• سند: (ع ٕذ) زنجیره‌ای از راویان که به پیامبر ﷺ منتهی می‌شود.

• Sanad: ( ع ٕذ ) A chain of reporters leading back to the Prophet (saw).

طبقه: (غرمس) گروهی از راویان که در یک نسل قرار دارند، یعنی صحابه و تابعین.

• Tabaqah: (غرمس ) A class of reporters in the same generation, i.e. Sahabah, Tabi‟een.

• مرفوع: (شِفع) حدیثی که سند آن به پیامبر ﷺ می‌رسد.

• Marfu‟: ( شِفٛع ) A Hadith whose Sanad leads to the Prophet (saw).

موقوف: (حدیثی که سلسلهٔ سند آن به یک صحابی ختم میشود.)

• Mawquf: (ِٛلٛف ) A Hadith whose Sanad ends with a Sahabi.

• مُرسَل: (شِعْر) حدیثی که به پیامبر ﷺ منتهی می‌شود، اما نام صحابی‌ای که آن را روایت کرده حذف شده است.

• Mursal: (شِعً ) A Hadith leading to the Prophet (saw) but missing the name of the Sahabi who reported it.

• قدسی: (لذعٟ) حدیثی که سندش به پیامبر ﷺ می‌رسد و پیامبر ﷺ آن را از الله (سبحانه و تعالی) نقل می‌کند.

• Qudsi: (لذعٟ ) A Hadith whose Sanad leads to Prophet (saw) and the Prophet (saw) is reporting it from Allah (swt).

گزارش حدیث قدسی می‌تواند به یکی از دو شکل آغاز شود:

The report of Hadith Qudsi can begin in one of two ways:

پیامبر ﷺ از قول خداوند (سبحانه و تعالی) می‌فرماید.

a) The Prophet (saw) says reporting from Allah (swt).

ب) خداوند (سبحانه و تعالی) همانگونه که پیامبرش ﷺ نقل کرده است، فرموده است.

b) Allah (swt) has said as reported by His Messenger (saw).

انواع مختلفی از احادیث وجود دارد که این تنوع به روش نقل آنها، تعداد راویان در هر طبقه، و میزان صحت حدیث بازمی‌گردد.

Different types of Ahadith exist due to the method of transmission, number of reporters in each class, and the authenticity of the Hadith.

متواتر / تواتر: دلیلی که توسط شمار نامحدودی از مردم نقل شده باشد. به دلیل شمار زیاد کسانی که این دلیل را نقل کرده‌اند و تنوع محل سکونت، میزان اعتماد و باورمندی آنان، تصور اینکه این دلیل ساختگی باشد ناممکن است.

Mutawatir / Tawatur: a Daleel transmitted by an indefinite number of people. Due to the large number of people reporting the Daleel and their diversity of residence, reliability, and conviction, it is inconceivable that this Daleel could be fabricated.

حداقل تعداد راویانی که برای طبقه‌بندی یک دلیل به‌عنوان متواتر لازم است، به‌طور کلی پنج نفر است. با این حال، برخی از علما ممکن است معیارهای سخت‌گیرانه‌تری داشته باشند. شخصیت راویانی که احادیث متواتر را نقل می‌کنند باید شریف و پسندیده باشد.

The minimum number of transmitters that are required to classify a Daleel as Mutawatir is generally five. However, some scholars may have more stringent criteria. The character of the reporters narrating Mutawatir Ahadith has to be noble.

**احاد:** (آحاد) روایتِ احاد، روایتی است که تعدادِ راویانش کمتر از متواتر است.

Ahad: (آقحد ) Riwayah Ahad is a number less than the Mutawatir.

مشہور: حدیث جسے ہر طبقے (صحابہ، تابعین وغیرہم) میں کم از کم تین راویوں نے روایت کیا ہو۔

Mashoor: A Hadith reported by at least three individuals in every class (Sahabah, Tabi‟een, etc.).

عزیز: حدیثی که در هر طبقه‌ای حداقل توسط دو نفر روایت شده باشد۔

„Aziz: A Hadith reported by at least two individuals in every class.

غریب: حدیثی که تنها یک راوی در یک یا چند طبقه آن را نقل کرده باشد۔

Gharib: A Hadith reported by only one individual in one or more classes.

صحیح:

Sahih:

حدیثی که توسط فردی عادل (کسی که به بدرفتاری شناخته‌شده نیست) و ضابط (کسی که صحت گزارش را حفظ می‌کند) از فردی هم‌ویژگی با او روایت شود، تا پایان سند؛ و این گزارش همچنین نباید شاذ باشد (یعنی با دیگر راویان معتبر مخالفت نداشته باشد).

A Hadith narrated by an „Adl (not known for misconduct) and Daabit (maintains accuracy of the report) person from another person of similar qualities until the end of the report. The report should also exclude any Shudhudh (disagreement with other credible reporters).

حسن:

Hasan:

این کلمه دو تعریف دارد:

It has two definitions:

حدیثی که شرایط صحیح را به درجهٔ کمتری دارا باشد.

a) A Hadith, which meets the requirements of Sahih to a lesser degree.

ب) حدیثی که اکثر فقها آن را قابل قبول می‌دانند.

b) A Hadith, which is acceptable by the majority of the Fuqaha.

ضعیف:

Dha‟eef:

حدیثِ ضعیف، حدیثی است که شرایط صحیح یا حسن را نداشته باشد، و آن می‌تواند یکی از موارد زیر باشد:

A weak Hadith which does not meet the requirement of either the Sahih or the Hasan Hadith, it can be one of the following:

معلَّق: حدیثی که یک یا چند راوی آن، چه در آغاز سند، چه در میانه یا در پایان آن، حذف شده باشد.

Mu‟alaq: A Hadith which is missing one or more reporters either at the beginning of the Isnad, in the middle or in the end.

مُعضَل: حدیثی که دو یا بیش‌تر راوی پیاپی از آن حذف شده باشند.

Mu‟addal: Hadith which is missing two or more consecutive reporters.

منقطع: حدیثی که در سلسله سند آن انقطاع وجود دارد.

Munqati: A Hadith which has interruption in the class.

الشاذ: حدیثی که راوی ثقه‌ای آن را گزارش می‌کند و با آنچه دیگر راویان ثقه نقل کرده‌اند مخالف است.

Ash-Shaath: A Hadith in which one credible reporter reports something that disagrees with other credible reporters.