Wat betreft dit onderwerp, imam an-Nawawi (moge Allah hem genadig zijn)

Regarding this issue Imaam an-Nawawi (may Allah have mercy on him)

Hij zegt in zijn Sharh Saheeh Muslim onder het hoofdstuk “het gebieden van het goede (Ma’ruf) en het verbieden van het kwade”: “Weet dat dit hoofdstuk – dat wil zeggen het hoofdstuk dat lang geleden is weggelegd, en waarvan er tegenwoordig nog maar weinig tekenen over zijn – van zeer groot belang is; het is de steun en de basis van de zaak. Wanneer het kwade zich wijdverspreid, dan zal de straf zowel de goede als de slechte (mensen) overspoelen, en als zij de tiran niet tegenhouden, staat Allah op om hen allen te straffen:”

says in his Sharh Saheeh Muslim under the chapter “enjoining the ma’roof and forbidding the munker”: “Know that this chapter - ie the chapter of seen-off a long time ago, and what is left of it nowadays is very few signs.” This chapter is of grave importance; it is the support and basis of the matter. When the evil becomes widespread then the punishment will engulf the good and the bad (people), and if they did not restrain the tyrant, Allah will be about to punish them all:

“En laat hen die de bevelen van de Boodschapper ﷺ tegenspreken oppassen, opdat er een beproeving over hen komt of hen een pijnlijke straf wordt toegebracht.” [TMQ 24:63] De noodzaak om het goede (Ma’ruf) te gebieden en het kwaad (Munkar) te verbieden is noodzakelijk en blijvend zolang de behoefte daaraan bestaat voor het leven zelf, de veiligheid en het welzijn ervan. De oproep tot de islam (Da’wah) is inderdaad gelijkwaardig aan dat alles. De Profeet ﷺ heeft de omvang van die noodzaak uitgelegd en gaf daar een voorbeeld van. Hij zei: “Het voorbeeld van hen die de grenzen van Allah in stand houden en hen die de grens overschrijden, is als het voorbeeld van hen die een boot delen. Sommigen bezetten het onderste deel, terwijl anderen het bovenste dek bezetten.”

“And let those who oppose the Messenger’s commandment beware, lest some affliction befall them or a painful torment be inflicted on them.” [TMQ 24:63] The need for enjoining the ma’roof and forbidding the munkar is necessary and permanent as long as the need remains for life itself, its security and well being. Indeed, the da’wah is equivalent to all of that. The Prophet has explained the extent of that need and gave an example for it. So he said; “The example of those who maintain Allah’s limits and those who surpassed the limit is like the example of those who share a boat. Some would occupy the lower while others the upper deck.

De bewoners van het onderste dek zouden naar het bovenste dek moeten gaan om toegang te krijgen tot het water. Zij zeiden: ‘Waarom boren we niet een gat in het onderste dek om direct toegang te krijgen tot het water, zodat we de mensen boven ons geen ongemak bezorgen?’ Als degenen op het bovenste dek dit zouden toestaan, dan zou de gehele boot met alle passagiers zinken. Echter, als zij hen zouden verhinderen dit te doen, dan zou iedereen gered worden” [Overgeleverd door Bukhari]. Deze overlevering (Hadith) legt uit hoe het gebieden van het goede (Ma’ruf) en het verbieden van het kwaad (Munkar) gelijkstaat aan het leven en de veiligheid van de samenleving. Elke laksheid in het uitvoeren van deze taak heeft geen andere uitkomst dan dat de boot met iedereen aan boord naar de bodem van de zee zinkt en iedereen zou vergaan en verdrinken.