فرشته جبرئیل (ع) قرآن را بر پیامبر ﷺ نازل کرد. این فرشته نخستین بار هنگامی آمد که محمد ﷺ در غار حرا بود و سوره العلق را بر او ﷺ نازل کرد. در آغاز دوران وحی، پیامبر ﷺ لب‌های خود را به سرعت تکان می‌داد تا کلمات را دریابد و آن را حفظ کند، در حالی که جبرئیل (ع) آن را تلاوت می‌کرد. در این هنگام، خداوند (سبحانه و تعالی) فرمود:

Angel Jibreel (as) revealed the Qur‟an unto the Prophet (saw). The angel came for the first time when Muhammad (saw) was in the cave of Hira and revealed to him (saw) Surah Al-Alaq. During the early periods of the revelation, Prophet (saw) used to move his (saw) lips quickly in order to catch up to the words to memorise it, while Jibreel (as) used to recite it. Thereupon, Allah (swt) revealed:

«زبانت را به [خواندن] آن حرکت مده تا به شتاب آن را [یاد] کنی. بی‌گمان جمع‌آوری و خواندن آن بر عهده ماست. پس چون آن را خواندیم، از خواندن آن پیروی کن. سپس بیان آن نیز بر عهده ماست.»

“Move not your tongue (repeating the words of revelation) for behold it is for Us to gather it (in your heart) and to cause it to be read (as it ought to be read). Thus, when We recite it follow through its wording (with all your mind) and then behold it will be for Us to make its meaning clear.” (TMQ Al-Qiyamah: 16-19)

نه محمد ﷺ و نه جبریل (ع) زمان نزول وحی را کنترل می‌کردند. پیامبر ﷺ یک بار از جبریل (ع) پرسید: چرا بیشتر به دیدار ما نمی‌آیی؟

Neither Muhammad (saw) nor Jibreel (as) used to control the timing of the revelation. Muhammad (saw) once asked Jibreel (as) why is it that you do not visit more often?

این آیه در پاسخ به این پرسش نازل شد।

The following Ayah was revealed in response to this question.

«وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّكَ ۖ لَهُ مَا بَيْنَ أَيْدِينَا وَمَا خَلْفَنَا وَمَا بَيْنَ ذَٰلِكَ ۚ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا»

“We do not descend but by the command of your Rabb. To him belongs what is before us, what is behind us, and what is between. And your Rabb never forgets” (TMQ Maryam: 64)

جبرئیل (ع) هر سال برای شنیدن قرآن از محمد (ص) و بررسی حفظ آن می‌آمد. در سالی که محمد (ص) درگذشت، جبرئیل (ع) دو بار نزد محمد ﷺ رفت تا تلاوت او را بشنود.

Jibreel (as) used to come every year for the purpose of listening to the Qur‟an from Muhammad (saw) and checking the memorisation. In the year in which Muhammad (saw) passed away, Jibreel (as) went to Muhammad (saw) twice to listen to his (saw) recitation.

اگرچه کلمهٔ «وحی» در قرآن کریم از نظر لغوی در معانی گوناگونی به کار رفته است، اما به عنوان یک اصطلاح، به معنای زیر است:

Although the word Wahy (revelation) was used linguistically in various meanings in the Qur‟an, as a term it means:

الف. آموزه‌های الهی (سبحانه و تعالی) که از طریق یک واسطه بر یکی از فرستادگان او نازل شده است.

A. Allah‟s (swt) teachings revealed through a medium to one of His Messengers.

واژهٔ «الوحی» ممکن است به کلام الله (سبحانه و تعالی) اشاره داشته باشد، یا به فرایند ابلاغ آن به پیامبران، یا به فرشته‌ای که پیام الله را به پیامبران می‌رساند.

The Wahy could mean the speech of Allah (swt) or could mean the process of relaying it to the Prophets, or the angel who used to carry the Message from Allah (swt) to the Prophets.

کسانی که ادعا می‌کنند پیامبر هستند، باید دلیلی ارائه دهند که واقعاً وحی را دریافت کرده‌اند. این دلیل «معجزه» نامیده می‌شود. معجزه عبارت است از تغییر واقعی یک یا چند قانون طبیعی یا جهانی. از آنجا که چنین تغییری تنها با اراده‌ی الله (سبحانه و تعالی) ممکن است، اگر کسی چنین توانایی‌ای داشته باشد، تنها با اراده‌ی الله (سبحانه و تعالی) می‌تواند آن را داشته باشد. این امر ثابت می‌کند که آنچه او دارد از جانب الله (سبحانه و تعالی) فرستاده شده است. دربارهٔ این موضوع، الله (سبحانه و تعالی) می‌فرماید:

Those who claim to be Messengers must provide proof that they have actually received the revelation. This proof is called Mu‟jizah or miracle. Miracle is the actual altering of one or more of the natural or universal laws. Since any such altering can only be achieved by the Will of Allah (swt), if a person is imbued with any such ability then such a person could only have done so by the Will of Allah (swt). This would prove that whatever he has was sent by Allah (swt). Regarding this issue, Allah (swt) says:

«شایسته‌ی هیچ انسانی نیست که الله با او سخن بگوید، مگر از راه وحی، یا از پشت پرده، یا با فرستادن فرشته‌ی وحی که با اجازه‌ی الله آنچه را که او بخواهد آشکار کند.» (ترجمه‌ی معانی قرآن کریم، الشورى: ۵۱)

“It is not fitting for a human that Allah would speak to Him by revelation or behind a veil or by sending of the angel of revelation to reveal, with Allah‟s permission, what Allah wills.” (TMQ Ash-Shura: 51)

این آیه سه شکل وحی را بیان می‌کند:

The Ayah mentions the three forms of revelation:

گفتگو با پیامبری از پشت حجاب. این برای موسی (ع) اتفاق افتاد

Talking to a Prophet behind a veil. This happened to Musa (as)

اگرچه وحی شکلهای گوناگونی دارد، قرآن مستقیماً از طریق فرشته وحی، جبرئیل (ع)، بر پیامبر ﷺ نازل شد. هرگز به خواب یا به هیچ وسیله دیگری بر پیامبر ﷺ نازل نشده است. اما سنت میتواند از طریق هر یک از اشکال یادشده وحی بر پیامبر ﷺ نازل شود. بیشک، همه اشکال وحی اعتبار یکسان دارند. پیامبر ﷺ فرمود:

Although the Wahy has different forms, the Qur‟an was revealed directly through the angel of revelation, Jibreel (as). It was never revealed to the Prophet (saw) by a dream or any other means. The Sunnah, however, can be revealed to the Prophet (saw) through any of the aforementioned forms of al-Wahy. Needless to say, all forms of Wahy have the same validity. The Prophet (saw) said:

«هان، کسی از شما در حالی که بر تخت تکیه زده، می‌گوید: این کتاب خداست (قرآن)؛ آنچه در آن حلال است، ما آن را حلال می‌شماریم، و آنچه در آن حرام است، ما آن را حرام می‌دانیم. [در حالی که] هر کس از من حدیثی نقل کند و در آن دروغ گوید، بر خدا و رسولش دروغ بسته است.» ﷺ [43]

“One of you who while reclining says, „this is the book of Allah (Qur‟an), what is in it from that is halal, we‟ll use as halal, and what is in it from the Haram, we‟ll take as Haram‟. But whoever delivers from me a Hadith and he lies in it, he has told a lie on Allah and His Messenger.” 43

قرآن و سنت تنها دو راهی هستند که الله (سبحانه و تعالی) برای نازل کردن اسلام برگزیده است. وحی می‌تواند بر دو نوع باشد:

The Qur‟an and Sunnah are the only two ways by which Allah (swt) has chosen to reveal Islam. The revelation can be of two kinds:

A. با لفظ و معنا B. تنها با معنا قرآن با لفظ و معنایش نازل شد. برای نمونه، عبارت «مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ» در سوره الفاتحه را خداوند (سبحانه و تعالی) با لفظ و معنایش نازل فرمود. پیامبر ﷺ هیچ بخشی از قرآن را نه افزود و نه کاست. از سوی دیگر، سنت با معنا نازل شده است و پیامبر ﷺ آن را با کلمات خودش بیان فرمود.

A. By the word and meaning B. By meaning alone The Qur‟an was revealed with the words and its meanings. For example, the words “Maliki youm middiin” in Surah al Fatihah are revealed by Allah (swt) with the words and its meaning. The Prophet (saw) did not insert or delete any part of the Qur‟an. On the other hand, the Sunnah is revealed by the meaning and the Prophet (saw) expressed it in his (saw) own words.