علمایی که به این نوع اجماع معتقدند، آن را به اهل مدینه محدود کرده‌اند. آنان نظر خود را بر حدیث پیامبر ﷺ مبنی بر ... استوار می‌کنند.

The Ulema who subscribe to this type of Ijma‟ have restricted it to the people of Madinah. They base their opinion on the Hadith of the Prophet (saw):

«شہرِ مدینہ تمام گندگیوں (خَبَث) کو پاک کر دیتا ہے۔» (بخاری و مسلم)

“The Madinah city cleanses all filth (Khabath).” (Bukhari & Muslim)

علمای دین همچنین ادعا می‌کنند که «خَبَث» (خرع) به معنای خطاها است، و در این صورت این حدیث نیز بر این دلالت دارد که مردم آن (امت) از خطا مصون‌اند. از آنجا که مردم از خطا مصون‌اند، نتیجه می‌شود که اجماع ایشان معتبر شمرده می‌شود.

The Ulema also claim that Khabath (خرع ) means mistakes and in this case the Hadith would also indicate that its people are free from mistakes. Since the people are free from mistakes, it follows that their Ijma‟ is considered valid.

متنِ کاملِ این حدیث در صحیح البخاری و صحیح مسلم آمده است. در آن روایت شده که یک بادیه‌نشین با پیامبر ﷺ بر اسلام بیعت کرد، سپس بیمار شد و گفت: ای پیامبر ﷺ، مرا از بیعتی که با تو کردم آزاد کن. پیامبر ﷺ نپذیرفت. آن مرد بار دیگر درخواست کرد و پیامبر ﷺ باز هم نپذیرفت، پس او از نزد پیامبر ﷺ رفت و بهبود یافت. آنگاه پیامبر ﷺ فرمود:

The complete text of the Hadith is mentioned in Bukhari and Muslim. It relates that a bedouin gave the pledge of Islam to the Prophet (saw), he then became sick and said: O Prophet (saw), free me from the allegiance I gave to you. The Prophet (saw) rejected. The man then asked again and the Prophet (saw) again rejected, so he left the Prophet (saw) and became well. The Prophet (saw) said:

شهر مدینه مانند کوره‌دم است (ابزاری که آهنگر برای دمیدن هوا به درون آتش به کار می‌برد تا آتش به سرعت شعله‌ور شود). پلیدی‌های آن را پاک می‌کند (خَبَث)، و خوبی‌اش می‌درخشد». (البخاری، مسلم و احمد)

“The city of Madinah is like the bellows (an instrument used by a blacksmith for blowing air into the fire to make the fire burn quickly). It cleanses its filth (Khabath) and its goodness will shine”. (Bukhari, Muslim & Ahmad)

این حدیث بیانگر صفتی از شهر مدینه است که مردم را پاک می‌کند، نه اینکه به خود مردم مدینه دلالت داشته باشد. افزون بر این، هیچ خطایی در اجتهاد را نمی‌توان «خبث» (پلیدی) دانست، زیرا در آن پاداشی نیست.

This Hadith indicates an attribute of the city of Madinah that it cleanses people, it does not indicate the people of Madinah as such. Furthermore, any mistake in Ijtihad cannot be considered as Khabath (filth) because there is no reward in this.

پیامبر ﷺ خباثت (پلیدی) را حرام کرده است. در سخنان زیر از پیامبر ﷺ:

The Prophet (saw) has forbid Khabath (filth). In the following sayings of the Prophet (saw):

«سگ نجس است و بهای سگ (پولی که از فروش سگ به دست می‌آید) خبیث (نجس) است.» (مسلم)

“The Dog is Filth and the the price (money obtained from selling) of a dog is Khabith (filth).” (Muslim)

مهریهٔ زن فاحشه یا روسپی (پولی که در ازای زنا گرفته می‌شود) «خَبیث» (پلید) است. (بخاری و مسلم)

“The dowry (money taken for Zina) of a whore or prostitute is Khabaith (filthy).” (Bukhari & Muslim)

«الخمر أمّ الخبائث» (النسائی)

“Alcohol is the mother of all Khabaith (filth).” (An-Nisai)

اما مجتهد حتی اگر اشتباه کند و خطا نماید، پاداش داده می‌شود۔ زیرا پیامبر ﷺ فرمودند: «خداوند از امت من سه چیز را برداشته است: خطا، فراموشی و آنچه از روی اجبار انجام شود۔» (ابن ماجه)

However, the Mujtahid would be rewarded even if he erred and made an error. For the Prophet (saw) said “My Ummah is not responsible for three things: mistakes, forgetfulness, and whatever is done under duress.” (Ibn Majah)

بنابراین، «خَبَط» را نمی‌توان خطا دانست و «اجماعِ اهلِ مدینه» را نمی‌توان معصوم شمرد. افزون بر این، حدیثی که برای اثبات «اجماعِ اهلِ مدینه» به آن استناد می‌شود، قطعی‌الدلالة نیست.

So, Khabath cannot be considered as an error and Ijma‟ ahlel Madinah cannot be taken as infallible. Furthermore, the Hadith used to justify Ijma‟ ahlel Madinah is not Qata‟i.