در گذشته و حال، برخی از علما اجماع امت را به عنوان یکی از منابع قانون‌گذاری پذیرفته‌اند و آن را چنین تعریف کرده‌اند: توافق امت محمد ﷺ بر یک مسئله در هر زمانی، چه گذشته، چه حال، یا آینده. آیه‌ای که بیش از همه برای پشتیبانی از اجماع امت نقل شده، آیه ۱۱۵ سوره نساء است.

In the past and present, some Ulema have taken Ijma‟ al Ummah as a legislative source and it has been defined as the agreement of the Ummah of Muhammad (saw) on a matter at anytime, past, present, or future. The one Ayah, which is most frequently quoted in support of Ijma‟ al Ummah, is in Surah al-Nisa: 115.

«و هر کس پس از آنکه هدایت برایش روشن شده باشد، با رسول مخالفت کند و راهی غیر از راه مؤمنان در پیش گیرد، او را به همان سویی که خود روی آورده است وامی‌گذاریم و به دوزخش درمی‌افکنیم، و چه بد بازگشتگاهی است.» (قرآن کریم، سورهٔ النساء: ۱۱۵)

“And anyone who splits off from the Messenger after the guidance has become clear to him and follows a way other than the believers, we shall leave him in the path he has chosen and land him in hell - what an evil refuge.” (TMQ An-Nisa: 115)

برخی از علما بیان کرده‌اند که «راه مؤمنان» در این آیه به توافق و راهی که آنان برگزیده‌اند، یعنی اجماعشان، اشاره دارد. بنابراین پیروی از راه جامعه‌ی مسلمانان الزامی است و خروج از آن حرام است. دیگران گفته‌اند که حتی اگر این آیه دلیلی تردیدناپذیر باشد، معنای قطعی (یقینی) ندارد.