برخی از به‌اصطلاح «عالمان» مدعی‌اند که تغییر فقه به‌سبب دگرگونی محیط یا شرایط اشکالی ندارد. طرفداران این دیدگاه برای توجیه سخن خود چنین دلایلی را مطرح می‌کنند:

Some “scholars” claim that there is no problem in changing the Fiqh due to the change in environment or circumstances. The proponents of this view give the following justifications:

الف. فقه، فهمِ انسانی است، در حالی که شریعت همان حکمِ شرعی است که الله (سبحانه و تعالی) نازل کرده است. شریعت وحی است، اما فقه پذیرای تفسیرهای گوناگون است. بنابراین، فقه وحی نیست و می‌تواند تغییر کند.

A. Fiqh is human interpretation while the Shari‟ah is Hukm Shar‟i, which Allah (swt) revealed. The Shari‟ah is the Wahy (revelation) but Fiqh is open to different interpretations. Thus, Fiqh is not a revelation and can be changed.

ب. برخی از احکام در اسلام بر پایه عُرف (سنت‌های اجتماعی) استوار است؛ پیدایش عُرف‌های تازه می‌تواند موجب تغییر در فقه شود.

B. Some rules in Islam are based on „Urf (traditions); the emergence of new traditions would trigger a change in the Fiqh.