting all of the materials on which the Qur’aan had been written. He then gathered around him all of those who had also memorized all of the Qur’aan or large portions of it. He then compared what was written down with what he and the others had memorized. If all agreed, he would then write it down on pages of leather.79 In this way the whole Qur’aan was written down during the reign of the first Caliph. On its completion Zayd turned it over to Caliph Aboo Bakr, who kept it until his death two years after he had become Caliph.

Vefatından hemen önce Ebû Bekir, kendisinin ikinci halife olarak seçtiği Ömer'e Kur'an'ı teslim etti. Ömer, on yıl sonra bir suikastçi olan Ebû Lü'lü'nün eliyle ölene kadar kendi nüshasını yanında tuttu.80

Just before his death, Aboo Bakr turned over the Qur’aan to ‘Umar, whom he had chosen to be the second Caliph. ‘Umar kept his copy of the Qur’aan with him until his death, ten years later, at the hand of an assassin named Aboo Lu’lu’.80

Kur'an daha sonra Peygamber'in dul eşlerinden biri olan kızı Hafsa'ya teslim edildi. Hafsa, Kur'an'ı Medine'deki evinde muhafaza etti; ancak ondan nüsha çıkarmak isteyenlerin ya da ezberledikleri şeyin doğruluğunu kontrol etmek isteyenlerin istifadesine sundu.81

The Qur’aan was then turned over to his daughter Hafsah, who was one of the Prophet’s widows. Hafsah kept the Qur’aan in her house in Madeenah, but she made it available to anyone who wanted to make copies from it or check the accuracy of what they had memorized.81