İlahi hükümler, Allah tarafından peygamberlerine, insanın Allah hakkındaki inançlarını (akide), Allah'a ibadet etme yöntemlerini (ibadet) ve sosyal hayatını ya da toplumsal davranışını (muamelat) düzeltmek amacıyla indirilmiştir. Allah hakkında yalnızca bir doğru inanç bulunduğundan, yani Allah'ın zatında, sıfatlarında, fiillerinde ve ibadet hakkında ortağı olmadığı, tek olduğu tevhid inancı bulunduğundan, bütün peygamberler insanlığı bu inanca tam olarak aynı şekilde davet etmişlerdir. Allah bu gerçeği Kur'an'da Hz. Muhammed'e (ﷺ) şu sözlerle teyit etmiştir:

Dvine laws were revealed by Allaah to His messengers for the purpose of correcting man’s beliefs about God (‘aqeedah), his methods of worshipping God (‘ibaadah), and his social life or social conduct (mu‘aamalah). Since there is only one correct belief about God, tawheed, whereby Allaah is considered as One, without partner in His essence, His attributes, His actions, and right of worship, all of the prophets invited mankind to that belief in exactly the same way. Allaah confirmed this fact to Prophet Muhammad (ﷺ) in the Qur’aan, stating,

Ancak ibadet ve toplumsal davranış yöntemlerinde her zaman aynı biçim kullanılmamıştır. Doğrudur, ibadet ve toplumsal davranış ilkelerinin tümü ruhun arındırılmasını, toplumun korunmasını ve toplulukları iş birliği ve kardeşlik bağlarıyla birbirine bağlamayı amaçlamıştır; ancak her milletin veya halkın ihtiyaçları farklıydı. Bu ihtiyaçlar, aynı millet içinde bile zamanla değişebilmektedir. Dolayısıyla bir çağda bir halka uygun olan şey, başka bir çağda uygun olmayabilir. Ayrıca bir peygamberin nübüvvetinin başlangıcında insanları çağırmak için uygun olarak kullanabileceği yöntem, Allah'ın mesajı yerleşip ilahi hukuka dayalı bir devlet kurulduktan sonraki aşamalarda yerinde olmayabilir. Bu nedenle çeşitli hükümlerin ardındaki hikmet tüm bu etkenleri göz önünde bulundurur; çünkü Allah'ın kapsayıcı rahmeti ve ilmi hakkında hiçbir şüphe yoktur. Bizi emretmek ve yasaklamak O'nun hakkıdır, nitekim bunu bize bildirmiştir:

However, in the case of methods of worship and social conduct, the same format was not used in all cases. It is true that principles of worship and social conduct were all aimed at purification of the soul, protection of society, and tying communities together with bonds of cooperation and brotherhood, but the needs of each nation or people were different. The needs may even vary from time to time within the same nation. Thus, what may suit a people in one age may not suit them in another. Also, what can be suitably used by a prophet to call the people at the beginning of his prophethood may be inappropriate in the later stages, when Allaah’s message has been established in the land and a state based on divine law has come into being. Thus, the wisdom behind the various laws takes all of these factors into account, for there is no doubt about Allaah’s allencompassing mercy and knowledge. It is His right to command and forbid us, as He has informed us:

Bu nedenle Allah'ın, geçmişte, şimdide ve gelecekte olan her şeyi bilen olarak, bir ilahi hükmü başka bir hükümle değiştirmesi hiçbir şekilde garip görülmemelidir.

Therefore, it should not in any way seem strange that Allaah may replace a divine law with another based on His knowledge of all things, past, present and future.

Bu ilahi bir hükmün başka bir ilahi hükümle değiştirilmesi, Arapça İslami terminolojide "neshh" olarak adlandırılır. Allah bu sürecin varlığına şöyle işaret etmiştir:

This replacement of a divine law by another divine law is referred to in ArabicIslaamic terminology as “naskh.” Allaah referred to the existence of this process as follows: