Sahâbîlerden Kur'ân'ın tamamını ezberleyip Peygamber (ﷺ) hayattayken ona okuyanların toplam sayısı konusunda âlimler farklı görüşler ileri sürmüşlerdir. İmam el-Buhârî, Sahîh'inde Enes İbn Mâlik'ten şu rivayeti nakletmiştir: Peygamber'in hayatı boyunca Kur'ân'ın tamamını bir araya getirenler yalnızca dört kişidir: Ebu'd-Derdâ', Muâz İbn Cebel, Zeyd İbn Sâbit ve Ebu Zeyd.92 Âlimler, Enes'in sözünde görünen sınırlamanın ya onun kastettiği şey olmadığı ya da kastettiyse doğru olmadığı konusunda ittifak etmişlerdir. Anlaşılan o ki bu sözü, Ensâr'ın iki kabilesi arasında, her kabilenin üstünlükleri hakkında yapılan dostane bir tartışma sırasında söylemiştir. Enes'in adını andığı kişilerin hepsi, kendisinin de mensup olduğu Hazrec kabilesinden idi ve onun kastettiği, Evs kabilesinden hiç kimsenin tamamını ezberlemediğidir.93 Bu rivayetin iki nakli vardır. Diğer nakilde ise yalnızca dört kişinin Kur'ân'ın tamamını ezberlediği belirtilir, ancak bunların yalnızca onlar olduğu söylenmez ve Ebu'd-Derdâ'nın yerine Übey İbn Ka'b zikredilir.94

Scholars differ on the total number of sahaabah who had memorized all of the Qur’aan and read it back to the Prophet (ﷺ) before his death. Imaam AlBukhaaree collected in his Saheeh a statement of Anas ibn Maalik that only four people had gathered the whole Qur’aan in the Prophet’s lifetime: Aboo adDardaa’, Mu‘aath ibn Jabal, Zayd ibn Thaabit and Aboo Zayd.92 Scholars agree that the apparent limitation in Anas’s statement is either not what he intended or, if he did intend it, that it was not accurate. It seems he made this statement in the course of a friendly argument between members of the two tribes of the Ansaar about the virtues of each tribe. The individuals Anas named were all from the Khazraj tribe to which he belonged, and he meant to say that no one from the Aws tribe had memorized all of it.93 There are two versions of this statement. The other version simply states that four people memorized the whole Qur’aan, without saying they were the only ones, and it mentions Ubayy ibn Ka‘b in place of Aboo ad-Dardaa’.94

Başka bir rivayette, el-Buhârî'nin naklettiğine göre Peygamber (r), ashabına Kur'an'ı İbn Mes'ud, Sâlim (Ebû Huzeyfe'nin azatlı kölesi), Muâz ve Ubeyy'den öğrenmelerini emretmiştir. 95 Başka sahih delillere göre Ebû Bekir ve Abdullah ibn Amr ibn el-Âs tamamını ezberlemişlerdir. 96 Bununla birlikte el-Buhârî'nin naklettiği iki hadis, bu sayının daha yüksek olduğunu göstermektedir. Bi'r-i Me'ûne olayında, hepsi kurra olan yetmiş sahabi pusuya düşürülerek öldürülmüştür. 97 "Kurra" kelimesi, "kâri" kelimesinin çoğuludur ve Kur'an'ı ezberleyen ve okumada mahir olan kişiler için kullanılır; ancak sahabilerin bu terimi, anlamlarını bilen kişiler için de kullandıkları anlaşılmaktadır. Yetmiş sahabi, ki çoğu Ensar'dandı ve Kur'an'ın tamamını ezberlemişti, Peygamber'in (r) vefatından sadece iki yıl sonra Yemame savaşında şehit düşmüştür. 98 Eğer Peygamber'in vefatından önce ezberlemelerini tamamlamamış olsalardı, en azından Kur'an'ın önemli bir bölümünü ezberlemiş olmaları gerekirdi.

In another report collected by al-Bukhaaree, the Prophet (r) instructed his companions to learn the Qur’aan from Ibn Mas‘ood, Saalim, the freed slave of Aboo Huthayfah, Mu‘aath and Ubayy. 95 Other authentic evidence indicates that Aboo Bakr and ‘Abdullaah ibn ‘Amr ibn al-‘Aas had memorized all of it.96 However, there are two hadeeths reported by al-Bukhaaree to indicate that the number was higher than that. In the incident of Bi’r Ma‘oonah, seventy sahaabah, all of them qurraa’, were ambushed and killed.97 The word qurraa’ is the plural of qaaree’, which is used for a memorizer of the Qur’aan who is proficient in reciting it, although the sahaabah seem to have also used the term for one who is knowledgeable about its meanings. Seventy of the sahaabah who had memorized the whole Qur’aan, most of them from the Ansaar, died fighting in the battle of Yamaamah only two years after the death of the Prophet (r).98 If they had not completed their memorization of it before his death, they must have done so for a substantial portion of it.

Bazı kimseler, el-Buhârî'nin rivayet ettiği Enes'in sözüne dayanarak, Peygamber'in (r) hayatı boyunca Kur'ân'ı ezberleyenlerin sayısının, Kur'ân'ın tevâtür yoluyla bize ulaştığı yönündeki Müslüman iddiasını desteklemek için yetersiz olduğunu ileri sürmüşlerdir.99 Bu rivayeti olduğu gibi kabul etsek bile, bu görüşü desteklemek için kullanımı güçlü değildir; çünkü Peygamber'in hayatında bütün Kur'ân'ı ezberlemiş olanların sayısı sınırlı olmuş olabilir, ancak birçok kimse Kur'ân'ın büyük ve birbiriyle örtüşen önemli bölümlerini ezberlemişti. Dolayısıyla Peygamber'in hayatı boyunca Kur'ân'ın herhangi bir bölümü için ezberleyenlerin sayısı büyüktü. Bunların birçoğu ezberlemelerini onun vefatından sonra tamamlamıştır.

Some people have tried to argue on the basis of Anas’s statement collected by al-Bukhaaree that the number of people who memorized the Qur’aan during the lifetime of the Prophet (r) was too small to support the Muslim claim that the Qur’aan was conveyed to us by tawaatur.99 Even if we accept this report at face value, its use to support that argument is not strong, because, although the number of people who had memorized the whole Qur’aan in the Prophet’s lifetime may have been limited, many others had memorized substantial, overlapping portions. So during his lifetime the number of memorizers was great for any given portion of the Qur’aan. Many of these completed their memorization of it after his death.

Aslında, her yeni Müslüman neslinde Kur'an'ın tamamını ezberleyenlerin sayısı artmıştır. Bugün dünya genelinde gerçekten yüz binlerce Müslüman bunu yapmıştır.

In fact, with every succeeding generation of Muslims, the numbers of those who memorized all of the Qur’aan has increased. Today there are literally hundreds of thousands of Muslims throughout the world who have done so.

Kayıtlı tarihte hiçbir kitap, dinî olsun olmasın, bu ölçekte ezberlenmemiştir. Kur'an, Hristiyanların Yeni Ahit'inin yaklaşık beşte dördü uzunluğundadır; ancak kayıtlı tarihte Yeni Ahit'i tamamen ezberlediği bilinen tek bir kişi bile yoktur. Hatta dünyadaki bütün kitaplar bir şekilde yok olsaydı, tek bir hata yapmadan kelimesi kelimesine yeniden yazılabilecek tek kitap Yüce Kur'an olurdu.

There is no other book, religious or otherwise, which has been memorized on this scale in recorded history. The Qur’aan is about four-fifths the length of the New Testament of the Christians, yet not a single person in recorded history is known to have memorized the New Testament completely. In fact, if all of the books in the world were somehow destroyed, the only book which could be rewritten, word for word, without a single mistake is the Glorious Qur’aan.

Oryantalist düşünürlerden Kenneth Cragg şunları söylemiştir: “Kur’an okumasının bu olgusu, metnin yüzyıllar boyunca kesintisiz, canlı bir bağlılık silsilesi içinde varlığını sürdürdüğü anlamına gelir. Bu nedenle onu bir antika şey olarak ya da uzak bir geçmişten kalma tarihi bir belge olarak ele almak mümkün değildir.” 100 Bir başka oryantalist bilgin William Graham şöyle yazmıştır: “İslam tarihinin on dört asırdan fazla süren seyri boyunca sayısız milyonlarca Müslüman için ‘kitap’, el-kitâb, sözlü tekrar ve ezberleme yoluyla öğrenilen, okunan ve aktarılan bir kitap olmuştur. Yazılı Kur’an, Đlâhî Kelâm’ın yetkin metnini tarihte eşi görülmemiş bir biçimde görünür kılarak ‘sabitleştirmiş’ olabilir; ancak Kur’an kitabının yetkinliği, ancak doğru biçimde okunduğunda tam ve mükemmel olarak gerçekleşir.” 101 Bir diğeri olan John Burton ise şunu belirtmiştir: “Kur’an’ı bir kuşaktan diğerine, gençlerin yaşlılarının sözlü geleneğini ezberlemesi yoluyla aktarma yöntemi, en başından beri yalnızca yazılı kayıtlara dayanmanın en büyük tehlikelerini bir ölçüde hafifletmiştir...” 102 Kur’an’ın derlenmesi üzerine yazdığı hacimli bir eserin sonunda Burton, bugün elimizde bulunan Kur’an metninin “Peygamber tarafından düzenlenmiş ve onaylanmış biçimiyle bize ulaşan metin olduğunu... Bugün ellerimizde bulunan şey, Muhammed’in mushafıdır” 103 diyerek belirtmiştir.104

One of the leading orientalists, Kenneth Cragg, said the following regarding the memorization and preservation of the Qur’aanic text, “This phenomenon of Qur’anic recital means that the text has traversed the centuries in an unbroken living sequence of devotion. It cannot, therefore, be handled as an antiquarian thing, nor as a historical document out of a distant past.” 100 Another orientalist scholar, William Graham, wrote: “For countless millions of Muslims over more than fourteen centuries of Islamic history, ‘scripture’, al-kitab, has been a book learned, read and passed on by vocal repetition and memorisation. The written Qur’an may ‘fix’ visibly the authori-tative text of the Divine Word in a way unknown in history, but the authoritativeness of the Qur’anic book is only realised in its fullness and perfection when it is correctly recited.” 101 Yet another, John Burton, stated: “The method of transmitting the Qur’an from one generation to the next by having the young memorise the oral tradition of their elders had mitigated somewhat from the beginning the worst perils of relying solely on written records...” 102 At the end of a voluminous work on the Qur’aan’s collection, Burton stated that the text of the Qur’aan available today is “the text which has come down to us in the form in which it was organised and approved by the Prophet....What we have today in our hands is the mus-haf 103 of Muhammad.”104