محمد بن إدريس الشافعی (۱۵۰-۲۰۵ هجری / ۷۶۷-۸۲۰ میلادی) معمار علم اصول الفقه به شمار می‌آید. او در غزه (فلسطین) متولد شد و هنگامی که دو ساله بود، مادرش او را به مکه برد. امام شافعی از قبیله قریش است و نسب او در عبدمناف به پیامبر ﷺ می‌رسد.

Muhammad ibn Idris ash-Shafi‟i (150-205 AH / 767-820 C.E) is considered to be the architect of Usul al-Fiqh. He was born in Gaza (Palestine) and when he was two years old his mother took him to Makkah. Imam Shafi‟i is from the tribe of Quraysh and his lineage meets with the Prophet (saw) at Abdu Manaf.

در کودکی، مادرش او را برای حفظ قرآن به کُتّاب محلی برد، اما از آنجا که خانواده‌اش فقیر بودند و توان پرداخت شهریه را نداشتند، اجازه نیافت در کلاس‌ها شرکت کند. او در فاصله‌ای که صدای کلاس به گوشش برسد می‌ماند، به دستورهای شیخ گوش می‌داد و آن‌ها را حفظ می‌کرد. هنگامی که معلم بیرون می‌رفت، شافعیِ کوچک نزد دانش‌آموزان می‌رفت و به حفظ آن‌ها کمک می‌کرد. معلم از این موضوع آگاه شد و به شرط آنکه به دانش‌آموزان در حفظ‌شان یاری رساند، به شافعیِ کوچک اجازه داد در کلاس حضور یابد.

At an early age his mother took him to the local Kuttab to memorize the Qur‟an, but since they were poor and could not afford the tuition, he was not allowed to attend the classes. He used to stay within an earshot of the class listening to the instructions of the Shaykh and memorising them. When the teacher would leave, young Shafi‟i would go to help the students with their memorisation. The teacher learned about this and allowed young Shafi‟i in the class with the condition that he would help the students with their memorisation.