در لغت، معنای واژه «شریعت» منبعی از آب است که پایان‌ناپذیر است و مردم با آن تشنگی خود را فرو می‌نشانند. بنابراین، معنای لغوی شریعت این است که احکام اسلامی در واقع منبعی از هدایت هستند. از آنجا که آب اساس بنیادین زندگی است، احکام اسلامی منبعی ضروری برای راهنمایی زندگی انسان به شمار می‌آید.

The linguistic meaning of the word Shari‟ah is a non-exhaustive source of water with which people satisfy their thirst. Thus, the linguistic significance of Shari‟ah is that the Islamic laws are effectively a source of guidance. As water is the fundamental basis of life, the Islamic laws are an essential source for guiding human life.

شریعت از مجموعهٔ همهٔ احکامی تشکیل می‌شود که از منابع تشریعی اسلام استنباط می‌شوند. این احکام تنها به حوزه‌هایی مانند ازدواج یا طلاق محدود نیستند، بلکه احکام اسلامی هر عملی را که فرد یا جامعه انجام می‌دهد در بر می‌گیرند. واژهٔ شریعت همچنین مترادف با فقه است.

Shari‟ah is composed of all the laws derived from the legislative sources of Islam. These laws are not just limited to areas covering marriage or divorce; rather, the Islamic laws cover every action performed by an individual or a society. The term Shari‟ah is also a synonym for Fiqh.