«وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجَالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ ۚ فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ».(سورۃ النحل: ۴۳)

“We have not sent before thee but men whom We reveal to them. So ask the people of knowledge if you know not”.(TMQ An-Nahl: 43)

این آیه در پاسخ به استدلال کافرانی نازل شد که منکر بودند محمد ﷺ انسان است. اما عبارت آیه عام است و آنچه معتبر است عمومیت لفظ است نه خصوصیت سبب (الْعِبْرَةُ بِعُمُومِ اللَّفْظِ لَا بِخُصُوصِ السَّبَبِ). افزون بر این، آیه درباره موضوعی خاص نیست، بلکه به طور کلی درباره درخواست کسانی است که نمی‌دانند از کسانی بپرسند که می‌دانند. زیرا آیه از مشرکان می‌خواهد که از اهل کتاب بپرسند تا به آنان بیاموزند که خداوند سبحان برای امت‌های پیشین پیامبرانی نفرستاده است که انسان نبودند. آنان از این اطلاع بی‌خبر بودند، پس خداوند سبحان به ایشان دستور داد که از کسانی بپرسند که آگاهند.

This Ayah was revealed in response to the disbelievers‟ argument who rejected Muhammad (saw) was a human being. However the wording of the Ayah is general and what matters are the generality of the wording and not the specificity of the cause (Al-'ibra bi 'umum al-lafz laa bi khususiyyat al-sabab). Moreover, it is not about a specific subject, it is general about the request from those who do not know to ask those who do know. For it requests the Mushrikeen to ask the People of the Book to teach them that Allah (swt) has not sent to previous nations Messengers who were not human beings. They were ignorant of this information so He (swt) ordered them to ask those who know.