Sonuç - Usûlü't-Tefsîr | Quran Course

Sonuç - Usûlü't-Tefsîr | Quran Course

0% read · 2 min left

Usûlü't-Tefsîr Bookmark

This chapter was translated automatically from English and may contain mistakes. Read the original

Show original

Sonuç

Conclusion

by Shu‘bah ibn al-Hajjaaj, Sufyaan ibn ‘Uyaynah and it was translated by Dr. M. Abdul Haq Ansari2 min readViewed 93 times

Bu kitapta, İngilizce konuşan okuyucuya Kur'an'ın bazı ilimlerini tanıtmaya çalıştım. Kur'an'ı ne kadar çok anlar ve hayatına ne kadar çok uygularsa, insan Allah'a o kadar yaklaşır. Müslümanların iki çirkin aşırılık arasında orta yolu izlemelerini umuyorum. Birincisi, İslam bilgisinin sıradan insanın işi olmadığını, bu alanın uzmanlarına bırakılması gerektiğini iddia ederek elini kolunu bağlamaktır. Bu tutum, Müslüman kitlelerini dinleri hakkında derin bir cehalet içinde bırakmıştır. İslam'ı öğrenmekle meşgul olmayan kimse, büyük bir ihtimalle Kıyamet Günü pişmanlığa yol açacak çeşitli işlerle meşgul olacaktır. Bu tutum ayrıca, Tevbe Suresi'nde şiddetle eleştirilen bir sonuca da yol açar: Yahudiler ve Hristiyanlar, Allah'ın kendilerine helal kıldığını yasakladıklarında ve Allah'ın yasakladığını helal kıldıklarında, körü körüne onları izleyerek din adamlarını ve hahamlarını Allah'ın yerine rab edinmişlerdir.135

I have attempted in this book to acquaint the English-speaking reader with some of the sciences of the Qur’aan. The more one understands of the Qur’aan and applies in one’s life, the closer one comes to Allaah. I hope that Muslims will steer the middle course between two unpleasant extremes. The first is to throw up one’s hands, claiming that Islaamic knowledge is not the business of the layperson, and that it should be left to specialists in the field. This attitude has left the Muslim masses in deep ignorance of their religion. Whoever is not busy learning about Islaam is likely to be busy in a wide variety of activities that will be a cause for regret on the Day of Judgment. This attitude also leads to a result that was severely criticized in Soorah at-Tawbah. The Jews and Christians took their priests and rabbis as lords in place of God by blindly following them when they prohibited what God had made lawful for them and made lawful that which God had prohibited.135

Bu pasaj açıkça Yahudilere işaret etmektedir; onlar İsa'nın ve Muhammed ﷺ'in peygamber olduğunu inkar ederler. Hristiyanlar da Muhammed ﷺ'in peygamberliğini inkar ederler.136

This passage clearly refers to the Jews, who deny that Jesus and Muhammad (peace be upon them both) were prophets, and the Christians, who deny Muhammad’s prophethood.136

Peki, Muhammed (r.a.) hakkında bilgi sahibi olup onun peygamberliğini reddeden Yahudi ve Hristiyanlara nasıl olur da bir ödül vaat edilebilir ve onların hiçbir korkuya kapılmayacakları söylenebilir? Bakara suresindeki ayeti bu şekilde yorumlayan kişi, Kur'an'ın kendi kendisiyle çelişmesini gerektiren bir tutum takınmış olur ki bu da başlı başına bir inkâr tutumudur. Bu nedenle İslam alimlerinin icmaı, ayetin iki geçerli yorumunun bulunduğu yönündedir. Birincisi, Musa zamanındaki Yahudiler ve İsa zamanındaki Hristiyanlar, kendilerine gönderilen peygambere inanıp Allah'a iman edenlerin bu ödüle layık görüldükleridir. Diğeri ise Hz. Muhammed'in (s.a.v.) peygamberliğinden sonra, belirtilen ödülün, Allah'a ve Ahiret gününe iman eden ve son vahiyde belirtildiği şekliyle iyi amel işleyen, ayrıca kendilerine gönderilmiş bir peygamber olarak Muhammed'e (s.a.v.) iman eden farklı dini gruplardan kişilere ait olduğudur.137 Bu iki yorum, delillerin tamamını dikkate almaktadır (kısalık olsun diye bunların yalnızca bir kısmı zikredilmiştir); oysa birincisi bunu yapmamaktadır.

How then could Jews and Christians who heard about Muhammad (r) and rejected his prophethood be promised that they would get a reward and have nothing to fear? A person who interprets the verse from Soorah al-Baqarah in that way has taken a position that requires the Qur’aan to contradict itself, which is in itself a position of disbelief. Therefore, the consensus of Muslim scholars is that there are two valid possible interpretations of the verse. The first is that Jews at the time of Moses and Christians at the time of Jesus who believed in Allaah and followed the prophet sent to them have been promised this reward. The other is that after the mission of Prophet Muhammad (r), the stated reward is for those among the various religious groups who believe in Allaah and the Last Day and do good as defined in the final revelation, having believed in Muhammad (r) as a prophet sent to them.137 These two interpretations take into account all of the evidence (of which only a fraction has been mentioned for the sake of brevity), while the first does not.

Bir diğer sık görülen yöntem, Kur'an'ın yalnızca kelimelerin dilsel anlamlarına dayanarak tefsir edilmesidir ve bu konuda dikkatli olmak gerekir. Bu tür tefsirlerin makul görünebilmesi için Sünnet'in göz ardı edilmesi gerekir. Bazılarının, yalnızca birkaç sahabi tarafından rivayet edildi diye bir hadisi reddettiğini görüyorsunuz! Bu metodoloji, tarih boyunca sapkın sözde İslami gruplarda sıkça görülen bir özellik olmuştur.

Another common technique to be wary of is tafseer of the Qur’aan solely on the basis of linguistic meanings of the words. For such tafseers to sound plausible, the Sunnah must be ignored. You see some of them rejecting a hadeeth because it was only reported by a handful of sahaabah! This methodology has been a common feature of deviant pseudo-Islaamic groups throughout history.

Umarım okuyucu bu kitabı bitirdikten sonra, bu tür gündem odaklı yeniden yorumlardaki kusurları fark edebilir. Allah'tan hepimizi Kendisi'nin hoşnut olacağı şeylere yöneltmesini ve ahirette helak olmaktan korumasını niyaz ediyorum.

Hopefully, the reader, after finishing this book, will be able to recognize the flaws in such agenda-driven reinterpretations. I ask Allaah to guide all of us to that which pleases Him and to save us from ruin in the hereafter.