İnsanın, başka bir insana boyun eğmeye doğal bir isteksizliği vardır; bu boyun eğme, ancak diğerinin fiziksel gücü veya zihinsel üstünlüğü tarafından zorlandığında ya da hiçbir insanın yeteneklerini aşan harikalar gösterildiğinde gerçekleşir. İlk iki durumda insan boyun eğmeyi isteksizce kabul eder; üçüncü durumda ise insanla kıyaslanamayacak, insan gücünü aşan yüce bir güce veya kudrete inandığı için boyun eğer. Bu nedenle Allah, peygamberlerine yalnızca vahiy değil, aynı zamanda mucizeler de bahşetmiştir; böylece mesajlarının ilahi kaynağını ve doğruluğunu insanlara açıkça kanıtlamıştır. İnsanların peygamberlerin mucizelerini taklit edemeyişi, onları Allah'ın birliğine istekle şahitlik etmeye ve peygamberlerin emirlerine gönüllü olarak itaat etmeye yöneltmiştir.

Man has a natural distaste towards submitting to another man unless he is forced to by the latter’s physical strength or his mental superiority, or if he is shown feats far beyond the abilities of any man. In the first two cases, he yields reluctantly, while in the third, he yields because of his belief in a higher force or power defying all human comparison. Therefore, Allaah favored His messengers not only with revelation, but also with miracles, clearly proving to the people the divine origin and truthfulness of their messages. The inability of the people to imitate the miracles of the prophets made them willingly bear witness to Allaah’s unity and obey the commandments of the prophets.

Iletişim ve ulaşımdaki zorluklar nedeniyle, ilk peygamberler yalnızca içinde yetiştikleri kavme gönderilmişlerdir.

Due to the difficulties involved in communication and transportation, the early prophets were sent only to the people among whom they were raised up.

Böylece onların getirdiği mucizeler, kavimlerinin üstün olduğu bilgi alanlarına özellikle uygun kılınmıştı; mucizelerin onlar üzerinde azami etkiyi yapması için. Örneğin Hz. Musa, selamullah ona olsun, gizli ilimlerde, büyücülükte ve sihirde ustalığıyla bilinen Mısırlılar arasında büyütüldü. Bu yüzden Allah ona, elini hırkasının içine koyup parlak bir şekilde aydınlanmış bir el çıkarma mucizesini verdi. Musa'ya karşı koymak için büyücüler ve sihirbazlar toplandığında ve attıkları değnekler seyircilere yılan gibi göründüğünde, Allah Musa'nın asasını, rakiplerinin "yılanlarını" yutan büyük ve gerçek bir yılana çevirdi. Bu yenilgi, Musa'nın görünürde yaptığı gibi bir değneğin doğasını hiç kimsenin değiştiremeyeceğini bilen büyücüler ve sihirbazlar için yeterli bir kanıttı. Efendileri Firavun'un hayatlarını tehdit eden sözlerine rağmen yüzüstü secdeye kapanarak Musa'nın Rabbine teslim oldular ve samimi bir iman ettiler.

Thus, the miracles which they brought were particularly suited to the areas of knowledge in which their people excelled in order for the miracles to have the maximum effect on them. For example, Prophet Moosaa (Moses), may Allaah’s peace be on him, was raised up among the Egyptians, who were noted for their mastery of the occult arts, sorcery, and magic. Hence, Allaah gave him the miracle of being able to place his hand in his cloak and extract a brilliantly shining hand. And when sorcerers and magicians were gathered to challenge Prophet Moosaa, and the staffs which they had cast appeared to the audience as snakes, Allaah turned Prophet Moosaa’s staff into a huge, real snake that devoured the “snakes” of his opponents. That defeat was sufficient proof for the magicians and sorcerers, who knew that no one could change the nature of a stick as Moosaa apparently had done. They fell on their faces in submission and sincere belief in the God of Moosaa, in spite of the threats on their lives uttered by their master, the Pharaoh.

Bir başka örnek de, Allah tarafından Yahudiler arasından seçilen Peygamber İsa (Jesus)'dır. Yahudiler, tıp alanındaki olağanüstü yetenekleriyle özellikle tanınıyordu. Yahudi hekimler, kemikleri onarma, yaraları iyileştirme ve hastaları tedavi etme konusundaki görünüşte sihirli yetenekleri nedeniyle büyük saygı ve hayranlık görüyordu. Bu nedenle Allah, Peygamber İsa'ya körlerin görmesini, topalların yürümesini ve ölüleri yeniden diriltmesini sağlayan mucizevi bir yetenek bahşetti. Bu yetenekler, o dönemin Yahudi hekimlerinin yeteneklerinin çok ötesindeydi ve sıradan hiçbir insanın bunları yapamayacağını çok iyi biliyorlardı. Yine de Allah, Peygamber İsa'ya daha da çarpıcı bir mucize verdi: Çamurdan kuşlar şekillendirip üzerlerine üfleyebiliyor, kuşlar da uçup gidiyordu.

Another example is that of Prophet ‘Eesaa (Jesus), who was chosen by Allaah from among the Jews. The Jews were especially noted for their exceptional abilities in the field of medicine. Jewish doctors were highly respected and revered for their seemingly magical ability to mend bones, heal wounds, and cure the sick. Thus, Allaah favored Prophet ‘Eesaa with the miraculous ability to make the blind see, the lame walk, and to bring the dead back to life. These abilities were clearly beyond those of the Jewish doctors of that day, and they knew well that no regular man could do them. Yet, Allaah gave Prophet ‘Eesaa an even more dazzling miracle: he was able to mold birds out of clay, breathe on them, and they would fly away.

Madem ki Hz. Muhammed (ﷺ), daha önceki peygamberlerin yanı sıra yalnızca belirli bir kavme değil, bütün insanlığa gönderilmiş son peygamber olacaktı, ona yalnızca içinde yetiştiği insanları hayrete düşürmekle kalmayan, aynı zamanda bu dünyanın son gününe kadar insan aklını sınayacak ve hayrete düşürecek bir mucize verildi. Hz. Muhammed (ﷺ), kendinden önceki peygamberler gibi, etkileri temelde kendi zamanının insanlarıyla sınırlı kalan başka mucizelerle de donatıldı; örneğin, kavminin bir işaret istemesi üzerine ayın ikiye bölünmesi, bir keresinde kendisi ve ashabının suyu kıt düştüğünde elinden su fışkırması ve taşların, çakılların ona selam vermesi olgusu (yani "es-selamu aleyküm" diyerek, "size selam olsun" anlamında selamlaması) bunlardan birkaçıdır.41 Bununla birlikte, Hz. Muhammed'in (ﷺ), kendinden önceki peygamberlere Allah'ın verdiği yardımla tutarlı olan mucizesi, edebi bir mucizeydi.

Since the Prophet Muhammad (r) was to be the last of the prophets sent not only to a particular people, but to all of mankind, he was given a miracle which not only amazed people among whom he was raised, but which would challenge and amaze the human mind until the last days of this world. Prophet Muhammad (r), like the other prophets before him, was given a number of other miracles whose effects were basically limited to the people of his time; for example, the splitting of the moon upon his tribe’s request for a sign, the outpouring of water from his hands on one occasion when he and his companions were short of water, and the phenomenon of pebbles and rocks giving salaams to him (i.e., greeting him with the phrase: “ as-salaamu ‘alaykum,” meaning, “peace be on you”), just to mention a few.41 However, the miracle of Prophet Muhammad (ﷺ) which was consistent with Allaah’s aid to the prophets before him was a literary miracle.

Arapların kendilerine ait özgün becerileri ya da birikmiş bilgileri pek azdı, ancak hitabet ve edebi yeteneklerleri konusunda büyük bir gurur duyarlardı. ‘Ukkaaz panayırı gibi fuarlarda her yıl yarışmalar düzenlenir, bu yarışmalarda ezbere birçok hitap ve şiir dizesi okunurdu. Dilleri gelişiminin zirvesine ulaşmıştı ve belagat, bir insanın sahip olabileceği en yüksek nitelik sayılıyordu. Nitekim en ünlü on şiir o kadar değer görüyordu ki altın yazılarla işlenip Ka‘be’ye asılır ve saygıyla yüceltilirdi.42 Bunun sonucunda Allah, son peygamberine bir kitap indirdi; bu kitabın bazı bölümleri “Elif Lâm Mîm”, “Kaaf” veya “Nûn” gibi anlaşılmaz harflerle başlıyordu. Bu, Arap zihnini merakla oyalıyor, sanki şöyle diyordu: “Günlük konuşmalarınızı ve nesir ile şiirin büyük eserlerini oluşturmak için birleştirdiğiniz bu harflerden öyle bir kitap meydana gelmiştir ki, en kısa bölümü bile üç satırı aşmaz; yine de çabalasanız da onun bir benzerini yazamazsınız!” Böylece, Peygamber (ﷺ)’in de bizzat belirttiği gibi, kalıcı mucizesi başka değil, Kur’ân’ın kendisiydi:

The Arabs had very little in the way of unique skills or accumulated knowledge, but they took great pride in their oratory and literary skills. Yearly contests were held in fairs like that of ‘Ukkaath, in which many lines of speeches and poetry were recited from memory. Their language had reached its peak of development, and eloquence was considered the highest quality a man could possess. In fact, the ten most famous poems were so revered that they were etched in gold and hung in the Ka‘bah for solemn adoration.42 Consequently, Allaah revealed to His last prophet a book, beginning some parts with unintelligible letters like, “Alif Laam Meem” or “Qaaf” or “Noon,” tantalizing the Arab mind, as if to say, “From these letters which you combine to form your daily conversations, as well as great works of prose and poetry, is formed a book whose shortest chapter does not exceed three lines, yet you cannot imitate it, no matter how hard you try!” Thus, his standing miracle was none other then the Qur’aan itself, as the Prophet (ﷺ) himself stated,