Kur'an'ın bir ayetine "âyet" denir; bu kelime, bir kişinin veya şeyin bilinmesini sağlayan işaret veya alâmet anlamına gelir.¹ Bir sureye ise "sûre" denir; bu kelime de çevre veya duvar anlamına gelir.2

verse of the Qur’aan is called an “ aayah,” which literally means a sign or token by which a person or thing is known,1 and a chapter is referred to as a “ soorah,” which literally means enclosure or wall.2

Surelerdeki ayetlerin sıralaması, bir dizi hadiste belirtildiği üzere, Peygamber'in (ﷺ) kendisi tarafından belirlenmiştir. Hadis (Peygamber'in [ﷺ] rivayet edilen sözleri veya fiilleri) örneğin, 'Osman İbn Ebi'l-As şöyle demiştir: "Allah'ın Resulü (ﷺ) ile otururken, bir ara gözlerini yukarı doğru dikti, sonra bir süre sonra gözlerini indirerek şöyle buyurdu:

The order of the aayahs in each soorah was set by the Prophet (ﷺ) himself, as is indicated in a number of hadeeths (recorded sayings or actions of the Prophet [ﷺ]). For example, ‘Uthmaan ibn Abee al-‘Aas said, “Once while I was sitting with Allaah’s Messenger (ﷺ), he rolled his eyes upwards in a stare, then after a while he lowered them and said,

Peygamber (ﷺ) ayrıca sûrelerdeki belirli konumlarda bulunan âyetlere de atıfta bulunmuştur.

The Prophet (ﷺ) also made reference to aayahs in particular positions in soorahs.

Örneğin, Ebu'd-Derda'nın rivayetine göre Peygamber ﷺ şöyle buyurdu:

For example, Aboo ad-Dardaa’ reported that the Prophet (ﷺ) said,

"Kim Kehf suresinin ilk on ayetini ezberlerse, Deccal'den korunur."4

“Whoever memorizes the first ten verses of Soorah al-Kahf will be protected from Ad-Dajjaal (the Anti-Christ).”4

Ömer ibn el-Hattab, bir hutbesinde, babası ya da çocuğu olmadan ölen bir kimsenin mirasıyla ilgili bir meselede kafasının karıştığını dile getirdi. Bu konuda Peygamber (ﷺ)'e defalarca sorduğunu, sonunda Peygamber'in sıkılıp göğsüne dürttüğünü ve şöyle dediğini anlattı:

Also, ‘Umar ibn al-Khattaab mentioned during a sermon that he had been confused about a problem of inheritance related to a person who dies without parents or children to inherit from him. He kept asking the Prophet (ﷺ) about it, until he became annoyed, prodded him in the chest and said,

Eğer ayetlerin sıralaması sabit değilse, belirli ayetlere özel faziletler atfeden bu hadisler ve benzeri diğer rivayetler anlamsız olurdu. Ayrıca Peygamber ﷺ'in namazda, Cuma hutbelerinde ve benzeri durumlarda surelerini ayetlerin sırasına uygun olarak okuduğunu gösteren pek çok sahih rivayet de vardır.

If the order of the verses was not fixed, these hadeeths, and others like them, which attach special benefits for particular verses would be meaningless. There are also numerous authentic reports in which the Prophet (r) recited soorahs with the verses in order during salaah (prayer), Jumu‘ah sermons, etc.

İkinci kez Kur'an'ın istinsahı sırasında Halife Osman, her surenin her ayetinin yerinin yerinde olup olmadığını bizzat kontrol etti; neshedilmiş ayetler olsa bile her birinin yerinde bulunmasını sağladı. İbnu'z-Zübeyr, Halife Osman'a şöyle dediğini rivayet etmiştir: "'İçinizden ölüp geriye eşler bırakanlar...' ayeti, diğer ayet tarafından iptal edilmiştir; öyleyse neden yazdırıyorsun [ya da neden yazılı kalmasına izin veriyorsun]?" O da şöyle cevap verdi: "Ey yeğenim, hiçbir şeyi asıl yerinden kaldırmayacağım."7

During the second copying of the Qur’aan, Caliph ‘Uthmaan personally checked the position of each aayah in every soorah, making sure that every one was in place, even if they were abrogated verses. Ibn az-Zubayr reported that he said to Caliph ‘Uthmaan, “The verse: ‘And those of you who die, leaving wives behind...’6 has been canceled by the other aayah, so why are you having it written[or why are you allowing it to stay written]?” He replied, “O my nephew, I will not remove anything from its original place.”7

Benzer şekilde, surelerin sıralaması da Peygamber (r) tarafından bizzat belirlenmiştir; her ne kadar Ali İbn Ebi Talib'in, surelerin nüzul zamanına göre sıralandığı bir metin derlediği kaydedilmiş olsa da. Yani metin, Alak suresiyle, ardından Müddessir ve sonra Nun suresiyle başlıyordu. Ayrıca İbn Mesud'un Bakara suresiyle, ardından Nisa ve Al-i İmran suresiyle başlayan bir metni olduğu da kaydedilmiştir; Übeyy'in ise Fatiha suresiyle, ardından Bakara, Nisa ve Al-i İmran suresiyle başlayan bir metni vardı. Ancak Peygamber'in (ﷺ) bu büyük sahabilerinden hiçbiri, Halife Osman ve Kur'an'ın nüshalarını çoğaltıp Müslüman devletin çeşitli merkezlerine dağıtan sahabe heyetinin onayladığı sıralamaya itiraz etmemiştir. Nitekim bu sahabiler ve diğerleri, karışıklığı önlemek amacıyla kendi nüshalarını yakmışlardır. Surelerin sıralaması sabit olmasaydı bunların hiçbiri gerçekleşmezdi. Ayrıca şunu da belirtmek gerekir ki Cebrail, Peygamber'in ömrü boyunca her Ramazan'da Kur'an'ı bir kez gözden geçirmiştir; yalnızca son yılında ise bunu iki kez yapmıştır. Böyle bir gözden geçirmenin bir değeri olabilmesi için sıralamanın sabit olması gerekirdi; özellikle de bazı sahabilerin, Peygamber'in (ﷺ) Kur'an'ı Cebrail'e okuduğu sırada onu dinlediği göz önüne alındığında.

Similarly, the order of the soorahs was fixed by the Prophet (r) himself, although it is recorded that ‘Alee ibn Abee Taalib had compiled a text in which the soorahs were ordered according to the time of their revelation. That is, it began with Soorah al-‘Alaq, then al-Mudath-thir, and then Noon. It has also been recorded that Ibn Mas‘ood had a text which began with Soorah al-Baqarah, then an-Nisaa’, and then Aal‘Imraan; while Ubayy had one which began with Soorah al-Faatihah, then al-Baqarah, an-Nisaa’, and Aal ‘Imraan.8 However, none of these great companions of the Prophet (ﷺ) argued with the order confirmed by Caliph ‘Uthmaan and the committee of sahaabah that copied and distributed copies of the Qur’aan to the various centers of the Muslim state. In fact, these and other companions burned their copies in order to avoid any confu-sion.9 None of this would have taken place if the order of the soorahs was not fixed. It should also be noted that Jibreel reviewed the Qur’aan once during every Ramadaan of the Prophet’s life except during the final year, in which he recited it to him twice.10 For such a review to be of any value, a fixed order had to have been there, especially considering the fact that some of the sahaabah used to listen to the Prophet (ﷺ) as he recited it to Jibreel.