Kur'an, kıyamet gününe kadar her zaman ve her yerdeki bütün insanlara, Yaratıcıları ile olan ilişkilerinde ve bireyler ile gruplar olarak kendileriyle olan ilişkilerinde doğru yolu gösteren evrensel bir hidayet kitabıdır. Aynı zamanda Kur'an, belirli bir zaman ve mekânda, belirli bir topluluk içinde yaşayan tek bir insana indirilmiştir. Bazen Peygamber'in (ﷺ) ashabının hakkında emin olamadıkları bazı olaylar meydana gelir, bazen de onlara açık olmayan bazı konuları ona sorarlardı. Bu ve benzeri ihtiyaçlara karşılık olarak Peygamber'e (ﷺ) ayetler indirilmiştir. Bu olaylar, vahyin indiği bağlamı temsil eder ve "esbâbu'n-nüzûl" (nüzul sebepleri) olarak anılır. Bu nedenle Kur'an, evrensel öneme sahip talimatları vermek için özelden yararlanır.

The Qur’aan is a book of universal guidance for all peoples in all times until the Day of Judgment, showing them the correct path in their relations with their Creator and in their relations with themselves as individuals and groups. At the same time, the Qur’aan was revealed to one man living in a specific time and place among a specific community. On occasions, certain events would occur about which the Prophet’s followers were unsure, or on other occasions they might actually ask him about some matters which were unclear to them. In response to these and similar needs, verses were revealed to the Prophet (ﷺ). These events represent the context in which revelation came and are referred to as “ asbaab an-nuzool” (reasons for revelation). The Qur’aan, therefore, uses the particular to give instructions of universal significance.

Örneğin, Havle binti Sa'lebe'nin kocası Evs ibn es-Sâmit, evlilik yatağında onu zıhar yoluyla bir kenara itince,40 Havle Peygamber'e (ﷺ) şikâyet etmeye gitti. Peygamber'in (ﷺ) eşi Âişe şöyle dedi: "Her şeyi işiten Allah'a hamd olsun. Gerçekten, Havle binti Sa'lebe'nin Peygamber'e (ﷺ) kocası hakkında şikâyet ederken söylediklerinin bir kısmını işittim. Şöyle diyordu: 'Ey Allah'ın Elçisi (ﷺ), gençliğimi tüketti, ben de ona karnımı açtım. Şimdi yaşlanıp çocuk doğurmaz oldum ve bana sırtını döndü. Ey Allah'ım, gerçekten Sana şikâyet ediyorum!' Akşam olmadan Cebrail bu ayetlerle indi."

For example, when Khawlah bint Tha‘labah’s husband, Aws ibn as-Saamit, turned his back on her in the marriage bed (thihaar),40 she went to complain to the Prophet (ﷺ). ‘Aa’ishah, wife of the Prophet (ﷺ), said, “Blessed is He who hears all things. Verily, I heard some of what Khawlah bint Tha‘labah said while she was complaining about her husband to the Prophet (ﷺ). She said, ‘O Messenger of Allaah (ﷺ), he ate up my youth and I spread my stomach for him. Now that I have grown old and stopped having children, he has turned his back on me. O Allaah, verily I complain to You!’ An evening did not pass before Jibreel came down with these verses:

Buradan hareketle, nüzül sebepleri (esbâbü'n-nüzûl), Muhammed'in (ﷺ) peygamberliği döneminde meydana gelen ve olayların cereyan ettiği sırada hakkında Kur'ân ayetlerinin veya surelerinin indirildiği hadiseler olarak tanımlanabilir.42

Hence, the reasons for revelation (asbaab an-nuzool) could be defined as incidents recorded during the prophethood of Muhammad (ﷺ) about which Qur’aanic verses or chapters were revealed at the time of their occurrence.42

Belirli bir vahyin nüzul sebepleri yalnızca ilgili olayların şahitleri veya bir şahitten bilgi almış kişiler tarafından bilinebilirdi.

The circumstances for a particular revelation could only be known to the witnesses of the relevant events or someone who was informed by a witness.

Dolayısıyla bu bilginin tek güvenilir kaynağı sahâbe-i kirâmdır. Peygamber'in (ﷺ) hadisleri gibi, bu tür rivayetlerin güvenilirliği de râvi zincirinin güvenilirliğine bağlıdır. Bir tâbiînin belli bir âyetin iniş sebebi hakkındaki görüşü, eğer bu görüşünü sahâbeden birine nispet etmemişse, hadis âlimleri tarafından genellikle zayıf kabul edilir. 43

Therefore, the only reliable source for this knowledge is the sahaabah. Like the hadeeths of the Prophet (ﷺ), the reliability of such reports depends upon the reliability of the chain of narrators. The statement of a tabi‘ee about the reason for a given revelation is usually considered weak by the scholars of hadeeth if he didn’t attribute his opinion to one of the sahaabah. 43