Madeni vahiyler, Hicret'ten (Medine'ye hicret) sonra inen tüm Kur'an ayetleri ve surelerdir. Buna, savaşlar sırasında inen ayetler ile Veda Haccı sırasında ve sonrasında Mekke'de ve Mina'da inen ayetler de dahildir. Bu ayetlerin hepsi Madeni sayılır, çünkü İslam hareketinin, İslam devletinin pekiştirildiği ikinci aşamasının vahiylerini temsil ederler.6

Madeenan revelations are all those verses and chapter of the Qur’aan which were revealed after the Hijrah (the emigration to Madeenah). This includes verses which were revealed during the battles, as well as those revealed in Makkah and Minaa during and after the Farewell Pilgrimage. All of these verses are considered Madeenan because they represent the revelations of the second stage of the Islaamic movement, in which the consolidation of the Islaamic state took place.6

Medine ayetlerinin başlıca bazı özellikleri şunlardır:

The following are some of the main characteristics of Madeenan verses:

Medine İslam hareketinin yeni merkezi haline gelince, İslam devleti doğdu. Peygamber (ﷺ) Medine'deki Müslümanların yanı sıra orada yaşayan Yahudilerin ve Arap putperestlerinin de yöneticisi oldu. Bir anayasa hazırlandı ve bir adalet sistemi kuruldu. Böylece Medine dönemindeki âyetler, bir İslam devletinin düzenlenmesi ve gelişmesi için gerekli olan pek çok sosyal, ekonomik ve manevi hükmü içeriyordu. İslam'ın son üç rüknü olan zekât, oruç ve hac da bu dönemde indirildi. Aynı şekilde, içki içmek, domuz eti yemek ve kumar oynamak da bu dönemde yasaklandı.

Once Madeenah had become the new center of the Islaamic movement, the Islaamic state was born. The Prophet (ﷺ) became ruler over the Muslims of Madeenah, as well as the Jews and the Arab idol worshippers who lived there. A constitution was drawn up and a system of justice was established. Thus, the verses during the Madeenan stage contained the many social, economic and spiritual laws which were necessary for the organization and development of an Islaamic state. It was during this period that the last three pillars of Islaam, zakaah, sawm and hajj, were revealed.7 Likewise, it was during this period that drinking alcohol, eating swine and gambling were all forbidden.

Medine'de Müslümanlar ilk kez Yahudilerle temas kurdu. Yahudiler, Müslümanların inançlarını sarsmak amacıyla Peygamber (ﷺ)'e Allah, önceki peygamberler ve gayb hakkında çeşitli sorular soruyordu. Böylece Medine dönemine ait pek çok ayet, Yahudilerin ortaya attığı birçok soruya cevap niteliğindeydi. Medineli Müslümanlar ayrıca Hristiyanlarla daha geniş çapta temas etti. Bunun sonucu olarak, Hz. İsa ve Allah hakkındaki Hristiyan yanlış anlamalarını açıklığa kavuşturan birkaç Medine ayetiyle karşılaşıyoruz. Bu ayetler, İsa'nın doğumunun, ne babası ne de annesi olan Âdem'in doğumundan daha olağanüstü olmadığını belirtti. Ayrıca İsa'nın ölüleri diriltmek gibi mucizelerinin yalnızca Allah'ın izniyle gerçekleştiğini vurguladı. Böylece İsa bir ilah ya da Allah'ın oğlu değildi ve Allah üçün üçüncüsü değildi.

In Madeenah, Muslims came in contact with the Jews for the first time. In order to try to shake the beliefs of the Muslims, the Jews used to ask the Prophet (ﷺ) various questions about Allaah, the earlier prophets, and the unseen. Thus, a number of Madeenan verses represented answers to the many questions raised by the Jews. The Muslims of Madeenah also came in contact with the Christians on a larger scale. As a result of that, we find a number of Madeenan verses clarifying Christian misconceptions about Prophet Jesus and Allaah. They pointed out that Jesus’ birth was not greater than that of Aadam, who had neither father nor mother. They also stressed that the miracles of Jesus, such as bringing the dead back to life, were only by Allaah’s permission. Thus, Jesus was not a god nor the son of Allaah, and Allaah was not the third of three.

Son mesajın başlangıcından itibaren ilk kez, İslam'a girip ona gerçekten inanmayan insanlarla karşılaşıyoruz. Mekke'de Müslümanlar zulme uğruyor ve saldırıya maruz kalıyorlardı; bu yüzden gerçekten inanmadıkça kimse İslam'a girmiyordu. Öte yandan Medine'nin Müslümanları güçlüydü ve şehri yönetiyorlardı. Böylece, onun gücünden faydalanmak ve ona içeriden karşı çıkmak amacıyla İslam'a giren bazı insanlar görüyoruz. Abdullah bin Übey bin Selül, Peygamber ﷺ geldiğinde Medine'nin kralı olarak taç giymek üzereydi. Peygamber ﷺ Medine'nin yöneticisi kılındı ve İbn Selül'ün umutları suya düştü.8

For the first time since the beginning of the final message we find people entering Islaam yet not believing in it. In Makkah, Muslims were oppressed and attacked, so no one would enter Islaam unless he truly believed. On the other hand, the Muslims of Madeenah were strong and they ruled the city. Thus, we find some people entering Islaam in order to benefit from its strength and to oppose it from within. ‘Abdullaah ibn Ubayy ibn Salool was about to be crowned king of Madeenah when the Prophet (ﷺ) arrived. The Prophet (ﷺ) was made the ruler of Madeenah, and ibn Salool’s hopes were ruined.8

Müslümanlar güçlü olduğu ve onlara açıkça karşı çıkamadığı için, İslam'ı kabul etti ve içeriden ona karşı çalıştı. Sonunda münafıkların (ikiyüzlülerin) başı oldu. Böylece Medine dönemine ait ayetler, Müslümanları münafıkların tehlikelerine karşı uyardı ve onlarla etkili bir şekilde nasıl başa çıkacaklarını öğretti.

Since the Muslims were strong and he could not openly oppose them, he accepted Islaam and worked against it from within. He eventually became the head of the Munaafiqoon (hypocrites). Thus, the verses of the Madeenan stage warned the Muslims about the dangers of the hypocrites and taught them how to deal effectively with them.

Düşmana karşı savaşma hakkı ilk kez Medine'de verilmiştir. Mekke döneminde Müslümanların karşılık vermeleri yasaklanmıştı. Bunun iki temel nedeni vardı: (1) Müslümanlar azınlıktı ve kolayca tamamen yok edilebilirlerdi. (2) Bu, mü'minlerin karakterlerinin yoğrulduğu bir aşamaydı. Mesajı taşıyacak olanlardan istenen en önemli niteliklerden biri sabırlı bir dayanıklılıktı. Bu imtihanı yalnızca güçlü imana sahip olanlar atlatabilirdi.

The right to fight against the enemy was given for the first time in Madeenah. During the Makkan period, Muslims were forbidden to fight back. This was for two basic reasons: (1) The Muslims were a minority and could easily have been completely wiped out. (2) This was a stage where the believers’ characters were being forged. One of the foremost qualities required of those who would carry the message was steadfast patience. Only those of strong faith could survive this test.

Mekke dönemi, ileride gelecek olan İslâm hareketinin temelini hazırladı. Medine döneminde, küfrün güçlerine karşı bir dizi savaş yapıldı; sonunda Mekke fethedildi ve Arap yarımadasının tamamı İslâm'ın hâkimiyeti altına girdi. Bu nedenle Medine ayetlerinin bir kısmı, Müslümanlara İslâm'ın savaş ilkelerini öğretti. Örneğin, savaş esirleriyle nasıl davranılacağını öğretti ve düşmanı tuzağa düşürmek amacıyla yapılan bir hile dışında, saldırı sırasında geri çekilmeyi yasakladı. Ayrıca Müslümanları, bulabilecekleri en iyi silah ve savaş donanımıyla kendilerini hazırlamaya teşvik etti.

The Makkan period prepared the foundation of the Islaamic movement to come. It was during the Madeenan stage that a series of battles were fought against the forces of disbelief, until finally Makkah was conquered and the whole of the Arabian peninsula came under the rule of Islaam. Thus, a number of the Madeenan verses taught Muslims the Islaamic principles of war. For example, they taught how to deal with prisoners of war and they forbade retreat during an attack except as a trick to trap the enemy. They also encouraged the Muslims to prepare themselves with the best weapons and battle gear they could find.

Medine ayetleri genellikle Mekke ayetlerinden daha uzundu. Hatta Medine ayetlerinden bazıları, Mekke döneminin bütün surelerinden daha uzundur. Kur'an'ın en uzun ayeti, Medine suresi olan Bakara suresindeki borç ayetidir.9 Kur'an'ın en kısa suresi ise Mekke suresi olan Kevser suresidir;10 üç kısa ayetinden oluşan bu sure toplam yalnızca 11 ayrı kelime içerir. Dinleyicilerin istemeyerek de olsa dikkatini çekme ihtiyacı artık kalmamıştı, çünkü İslam güçlenmiş ve müntesipleri çoğalmıştı. Bu aşamada hitap edilen kitle, İslam'ın hayati hükümlerini öğreten daha uzun ayetleri dikkatle dinlemeye oldukça istekliydi.

The Madeenan verses tended to be longer than those of Makkah. In fact, there are a number of Madeenan verses which are longer than whole soorahs of the Makkan period. The longest verse of the Qur’aan is the verse on loans in the Madeenan Soorah al-Baqarah.9 The shortest soorah of the Qur’aan is the Makkan Soorah al-Kawthar,10 which contains a total of only 11 separate words in its three short verses. The need to catch the attention of unwilling listeners was no longer there, because Islaam had become strong and its followers were many. Thus, the audience at this stage was quite willing to listen attentively to longer verses teaching the vital laws of Islam.

Mekke ayetlerinin tamamı aynı dönemde indirilmiş olmasına rağmen, ne ezberlendikleri ne de yazıldıkları sıra, iniş sırasıyla aynıydı. Farklı surelerin ayetleri birlikte iner, bazen de bütün sureler bir seferde indirilirdi. Tek tek ayetler indirildiğinde Peygamber (ﷺ), kâtiplerine bu ayetin ait olduğu sureye yazmalarını söylerdi. Yeni bir sure indirildiğinde ise, kaydedilecek sıraya göre o sureyi okurdu. Medine ayetleri ve sureleri inmeye başlayınca Peygamber (ﷺ), ashabına bunları belirli Mekke sureleri ve ayetlerinin önüne veya arkasına yerleştirmelerini söylerdi. Böylece Kur’ân’ın vahyi tamamlandığında, Mekke ayetlerine Medine surelerinin içinde, Medine ayetlerine de Mekke surelerinin içinde rastlanabiliyordu. Kur’ân’ın ayetlerini ve surelerini düzenleyen Peygamber (ﷺ) idi ve bunu Allah’ın emriyle yapardı. Bu karışıklığın sebebi, ayetlerin gelişmekte olan bir topluluğun ihtiyaçlarına göre inmesi, okunuş düzeninin ise Kur’ân’ın salt bir tarihî belge olmadığını göstermek için farklı kurulmuş olması olabilir. Ayetler, iniş kronolojisinden ayrılarak ele alındığında, mesajlarının genel ve evrensel yönleri vurgulanmış olur.

Although all of the Makkan verses were revealed during the same period, they were neither memorized nor written in the same order in which they were revealed. Verses from various soorahs were revealed together, and sometimes whole soorahs were revealed at once. Whenever single verses were revealed, the Prophet (ﷺ) would tell his scribes to write it in the soorah to which it belonged. If a new soorah was revealed, he would recite the soorah in the order it was to be recorded. Once the Madeenan verses and soorahs began to be revealed, the Prophet (ﷺ) would tell his companions to place them before or after certain Makkan soorahs and verses. Thus, when the revelation of the Qur’aan was complete, Makkan verses could be found within Madeenan soorahs and Madeenan verses within Makkan soorahs. The Prophet (ﷺ) ordered the verses and soorahs of the Qur’aan according to Allaah’s command. The reason for the mingling may have been that the verses were revealed according to the needs of a developing community, whereas the order for reading purposes was varied to make it clear that the Qur’aan is not a mere historical document. By divorcing the verses from the chronological order of their revelation, the general and universal aspects of their message are emphasized.