Kur'an'ın özgünlüğü hakkında şüphe uyandırma girişimleri Peygamber (ﷺ) döneminden bugüne kadar yapılmıştır. Bu nedenle vahiy konusunun incelenmesi, ortaya atılan şüphelere ve bunlara verilen cevaplara bakılmadan eksik kalır.

Attempts to create doubts about the authenticity of the Qur’aan have been made from the time of the Prophet (ﷺ) until today. Hence, a study of wahy would be incomplete without a look at the doubts which have been raised, as well as the replies which have been given to them.

Kur'an'ın ilahi kaynağına yöneltilen en yaygın iki itiraz şunlardır:

The following objections to the divine origin of the Qur’aan are the two most commonly raised:

(1) Kur'an, Muhammed'in zekâsının bir ürünüydü.

(1) The Qur’aan was the product of Muhammad’s intelligence.

(2) Muhammed (ﷺ), Kur'an'ın kıssalarını başka birinden öğrenmedi.

(2) Muhammad (ﷺ) was taught the stories of the Qur’aan by someone else.

Bazı eleştirmenler, Kur'ân'ın anlamlarının Peygamber (ﷺ) tarafından uydurulduğunu ve onun eşsiz üslûbunun da kendisi tarafından tasarlandığını iddia etmektedir. Eğer bu iddia doğru olsaydı, Peygamber'in Kur'ân'ın vahyedildiği yönündeki iddiasının yanlış olduğu anlamına gelirdi.

Some critics claim that the meanings of the Qur’aan were made up by the Prophet (ﷺ), and its unique style devised by him. If such a claim were true, it would mean that the Prophet’s claim that the Qur’aan was revealed was false.

Yani, Peygamber (r) bilerek ya da bilmeyerek ümmetini aldatmıştır.

That is, the Prophet (r) either knowingly or unknowingly deceived his followers.

Daha nazik eleştirmenler, Peygamber (ﷺ) iyi niyetliydi ve biyografisi bunu kanıtlamıştır, ancak "vahiy"ler aslında zaman zaman onu etkisi altına alan sanrılar ve halüsinasyonlardı, derler. Bu iddia tarihsel olarak hiçbir şekilde kanıtlanmış değildir; Kur'an'ın açıklığı ve tutarlılığı bir delinin saçmalamalarının sonucu olamazdı. Daha az nazik eleştirmenler ise Peygamber'in (ﷺ) liderliğini takipçileri üzerinde sağlamca kurmak ve nihayetinde tüm Arabistan üzerinde egemenlik sağlamak için takipçilerini aldattığını ileri sürerler. Ancak Peygamber'in amacı kişisel şöhret ve liderlik olsaydı, Kur'an'ı kendisine mal etmesi onun çıkarına daha uygun olurdu; çünkü Mekkeli müşrik düşmanları, onun edebi eserlerin tümü üzerindeki üstünlüğünü kabul etmişler ve Tanrı'nın birliğini vaaz etmekten vazgeçmesi karşılığında ona Mekke üzerinde krallık makamını teklif etmişlerdi.

The kinder critics claim that the Prophet (ﷺ) was well-intentioned, as his biography has proven him to be, but the “revelations” were really delusions and hallucinations which afflicted him from time to time. This claim is totally unsubstantiated historically, and the clarity and coherence of the Qur’aan could not have been the result of a madman’s ramblings. The less kind critics claim that the Prophet (ﷺ) deceived his followers in order to firmly establish his leadership over them and eventually over the whole of Arabia. However, if the Prophet’s goal had been personal glory and leadership, it would have been more to his advantage to claim the Qur’aan for himself, since his enemies among the pagan Makkans had all conceded its superiority over all other literary works and had offered the Prophet (ﷺ) the position of kingship over Makkah if he would only stop preaching the unity of God.

Kur'an'ın ilahi kaynağını sorgulayan diğer eleştirmenler, Peygamber (ﷺ)

Other critics of the Qur’aan’s divine origins claim that the Prophet (ﷺ)

Allah'a nispet etti; bunu, sözlerine insanların gözünde daha fazla ağırlık kazandırmak ve ona itaatlerini artırmak için yaptı. Ancak durum böyle olsaydı, sözlerinden hiçbirini kendisine nispet etmeye gerek duymazdı. Nitekim sözlerini kendisine nispet etmesi, ümmetinin ona itaat etme yükümlülüğünü hiçbir şekilde etkilememiştir.

attributed it to Allaah in order to give more weight to his words in the minds of people and increase their obedience to him. But if that were the case, he would not have bothered to attribute any of his statements to himself. In fact, his attribution of statements to himself has not in any way affected the obligation of his followers to obey him.

Önceden bahsedilen eleştiriler gibi eleştiriler Peygamber (ﷺ)

Criticisms such as those previously mentioned would put the Prophet (ﷺ)

dünyevi liderler arasında, güç, şöhret ve bu dünyanın lüksleri uğruna takipçilerini aldatan liderlerin aksine. Ancak Peygamberimizin ﷺ biyografisi, en küçük ayrıntısına kadar kaydedilmiş olup, tam tersini ortaya koymaktadır. Aldatma ve yozlaşma yerine, Peygamberimizin ﷺ doğruluğu ve cömertliğiyle bilindiğini görürüz; öyle ki kendisine "el-Emin" (Güvenilir) lakabı verilmiştir. Çok sade bir hayat yaşamış ve arkasında ne bir servet ne de bir borç bırakmadan vefat ettiğini görürüz.

among worldly leaders who deceive their followers in order to achieve power, prestige, and the luxuries of this life. However, the Prophet’s biography, which has been recorded in the minutest of details, proves the exact opposite. Instead of deception and corruption, we find the Prophet (r) known for his truthfulness and generosity, so much so that he was named “ al-Ameen” (the Trustworthy). He lived very simply, and we find that he died without leaving any wealth or debts behind him.

Ayrıca Kur'an'da Peygamberin hatalarının açıkça düzeltildiği birçok örnek bulunduğunu da belirtmek gerekir. Örneğin, Peygamber (ﷺ)

It should also be noted that there are many instances in the Qur’aan where the Prophet’s mistakes were openly corrected. For example, when the Prophet (ﷺ)

Bedir esirleri için fidye kabul etti, bunun üzerine şu ayet indi:

accepted ransom for the prisoners of Badr,26 the following verse was revealed:

Bir başka örnek, Peygamber'in (ﷺ), Kur'an öğretilmesini isteyen Abdullah İbn Ümmü Mektum'u geri çevirmesidir. Peygamber (ﷺ), İslam'a davet ettiği Kureyş ileri gelenlerinden bir grupla yoğun bir şekilde ilgileniyordu. Allah şu ayetleri indirdi:

Another example is when the Prophet (ﷺ) brushed aside ‘Abdullaah ibn Umm Maktoom, who had asked that he be taught the Qur’aan. The Prophet (ﷺ) had been earnestly engaged with a group of Qurayshee leaders whom he was calling to Islaam. Allaah revealed the following verses:

Peygamber'in (ﷺ) etrafındakilerin fark edemediği bu gibi küçük hataları açığa vurması, eğer amacı güç ve itibar olsaydı, kesinlikle kendi yararına olmazdı.

For the Prophet (ﷺ) to expose such minor errors which were imperceptible to those around him was certainly not to his advantage if his goals were power and prestige.

Diğer eleştirmenler, Peygamber (r) Kur'an'da yer alan bilgiyi Hristiyan veya Yahudi kaynaklarından öğrendiğini iddia etmişlerdir. Hadis âlimlerinin rivayetin sıhhati konusunda görüş ayrılığına düştüğü bir habere göre, Peygamber (ﷺ) daha çocukken amcası ve koruyucusu Ebû Tâlib ile birlikte Suriye'ye gitmiş ve yolda Buhayrâ adında bir Hristiyan keşişle karşılaşmıştır.29 Vahyin başlamasından sonra, Hz. Muhammed (ﷺ)'in eşi Hadîce'nin onu, Tevrat ve İncil bilgisine sahip olduğu bilinen kuzeni Varaka b. Nevfel ile tanıştırdığı konusunda ise hiçbir tartışma yoktur. Peygamber (ﷺ)'in Mekke'den Medine'ye hicretinden sonra Yahudi ve Hristiyan âlimlerle görüştüğü de bilinmektedir.30

Other critics have claimed that the Prophet (r) learned the knowledge contained in the Qur’aan from Christian or Jewish sources. There is a report, about whose authenticity the scholars of hadeeth are divided, that the Prophet (ﷺ), while still a boy, travelled to Syria with his uncle and guardian Aboo Taalib, and on the way met a Christian monk, Buhayraa.29 There is no dispute that after the beginning of revelation, Prophet Muhammad (ﷺ) was introduced by his wife Khadeejah to her cousin Waraqah ibn Nawfal, who was known to have knowledge of the Torah and Gospels. The Prophet (ﷺ) is also known to have met Jewish and Christian scholars after his migration from Makkah to Madeenah.30

Ancak onun keşiş ile görüşmesi kısa sürdü ve tek sonuç, keşişin Peygamberin amcası Ebû Tâlib'e yeğeninin yakında peygamberlik göreceğine dair kehanette bulunması oldu. Varaka bin Nevfel'e gelince, o yalnızca Peygamber (ﷺ)'e vahyedilenin, önceki peygamberlere gelen vahiyle aynı kaynaktan geldiğini doğruladı. Peygamber (ﷺ)'in onunla ders aldığına dair bir kayıt yoktur ve Varaka bu olaydan kısa süre sonra vefat etti. Medine'de Hıristiyanlar ve Yahudiler Peygamber (ﷺ) ile tartışır ve ona sorular sorarlardı; Medine dönemine ait ayetlerin birçoğu onların sorularına cevap vermekteydi.31 Peygamberliğini çürütmek amacıyla ona sorular sorarlar, o da Kur'ân ile cevap verirdi. Peygamber (ﷺ)'e kimsenin öğretmenlik yaptığına dair tarihsel bir kayıt yoktur. Bununla birlikte bazıları, Romalı Haddâd'ın onun öğretmeni olduğunu iddia eder; ancak bu iddia oldukça yanlıştır, çünkü Mekkeliler Haddâd'ı bilgili biri olarak görmezlerdi ve onun öğretmenlik yapmak için de özgür olmadığı bilinirdi. Demircilikle meşgul olduğu ve Arapçayı zar zor konuşabilen yabancı biri olduğu bilinmekteydi.32 Peygamber'in zamanındaki Araplar, Kur'ân'ı çürütmek için çok istekliydiler, ancak bunu başaramadılar. Eğer gizli bir öğretmen olsaydı, o dönemde kesinlikle ortaya çıkarılırdı.

Son zamanlarda, Tevrat ve İncil'de bulunmayan ya da bunlarla çelişen Kur'an kıssalarının çoğunun Hristiyan ve Yahudi apokrif kitaplarına dayandığı ortaya konmuştur.33 Bu durum, Peygamber (ﷺ)'in Hristiyanların ve Yahudilerin kitaplarını incelediğinin kanıtı olarak öne sürülmüştür.34 Ancak Kur'an kıssalarının kaynaklandığı görülen, kimliği belirsiz kitapların sayısı oldukça fazladır ve bu kitapların dilleri Amharca, Süryanice, İbranice ve Yunanca arasında değişmektedir.35 Sonuç olarak, okuma yazma bilmeyen Peygamber (ﷺ)'in zamanının büyük bölümünü yabancı dilleri öğrenmeye, Orta Doğu'nun dört bir yanında kitapları aramaya ve bunları derinlemesine incelemeye harcaması gerekirdi. Dolayısıyla, en yeni eleştirel araştırmalar bile Kur'an'ın ilahi kaynağını ancak daha da doğrulamaktadır.

Recently, most of the Qur’aanic stories that do not occur in the Torah or Gospels, or which contradict them, have been traced to apocryphal33 books of the Christians and Jews.34 This has been cited as proof that the Prophet (ﷺ) studied the books of the Christians and the Jews. However, the number of obscure books to which the Qur’aanic stories have been traced is great, and the languages of these books vary between Amharic, Syriac, Hebrew and Greek.35 Consequently, the Prophet (ﷺ), who could not read or write, would have had to spend most of his time studying foreign languages, searching all over the Middle East for the books and studying them in depth. Thus, even the most recent of critical research only further confirms the divine origin of the Qur’aan.