Fıkıh (İslam hukuku) ve tefsir (Kur'an'ın açıklanması) âlimleri için nesih bilgisinin büyük önemi vardır; böylece İslam hükümlerinin uygulanmasında karışıklık olmaz. Yürürlükten kaldırılmış hükümleri bilmeyen biri, onları uygulamaya kalkışabilir ve haram işler yapmaya, başkalarını da harama çağırmaya düşebilir.

Knowledge of naskh is of great importance to the scholars of fiqh (Islaamic law) and tafseer (explanation of the Qur’aan), in order that application of Islaamic laws does not become confused. Someone who is ignorant of repealed laws may try to apply them and end up doing haraam acts and calling others to haraam.

Böylece rivayet edilmiştir ki, bir gün dördüncü Halife 'Alî İbn Ebî Tâlib, bir kadıyı görmüş ve ona naskhın hangi hükümlerde gerçekleştiğini bilip bilmediğini sormuştur. Adam, "Hayır." diye cevap vermiştir. 'Alî ona şöyle demiştir: "Sen helak oldun ve başkalarını da helak ettin!" 23 Ancak şunu belirtmek gerekir ki, sahih naskh örnekleri azdır ve seyrektir. Bu örnekleri tespit etmenin yalnızca üç güvenilir yolu vardır.

Thus, it was reported that once ‘Alee ibn Abee Taalib, the fourth Caliph, passed by a judge and asked him if he knew in which laws naskh had occurred. The man replied, “No.” ‘Alee said to him, “You have perished and caused others to perish!” 23 However, it should be noted that the number of authentic cases of naskh are few and far between. There are only three reliable ways to identify these cases:

1. Peygamber (ﷺ) veya sahabelerinden birinden gelen, açık ifadeli bir rivayet. Örneğin, Peygamber (ﷺ)'in şöyle buyurduğu rivayet edilmiştir:

1. A clearly worded narration from the Prophet (ﷺ) or one of his companions (sahaabee). For example, the Prophet (ﷺ) was reported to have said,

Sahâbeden Selemetü'bnü'l-Ekva' adında biri şöyle rivayet etmiştir: Şu âyet indiğinde,

One of the sahaabah by the name of Salamah ibn al-Akwa‘ reported that when the verse,

...sonra gelen ayete kadar, oruç tutmak istemeyen kimse fidye vererek kendini kurtarırdı.26

was revealed, whoever wanted to stop fasting would redeem himself, until the verse after it26

"was revealed and replaced it:" → "şu ayet indi ve onu neskettiği ile" Hmm, that doesn't quite fit. Here is a more natural rendering of the fragment as given: "indirildi ve onun yerine geçti:"

was revealed and replaced it:

2. Erken dönem Müslüman âlimlerin, hem yürürlükten kaldırılan hükme hem de onun yerine geçen hükme dair oybirliği. Yani bir nesih (hükmün kaldırılması) gerçekleştiğini tanımaları; ilahi bir hükmü kaldırmaya dair bir uzlaşıya varmaları anlamına gelmez. Bunun bir örneği, Peygamber (ﷺ)'in şöyle buyurduğu bir hadiste görülebilir:

2. The unanimous agreement of early Muslim scholars on both the law which was replaced and the one which replaced it. That is, their recognition of the fact that an abrogation took place and not their agreement to abrogate a divine law. An example of this can be found in a hadeeth wherein the Prophet (ﷺ) said

Sahabe, içki içen kişinin artık idam edilmemesi konusunda ittifak etmişti. Sahabe icma ile hükmü kaldırmamıştır; ancak hüküm uygulanmamıştır, çünkü hepsi Peygamber (ﷺ)'in bu hükmü kaldırdığını biliyordu.29

The sahaabah were unanimous on the fact that the one who took intoxicants was no longer to be executed. They did not repeal the law by unanimous agreement (ijmaa‘), but the law was not applied because it was known to all of them that the Prophet (ﷺ) repealed it.29

3. Güvenilir tarihsel bilgi, bir hükmün önceki bir tarihsel dönemde uygulandığını gösterir; ardından daha sonraki bir hüküm bunu açıkça çelişiyormuş gibi görünür. Örneğin Şeddad ibn Evs, Mekke'nin fethi (8 H. / 630) sırasında şöyle rivayet etmiştir:

3. Reliable historical knowledge of a law being put into practice during an earlier historical period, then a later law appears to clearly contradict it. For example, Shaddaad ibn Aws reported that at the time of the conquest of Makkah (8AH/630

MS), Peygamber (ﷺ) şöyle buyurdu

CE), the Prophet (ﷺ) said

Öte yandan İbn ‘Abbas, Peygamber’in (r) oruçluyken ve ihramda iken hacamat yaptırdığını rivayet etmiştir.32 Bu rivayetin bazı nakillerinde, olayın Veda Haccı sırasında (10 H./632 M.) gerçekleştiği de belirtilmiştir.33

On the other hand, Ibn ‘Abbaas reported that the Prophet (r) was cupped while fasting and while he was in ihraam.32 Some versions of this report also mentioned that it took place during the Farewell Pilgrimage (10 AH/632 CE).33

Nesih, içtihad (açık delil bulunmadığında akıl yürütme) ile belirlenemez; bir Kur'an müfessirinin görüşüyle de belirlenemez ve yalnızca nasların görünürdeki çelişkisine bakılarak da belirlenemez.

Naskh cannot be determined by ijtihaad (reasoning in the absence of clear evidence), nor by the opinion of a Qur’aanic commentator, nor solely by the apparent contradiction of texts.

24 Buraydah'dan rivayet edilmiş, Müslim (Sahîhu Müslim, c. 2, s. 463-4, no. 2131), Ebû Dâvûd (Sünenu Ebî Dâvûd, c. 2, s. 919, no. 3229), en-Nesâî ve Ahmed tarafından derlenmiştir.

24 Reported by Buraydah and collected by Muslim (Sahih Muslim, vol. 2, pp. 463-4, no. 2131), Aboo Daawood (Sunan Abu Dawud, vol. 2, p. 919, no. 3229), an-Nasaa’ee and Ahmad.

25 Sûre al-Bakara (2):184.

25 Soorah al-Baqarah (2):184.

Bakara Suresi (2):185.

26 Soorah al-Baqarah (2):185.

27 Bu hadisi el-Buhârî (Sahîhu'l-Buhârî, c. 6, s. 27, no. 34) ve Müslim (Sahîhu Müslim, c. 2, s. 555, nos. 2547-8) rivayet etmiştir. Şunu da akılda tutmak gerekir: Sahabe, "nesih" kelimesini, sonraki nesil âlimlerin bu kelimeye yüklediği anlamdan daha geniş bir kapsamda kullanıyordu. Sahabe için nesih, bir hükümdeki değişikliklerin tamamen kaldırılmasını değil, hükmün bazı kısımlarının sınırlandırılmasını (takhsîs) da kapsıyordu. Dolayısıyla, oruç tutmak yerine bir yoksulu doyurmayı tercih eden herkese tanınan genel ruhsat iptal edilmiştir. Ancak İbn Abbâs'ın Sahîhu'l-Buhârî, c. 6, s. 26-27, no. 32'de belirttiği gibi, yaşlılar ve kronik hastalar için bu ruhsat geçerliliğini korumaktadır.

27 Collected by al-Bukhaaree (Sahih Al-Bukhari, vol. 6, p. 27, no. 34) and Muslim (Sahih Muslim, vol. 2, p. 555, nos. 2547-8). It should be borne in mind that the sahaabah used the word naskh for a broader category of changes to an existing law than the word came to mean among scholars of later generations. For the sahaabah, naskh included takhsees (specification) as well as complete abrogation. Therefore, the general permission for anyone who cared to feed a poor person instead of fasting was cancelled. However, the permission still stands for the aged and the chronically ill, as Ibn ‘Abbaas noted in Sahih Al-Bukhari, vol. 6, pp. 26-7, no. 32.